Μικρός στην ηλικία... μεγάλος στις ευθύνες
Ο ΝΕΟΣ ΜΗΤΡΟΠΟΛΙΤΗΣ ΚΑΛΗΣ ΕΛΠΙΔΟΣ ΝΟΤΙΟΥ ΑΦΡΙΚΗΣ ΣΕΡΓΙΟΣ
.
Τις Θεός Μέγας ως ο Θεός ημών… ψάλλεται συνήθως μετά το πέρας χειροτονιών και στη δική μας περίπτωση που ένας νέος κύπριος, αξιώθηκε να ανέλθει στον θρόνο μιας τεράστιας επαρχίας στη Νότιο Αφρική, μας κάνει να αναφωνούμε και πάλι το “τις Θεός Μέγας…”
Ωστόσο τίποτα δεν είναι δεδομένο και τίποτα σ’ αυτή τη ζωή, δεν κρίνει οριστικά τον άνθρωπο. Οι προσευχές όλων πρέπει να συνοδεύουν τοn νέο Επίσκοπο στο δύσκολο του έργο, προσευχές οι οποίες είναι κάτι περισσότερο από ανάγκη εκεί στη μακρινή επαρχία που βρίσκεται.
Ο νέος Μητροπολίτης
Από τον περασμένο Φεβρουάριο έχει ενθρονιστεί στη Μητρόπολη Καλής Ελπίδος στη Νότιο Αφρική ο Μητροπολίτης Σέργιος. Με αφορμή την ενθρόνιση αυτή και με κύριο άξονα κείμενα και χαιρετισμούς τόσο δικούς του όσο και του Πατριάρχη Αλεξανδρείας και πάσης Αφρικής Παύλου, επιχειρούμε μία σκιαγράφηση του έργου και των δυσκολιών που αντιμετωπίζει η Ορθόδοξη Εκκλησία, τόσο στη Νότιο Αφρική, όσο και σε ολόκληρη τη μαύρη Ήπειρο.
«Εκ. Κύκκου ορμώμενος»…
Ο Μητροπολίτης Καλής Ελπίδος Σέργιος, γεννήθηκε το 1967 στο χωριό Καμινάρια. Μετά το γυμνάσιο μόνασε στη Μονή Κύκκου, όπου το 1986 χειροτονήθηκε Διάκονος, ενώ το 1996 έγινε Αρχιμανδρίτης. Προηγουμένως, το 1992, πήρε πτυχίο Θεολόγου από το Πανεπιστήμιο Αθηνών, ενώ παράλληλα υπηρετούσε στην Ιερά Αρχιεπισκοπή Αθηνών. Το 1997, μετά από πρόσκληση του Πατριάρχη Αλεξανδρείας Πέτρου, πήγε στη Νότιο Αφρική και υπηρέτησε ως ιερατικός Προϊστάμενος στο Πορτ Ελίζαμπεθ.
Στις 23 Νοεμβρίου 1999, εξελέγη από την Ιερά Σύνοδο του Πατριαρχείου Αλεξανδρείας Μητροπολίτης Καλής Ελπίδος, ενώ τέσσερις μέρες αργότερα χειροτονήθηκε Επίσκοπος αντικαθιστώντας έτσι τον αποδημήσαντα εις Κύριον, προηγούμενο Μητροπολίτη, επίσης Κύπριο στην καταγωγή, Παύλο. Η ενθρόνιση του Μητροπολίτη Σέργιου, έγινε στις 13 Φεβρουαρίου 2000 στο Κέηπ Τάουν.
"Τάξις ενθρονίσεως"
Χαρακτηριστική της σεμνότητας που διακρίνει την Ορθόδοξη Εκκλησία είναι η τελετή ενθρόνισης του Μητροπολίτη Σεργίου που πραγματοποιήθηκε στον Καθεδρικό Ιερό Ναό του Αγίου Γεωργίου στο Κέηπ Τάουν, την Κυριακή 13 Φεβρουαρίου 2000.
Ο νέος Μητροπολίτης, ασκεπής, στάθηκε έξω από την Ωραία Πύλη, απέναντι από τον λαό. Ο πρώτος τη τάξει Αρχιερέας, τοποθετώντας στο κεφάλι του τη Μίτρα είπε:
«Ο Χριστός τίθισι δι’ εμού επί της κεφαλής σου, Σεβασμιώτατε, την περικεφαλαίαν ταύτην του σωτηρίου. Έστω δ’ αύτη συμβολίζουσα τον αμαράντινον της δόξης στέφανον, ον αποδώσει ο Κύριος εν τη ημέρα τη φοβερά πάσι τοις ηγαπικόσι την επιφάνειαν αυτού».
Ακολούθως ο δεύτερος τη τάξει Αρχιερέας, επιδίδοντας στον νέο Μητροπολίτη την ποιμαντορική ράβδο, ανέφερε.
«Την ποιμαντορικήν ταύτην ράβδον, ορατόν σύμβολον της πνευματικής εξουσίας, δίδωσι τη Υμετέρα Σεβασμιότητι, δι’ εμού ο Αρχιποίμην Χριστός, ίνα ποιμάνεις το εμπεπιστευμένον Σοι άνωθεν λογικόν ποίμνιον της Αγιωτάτης Μητροπόλεως Καλής Ελπίδος και εν οσιότητι και δικαιοσύνη οδηγήσης το Χριστεπώνυμον αυτής πλήρωμα εις νομούς σωτηρίους και θεοφιλείς, τους μεν πιστούς στηρίζων, τους δε πεπλανημένους επανάγων εν τη πίστει τη ορθοδόξω, από τον του ιερού και Θείου Ευαγγελίου ποιμένα, την ψυχήν σου ως καλός ποιμήν τιθείς υπέρ των ιδίων προβάτων, όπως εν καιρώ της μισθαποδοσίας ακούσης της ευκταίας του Κυρίου φωνής, απόκειται Σοι ο της δικαιοσύνης στέφανος. Κατευοδού λοιπόν Άγιε Αδελφέ, εδράξου και κραταιού επί τον Αγιώτατον τούτον θρόνον εις έτι πάμπολλα και ένδοξα εν ειρήνη».
Ευχαριστώντας και δεόμενος
Στη συνέχεια, ο Μητροπολίτης Σέργιος ευχαρίστησε για την τιμή που του έγινε λέγοντας:
«Ευχαριστώ. Δέομαι θερμώς του Αρχιποίμενος Χριστού όπως αξιώση την ελαχιστότητα μου ικανοποιήσαι τας ελπίδας και πληρώσαι τας προσδοκίας της εκκλησίας ημών».
Στο τέλος και εν μέσω του «Εις πολλά έτη Δέσποτα» που ψάλλει ο χορός, ο Μητροπολίτης ανήλθε στον Αρχιερατικόν Θρόνον και ευλόγησε τον λαό.
«Σταυροφόρος ειρήνης και αγάπης»
Τον χαρακτήρα του νέου Μητροπολίτη σκιαγράφησε με την ομιλία του ο Πατριάρχης Αλεξανδρείας Πέτρος, κατά χειροτονία του Σέργιου ως Αρχιμανδρίτη στις 27.11.1999. Αποσπάσματα της ομιλίας αυτής παραθέτουμε πιο κάτω:
Είσαι νέος στην ηλικία, καλείσαι όμως να ηγηθείς μιας σταυροφορίας ειρήνης, αγάπης και καταλλαγής στη Θεόσωστον Επαρχία σου. Μηδείς σου της νεότητας καταφρονείτω, αλλά γίνου υπόδειγμα αγάπης, ταπεινώσεως, αυτοθυσίας, αυταπαρνήσεως και θυσίας…
Από νεαράς ηλικίας εισήλθες στην ιστορικήν Μονήν της Παναγίας του Κύκκου, όπου εδέχθης την ευλογίαν και την χάριν της υπερευλογημένης και υπερδεδοξασμένης Δεσποίνης ημών Θεοτόκου. Εν μέσω των Αγίων και Ασκητικών μορφών της Μονής της μετανοίας σου αισθάνθηκες ότι ο Κύριος σε καλούσε, να τον υπηρετήσεις στον κόσμο και ότι έπρεπε να θυσιάσεις εαυτόν διά την σωτηρίαν των ψυχών ανθρώπων, που ζητούν έλεος και βοήθεια πνευματικήν. Εν αγάπη, υπακοή, ταπεινώσει και πενία έμαθες να ζεις όχι διά τον εαυτόν σου, αλλά διά τους άλλους. Ένιωσες τα πρώτα σκιρτήματα της καρδιάς σου, που αναζητούσαν νέους ορίζοντες δράσεως. Και ιδού η Εκκλησία του Χριστού διά της εμής Μετριότητος σε εκάλεσεν, να υπηρετήσεις ως Αρχιθύτης και Πνευματικός πατήρ στην Επαρχίαν της Ευέλπιδος, όπου από τριετίας εθυσίασες εαυτόν και εργάσθηκες τον καλόν αγώνα της πίστεως, επιδεικνύων συγχρόνως και τα εσωτερικά σου πνευματικά χαρίσματα, την ευσέβειά σου, την πίστιν σου, την υπομονήν σου, τη δικαιοσύνη και την πραότητά σου….
Ως καλός στρατιώτης του Χριστού δεν επτοήθης, δεν εδειλίασες, δεν ολιγοπίστησες, αλλά αισθανόσουν πάντοτε την παρουσία του Αγίου Πνεύματος και εστηρίχθης στην δύναμιν και τον σταυρόν του Κυρίου.
Ιδού λοιπόν διατί η Εκκλησία σήμερον επιβραβεύει τους κόπους σου και τη διακονίαν σου. Το Πατριαρχείον Αλεξανδρείας έχει ανάγκη νέων και φωτισμένων, αφοσιωμένων και ζηλωτών κληρικών και δη Επισκόπων.
Η αποστολή σου ως ποιμένος εν τη Επαρχία του παλαιφάτου Θρόνου του Αγίου Μάρκου έχει και ορισμένες προϋποθέσεις, διά να επιτύχεις του έργου, το οποίον καλείσαι να αναλάβεις. Το ποίμνιόν σου διακρίνεται διά την ευσέβειάν του, την αγάπην και την αφοσίωσιν του προς την Εκκλησίαν. Οι προσδοκίες όλων μας είναι μεγάλες, διότι γνωρίζεις πού πορεύεσαι και ποία εργασία σε αναμένει. Η βαθεία Θεολογική σου κατάρτισις, το ακέραιον του χαρακτήρος σου, η μέχρι τούδε ποιμαντική και κατηχητική σου δραστηριότις, ο άδολος και ανεξίκακος χαρακτήρ σου, υπόσχονται την αισίαν και ολοκληρωτικήν διακονίαν σου εις τον πιστόν λαόν του Κυρίου…
Σήμερον καλείσαι να έχεις υπόψιν σου τους λόγους του Κυρίου προς τους μαθητάς του: «όστις θέλει οπίσω μου ελθείν απαρνησάσθω εαυτόν και αράτω τον σταυρόν αυτού και ακολουθείτω μοι». Βαρύς λοιπόν ο σταυρός, που η Εκκλησία αποθέτει στους ώμους σου. Αυτή η Εκκλησία ευρίσκεται σε συνεχή τρικυμία και σπαράσσεται υπό πολλών υπούλων και υποχθονίων εχθρών της. Τα πάθη, η αδικία, η κακία κυριεύουν τις καρδιές των ανθρώπων.
Πολύμοχθο το έργο
Οφείλεις κινούμενος υπό του υψηλού αξιώματος, που λαμβάνεις σήμερον, να ενισχύσεις, να στηρίξεις, να παρηγορήσεις, να εμπνεύσεις, να ποιμάνεις.
Το τάλαντον, που η Εκκλησία σου εμπιστεύεται να το αξιοποιήσεις, έτσι, ώστε στο τέλος να μπορέσει να φέρει πολλαπλάσιον καρπόν στη δεινοπαθούσαν ανθρωπότητα. Μεγάλη λοιπόν η αποστολή και οι ευθύνες σου. Αναλαμβάνεις έργον πνευματικής ανασυγκροτήσεως και ποιμαντορίας, το οποίον είναι βαρύ και πολύμοχθον. Πιστεύομεν ότι διά της αγαστής συναντιλήψεως και συνδιαλλαγής μετά των πιστών της επαρχίας σου θα επικρατήσει πνεύμα καλής θελήσεως και συνεργασίας και ότι εις το πρόσωπόν σου θα εύρουν τον φιλόστοργον πνευματικόν πατέρα διά την ηθικήν και πνευματικήν τους ανύψωσιν…
Είσελθε λοιπόν, ηγαπημένε αδελφέ, εις την χορείαν των Αρχιερέων και είθε ο Θεός να σε βοηθήσει να διαφυλάξεις ακατακρίτως την Ιεράν και μεγάλην ταύτην παρακαταθήκην μέχρι εσχάτης σου αναπνοής, προς δόξαν της Αγίας μας Εκκλησίας Αμήν.
Συγκίνηση από τον Μητροπολίτη Σέργιο
Κατά την ίδια τελετή ο Μητροπολίτης Σέργιος, απευθυνόμενος στον Πατριάρχη Αλεξανδρείας και μέσω αυτού στο σύνολο της Ορθοδοξίας στην Αφρική, ανέφερε:
«Αισθάνομαι το βαρύ χρέος το οποίο οφείλω προς την Εκκλησία της Αλεξανδρείας, που εκλέησαν Επίσκοποι Άγιοι, που εκόσμησαν Μάρτυρες και Όσιοι, που ελάμπρυναν πηδαλιούχοι ισάξιοι του αποστόλου Μάρκου. Το Δευτερόθρονο Πατριαρχείο, κάτω από την εμπνευσμένη καθοδήγησή Σας, Μακαριώτατε, πορεύεται και πάλιν προς ύψος αρχαίου κάλλους και καινής ακμής, που το καταξιώνει και πάλι στις συνειδήσεις των πιστών, πέρα από τα όριά του… Η ιστορία του με δεσμεύει και υποχρεωτικά μίαν οδόν πρέπει να βαδίσω, να ακολουθήσω την παράδοση που η Θεία πρόνοια με επέλεξε να καταστώ ένας της συνεχιστής, να καταστώ ένας κρίκος της αδιάσπαστης αλυσίδας των ιεραρχών και κληρικών της μυριανθούσας τούτης Εκκλησίας. Της αλεξανδρινής Εκκλησίας που ανεβλάστησε βλαστούς αγλαόκαρπους Θεολογίας, ποτισμένους με κρουνούς αιμάτων και δακρύων. Της Εκκλησίας που εγέννησε χαλκέντερους συγγραφείς, Πατέρες και Διδασκάλους, ανέθρεψε ασκητές μοναχούς, αναβίβασε ταπεινούς προς δόξαν Θεού και καθείλε υπερηφάνους δυνάστες».
«Άνθρωπος ουκ έχει άνθρωπον»
Ο Μητροπολίτης Σέργιος, έχοντας πλήρη επίγνωση των χαρακτηριστικών και των προβλημάτων του σύγχρονου ανθρώπου, δεν μπορούσε παρά να κάνει σχετική αναφορά στην ομιλία του.
«Σήμερα, πολύς ο πόνος και ο άνθρωπος ουκ έχει άνθρωπον. Η μοναξιά προβάλλει μέσα από την πολυπληθή συμβίωση ατόμων και καταδεικνύει την τραγική απουσία της κοινωνίας μεταξύ προσώπων… Σήμερα ο Επίσκοπος πρέπει να γίνει ο αναστυλωτής της εικόνας του Θεού στον κάθε άνθρωπο. Θα πρέπει να γκρεμίσει τα ξόανα της υλοκρατίας και του εγωισμού, να σταματήσει την αμαύρωση του κατ’ εικόνα και τη συνεχή αμαχητί παράδοση στο αμαρτηκό φρόνημα».
Ωστόσο τίποτα δεν είναι δεδομένο και τίποτα σ’ αυτή τη ζωή, δεν κρίνει οριστικά τον άνθρωπο. Οι προσευχές όλων πρέπει να συνοδεύουν τοn νέο Επίσκοπο στο δύσκολο του έργο, προσευχές οι οποίες είναι κάτι περισσότερο από ανάγκη εκεί στη μακρινή επαρχία που βρίσκεται.
Ο νέος Μητροπολίτης
Από τον περασμένο Φεβρουάριο έχει ενθρονιστεί στη Μητρόπολη Καλής Ελπίδος στη Νότιο Αφρική ο Μητροπολίτης Σέργιος. Με αφορμή την ενθρόνιση αυτή και με κύριο άξονα κείμενα και χαιρετισμούς τόσο δικούς του όσο και του Πατριάρχη Αλεξανδρείας και πάσης Αφρικής Παύλου, επιχειρούμε μία σκιαγράφηση του έργου και των δυσκολιών που αντιμετωπίζει η Ορθόδοξη Εκκλησία, τόσο στη Νότιο Αφρική, όσο και σε ολόκληρη τη μαύρη Ήπειρο.
«Εκ. Κύκκου ορμώμενος»…
Ο Μητροπολίτης Καλής Ελπίδος Σέργιος, γεννήθηκε το 1967 στο χωριό Καμινάρια. Μετά το γυμνάσιο μόνασε στη Μονή Κύκκου, όπου το 1986 χειροτονήθηκε Διάκονος, ενώ το 1996 έγινε Αρχιμανδρίτης. Προηγουμένως, το 1992, πήρε πτυχίο Θεολόγου από το Πανεπιστήμιο Αθηνών, ενώ παράλληλα υπηρετούσε στην Ιερά Αρχιεπισκοπή Αθηνών. Το 1997, μετά από πρόσκληση του Πατριάρχη Αλεξανδρείας Πέτρου, πήγε στη Νότιο Αφρική και υπηρέτησε ως ιερατικός Προϊστάμενος στο Πορτ Ελίζαμπεθ.
Στις 23 Νοεμβρίου 1999, εξελέγη από την Ιερά Σύνοδο του Πατριαρχείου Αλεξανδρείας Μητροπολίτης Καλής Ελπίδος, ενώ τέσσερις μέρες αργότερα χειροτονήθηκε Επίσκοπος αντικαθιστώντας έτσι τον αποδημήσαντα εις Κύριον, προηγούμενο Μητροπολίτη, επίσης Κύπριο στην καταγωγή, Παύλο. Η ενθρόνιση του Μητροπολίτη Σέργιου, έγινε στις 13 Φεβρουαρίου 2000 στο Κέηπ Τάουν.
"Τάξις ενθρονίσεως"
Χαρακτηριστική της σεμνότητας που διακρίνει την Ορθόδοξη Εκκλησία είναι η τελετή ενθρόνισης του Μητροπολίτη Σεργίου που πραγματοποιήθηκε στον Καθεδρικό Ιερό Ναό του Αγίου Γεωργίου στο Κέηπ Τάουν, την Κυριακή 13 Φεβρουαρίου 2000.
Ο νέος Μητροπολίτης, ασκεπής, στάθηκε έξω από την Ωραία Πύλη, απέναντι από τον λαό. Ο πρώτος τη τάξει Αρχιερέας, τοποθετώντας στο κεφάλι του τη Μίτρα είπε:
«Ο Χριστός τίθισι δι’ εμού επί της κεφαλής σου, Σεβασμιώτατε, την περικεφαλαίαν ταύτην του σωτηρίου. Έστω δ’ αύτη συμβολίζουσα τον αμαράντινον της δόξης στέφανον, ον αποδώσει ο Κύριος εν τη ημέρα τη φοβερά πάσι τοις ηγαπικόσι την επιφάνειαν αυτού».
Ακολούθως ο δεύτερος τη τάξει Αρχιερέας, επιδίδοντας στον νέο Μητροπολίτη την ποιμαντορική ράβδο, ανέφερε.
«Την ποιμαντορικήν ταύτην ράβδον, ορατόν σύμβολον της πνευματικής εξουσίας, δίδωσι τη Υμετέρα Σεβασμιότητι, δι’ εμού ο Αρχιποίμην Χριστός, ίνα ποιμάνεις το εμπεπιστευμένον Σοι άνωθεν λογικόν ποίμνιον της Αγιωτάτης Μητροπόλεως Καλής Ελπίδος και εν οσιότητι και δικαιοσύνη οδηγήσης το Χριστεπώνυμον αυτής πλήρωμα εις νομούς σωτηρίους και θεοφιλείς, τους μεν πιστούς στηρίζων, τους δε πεπλανημένους επανάγων εν τη πίστει τη ορθοδόξω, από τον του ιερού και Θείου Ευαγγελίου ποιμένα, την ψυχήν σου ως καλός ποιμήν τιθείς υπέρ των ιδίων προβάτων, όπως εν καιρώ της μισθαποδοσίας ακούσης της ευκταίας του Κυρίου φωνής, απόκειται Σοι ο της δικαιοσύνης στέφανος. Κατευοδού λοιπόν Άγιε Αδελφέ, εδράξου και κραταιού επί τον Αγιώτατον τούτον θρόνον εις έτι πάμπολλα και ένδοξα εν ειρήνη».
Ευχαριστώντας και δεόμενος
Στη συνέχεια, ο Μητροπολίτης Σέργιος ευχαρίστησε για την τιμή που του έγινε λέγοντας:
«Ευχαριστώ. Δέομαι θερμώς του Αρχιποίμενος Χριστού όπως αξιώση την ελαχιστότητα μου ικανοποιήσαι τας ελπίδας και πληρώσαι τας προσδοκίας της εκκλησίας ημών».
Στο τέλος και εν μέσω του «Εις πολλά έτη Δέσποτα» που ψάλλει ο χορός, ο Μητροπολίτης ανήλθε στον Αρχιερατικόν Θρόνον και ευλόγησε τον λαό.
«Σταυροφόρος ειρήνης και αγάπης»
Τον χαρακτήρα του νέου Μητροπολίτη σκιαγράφησε με την ομιλία του ο Πατριάρχης Αλεξανδρείας Πέτρος, κατά χειροτονία του Σέργιου ως Αρχιμανδρίτη στις 27.11.1999. Αποσπάσματα της ομιλίας αυτής παραθέτουμε πιο κάτω:
Είσαι νέος στην ηλικία, καλείσαι όμως να ηγηθείς μιας σταυροφορίας ειρήνης, αγάπης και καταλλαγής στη Θεόσωστον Επαρχία σου. Μηδείς σου της νεότητας καταφρονείτω, αλλά γίνου υπόδειγμα αγάπης, ταπεινώσεως, αυτοθυσίας, αυταπαρνήσεως και θυσίας…
Από νεαράς ηλικίας εισήλθες στην ιστορικήν Μονήν της Παναγίας του Κύκκου, όπου εδέχθης την ευλογίαν και την χάριν της υπερευλογημένης και υπερδεδοξασμένης Δεσποίνης ημών Θεοτόκου. Εν μέσω των Αγίων και Ασκητικών μορφών της Μονής της μετανοίας σου αισθάνθηκες ότι ο Κύριος σε καλούσε, να τον υπηρετήσεις στον κόσμο και ότι έπρεπε να θυσιάσεις εαυτόν διά την σωτηρίαν των ψυχών ανθρώπων, που ζητούν έλεος και βοήθεια πνευματικήν. Εν αγάπη, υπακοή, ταπεινώσει και πενία έμαθες να ζεις όχι διά τον εαυτόν σου, αλλά διά τους άλλους. Ένιωσες τα πρώτα σκιρτήματα της καρδιάς σου, που αναζητούσαν νέους ορίζοντες δράσεως. Και ιδού η Εκκλησία του Χριστού διά της εμής Μετριότητος σε εκάλεσεν, να υπηρετήσεις ως Αρχιθύτης και Πνευματικός πατήρ στην Επαρχίαν της Ευέλπιδος, όπου από τριετίας εθυσίασες εαυτόν και εργάσθηκες τον καλόν αγώνα της πίστεως, επιδεικνύων συγχρόνως και τα εσωτερικά σου πνευματικά χαρίσματα, την ευσέβειά σου, την πίστιν σου, την υπομονήν σου, τη δικαιοσύνη και την πραότητά σου….
Ως καλός στρατιώτης του Χριστού δεν επτοήθης, δεν εδειλίασες, δεν ολιγοπίστησες, αλλά αισθανόσουν πάντοτε την παρουσία του Αγίου Πνεύματος και εστηρίχθης στην δύναμιν και τον σταυρόν του Κυρίου.
Ιδού λοιπόν διατί η Εκκλησία σήμερον επιβραβεύει τους κόπους σου και τη διακονίαν σου. Το Πατριαρχείον Αλεξανδρείας έχει ανάγκη νέων και φωτισμένων, αφοσιωμένων και ζηλωτών κληρικών και δη Επισκόπων.
Η αποστολή σου ως ποιμένος εν τη Επαρχία του παλαιφάτου Θρόνου του Αγίου Μάρκου έχει και ορισμένες προϋποθέσεις, διά να επιτύχεις του έργου, το οποίον καλείσαι να αναλάβεις. Το ποίμνιόν σου διακρίνεται διά την ευσέβειάν του, την αγάπην και την αφοσίωσιν του προς την Εκκλησίαν. Οι προσδοκίες όλων μας είναι μεγάλες, διότι γνωρίζεις πού πορεύεσαι και ποία εργασία σε αναμένει. Η βαθεία Θεολογική σου κατάρτισις, το ακέραιον του χαρακτήρος σου, η μέχρι τούδε ποιμαντική και κατηχητική σου δραστηριότις, ο άδολος και ανεξίκακος χαρακτήρ σου, υπόσχονται την αισίαν και ολοκληρωτικήν διακονίαν σου εις τον πιστόν λαόν του Κυρίου…
Σήμερον καλείσαι να έχεις υπόψιν σου τους λόγους του Κυρίου προς τους μαθητάς του: «όστις θέλει οπίσω μου ελθείν απαρνησάσθω εαυτόν και αράτω τον σταυρόν αυτού και ακολουθείτω μοι». Βαρύς λοιπόν ο σταυρός, που η Εκκλησία αποθέτει στους ώμους σου. Αυτή η Εκκλησία ευρίσκεται σε συνεχή τρικυμία και σπαράσσεται υπό πολλών υπούλων και υποχθονίων εχθρών της. Τα πάθη, η αδικία, η κακία κυριεύουν τις καρδιές των ανθρώπων.
Πολύμοχθο το έργο
Οφείλεις κινούμενος υπό του υψηλού αξιώματος, που λαμβάνεις σήμερον, να ενισχύσεις, να στηρίξεις, να παρηγορήσεις, να εμπνεύσεις, να ποιμάνεις.
Το τάλαντον, που η Εκκλησία σου εμπιστεύεται να το αξιοποιήσεις, έτσι, ώστε στο τέλος να μπορέσει να φέρει πολλαπλάσιον καρπόν στη δεινοπαθούσαν ανθρωπότητα. Μεγάλη λοιπόν η αποστολή και οι ευθύνες σου. Αναλαμβάνεις έργον πνευματικής ανασυγκροτήσεως και ποιμαντορίας, το οποίον είναι βαρύ και πολύμοχθον. Πιστεύομεν ότι διά της αγαστής συναντιλήψεως και συνδιαλλαγής μετά των πιστών της επαρχίας σου θα επικρατήσει πνεύμα καλής θελήσεως και συνεργασίας και ότι εις το πρόσωπόν σου θα εύρουν τον φιλόστοργον πνευματικόν πατέρα διά την ηθικήν και πνευματικήν τους ανύψωσιν…
Είσελθε λοιπόν, ηγαπημένε αδελφέ, εις την χορείαν των Αρχιερέων και είθε ο Θεός να σε βοηθήσει να διαφυλάξεις ακατακρίτως την Ιεράν και μεγάλην ταύτην παρακαταθήκην μέχρι εσχάτης σου αναπνοής, προς δόξαν της Αγίας μας Εκκλησίας Αμήν.
Συγκίνηση από τον Μητροπολίτη Σέργιο
Κατά την ίδια τελετή ο Μητροπολίτης Σέργιος, απευθυνόμενος στον Πατριάρχη Αλεξανδρείας και μέσω αυτού στο σύνολο της Ορθοδοξίας στην Αφρική, ανέφερε:
«Αισθάνομαι το βαρύ χρέος το οποίο οφείλω προς την Εκκλησία της Αλεξανδρείας, που εκλέησαν Επίσκοποι Άγιοι, που εκόσμησαν Μάρτυρες και Όσιοι, που ελάμπρυναν πηδαλιούχοι ισάξιοι του αποστόλου Μάρκου. Το Δευτερόθρονο Πατριαρχείο, κάτω από την εμπνευσμένη καθοδήγησή Σας, Μακαριώτατε, πορεύεται και πάλιν προς ύψος αρχαίου κάλλους και καινής ακμής, που το καταξιώνει και πάλι στις συνειδήσεις των πιστών, πέρα από τα όριά του… Η ιστορία του με δεσμεύει και υποχρεωτικά μίαν οδόν πρέπει να βαδίσω, να ακολουθήσω την παράδοση που η Θεία πρόνοια με επέλεξε να καταστώ ένας της συνεχιστής, να καταστώ ένας κρίκος της αδιάσπαστης αλυσίδας των ιεραρχών και κληρικών της μυριανθούσας τούτης Εκκλησίας. Της αλεξανδρινής Εκκλησίας που ανεβλάστησε βλαστούς αγλαόκαρπους Θεολογίας, ποτισμένους με κρουνούς αιμάτων και δακρύων. Της Εκκλησίας που εγέννησε χαλκέντερους συγγραφείς, Πατέρες και Διδασκάλους, ανέθρεψε ασκητές μοναχούς, αναβίβασε ταπεινούς προς δόξαν Θεού και καθείλε υπερηφάνους δυνάστες».
«Άνθρωπος ουκ έχει άνθρωπον»
Ο Μητροπολίτης Σέργιος, έχοντας πλήρη επίγνωση των χαρακτηριστικών και των προβλημάτων του σύγχρονου ανθρώπου, δεν μπορούσε παρά να κάνει σχετική αναφορά στην ομιλία του.
«Σήμερα, πολύς ο πόνος και ο άνθρωπος ουκ έχει άνθρωπον. Η μοναξιά προβάλλει μέσα από την πολυπληθή συμβίωση ατόμων και καταδεικνύει την τραγική απουσία της κοινωνίας μεταξύ προσώπων… Σήμερα ο Επίσκοπος πρέπει να γίνει ο αναστυλωτής της εικόνας του Θεού στον κάθε άνθρωπο. Θα πρέπει να γκρεμίσει τα ξόανα της υλοκρατίας και του εγωισμού, να σταματήσει την αμαύρωση του κατ’ εικόνα και τη συνεχή αμαχητί παράδοση στο αμαρτηκό φρόνημα».
Σχόλια