.
.
? Πανηγύρι χαράς και μέρα δόξας για την Εκκλησία της Κύπρου, η οποία γιορτάζει μεγαλοπρεπώς τα δύο χιλιάδες χρόνια από τη γέννηση του Χριστού.
? Αλλά ως εξαίρεση του κανόνα, ως σκιά στους εορτασμούς, προέκυψε το λεγόμενο «ροζ σκάνδαλο» στους κόλπους της ιεραρχίας, το οποίο προκαλεί θλίψη.
? Οι λεπτομέρειες όπως αυτές διαχέονται υπό μορφή πληροφοριών στον Τύπο, πάντα γαργαλιστικές και πάντα προκλητικές.
? Σ΄ αυτό συνεισφέρουν βεβαίως με τη σιωπή τους οι Ιεράρχες, αλλά και με τις φήμες τους όσοι βρίσκονται γύρω από αυτούς -και δεν είναι λίγοι-, ευτυχώς για τους δημοσιογράφους.
? Στο κοινωνικό επίπεδο και με μια πρώτη ματιά, όλα αυτά μπορεί να φαντάζουν ως βουνό στα μάτια των πολλών, αλλά επί της ουσίας μάλλον ως παρωνυχίδα θεωρούνται από αυτούς που ξέρουν εμπειρικά τα πράγματα.
? Έχουμε περάσει πλέον από το επίπεδο της κοινωνικής ανάγκης και αναγκαιότητας για συμμετοχή στην εκκλησιαστική ζωή, στο επίπεδο της συνειδητής βίωσης του μυστηρίου που λέγεται εν Χριστώ ζωή.
? Το γεγονός ότι οι εκκλησίες γεμίζουν σήμερα από νέους ανθρώπους, ενώ μειώνονται αισθητά οι μεγαλύτερες ηλικίες, από μόνο του λεει πάρα πολλά.
? Ο άνθρωπος σήμερα έπαψε να φοβάται τον κοινωνικό περίγυρο και τρέχει εκεί όπου υπάρχει φως, όπου υπάρχει παρηγοριά, όπου υπάρχει ελπίδα, στη βιοπάλη της μίζερης ζωής.
? Υπάρχουν και οι πιο αισιόδοξοι που θεωρούν «ευλογία» την όλη εξέλιξη, αφού επιτέλους, ύστερα από δεκαετίες, θα ξεκαθαρίσει αυτή η αόρατη σκιά που κατατρέχει τόσο τον Μητροπολίτη Λεμεσού Αθανάσιο όσο και την όλη συνοδεία του Γέροντος Ιωσήφ στο Βατοπέδι.
? Επιτέλους, θα πέσει το τείχος που χωρίζει τους Ιεράρχες και δεν επιτρέπει τη συμμετοχή όλων σε κοινά αρχιερατικά συλλείτουργα.
? Και από τους μεγάλους να έλθουμε στους μικρούς, τα μικρά θύματα της Λεμεσού, που κανείς ακόμη δεν απάντησε στο ερώτημα γιατί ένας Αρχιμανδρίτης οδηγήθηκε στη συγκεκριμένη πράξη και γιατί μια νέα κοπέλα κατέφυγε στον συγκεκριμένο άνθρωπο. ? Πίσω απ’ όλα αυτά, σίγουρα θα κρύβεται μια μεγάλη ιστορία πόνου και θλίψης και όχι μια απλώς νεανική τρέλα.
? Τα μεγάλα θύματα σ’ αυτή την υπόθεση, θα είναι σίγουρα τα παιδιά, τα οποία με τον ένα ή τον άλλο τρόπο θα υποστούν είτε την κοινωνική απόρριψη ή τον κοινωνικό χλευασμό.
? Πέραν όμως από όλα αυτά, κανείς δεν μπορεί να προδικάσει τη σωτηρία των ανθρώπων αυτών, αφού ας μην ξεχνούμε ότι και οι πόρνες και οι τελώνες οδηγούν στη Βασιλεία των ουρανών.
? Αυτοί τουλάχιστον, μέσα στην ταπείνωσή τους, έχουν ελπίδα σωτηρίας, ενώ οι υπόλοιποι, που μετατρέπονται αυτομάτως σε κριτές και… υποκριτές, ίσως κινδυνεύουν περισσότερο.
? Όλα είναι λίαν καλά και όλα έχουν τη δική τους πορεία και ποτέ μία κρίση στον εκκλησιαστικό χώρο δεν λειτούργησε αρνητικά. ? Πάντα η φωτιά καίει τα άχρηστα και αφήνει το χρυσάφι να φανερωθεί.
? Στην εκκλησιαστική ιστορία μαθαίνουμε ότι ο χρυσός αιώνας της Εκκλησίας, ο τέταρτος, ήταν στην ουσία ο πιο δύσκολος και ο πιο σκληρός σε κοινωνικό επίπεδο.
? Η δοκιμασία που διέρχεται η Εκκλησία της Κύπρου δεικνύει ότι μάλλον πορευόμαστε προς την κάθαρση, προς τη σωστή πορεία και το θαύμα δεν θα αργήσει να φανερωθεί…
? Όπως λένε και οι Πατέρες της Εκκλησίας, θα πρέπει να λυπούμαστε όταν όλα είναι μέλι γάλα, γιατί τότε φαίνεται ότι κάτι δεν πάει καλά. Ο διάβολος είναι ήσυχος και αφήνει τους ανθρώπους στη μιζέρια τους. ? Όταν όμως κάτι καλό γίνεται, τότε είναι αναπόφευκτο να υπάρχουν σκάνδαλα, είτε αληθινά είτε ψεύτικα.
? Αν παρελπίδα κάποια αδύνατοι πιστοί λιποψυχούν, ίσως είναι και για αυτούς αφορμή τα γεγονότα για περισσότερη προσευχή και περισσότερη συμμετοχή στη μυστηριακή ζωή, στο συνεχές θαύμα της Εκκλησίας…
? Αλλά ως εξαίρεση του κανόνα, ως σκιά στους εορτασμούς, προέκυψε το λεγόμενο «ροζ σκάνδαλο» στους κόλπους της ιεραρχίας, το οποίο προκαλεί θλίψη.
? Οι λεπτομέρειες όπως αυτές διαχέονται υπό μορφή πληροφοριών στον Τύπο, πάντα γαργαλιστικές και πάντα προκλητικές.
? Σ΄ αυτό συνεισφέρουν βεβαίως με τη σιωπή τους οι Ιεράρχες, αλλά και με τις φήμες τους όσοι βρίσκονται γύρω από αυτούς -και δεν είναι λίγοι-, ευτυχώς για τους δημοσιογράφους.
? Στο κοινωνικό επίπεδο και με μια πρώτη ματιά, όλα αυτά μπορεί να φαντάζουν ως βουνό στα μάτια των πολλών, αλλά επί της ουσίας μάλλον ως παρωνυχίδα θεωρούνται από αυτούς που ξέρουν εμπειρικά τα πράγματα.
? Έχουμε περάσει πλέον από το επίπεδο της κοινωνικής ανάγκης και αναγκαιότητας για συμμετοχή στην εκκλησιαστική ζωή, στο επίπεδο της συνειδητής βίωσης του μυστηρίου που λέγεται εν Χριστώ ζωή.
? Το γεγονός ότι οι εκκλησίες γεμίζουν σήμερα από νέους ανθρώπους, ενώ μειώνονται αισθητά οι μεγαλύτερες ηλικίες, από μόνο του λεει πάρα πολλά.
? Ο άνθρωπος σήμερα έπαψε να φοβάται τον κοινωνικό περίγυρο και τρέχει εκεί όπου υπάρχει φως, όπου υπάρχει παρηγοριά, όπου υπάρχει ελπίδα, στη βιοπάλη της μίζερης ζωής.
? Υπάρχουν και οι πιο αισιόδοξοι που θεωρούν «ευλογία» την όλη εξέλιξη, αφού επιτέλους, ύστερα από δεκαετίες, θα ξεκαθαρίσει αυτή η αόρατη σκιά που κατατρέχει τόσο τον Μητροπολίτη Λεμεσού Αθανάσιο όσο και την όλη συνοδεία του Γέροντος Ιωσήφ στο Βατοπέδι.
? Επιτέλους, θα πέσει το τείχος που χωρίζει τους Ιεράρχες και δεν επιτρέπει τη συμμετοχή όλων σε κοινά αρχιερατικά συλλείτουργα.
? Και από τους μεγάλους να έλθουμε στους μικρούς, τα μικρά θύματα της Λεμεσού, που κανείς ακόμη δεν απάντησε στο ερώτημα γιατί ένας Αρχιμανδρίτης οδηγήθηκε στη συγκεκριμένη πράξη και γιατί μια νέα κοπέλα κατέφυγε στον συγκεκριμένο άνθρωπο. ? Πίσω απ’ όλα αυτά, σίγουρα θα κρύβεται μια μεγάλη ιστορία πόνου και θλίψης και όχι μια απλώς νεανική τρέλα.
? Τα μεγάλα θύματα σ’ αυτή την υπόθεση, θα είναι σίγουρα τα παιδιά, τα οποία με τον ένα ή τον άλλο τρόπο θα υποστούν είτε την κοινωνική απόρριψη ή τον κοινωνικό χλευασμό.
? Πέραν όμως από όλα αυτά, κανείς δεν μπορεί να προδικάσει τη σωτηρία των ανθρώπων αυτών, αφού ας μην ξεχνούμε ότι και οι πόρνες και οι τελώνες οδηγούν στη Βασιλεία των ουρανών.
? Αυτοί τουλάχιστον, μέσα στην ταπείνωσή τους, έχουν ελπίδα σωτηρίας, ενώ οι υπόλοιποι, που μετατρέπονται αυτομάτως σε κριτές και… υποκριτές, ίσως κινδυνεύουν περισσότερο.
? Όλα είναι λίαν καλά και όλα έχουν τη δική τους πορεία και ποτέ μία κρίση στον εκκλησιαστικό χώρο δεν λειτούργησε αρνητικά. ? Πάντα η φωτιά καίει τα άχρηστα και αφήνει το χρυσάφι να φανερωθεί.
? Στην εκκλησιαστική ιστορία μαθαίνουμε ότι ο χρυσός αιώνας της Εκκλησίας, ο τέταρτος, ήταν στην ουσία ο πιο δύσκολος και ο πιο σκληρός σε κοινωνικό επίπεδο.
? Η δοκιμασία που διέρχεται η Εκκλησία της Κύπρου δεικνύει ότι μάλλον πορευόμαστε προς την κάθαρση, προς τη σωστή πορεία και το θαύμα δεν θα αργήσει να φανερωθεί…
? Όπως λένε και οι Πατέρες της Εκκλησίας, θα πρέπει να λυπούμαστε όταν όλα είναι μέλι γάλα, γιατί τότε φαίνεται ότι κάτι δεν πάει καλά. Ο διάβολος είναι ήσυχος και αφήνει τους ανθρώπους στη μιζέρια τους. ? Όταν όμως κάτι καλό γίνεται, τότε είναι αναπόφευκτο να υπάρχουν σκάνδαλα, είτε αληθινά είτε ψεύτικα.
? Αν παρελπίδα κάποια αδύνατοι πιστοί λιποψυχούν, ίσως είναι και για αυτούς αφορμή τα γεγονότα για περισσότερη προσευχή και περισσότερη συμμετοχή στη μυστηριακή ζωή, στο συνεχές θαύμα της Εκκλησίας…
Σχόλια