Επιχείρηση "κλωνοποίηστε" άνθρωπο!!!
ΣΤΟΥΣ ΡΥΘΜΟΥΣ ΤΗΣ ΒΙΟΤΕΧΝΟΛΟΓΙΚΗΣ ΤΡΕΛΑΣ ΚΑΙ ΤΟΥ ΒΙΟΗΘΙΚΟΥ ΠΡΟΒΛΗΜΑΤΙΣΜΟΥ
.
Σενάρια επιστημονικής φαντασίας μοιάζουν τα λόγια και οι διηγήσεις όσων ασχολήθηκαν με την κλωνοποίηση, ενώ κάπου πλησιάζουν και τα σενάρια των ελληνικών σίριαλ….
«Η θυγατέρα θα καταστεί δίδυμη αδελφή του πατέρα της και ο γιος δίδυμος αδελφός της μητέρας του», έλεγε ο καθηγητής Βασίλειος Γιούλτσης και η φαντασία οργίασε.
Ακόμη δεν είδαμε αποτελέσματα της επιχείρησης «κλωνοποίηση ανθρώπου» και όμως το πείραμα με την περίφημη Ντόλι έφερε, λένε, στην ανώνυμη εταιρεία που χρηματοδότησε το πείραμα αύξηση των κερδών της κατά 190%. Από εδώ αρχίζει και ξετυλίγεται το νήμα, και το μυστήριο αρχίζει και γίνεται πλέον εφιάλτης… έργο αστυνομικής επιστημονικής φαντασίας, με τον κωδικό «επιχείρηση κλωνοποίησης του ανθρώπου».
Το σενάριο τρελό, αλλά ήδη άρχισαν τα πειράματα, αν δεν έγιναν ήδη και δεν το ξέρουμε, μια και όλα γίνονται για εμάς χωρίς εμάς, όπως λέει και το λαϊκό άσμα.
Πρόσφατα έγινε στο Κέντρο Μελετών της Ιεράς Μονής Κύκκου, στη Λευκωσία, ένα συνέδριο για τη βιοηθική, το οποίο οργάνωσε η Χριστιανική Ένωση Κυπρίων Επιστημόνων. Ειδικότερα αναλύθηκε το θέμα της κλωνοποίησης και εκεί ακούστηκαν πράγματα και θαύματα για την «πονηριά» του ανθρώπου, ο οποίος επιχειρεί και πάλι να γίνει, όχι κατά χάριν, αλλά κατά φύσιν Θεός…
Γιος και δίδυμος αδελφός της μητέρας
Ο καθηγητής Κοινωνιολογίας της Θεολογικής Σχολής του πανεπιστημίου Θεσσαλονίκης, Βασίλειος Γιούλτσης, ανέφερε μεταξύ άλλων: «Ίσως αύριο να είναι εύκολο κάποιος να καταλάβει, όμως σήμερα είναι πολύ δύσκολο να καταλάβει πώς η θυγατέρα είναι δίδυμη αδελφή του πατέρα της. Επίσης πώς ο γιος να είναι δίδυμος αδελφός της μητέρας του.
Αυτές οι νέες συγγένειες, και κάποιες άλλες που θα προκύψουν, δεν φαίνεται αυτή τη στιγμή να βρίσκουν έτοιμες τις θεσμικές διαδικασίες για να τις αποδεκτούν.
Αναφερόμαστε στις απλούστερες συγγένειες γιατί θα προκύψουν και πολύ πιο σύνθετες συγγένειες, με ακόμη πιο σύνθετα θεσμικά προβλήματα σχέσεων και συγγενειών. Γι’ αυτό και η κλωνοποίηση αντιμετωπίζεται με σοβαρές επιφυλάξεις. Αφήνει ενδεχόμενα εκμεταλλεύσεων του ανθρώπινου πόνου και των συναισθηματικών αδιεξόδων του. Όταν χάσουμε προσφιλή πρόσωπα, θα αναζητήσουμε αντίγραφά τους. Δημιουργεί επίσης μέσω της γονιδιακής τροποποιήσεως πιθανότητες ιδιωτικών επιλογών με καθαρά εγωιστικά ωφελιμιστικά κριτήρια γιατί όχι και παραγωγή ανθρώπινων αντιγράφων κατά τους λογισμούς και τα σχέδια κέντρων εξουσίας ιδεολογιών ή απλά εγωκεντρικών σκοπιμοτήτων.»
Τα κλωνοκέρδη
Το κεντρικό πρόβλημα δεν είναι αυτό που φαίνεται. Πίσω του υπάρχουν αθέατες κινητοποιήσεις μεγάλων ερευνητικών κέντρων που επενδύουν στη γενετική μηχανική τρομακτικά ποσά. Κρύβονται προβλέψεις για συγκλονιστικά κέρδη. Κι αν ακόμη δεν σκέπτονται να κινηθούν σύντομα στην κατεύθυνση της εμπορικής κλωνοποιήσεως του ανθρώπου, μάλλον έχουν αρχίσει να σχεδιάζουν μαζικές παραγωγές κλωνοπροβάτων κλωνοαγελάδων και κλωνοχοιριδίων. Γι’ αυτό και διατυπώνονται φόβοι ότι αν δεν ανασταλεί η πορεία που τείνει να “μεταλλάξει” θετικά το κλίμα τις σημερινές επιφυλάξεις της παγκόσμιας συνειδήσεων υπέρ της κλωνοποίησεως, στο μέλλον μπορεί να ατονήσουν οι διαμαρτυρίες για την κλωνοποίηση του ανθρώπου ακόμη και με στόχο το οικονομικό κέρδος.
Εδώ έχουμε και μία πληροφορία ότι η Ντόλι του ινστιτούτου Ρόσλιν κόστισε δύο εκ. 250 χιλιάδες δολάρια, από τα οποία το ένα τρίτο κατέβαλε μία περίεργη εταιρεία θεραπειών, ενώ τα υπόλοιπα το βρετανικό Υπουργείο Γεωργίας. Οι πληροφορίες λένε ότι η εταιρεία αυτή παράγει μία σειρά από παρασκευάσματα χημειοθεραπευτικά. Κράτησε την πατέντα και αυτή τη στιγμή έχει καταφέρει να αυξήσει τα κέρδη από την επένδυση κατά 190% σε δυόμισι χρόνια.
Πέρα από τον ζωικό κόσμο, η κλωνοποίηση του ανθρώπου σχετίζεται και με μία σειρά άλλων επιφυλάξεων. Αυτές ισχύουν από τη στιγμή που γνωρίζουμε ότι η αντιγραφή του γενετικού υλικού αναφέρεται αποκλειστικά στη βιολογική δομή της ανθρώπινης υπάρξεως και αφήνει απ’ έξω την υπόλοιπη πνευματική ανθρώπινη υπόσταση, αυτό που η ορθόδοξη παράδοση ορίζει ως ανθρώπινο πρόσωπο. Με άλλα λόγια, ο άνθρωπος είναι κάτι περισσότερο από το γονιδίωμά του, που μόνο αυτό μπορεί να αντιγραφεί. Ο άνθρωπος ως πρόσωπο είναι μία ανεπανάληπτη πραγματικότητα που μορφοποιείται με τη λήψη απλών στοιχείων από τα πολλαπλά στοιχεία του περιβάλλοντος που έρχεται σε επικοινωνία.
Στο μικρό παιδί που γίνεται ενήλικας, πέρα από τη γονιδιακή ταυτότητα, εισρέουν περιβαλλοντικές επιδράσεις, γνώσεις εμπειρίες ερεθίσματα που αξιοποιούνται και απορρίπτονται με αποκλειστικά προσωπικό τρόπο, άγνωστο στην ολότητά του και μη αντιγράψιμο από τους άλλους. Και αυτή την προγενέστερη συλλογική μνήμη της ανθρωπότητας την προσλαμβάνει ο καθένας με ξεχωριστό και αναμφίβολα μοναδικό τρόπο. Για όλα αυτά μόνο μύθος θα μπορούσε να χαρακτηριστεί η άποψη ότι η κλωνοποίηση δημιουργεί αντίγραφα του δότη. Φυσιογνωμικά, εξωτερικά, φωτογραφικά ναι, αλλά καθόλου το βάθος και την εσωτερικότητα. Η έννοια του αντιγράφου ισχύει μόνο για το γενετικό υλικό, αφού το αντίγραφο ως προσωπικότητα θα αποκτήσει δυναμικά και εξελικτικά τη δική του ιδιαιτερότητα. Μια ιδιαιτερότητα με ενδεχόμενες εκπλήξεις που ορισμένοι ερευνητές αναμένουν ότι θα επισυμβούν από πιθανές μεταλλάξεις του γενετικού υλικού του δότη κάτω από μη ελεγχόμενες εργαστηριακές ή άλλες απρόβλεπτες συνθήκες.
Η υπερομορφιά του μικροτσίπς
Αλλά υπάρχουν και άλλοι φόβοι που αναφύονται από τη σύζευξη της γενετικής και των ηλεκτρονικών υπολογιστών. Θα είναι δυνατή η παραγωγή ηλεκτρονικών μικροτσίπς, που θα αναλαμβάνουν να συμπληρώνουν νέα υποκείμενα με επιθυμητές υπερλειτουργίες. Αναφερόμαστε σε υπερμνήμη που θα χωρά ολόκληρες βιβλιοθήκες, σε αθλητική υπερδύναμη ή σε αθλητική υπερομορφιά και όλα αυτά χωρίς να λάβουμε υπόψη μας μία θεσμική και ηθική αρχή δικαίωμα που πρέπει να σεβαστούμε στη νέα ύπαρξη. Στην αρχή ήταν φυσικό το δικαίωμα ο νέος άνθρωπος να μην είναι διαφορετικός από τους φίλους τους. Να έχει δύο γονείς, δηλαδή πατέρα και μητέρα. Τελικά φαίνεται ότι στο βάθος καταστρατηγείται η αξία του ανθρώπινου προσώπου και η σχέση του με τον Δημιουργό. Διασαλεύεται η φυσική τάξη της αναπαραγωγής και οι μυστικές λειτουργίες της δημιουργίας παρακάμπτονται. Το θαύμα τής κατ’ εικόνα δημιουργίας μετατοπίζεται σε άλλη δημιουργική φάση που αναιρεί τη θεανθρώπινη κοινωνία. Διαγράφει το φυσικό δίκαιο και μετασχηματίζεται σε μηχανιστική αναπαραγωγή αντιγράφων ενός ανθρώπινου εγωκεντρικού και σαφώς θεοποιημένου προτύπου που θέλει φιλάρεσκα να απολαμβάνει το θέαμα της εξωυπαρξιακής του υποστάσεως.
Η νέα ύβρις
Αν μας άκουαν οι κλασικοί μας φιλόσοφοι, θα μας έλεγαν ότι αυτό είναι μία νέα ύβρις…
Στεκόμαστε θεατές στη βάση μιας νέας "βαβελικής" κατασκευής, χωρίς να ξέρουμε τα ακριβή σχέδια των μηχανικών της. Δεν αποκλείεται να μπαίνουμε στην ευθεία μιας δεύτερης πτώσης, όπως εκείνη την πρώτη αδαμική, όμως τώρα με άγνωστες συνέπειες για το ανθρώπινο είδος και για το πεπρωμένο του στον πλανήτη. Παρά την τραγικότητα, η ορθόδοξη Θεολογία είναι αισιόδοξη γιατί στη Θεολογία της Εκκλησίας μας υπάρχει κάτι που είναι πολύ δυνατό και πολύ ζωντανό, η ελπίδα και η πίστη, αφού πέρα από τα ανθρώπινα και τα λογικά ο πιστός διαβλέπει διαρκώς στην προνοιακή παρουσία του Θεού, δικό του είναι το έργο, όχι δικό μας, και εκείνος θα βρει μηχανισμούς για να αναστείλει τη θρασύτητα και την έπαρση των νέων μίνι δημιουργών.
Επτάμισι χιλιάδες έμβρυα στην πυρά
Εδώ και 30 χρόνια άρχισαν στην Ιταλία πειράματα για εξωεμβρυακή γονιμοποίηση. Σταμάτησαν για λίγα χρόνια, ενώ στη συνέχεια συνεχίστηκαν σε διάφορες χώρες και σήμερα κανένας δεν αντιδρά στην ύπαρξη κατεψυγμένου σπέρματος, κατεψυγμένων εμβρύων και δανικών μητέρων.
Ελάχιστη ήταν η αντίδραση όταν πρόσφατα, με απόφαση ενός ερευνητικού ινστιτούτου στην Αγγλία, καταστράφηκαν επτάμισι χιλιάδες κατεψυγμένα έμβρυα, γιατί δεν υπήρχε λόγος ύπαρξής τους, αφού ο σκοπός που είχαν δημιουργηθεί, η απόκτηση παιδιών από τις άτεκνες μητέρες, είχε ικανοποιηθεί. Άλλη είναι η οικονομία της φύσης όπου δημιουργεί ένα έμβρυο για να συνεχιστεί η ζωή -και σε περίπτωση που παραχθούν δύο, κάνει το παν για να συνεχιστεί η ζωή- και άλλη η οικονομία των εργαστηρίων, τα οποία παράγουν έναν υπέρμετρο αριθμό εμβρύων για τον ίδιο σκοπό.
Η Ντόλι και ο Σιντ
Η επιχείρηση "κλωνοποίηση" είχε ήδη την πρώτη της επιτυχία και η θλιμμένη προβατίνα Ντόλι είναι πραγματικότητα. Όμως υπήρξε εν μέρει αποτυχία, άγνωστη εν πολλοίς, αφού ο δότης, η μητέρα της Ντόλι, πέθανε και έτσι έχασε τα φλας και τα πρωτοσέλιδα.
Η γέννηση έγινε στις 6 Iουλίου 1996, στο ινστιτούτο Ρόσλιν της Σκοτίας, ύστερα από 277 ανεπιτυχείς προσπάθειες, αλλά το "ευτυχές" γεγονός έγινε γνωστό έξι μήνες αργότερα.
Η δημοσιοποίηση της γέννησης έδωσε ώθηση στους "τρελούς" επιστήμονες που θέλουν να κλωνοποιήσουν ανθρώπους.
Πρώτος και καλύτερος ο Αμερικανός επιστήμονας δρ Pίτστριαρτ Σιντ, ο οποίος έκανε ήδη περιοδεία ανά την υφήλιο για να υποστηρίξει το εγχείρημά του. Κατακρίθηκε, κατηγορήθηκε, αλλά και προκάλεσε μια συζήτηση που φανέρωσε το μέγεθος του προβληματος.
Κύριο επιχείρημα του κ. Σιντ, όπως ο ίδιος είχε δηλώσει, ήταν η βοήθεια στη θεραπεία κάποιων ασθενειών. Προέβλεψε μάλιστα ότι κάθε χρόνο θα παράγονται 200.000 ανθρώπινοι κλώνοι, οι οποίοι θα αντικαθιστούν άρρωστα μέρη του σώματος.
Πολλές χώρες έσπευσαν να απαγορεύσουν τα πειράματα κλωνοποίησης. Η Κύπρος ήδη έχει υπογράψει τη σχετική σύμβαση του Συμβουλίου της Ευρώπης, αλλά και πρακτικά είναι αδύνατο κανείς να επιχειρήσει κάτι τέτοιο.
Tο Συμβούλιο της Eυρώπης ετοίμασε πρωτόκολλο απαγόρευσης των πειραμάτων κλωνοποίησης, το οποίο ήδη υπέγραψαν πολλές ευρωπαϊκές χώρες.
Tο πρωτόκολλο προβλέπει την επιβολή αυστηρών ποινών σε επιστήμονες και ερευνητικά ιδρύματα, που θα διαπιστωθεί ότι πραγματοποιούν έρευνες για την κλωνοποίηση ανθρώπου.
«Η θυγατέρα θα καταστεί δίδυμη αδελφή του πατέρα της και ο γιος δίδυμος αδελφός της μητέρας του», έλεγε ο καθηγητής Βασίλειος Γιούλτσης και η φαντασία οργίασε.
Ακόμη δεν είδαμε αποτελέσματα της επιχείρησης «κλωνοποίηση ανθρώπου» και όμως το πείραμα με την περίφημη Ντόλι έφερε, λένε, στην ανώνυμη εταιρεία που χρηματοδότησε το πείραμα αύξηση των κερδών της κατά 190%. Από εδώ αρχίζει και ξετυλίγεται το νήμα, και το μυστήριο αρχίζει και γίνεται πλέον εφιάλτης… έργο αστυνομικής επιστημονικής φαντασίας, με τον κωδικό «επιχείρηση κλωνοποίησης του ανθρώπου».
Το σενάριο τρελό, αλλά ήδη άρχισαν τα πειράματα, αν δεν έγιναν ήδη και δεν το ξέρουμε, μια και όλα γίνονται για εμάς χωρίς εμάς, όπως λέει και το λαϊκό άσμα.
Πρόσφατα έγινε στο Κέντρο Μελετών της Ιεράς Μονής Κύκκου, στη Λευκωσία, ένα συνέδριο για τη βιοηθική, το οποίο οργάνωσε η Χριστιανική Ένωση Κυπρίων Επιστημόνων. Ειδικότερα αναλύθηκε το θέμα της κλωνοποίησης και εκεί ακούστηκαν πράγματα και θαύματα για την «πονηριά» του ανθρώπου, ο οποίος επιχειρεί και πάλι να γίνει, όχι κατά χάριν, αλλά κατά φύσιν Θεός…
Γιος και δίδυμος αδελφός της μητέρας
Ο καθηγητής Κοινωνιολογίας της Θεολογικής Σχολής του πανεπιστημίου Θεσσαλονίκης, Βασίλειος Γιούλτσης, ανέφερε μεταξύ άλλων: «Ίσως αύριο να είναι εύκολο κάποιος να καταλάβει, όμως σήμερα είναι πολύ δύσκολο να καταλάβει πώς η θυγατέρα είναι δίδυμη αδελφή του πατέρα της. Επίσης πώς ο γιος να είναι δίδυμος αδελφός της μητέρας του.
Αυτές οι νέες συγγένειες, και κάποιες άλλες που θα προκύψουν, δεν φαίνεται αυτή τη στιγμή να βρίσκουν έτοιμες τις θεσμικές διαδικασίες για να τις αποδεκτούν.
Αναφερόμαστε στις απλούστερες συγγένειες γιατί θα προκύψουν και πολύ πιο σύνθετες συγγένειες, με ακόμη πιο σύνθετα θεσμικά προβλήματα σχέσεων και συγγενειών. Γι’ αυτό και η κλωνοποίηση αντιμετωπίζεται με σοβαρές επιφυλάξεις. Αφήνει ενδεχόμενα εκμεταλλεύσεων του ανθρώπινου πόνου και των συναισθηματικών αδιεξόδων του. Όταν χάσουμε προσφιλή πρόσωπα, θα αναζητήσουμε αντίγραφά τους. Δημιουργεί επίσης μέσω της γονιδιακής τροποποιήσεως πιθανότητες ιδιωτικών επιλογών με καθαρά εγωιστικά ωφελιμιστικά κριτήρια γιατί όχι και παραγωγή ανθρώπινων αντιγράφων κατά τους λογισμούς και τα σχέδια κέντρων εξουσίας ιδεολογιών ή απλά εγωκεντρικών σκοπιμοτήτων.»
Τα κλωνοκέρδη
Το κεντρικό πρόβλημα δεν είναι αυτό που φαίνεται. Πίσω του υπάρχουν αθέατες κινητοποιήσεις μεγάλων ερευνητικών κέντρων που επενδύουν στη γενετική μηχανική τρομακτικά ποσά. Κρύβονται προβλέψεις για συγκλονιστικά κέρδη. Κι αν ακόμη δεν σκέπτονται να κινηθούν σύντομα στην κατεύθυνση της εμπορικής κλωνοποιήσεως του ανθρώπου, μάλλον έχουν αρχίσει να σχεδιάζουν μαζικές παραγωγές κλωνοπροβάτων κλωνοαγελάδων και κλωνοχοιριδίων. Γι’ αυτό και διατυπώνονται φόβοι ότι αν δεν ανασταλεί η πορεία που τείνει να “μεταλλάξει” θετικά το κλίμα τις σημερινές επιφυλάξεις της παγκόσμιας συνειδήσεων υπέρ της κλωνοποίησεως, στο μέλλον μπορεί να ατονήσουν οι διαμαρτυρίες για την κλωνοποίηση του ανθρώπου ακόμη και με στόχο το οικονομικό κέρδος.
Εδώ έχουμε και μία πληροφορία ότι η Ντόλι του ινστιτούτου Ρόσλιν κόστισε δύο εκ. 250 χιλιάδες δολάρια, από τα οποία το ένα τρίτο κατέβαλε μία περίεργη εταιρεία θεραπειών, ενώ τα υπόλοιπα το βρετανικό Υπουργείο Γεωργίας. Οι πληροφορίες λένε ότι η εταιρεία αυτή παράγει μία σειρά από παρασκευάσματα χημειοθεραπευτικά. Κράτησε την πατέντα και αυτή τη στιγμή έχει καταφέρει να αυξήσει τα κέρδη από την επένδυση κατά 190% σε δυόμισι χρόνια.
Πέρα από τον ζωικό κόσμο, η κλωνοποίηση του ανθρώπου σχετίζεται και με μία σειρά άλλων επιφυλάξεων. Αυτές ισχύουν από τη στιγμή που γνωρίζουμε ότι η αντιγραφή του γενετικού υλικού αναφέρεται αποκλειστικά στη βιολογική δομή της ανθρώπινης υπάρξεως και αφήνει απ’ έξω την υπόλοιπη πνευματική ανθρώπινη υπόσταση, αυτό που η ορθόδοξη παράδοση ορίζει ως ανθρώπινο πρόσωπο. Με άλλα λόγια, ο άνθρωπος είναι κάτι περισσότερο από το γονιδίωμά του, που μόνο αυτό μπορεί να αντιγραφεί. Ο άνθρωπος ως πρόσωπο είναι μία ανεπανάληπτη πραγματικότητα που μορφοποιείται με τη λήψη απλών στοιχείων από τα πολλαπλά στοιχεία του περιβάλλοντος που έρχεται σε επικοινωνία.
Στο μικρό παιδί που γίνεται ενήλικας, πέρα από τη γονιδιακή ταυτότητα, εισρέουν περιβαλλοντικές επιδράσεις, γνώσεις εμπειρίες ερεθίσματα που αξιοποιούνται και απορρίπτονται με αποκλειστικά προσωπικό τρόπο, άγνωστο στην ολότητά του και μη αντιγράψιμο από τους άλλους. Και αυτή την προγενέστερη συλλογική μνήμη της ανθρωπότητας την προσλαμβάνει ο καθένας με ξεχωριστό και αναμφίβολα μοναδικό τρόπο. Για όλα αυτά μόνο μύθος θα μπορούσε να χαρακτηριστεί η άποψη ότι η κλωνοποίηση δημιουργεί αντίγραφα του δότη. Φυσιογνωμικά, εξωτερικά, φωτογραφικά ναι, αλλά καθόλου το βάθος και την εσωτερικότητα. Η έννοια του αντιγράφου ισχύει μόνο για το γενετικό υλικό, αφού το αντίγραφο ως προσωπικότητα θα αποκτήσει δυναμικά και εξελικτικά τη δική του ιδιαιτερότητα. Μια ιδιαιτερότητα με ενδεχόμενες εκπλήξεις που ορισμένοι ερευνητές αναμένουν ότι θα επισυμβούν από πιθανές μεταλλάξεις του γενετικού υλικού του δότη κάτω από μη ελεγχόμενες εργαστηριακές ή άλλες απρόβλεπτες συνθήκες.
Η υπερομορφιά του μικροτσίπς
Αλλά υπάρχουν και άλλοι φόβοι που αναφύονται από τη σύζευξη της γενετικής και των ηλεκτρονικών υπολογιστών. Θα είναι δυνατή η παραγωγή ηλεκτρονικών μικροτσίπς, που θα αναλαμβάνουν να συμπληρώνουν νέα υποκείμενα με επιθυμητές υπερλειτουργίες. Αναφερόμαστε σε υπερμνήμη που θα χωρά ολόκληρες βιβλιοθήκες, σε αθλητική υπερδύναμη ή σε αθλητική υπερομορφιά και όλα αυτά χωρίς να λάβουμε υπόψη μας μία θεσμική και ηθική αρχή δικαίωμα που πρέπει να σεβαστούμε στη νέα ύπαρξη. Στην αρχή ήταν φυσικό το δικαίωμα ο νέος άνθρωπος να μην είναι διαφορετικός από τους φίλους τους. Να έχει δύο γονείς, δηλαδή πατέρα και μητέρα. Τελικά φαίνεται ότι στο βάθος καταστρατηγείται η αξία του ανθρώπινου προσώπου και η σχέση του με τον Δημιουργό. Διασαλεύεται η φυσική τάξη της αναπαραγωγής και οι μυστικές λειτουργίες της δημιουργίας παρακάμπτονται. Το θαύμα τής κατ’ εικόνα δημιουργίας μετατοπίζεται σε άλλη δημιουργική φάση που αναιρεί τη θεανθρώπινη κοινωνία. Διαγράφει το φυσικό δίκαιο και μετασχηματίζεται σε μηχανιστική αναπαραγωγή αντιγράφων ενός ανθρώπινου εγωκεντρικού και σαφώς θεοποιημένου προτύπου που θέλει φιλάρεσκα να απολαμβάνει το θέαμα της εξωυπαρξιακής του υποστάσεως.
Η νέα ύβρις
Αν μας άκουαν οι κλασικοί μας φιλόσοφοι, θα μας έλεγαν ότι αυτό είναι μία νέα ύβρις…
Στεκόμαστε θεατές στη βάση μιας νέας "βαβελικής" κατασκευής, χωρίς να ξέρουμε τα ακριβή σχέδια των μηχανικών της. Δεν αποκλείεται να μπαίνουμε στην ευθεία μιας δεύτερης πτώσης, όπως εκείνη την πρώτη αδαμική, όμως τώρα με άγνωστες συνέπειες για το ανθρώπινο είδος και για το πεπρωμένο του στον πλανήτη. Παρά την τραγικότητα, η ορθόδοξη Θεολογία είναι αισιόδοξη γιατί στη Θεολογία της Εκκλησίας μας υπάρχει κάτι που είναι πολύ δυνατό και πολύ ζωντανό, η ελπίδα και η πίστη, αφού πέρα από τα ανθρώπινα και τα λογικά ο πιστός διαβλέπει διαρκώς στην προνοιακή παρουσία του Θεού, δικό του είναι το έργο, όχι δικό μας, και εκείνος θα βρει μηχανισμούς για να αναστείλει τη θρασύτητα και την έπαρση των νέων μίνι δημιουργών.
Επτάμισι χιλιάδες έμβρυα στην πυρά
Εδώ και 30 χρόνια άρχισαν στην Ιταλία πειράματα για εξωεμβρυακή γονιμοποίηση. Σταμάτησαν για λίγα χρόνια, ενώ στη συνέχεια συνεχίστηκαν σε διάφορες χώρες και σήμερα κανένας δεν αντιδρά στην ύπαρξη κατεψυγμένου σπέρματος, κατεψυγμένων εμβρύων και δανικών μητέρων.
Ελάχιστη ήταν η αντίδραση όταν πρόσφατα, με απόφαση ενός ερευνητικού ινστιτούτου στην Αγγλία, καταστράφηκαν επτάμισι χιλιάδες κατεψυγμένα έμβρυα, γιατί δεν υπήρχε λόγος ύπαρξής τους, αφού ο σκοπός που είχαν δημιουργηθεί, η απόκτηση παιδιών από τις άτεκνες μητέρες, είχε ικανοποιηθεί. Άλλη είναι η οικονομία της φύσης όπου δημιουργεί ένα έμβρυο για να συνεχιστεί η ζωή -και σε περίπτωση που παραχθούν δύο, κάνει το παν για να συνεχιστεί η ζωή- και άλλη η οικονομία των εργαστηρίων, τα οποία παράγουν έναν υπέρμετρο αριθμό εμβρύων για τον ίδιο σκοπό.
Η Ντόλι και ο Σιντ
Η επιχείρηση "κλωνοποίηση" είχε ήδη την πρώτη της επιτυχία και η θλιμμένη προβατίνα Ντόλι είναι πραγματικότητα. Όμως υπήρξε εν μέρει αποτυχία, άγνωστη εν πολλοίς, αφού ο δότης, η μητέρα της Ντόλι, πέθανε και έτσι έχασε τα φλας και τα πρωτοσέλιδα.
Η γέννηση έγινε στις 6 Iουλίου 1996, στο ινστιτούτο Ρόσλιν της Σκοτίας, ύστερα από 277 ανεπιτυχείς προσπάθειες, αλλά το "ευτυχές" γεγονός έγινε γνωστό έξι μήνες αργότερα.
Η δημοσιοποίηση της γέννησης έδωσε ώθηση στους "τρελούς" επιστήμονες που θέλουν να κλωνοποιήσουν ανθρώπους.
Πρώτος και καλύτερος ο Αμερικανός επιστήμονας δρ Pίτστριαρτ Σιντ, ο οποίος έκανε ήδη περιοδεία ανά την υφήλιο για να υποστηρίξει το εγχείρημά του. Κατακρίθηκε, κατηγορήθηκε, αλλά και προκάλεσε μια συζήτηση που φανέρωσε το μέγεθος του προβληματος.
Κύριο επιχείρημα του κ. Σιντ, όπως ο ίδιος είχε δηλώσει, ήταν η βοήθεια στη θεραπεία κάποιων ασθενειών. Προέβλεψε μάλιστα ότι κάθε χρόνο θα παράγονται 200.000 ανθρώπινοι κλώνοι, οι οποίοι θα αντικαθιστούν άρρωστα μέρη του σώματος.
Πολλές χώρες έσπευσαν να απαγορεύσουν τα πειράματα κλωνοποίησης. Η Κύπρος ήδη έχει υπογράψει τη σχετική σύμβαση του Συμβουλίου της Ευρώπης, αλλά και πρακτικά είναι αδύνατο κανείς να επιχειρήσει κάτι τέτοιο.
Tο Συμβούλιο της Eυρώπης ετοίμασε πρωτόκολλο απαγόρευσης των πειραμάτων κλωνοποίησης, το οποίο ήδη υπέγραψαν πολλές ευρωπαϊκές χώρες.
Tο πρωτόκολλο προβλέπει την επιβολή αυστηρών ποινών σε επιστήμονες και ερευνητικά ιδρύματα, που θα διαπιστωθεί ότι πραγματοποιούν έρευνες για την κλωνοποίηση ανθρώπου.
Σχόλια