.
? Εσύ Χριστό και εγώ Αλλάχ, αλλά και δυο μας άχ και βαχ... ? Αχ και βαχ στη Χρυσοχού της Πάφου, όπου η κυπριακή πολιτεία πλήρωσε για να αναστηλώσει το τζαμί του χωριού, το οποίο ήταν εκκλησία του Αγίου Νικολάου. Αυτή η τρέλα της επαναπροσέγγισης και του υψηλού πολιτισμού, αφήνει αδιάφορους τους μικρούς και ασήμαντους, που αναζητούν την αλήθεια της ζωής και απορρίπτουν την πλάνη της πολιτικής.
? Κυριακή μεσημέρι, ο καιρός ηλιόλουστος και «όλοι» ήταν εκεί για τη μεγάλη στιγμή της παραλαβής του αναστηλωμένου τεμένους. Όλοι, δηλαδή ο υπουργός Συγκοινωνιών, οι δήμαρχοι και κοινοτάρχες των γύρω δήμων και χωριών, ο πρεσβευτής των Ηνωμένων Πολιτειών, διπλωμάτες της Ρωσίας και της Γαλλίας, μερικοί δημοσιογράφοι, κάποιοι αρχιτέκτονες και πολλοί αστυνομικοί. Ο λαός έλειπε. Μόνη εξαίρεση μία Τουρκοκύπρια η οποία ήρθε να χαιρετίσει τον υπουργό.
? Οι επίσκοποι της επαρχίας, απουσίαζαν θέλοντας να δώσουν τόπο στην οργή και δεικνύοντας τη διαφωνία τους για τις πολιτικές σκοπιμότητες που «έφαγαν» το ναό του Αγίου Νικολάου. Άγιε Νικόλα μου, κάμε το θαύμα σου και διώξτε τους Τούρκους από την Εκκλησιά σου, παρακαλούσαν όλη την Τουρκοκρατία οι χριστιανοί της Πάφου και μερικούς αιώνες αργότερα, ήρθε η ελεύθερη κυπριακή πολιτεία να πληρώσει και να αναστυλώσει το χωρίς μουσουλμάνους τέμενος.
? Πριν μερικά χρόνια στη Θεσσαλονίκη, όταν και πάλι η πολιτεία ήθελε να μετατρέψει σε αίθουσα εκδηλώσεων ή γκαλερί την εκκλησία της Ροτόντας, τον ναό του Αγίου Γεωργίου, ο οποίο έγινε τέμενος κατά τη διάρκεια της Τουρκοκρατίας, ο εκεί επίσκοπος κίνησε γη και ουρανό και με πραξικοπηματικό τρόπο, τοποθέτησε Ιερά Τράπεζα και άρχισε τις λειτουργίες.
? Στην Τουρκία οι δήμαρχοι, των πάλαι ποτέ ελληνικών πόλεων, επιδιορθώνουν και προβάλλουν τις Ορθόδοξες Εκκλησίες, για να φέρουν προσκυνητές – τουρίστες. Εκεί θέλουν λεφτά οι άνθρωποι για να ζήσουν και εκμεταλλευόμενοι το «καλό κλίμα» στις ελληνοτουρκικές σχέσεις κάνουν τα αδιανόητα δυνατά.
? Οι σκοπιμότητες πολιτικο-οικονομικές είναι μία πραγματικότητα, από εκεί και πέρα το ερώτημα που προβάλλεται είναι αν επιβάλλεται ή όχι η επαναφορά των τεμενών σε εκκλησίες. Η κοινή λογική επιβάλλει την επαναφορά ενώ υπάρχουν και οι σχετικές ευχές στην εκκλησία για τον καθαγιασμό του ναού που συλήθηκε. Ωστόσο αν η κίνηση αυτή προκαλέσει μεγάλα κακά και αν φέρει θλίψη σε πιστούς και απίστους, τότε τα πράγματα είναι διαφορετικά. Ο κίνδυνος να μετατραπεί η πίστη της Αγάπης, η Ορθοδοξία, σε άλλης μορφής εκδήλωση των μουτζαχετίν δεν είναι και τόσο μακρινή.
? Όπως έλεγε κάποτε και ένας πιστός, αν ήθελε ο Άγιος Νικόλαος θα έκανε το θαύμα του, εδώ και αιώνες και θα έδιωχνε τους αλλόθρησκους. Ωστόσο το θαύμα δεν αποτελεί επίδειξη δύναμης και αλαζονικής εκδήλωσης, αλλά μέσο σωτηρία και θεραπείας του πεπτωκότος ανθρώπου.
? Η χαμηλόφωνη διαμαρτυρία που επέδειξε στη συγκεκριμένη περίπτωση η Εκκλησία της Πάφου, ήταν η ορθότερη κίνηση αφού ο ναός, το μνημείο κατά τους αρχαιολόγους, βρίσκεται σε ένα εγκαταλελειμμένο χωριό. Οι φωνές και οι δυναμικές εκδηλώσεις μόνο φασαρία προκαλούν, ενώ ερεθίζουν τα πάθη. ? Όμως αυτό που έπρεπε να προβάλει και να ζητήσει η τοπική Εκκλησία, αν βεβαίως δεν το έκανε μέχρι σήμερα, είναι να ζητήσει από την πολιτεία να φτιάξει και τις ερειπωμένες εκκλησίες που βρίσκονται μέσα σε τουρκοκυπριακά χωριά και κινδυνεύουν να πέσουν. ? Αλλά όλα αυτά δεν έχουν κανένα αντίκρισμα μπροστά στον ανθρώπινο πόνο όπως ήταν ζωγραφισμένος στο πρόσωπο της Τουρκοκύπριας, η οποία ντυμένη με τα πολύχρωμα ανατολίτικα ενδύματά της προσπαθούσε να εξασφαλίσει τη βοήθεια της εξουσίας. Τι «εκκλησιές και τι κηρύγματα» μπορούν να σταθούν μπροστά στον ανθρώπινο πόνο. Η αγάπη δεν περιορίζεται στους φίλους αλλά εκτείνεται και στους εχθρούς. Η χάρις του Θεού φανερώνεται παντού, όπως ο Θεός ανατέλλει και για δικαίους και αδίκους.
? Εσύ Χριστό και εγώ Αλλάχ και για τους δυο μας αχ και βαχ...
? Κυριακή μεσημέρι, ο καιρός ηλιόλουστος και «όλοι» ήταν εκεί για τη μεγάλη στιγμή της παραλαβής του αναστηλωμένου τεμένους. Όλοι, δηλαδή ο υπουργός Συγκοινωνιών, οι δήμαρχοι και κοινοτάρχες των γύρω δήμων και χωριών, ο πρεσβευτής των Ηνωμένων Πολιτειών, διπλωμάτες της Ρωσίας και της Γαλλίας, μερικοί δημοσιογράφοι, κάποιοι αρχιτέκτονες και πολλοί αστυνομικοί. Ο λαός έλειπε. Μόνη εξαίρεση μία Τουρκοκύπρια η οποία ήρθε να χαιρετίσει τον υπουργό.
? Οι επίσκοποι της επαρχίας, απουσίαζαν θέλοντας να δώσουν τόπο στην οργή και δεικνύοντας τη διαφωνία τους για τις πολιτικές σκοπιμότητες που «έφαγαν» το ναό του Αγίου Νικολάου. Άγιε Νικόλα μου, κάμε το θαύμα σου και διώξτε τους Τούρκους από την Εκκλησιά σου, παρακαλούσαν όλη την Τουρκοκρατία οι χριστιανοί της Πάφου και μερικούς αιώνες αργότερα, ήρθε η ελεύθερη κυπριακή πολιτεία να πληρώσει και να αναστυλώσει το χωρίς μουσουλμάνους τέμενος.
? Πριν μερικά χρόνια στη Θεσσαλονίκη, όταν και πάλι η πολιτεία ήθελε να μετατρέψει σε αίθουσα εκδηλώσεων ή γκαλερί την εκκλησία της Ροτόντας, τον ναό του Αγίου Γεωργίου, ο οποίο έγινε τέμενος κατά τη διάρκεια της Τουρκοκρατίας, ο εκεί επίσκοπος κίνησε γη και ουρανό και με πραξικοπηματικό τρόπο, τοποθέτησε Ιερά Τράπεζα και άρχισε τις λειτουργίες.
? Στην Τουρκία οι δήμαρχοι, των πάλαι ποτέ ελληνικών πόλεων, επιδιορθώνουν και προβάλλουν τις Ορθόδοξες Εκκλησίες, για να φέρουν προσκυνητές – τουρίστες. Εκεί θέλουν λεφτά οι άνθρωποι για να ζήσουν και εκμεταλλευόμενοι το «καλό κλίμα» στις ελληνοτουρκικές σχέσεις κάνουν τα αδιανόητα δυνατά.
? Οι σκοπιμότητες πολιτικο-οικονομικές είναι μία πραγματικότητα, από εκεί και πέρα το ερώτημα που προβάλλεται είναι αν επιβάλλεται ή όχι η επαναφορά των τεμενών σε εκκλησίες. Η κοινή λογική επιβάλλει την επαναφορά ενώ υπάρχουν και οι σχετικές ευχές στην εκκλησία για τον καθαγιασμό του ναού που συλήθηκε. Ωστόσο αν η κίνηση αυτή προκαλέσει μεγάλα κακά και αν φέρει θλίψη σε πιστούς και απίστους, τότε τα πράγματα είναι διαφορετικά. Ο κίνδυνος να μετατραπεί η πίστη της Αγάπης, η Ορθοδοξία, σε άλλης μορφής εκδήλωση των μουτζαχετίν δεν είναι και τόσο μακρινή.
? Όπως έλεγε κάποτε και ένας πιστός, αν ήθελε ο Άγιος Νικόλαος θα έκανε το θαύμα του, εδώ και αιώνες και θα έδιωχνε τους αλλόθρησκους. Ωστόσο το θαύμα δεν αποτελεί επίδειξη δύναμης και αλαζονικής εκδήλωσης, αλλά μέσο σωτηρία και θεραπείας του πεπτωκότος ανθρώπου.
? Η χαμηλόφωνη διαμαρτυρία που επέδειξε στη συγκεκριμένη περίπτωση η Εκκλησία της Πάφου, ήταν η ορθότερη κίνηση αφού ο ναός, το μνημείο κατά τους αρχαιολόγους, βρίσκεται σε ένα εγκαταλελειμμένο χωριό. Οι φωνές και οι δυναμικές εκδηλώσεις μόνο φασαρία προκαλούν, ενώ ερεθίζουν τα πάθη. ? Όμως αυτό που έπρεπε να προβάλει και να ζητήσει η τοπική Εκκλησία, αν βεβαίως δεν το έκανε μέχρι σήμερα, είναι να ζητήσει από την πολιτεία να φτιάξει και τις ερειπωμένες εκκλησίες που βρίσκονται μέσα σε τουρκοκυπριακά χωριά και κινδυνεύουν να πέσουν. ? Αλλά όλα αυτά δεν έχουν κανένα αντίκρισμα μπροστά στον ανθρώπινο πόνο όπως ήταν ζωγραφισμένος στο πρόσωπο της Τουρκοκύπριας, η οποία ντυμένη με τα πολύχρωμα ανατολίτικα ενδύματά της προσπαθούσε να εξασφαλίσει τη βοήθεια της εξουσίας. Τι «εκκλησιές και τι κηρύγματα» μπορούν να σταθούν μπροστά στον ανθρώπινο πόνο. Η αγάπη δεν περιορίζεται στους φίλους αλλά εκτείνεται και στους εχθρούς. Η χάρις του Θεού φανερώνεται παντού, όπως ο Θεός ανατέλλει και για δικαίους και αδίκους.
? Εσύ Χριστό και εγώ Αλλάχ και για τους δυο μας αχ και βαχ...
Σχόλια