Ευτυχώς ο κόσμος δικαιώνεται…
.
.
? Ανώτατη αυθεντία στην Ορθόδοξη Εκκλησία είναι η συνείδηση του λαού, η οποία μεταφράζεται σε αλήθεια που πηγάζει από τον Θεό και φανερώνεται με το συνεχές θαύμα τής εν Χριστώ ζωής.
? Με άλλα λόγια, κανένας άνθρωπος, κανένας Πατριάρχης, κανένας Αρχιεπίσκοπος, κανένας Επίσκοπος, κανένας παπάς, κανένας πιστός, δεν κατέχει την αλήθεια από μόνος του, ούτε αποτελεί αυθεντία, ούτε κατέχει το αλάθητο.
? Ωστόσο, το πνεύμα του Θεού, όπου θέλει πνέει και το θαύμα εκδηλώνεται στους πολλούς μέσα από πιθανούς και απίθανους τρόπους, πάντα όμως για τη σωτηρία των ανθρώπων, πάντα για ένα σκοπό και όχι τυχαία.
? Κυριότερο παράδειγμα η διαδικασία αναγνώρισης ενός αγίου, όπου κυριότερο κριτήριο είναι η συνείδηση του λαού και έπονται βεβαίως οι έρευνες και οι αποδείξεις που καλείται να συλλέξει ο οικείος επίσκοπος.
? Ακόμη, στην εκκλησιαστική ιστορία καταγράφονται περιπτώσεις όπου το θαύμα, το οποίο εκπορεύτηκε από ένα κατά κανόνα ταπεινό άνθρωπο, ανέτρεψε θέσεις και απόψεις σοφών ανθρώπων.
? Η πρώτη Οικουμενική Σύνοδος, με το θαύμα του Αγίου Σπυρίδωνα με το κεραμίδι, ίσως είναι το καλύτερο παράδειγμα.
? Εξίσου εντυπωσιακό παράδειγμα, υπήρξε και η άρνηση του Αγίου Μάρκου του Ευγενικού, να υπογράψει την ένωση της Ορθόδοξης με την Ρωμαιοκαθολική Εκκλησία, γεγονός που ανέτρεψε απόφαση ολόκληρης συνόδου.
? Σε ένα άλλο επίπεδο βλέπουμε τη δύναμη που μπορεί να αποκτήσει ένας άνθρωπος, δύναμη η οποία αποτελεί αντανάκλαση της χάρης του Θεού. ? Για τη χάρη ενός μοναχού, του μακαρίτη του Πατρός Παϊσίου, χιλιάδες άνθρωποι από όλο τον κόσμο κατέφευγαν στο Άγιο Όρος, για να εκφράσουν τον πόνο τους και να πάρουν συμβουλές.
? Με τη δύναμη, αδύναμων μοναχών, αναστήθηκαν δεκάδες μοναστήρια, χιλιάδες νέοι απαρνήθηκαν τα εγκόσμια για να παλέψουν με τον διάβολο και τον εαυτό τους, για να γίνουν επί γης άγγελοι.
? Στο γεροντικό διαβάζουμε για την κόλαση, η οποία έχει μέσα «υψηλόβαθμους» παπάδες, αλλά και τον παράδεισο που φιλοξενεί πόρνες και τελώνες…
? Η μυστηριακή αυτή προσέγγιση της Ορθοδοξίας, που έχει να κάνει και με τους ανθρώπους και με το θαύμα, αποτελεί και ένα είδος χρυσής τομής, ένα είδος μεσότητας στην βίωση του Θεού.
? Πηγή της αλήθειας αυτής, ο διαχωρισμός ενεργειών και ουσίας του Θεού, που δεχόμαστε εμείς οι Ορθόδοξοι, κάτι που δεν ξεχωρίζουν οι δυτικοί.
? Με την εμπειρική αυτή λογική, η οποία παρομοιάζεται με τον ήλιο και τις ακτίνες, ο άνθρωπος μπορεί να απολαύσει τη ζεστασιά της θερμότητας, αλλά δεν μπορεί να πλησιάσει την ουσία του ήλιου.
? Στη Δύση, η αδυναμία διαχωρισμού ενεργειών και ουσίας, η υπερκάλυψη του μυστηρίου από τη λογική, οδήγησε τους Ρωμαιοκαθολικού
ς να βάλουν στο ενδιάμεσο μεταξύ Θεού και ανθρώπων, ένα ημίθεο, τον αλάθητο Πάπα, για να έχουν ένα σημείο αναφοράς.
? Η αντίδραση, η διαμαρτυρία στο αλάθητο του Πάπα, οδήγησε τους προτεστάντες, τους διαμαρτυρόμενους
, στο άλλο άκρο, θεοποιώντας όλους τους ανθρώπους.
? Υιοθετώντας τη λογική του απόλυτου προορισμού, τη λογική ότι όλοι οι άνθρωποι μπορούν να είναι και ιερείς, όλοι οι άνθρωποι μπορούν να ανοίγουν το στόμα τους και να θεολογούν.
? Κάθε άνθρωπος να δικαιούται να πιστεύει και να λέει ό,τι θέλει και μάλιστα να είναι και σωστός.
? Έτσι, έχουμε τις χιλιάδες εκκλησίες των προτεσταντών, έχουμε τα εκατομμύρια παρακλάδια και αιρέσεις, την ανοχή των πάντων, την χωρίς οδοδείκτη πορεία κάθε ανθρώπου.
? Και όλα αυτά, ενώ η Εκκλησία της Κύπρου συγκλονίζεται κατά τη δημοσιογραφική ρήση, από ροζ σκάνδαλα, συγκλονισμός ο οποίος ωστόσο σύμφωνα πάντα με τη δημοσκόπηση του «Π», δεν αγγίζει καθόλου την πίστη των ανθρώπων.
? Αναλύοντας το φαινόμενο κοινωνιολογικά και λογοκρατικά, σίγουρα θα πέσουμε έξω, αφού στην όλη υπόθεση εισέρχεται το μυστήριο, μπαίνει η ουσία που θέλει τους ανθρώπους να αναζητούν τον παράδεισο, τη χαρά, τη σωτηρία και όχι τα πάθη των ανθρώπων.
? Ο πόνος της ζωής, τα αδιέξοδα, ο σταυρός που βρίσκεται στην πλάτη κάθε ανθρώπου, είναι που καίει και όχι οι φήμες και αντιπαλότητες κάποιων ανθρώπων που στο όνομα του Χριστού υπηρετούν τα δικά τους πάθη.
? Τελικά, οι απλοί άνθρωποι είναι πιο σοφοί από τους «σοφούς» του κόσμου τούτου και γνωρίζουν πολύ καλύτερα ότι ο παράδεισος είναι κοντά στον Χριστό και όχι κοντά στους επώνυμους.
? Ευτυχώς ο κόσμος δικαιώνεται… και με το παραπάνω…
? Με άλλα λόγια, κανένας άνθρωπος, κανένας Πατριάρχης, κανένας Αρχιεπίσκοπος, κανένας Επίσκοπος, κανένας παπάς, κανένας πιστός, δεν κατέχει την αλήθεια από μόνος του, ούτε αποτελεί αυθεντία, ούτε κατέχει το αλάθητο.
? Ωστόσο, το πνεύμα του Θεού, όπου θέλει πνέει και το θαύμα εκδηλώνεται στους πολλούς μέσα από πιθανούς και απίθανους τρόπους, πάντα όμως για τη σωτηρία των ανθρώπων, πάντα για ένα σκοπό και όχι τυχαία.
? Κυριότερο παράδειγμα η διαδικασία αναγνώρισης ενός αγίου, όπου κυριότερο κριτήριο είναι η συνείδηση του λαού και έπονται βεβαίως οι έρευνες και οι αποδείξεις που καλείται να συλλέξει ο οικείος επίσκοπος.
? Ακόμη, στην εκκλησιαστική ιστορία καταγράφονται περιπτώσεις όπου το θαύμα, το οποίο εκπορεύτηκε από ένα κατά κανόνα ταπεινό άνθρωπο, ανέτρεψε θέσεις και απόψεις σοφών ανθρώπων.
? Η πρώτη Οικουμενική Σύνοδος, με το θαύμα του Αγίου Σπυρίδωνα με το κεραμίδι, ίσως είναι το καλύτερο παράδειγμα.
? Εξίσου εντυπωσιακό παράδειγμα, υπήρξε και η άρνηση του Αγίου Μάρκου του Ευγενικού, να υπογράψει την ένωση της Ορθόδοξης με την Ρωμαιοκαθολική Εκκλησία, γεγονός που ανέτρεψε απόφαση ολόκληρης συνόδου.
? Σε ένα άλλο επίπεδο βλέπουμε τη δύναμη που μπορεί να αποκτήσει ένας άνθρωπος, δύναμη η οποία αποτελεί αντανάκλαση της χάρης του Θεού. ? Για τη χάρη ενός μοναχού, του μακαρίτη του Πατρός Παϊσίου, χιλιάδες άνθρωποι από όλο τον κόσμο κατέφευγαν στο Άγιο Όρος, για να εκφράσουν τον πόνο τους και να πάρουν συμβουλές.
? Με τη δύναμη, αδύναμων μοναχών, αναστήθηκαν δεκάδες μοναστήρια, χιλιάδες νέοι απαρνήθηκαν τα εγκόσμια για να παλέψουν με τον διάβολο και τον εαυτό τους, για να γίνουν επί γης άγγελοι.
? Στο γεροντικό διαβάζουμε για την κόλαση, η οποία έχει μέσα «υψηλόβαθμους» παπάδες, αλλά και τον παράδεισο που φιλοξενεί πόρνες και τελώνες…
? Η μυστηριακή αυτή προσέγγιση της Ορθοδοξίας, που έχει να κάνει και με τους ανθρώπους και με το θαύμα, αποτελεί και ένα είδος χρυσής τομής, ένα είδος μεσότητας στην βίωση του Θεού.
? Πηγή της αλήθειας αυτής, ο διαχωρισμός ενεργειών και ουσίας του Θεού, που δεχόμαστε εμείς οι Ορθόδοξοι, κάτι που δεν ξεχωρίζουν οι δυτικοί.
? Με την εμπειρική αυτή λογική, η οποία παρομοιάζεται με τον ήλιο και τις ακτίνες, ο άνθρωπος μπορεί να απολαύσει τη ζεστασιά της θερμότητας, αλλά δεν μπορεί να πλησιάσει την ουσία του ήλιου.
? Στη Δύση, η αδυναμία διαχωρισμού ενεργειών και ουσίας, η υπερκάλυψη του μυστηρίου από τη λογική, οδήγησε τους Ρωμαιοκαθολικού
ς να βάλουν στο ενδιάμεσο μεταξύ Θεού και ανθρώπων, ένα ημίθεο, τον αλάθητο Πάπα, για να έχουν ένα σημείο αναφοράς.
? Η αντίδραση, η διαμαρτυρία στο αλάθητο του Πάπα, οδήγησε τους προτεστάντες, τους διαμαρτυρόμενους
, στο άλλο άκρο, θεοποιώντας όλους τους ανθρώπους.
? Υιοθετώντας τη λογική του απόλυτου προορισμού, τη λογική ότι όλοι οι άνθρωποι μπορούν να είναι και ιερείς, όλοι οι άνθρωποι μπορούν να ανοίγουν το στόμα τους και να θεολογούν.
? Κάθε άνθρωπος να δικαιούται να πιστεύει και να λέει ό,τι θέλει και μάλιστα να είναι και σωστός.
? Έτσι, έχουμε τις χιλιάδες εκκλησίες των προτεσταντών, έχουμε τα εκατομμύρια παρακλάδια και αιρέσεις, την ανοχή των πάντων, την χωρίς οδοδείκτη πορεία κάθε ανθρώπου.
? Και όλα αυτά, ενώ η Εκκλησία της Κύπρου συγκλονίζεται κατά τη δημοσιογραφική ρήση, από ροζ σκάνδαλα, συγκλονισμός ο οποίος ωστόσο σύμφωνα πάντα με τη δημοσκόπηση του «Π», δεν αγγίζει καθόλου την πίστη των ανθρώπων.
? Αναλύοντας το φαινόμενο κοινωνιολογικά και λογοκρατικά, σίγουρα θα πέσουμε έξω, αφού στην όλη υπόθεση εισέρχεται το μυστήριο, μπαίνει η ουσία που θέλει τους ανθρώπους να αναζητούν τον παράδεισο, τη χαρά, τη σωτηρία και όχι τα πάθη των ανθρώπων.
? Ο πόνος της ζωής, τα αδιέξοδα, ο σταυρός που βρίσκεται στην πλάτη κάθε ανθρώπου, είναι που καίει και όχι οι φήμες και αντιπαλότητες κάποιων ανθρώπων που στο όνομα του Χριστού υπηρετούν τα δικά τους πάθη.
? Τελικά, οι απλοί άνθρωποι είναι πιο σοφοί από τους «σοφούς» του κόσμου τούτου και γνωρίζουν πολύ καλύτερα ότι ο παράδεισος είναι κοντά στον Χριστό και όχι κοντά στους επώνυμους.
? Ευτυχώς ο κόσμος δικαιώνεται… και με το παραπάνω…
Σχόλια