Μετάβαση στο κύριο περιεχόμενο

Στο κατώφλι του πολιτισμού...



.

? Το απλό είναι το δύσκολο και το πολύπλοκο το εύκολο, λένε οι καλλιτέχνες και όσοι ξέφυγαν από την καθημερινή πάλη της εγωιστικής ανάδειξης. Στο χώρο της εκκλησιαστικής διακονίας, όπου η ελευθερία βασιλεύει και τα πάθη ανατρέπονται σε αρετές, η απλότητα αποτελεί την πεμπτουσία της φανέρωσης της αλήθειας.
? Ζώντας μέσα στον κόσμο, αλλά βιώνοντας τον παράδεισο οι πιστοί, μπορούν και ξεχωρίζουν το κίβδηλο από το ακριβό, το οποίο δεν έχει καμιά σχέση με τα χρήματα. ? Ο πατριάρχης Αντιοχείας Ιγνάτιος, ο αραβόφωνος στη γλώσσα, τονίζει ότι η κουλτούρα αποτελεί το κατώφλι του μυστηρίου. Η πολιτιστική και καλλιτεχνική δημιουργία, όταν είναι ειλικρινής, "σκάβει μέσα στον άνθρωπο μια θέση για τον Θεό". Προχώρησε και μίλησε για μια "θεολογία του κατωφλιού", δηλαδή μια θεολογία που να είναι σε θέση να σκύψει πάνω από τον πολιτισμό και να τον αντιμετωπίσει ως κατώφλι του μυστηρίου του Θεού.
? Μέσα από αυτό το μυστήριο, εμπνεύστηκαν και εμπνέονται οι πραγματικοί αγιογράφοι – όχι οι αντιγραφείς – για να ιστορίσουν τους αγίους, για να μεταφέρουν στο χρώμα και το ξύλο την αγιότητα, για να ενώσουν τα επίγεια με τα ουράνια, για να φέρουν τον παράδεισο στη γη και να ανεβάσουν τη γη στον ουρανό.
? Η αξία της δημιουργίας κρίνεται όχι μόνο με την καλλιτεχνική δεινότητα του αγιογράφου, αλλά προπάντων από την αγιότητα του βίου του, η οποία διαπερνά κατά κανόνα το έργο τέχνης, το μέσω αγιότητας. Όπως οι πατέρες δογμάτισαν με τις λέξεις, οι αγιογράφοι δογματίζουν με τον χρωστήρα, ενώ δεν είναι τυχαίο και το γεγονός ότι οι εικόνες αποτελούν το καλύτερο κήρυγμα για τους αγράμματους.
? Αυτό το μέγα μυστήριο της ταπείνωσης, αυτό το μυστικό φως που εκπέμπουν οι εικόνες, κάτω από το χαμηλό φως των κεριών, μπορεί να σχηματοποιηθεί μόνο όταν ο αγιογράφος είναι φορέας του μυστηρίου. Η αρμονία της νατουραλιστικής τελειότητας, η οποία ανατρέπει το πνεύμα, υποτάσσεται στην ορθόδοξη εικονογραφία, στη μεσότητα μεταξύ πνεύματος και ύλης, αφήνοντας ταυτόχρονα πίσω τις υπερμοντέρνες καρικατούρες του καλλιτεχνικού αδιεξόδου.
? Ωστόσο, δεν ελλείπει η ομορφιά, δεν λείπει η έμπνευση και η ελεύθερη δημιουργικότητα του καλλιτέχνη, μόνο που η ελευθερία αυτή διέρχεται και διαπερνάται από το απέριττο κάλλος της λατρείας, από την πηγή της ζωής τον ίδιο το δημιουργό, τον ίδιο τον Θεό.
? Η μυστηριακή διάσταση της εικόνας φανερώνεται στο μέγιστο βαθμό, μέσα στο ναό, όπου ο κόσμος, αρατός τε και αόρατος, γίνεται ένα με τους πιστούς. Οι εικόνες, με το φως το ιλαρόν των καντηλιών και των κεριών, με το ευωδιαστό θυμίαμα, με τις καλλίφωνες μονοφωνικές πολυδαίδαλες ψαλμωδίες, γίνονται κομμάτι του μυστηρίου, όπου στη θέα και στην προσκύνησή τους, οι πιστοί απολαμβάνουν στο μέτρο των δυνατοτήτων τους το θαύμα.
? Κατώφλι για το Θεό αποτελεί η κουλτούρα, η πολιτιστική διάσταση της βιωμένης πράξης του βίου, αφού ο άνθρωπος αναζητώντας την ανθρώπινη τελειότητα αγγίζει το κατώφλι του Θεού. Εξάλλου, ορθόδοξο είναι οτιδήποτε είναι αληθινό και μέσα από την αλήθεια γεννιέται και η εξουσία, ως μορφή ιεραποστολής.
? Η σπουδαία ρήση «αγάπα τον Θεό και κάνε ό,τι θέλεις» αντανακλάται στο μυστήριο της εν Χριστώ ζωής, αλλά και της εν Χριστώ σαλότητας, όπου οι κανόνες του προτεσταντικού καθωσπρεπισμού, αντικαθίστανται από την πλήρη ορθόδοξη ελευθερία, που σώζει, που θεώνει τον άνθρωπο.

Σχόλια

Δημοφιλείς αναρτήσεις από αυτό το ιστολόγιο

Τα εγγόνια του «διαβόλου»

Τα εγγόνια του «διαβόλου» . «Παπά παιδί, διαβόλου εγγόνι», συνηθίζει να λέει ο λαός, περιγελώντας και κοροϊδεύοντας τα καμώματα των ανθρώπων, που ζουν δίπλα στο ιερατείο. Είναι γεγονός και συχνό φαινόμενο, τα παπαδοπαίδια μη αντέχοντας την καταπίεση από την αναγκαστική συμμετοχή στο εκκλησιαστικό γίγνεσθαι, να οδηγούνται σε μικρές ή μεγάλες επαναστάσεις. Η βίωση της καθημερινότητας με τα προβλήματα και τις παραξενιές της, οδηγεί σε απομυθοποίηση του ιερατείου. Το παιδί ξέρει πρώτα τον πατέρα του, που μπορεί να παίζει και να γελά και μετά τον παπά, που διδάσκει. Ακόμη οι άνθρωποι που ζουν δίπλα στο ιερατείο, αναγκαστικά δακτυλοδείχνονται ως κομμάτι του «εκλεκτού» και περικλείονται σε τείχη καθωσπρεπισμού. Τα δεδομένα γίνονται τραγικά όταν η απομυθοποίηση του ιερατείου, συνοδεύεται και από αμφισβήτηση της αξίας του. Ωστόσο, το κριτήριο αυτό είναι πολύ σχετικό αφού ακόμη και αποδεδειγμένα άγιες οικογένειες, όπως του Μεγάλου Βασιλείου, είχαν στους κόλπους τους παιδιά που κάθε άλλο π...

Μαζί στην γη, μαζί και στον ουρανό, ο Παναγής, ο Βασίλης και η Τρυφωνού

Μαζί στην γη, μαζί και στον ουρανό, ο Παναγής, ο Βασίλης και η Τρυφωνού ΤΟΥ ΠΑΝΑΓΙΩΤΗ ΚΑΠΑΡΗ Μαζί στην γη, μαζί και στον ουρανό, σίγουρα θα βρίσκονται ο Παναγής, ο Βασίλης και η  Τρυφωνού, τα τρία άγια αδέλφια, τα οποία έζησαν μαζί, αγωνίστηκαν μαζί και θυσιάστηκαν μαζί για την αγάπη του Χριστού και την αγάπη των ανθρώπων. Ούτε ο ένας μπορεί να ξεχωρίσει από τον άλλο, ούτε και ο ένας θα μπορούσε να ζήσει χωρίς τον άλλο. Η ιδιόρρυθμη, κατ’ οίκον εκκλησία, λόγω των εκκλησιαστικών συγκρούσεων της εποχής καθώς και άλλων περιστάσεων της εποχής, λειτουργούσε με την ευλογία αγίων πνευματικών ανθρώπων και επισφραγίζονταν με πολλά θαύματα.   ΠΑΝΑΓΗΣ Ο Παναγής γεννήθηκε στις 15 Αυγούστου του 1905, γι’ αυτό και πήρε το όνομα του από την Παναγία. Πέθανε στις 30 Δεκεμβρίου του 1989 σε ηλικία 84 ετών. Ο Παναγής στα παιδικά του χρόνια ήταν άριστος μαθητής αλλά και σπουδαίος ηθοποιός. Επειδή απαγορευόταν να παίζουν θέατρο οι γυναίκες, ντύθηκε ακόμη και γυναίκα για κάποιο ρόλο, λόγ...

Ο «γουμάς» της Λύσης

. "Νάτουν η Σκάλα μάλι σου, τζαι να μου τη χαρίσης, εν την αλλάσω φίλε μου με ένα γουμάν της Λύσης", τραγουδά ο λαικός ποιητής Παύλος Λιασίδης, και οι αλλόθρησκοι αττίλες βάλθηκαν να κάνουν το "καμάρι της μεσαρκάς" κατά τον άλλο λαϊκό ποιητή της Λύσης Γιακουμή Ατσίκκο, από χώρο μεγαλοπρέπειας, ομορφιάς και λαμπρότητας σε πραγματικό χώρο κατοικίας άλογων ζώων.... Τα χρόνια πέρασαν και η εξιδανίκευση του χαμένου τόπου ήλθε και ο μύθος κάλυψε την πραγματικότητα. Η Λύση 25 χρόνια μετά, έγινε διεθνώς γνωστή για τις κλεμμένες τοιχογραφίες του Αγίου Ευφημιανού, ενώ και οι άνθρωποι της, διασκορπισμένοι σΆ όλη την Κύπρο, παινεύονται για την καταγωγή και τα χαμένα μεγαλεία της Λύσης? Η προσπάθεια να αγγίξω το φαινόμενο «Λυσιώτες» είναι σίγουρα υποκειμενική, αλλά ίσως θα πρέπει κάποτε να περάσουμε από τον «όμορφο μύθο της τελειότητας», στην κοινωνική ανάλυση και τη αντικειμενική μελέτη? αν βεβαίως θέλουμε να μην χαθούμε από την κούραση των αντικατοχικών και μά...