Οι γεροντόνεοι της μαύρης ηπείρου
.
? Στην εκκλησιαστική γραμματεία υπάρχει το επίθετο, Γεροντόνεος, το οποίο απονέμεται στους νέους ανθρώπους, που αποκτούν ποιμαντικά καθήκοντα. Ωστόσο, το επίθετο αυτό, όπως και η όλη πρακτική του μυστηρίου της εκκλησιαστικής ζωής, έχει περισσότερο σχέση με τη χάρη που αναδύουν αυτοί, έστω και αν είναι νέοι και όχι με την ηλικία τους.
? Στην Αφρική, στην μαύρη ήπειρο, όπου η Ορθοδοξία κάνει σήμερα σημαντικά βήματα φωτισμού των ανθρώπων, στα ανώτατα αξιώματα διακονίας βρίσκονται σήμερα νεότατοι άνθρωποι, οι οποίοι τολμούν να παλέψουν όχι μόνο με τον εαυτό τους, αλλά και με τα στοιχεία και στοιχειά της φύσης.
? Μπορεί να φαίνονται καλά και να τιμούνται οι ποιμένες αυτοί, όταν επιστρέφουν στον τόπο τους, αλλά οι περιγραφές των μαρτυρίων που υφίστανται τόσο οι ίδιοι, αλλά σίγουρα και οι χιλιάδες των πεινασμένων πιστών και εκατομμυρίων μαύρων αδελφών μας, δεν πρέπει να περνούν απαρατήρητες.
? Ωστόσο, αυτή η πορεία δια μέσου «του πυρός και του ύδατος» χαριτώνει με τον καλύτερο τρόπο τους τολμηρούς που αντέχουν μέχρι τέλους γιατί τα πράγματα δεν είναι καθόλου εύκολα. ? Ο Πατριάρχης Αλεξανδρείας, ο επικεφαλής της «επιχείρησης» αγάπης στην Μαύρη Ήπειρο τονίζει ότι “η αγάπη του Θεού δεν γνωρίζει γλώσσες. Δεν περιορίζεται σε συγκεκριμένες χώρες. Δεν εμποδίζεται από σύνορα. Δεν βλέπει χρώμα. Σκορπίζεται παντού, όπως ο ήλιος το φως του, και δροσίζει τις πονεμένες ψυχές, όπως η βροχή δροσίζει την έρημο γη…Ως ανθρώπινο γένος, ζούμε σ’ ένα κόσμο, που δημιούργησε ο Ένας Αληθινός Θεός. Καλούμεθα να συμμερισθούμε την ομορφιά της όλης δημιουργίας και να ζούμε με αγάπη, ειρήνη και ενότητα. Ο Κύριος μας έδωσε μία συγκεκριμένη εντολή, “αγαπάτε αλλήλους, καθώς εγώ ηγάπησα υμάς”.
? Αυτή η εμπειρία της αγάπης δεν μπορεί να περάσει απαρατήρητη από κανένα και κανείς δεν μπορεί να ξεχάσει την εμπειρία που ένιωσε κοντά σε ανθρώπους που πέρασαν δια μέσου της καμίνου της Μαύρης Ηπείρου. ? Αιτία δεν είναι οι περιγραφές, που θυμίζουν παραμύθια, αλλά η αγάπη και η χάρη που αναδύουν με μυστηριακό τρόπο τα πρόσωπά τους.
? Η δύναμη των ανθρώπων που ζουν έντονα τη χάρη του Θεού, δεν πηγάζει τόσο από το ύφος ή το περιεχόμενο των λόγων τους, αλλά πηγάζει μέσα από την χάρη που αναδύουν με μυστικό τρόπο τα λόγια τους.
? Όμως πίσω από όλα αυτά, υπάρχουν τα μικρά και πρακτικά που έχουν να κάνουν με την καθημερινή φροντίδα των πεινασμένων, οι οποίοι πεθαίνουν γιατί δεν έχουν μερικά σεντ…
? “Ας κοιτάξουμε γύρω μας για να δούμε με προσοχή τον ανθρώπινο πόνο και τη φτώχεια. Ας ακούσουμε τις παιδικές φωνές, που φωνάζουν για βοήθεια και συμπαράσταση. Με τη δύναμη της αγάπης ας στεγνώσουμε τα δάκρυα από τα μάτια εκείνων που υποφέρουν και ας προσφέρουμε χείρα βοηθείας σ’ εκείνους που έχουν χάσει τον δρόμο της ζωής ...”, αναφωνεί με ο Πατριάρχης Αλεξανδρείας και μαζί με αυτό όλοι οι επίσκοποι και πνευματικοί πατέρες του Πατριαρχείου του.
? Πορεία προς το άγνωστο με βάρκα την ελπίδα είναι η ζωή κάθε ανθρώπου και τα προβλήματα αρχίζουν ακριβώς στο σημείο που είτε η θάλασσα αρχίζει να φουντώνει ή η βάρκα αρχίζει να βάζει νερά…
? Τότε ο άνθρωπος είναι που αρχίζει και συνειδητοποιεί την ελαχιστότητά του μπροστά στη δύναμη του Θεού, είναι τότε που απαιτείται το χέρι βοηθείας των δυνατών πνευματικών ανθρώπων.
? Είναι τότε ακριβώς που μαλακώνει η ψυχή και η κακία και υπερισχύει η αγάπη, που το χέρι κατεβαίνει βαθιά στη τσέπη και αφήνει κάτι γι αυτούς που πραγματικά έχουν ανάγκη.
? Σ’ αυτό το παγκοσμιοποιημένο μικρό χωριό που «βήχει η Αμερική και κρυώνει η Ευρώπη», ο ρόλος των ανθρώπων της Εκκλησίας του Χριστού, των Ορθοδόξων, είναι ακριβώς να βιώσουν πρώτα την εν Χριστώ ζωή και εν συνεχεία να ανοιχτούν προς τον κόσμο. ? Αυτό από μόνο του αρκεί. Δεν χρειάζεται ούτε άγχος ούτε πάθος, μόνο αγάπη και ελευθερία.
? Αν καταστεί αυτοσκοπός η κακώς νοούμενη επέκταση, και όχι η καλώς νοούμενη διακονία και ο φωτισμός ελεύθερων ανθρώπων, γιατί όλοι οι άνθρωποι είναι ελεύθεροι, τότε χάθηκε το «παιγνίδι».
? Οστις θέλει… είπε ο Χριστός και αυτό το μέγα δώρο της ελευθερίας, είναι τελικά που σώζει και όχι η υπέρμετρη εκδήλωση αγάπης που καταντά πολλές φορές καταπίεση.
Σχόλια