.
? Και το όνομα αυτής… «ταυτότητα». Στο όνομα της αναγραφής του θρησκεύματος στις αστυνομικές ταυτότητες, ξέσπασε στην Ελλάδα, ένας ακήρυκτος εμφύλιος πόλεμος.
? Μεγάλα συλλαλητήρια, πύρινοι λόγοι, εξορκισμοί αλλά και διαφωνίες, παραιτήσεις και εσωτερικό χάσμα στο εκκλησιαστικό μέτωπο.
? Το μεγάλο ερώτημα που προβάλλει είναι γιατί τόση επιμονή για ένα επίθετο, σε μια πλαστική κάρτα.
? Το πρώτο σημείο προσέγγισης είναι η μεταφυσική διάσταση του θέματος, γεγονός το οποίο έχει πηγές από την αρχαιότητα, αφού στο όνομα προσδιόριζε το περιεχόμενο του ανθρώπου.
? Στην Παλαιά Διαθήκη έχουμε το περίφημο Γιαχβέ, δηλαδή το όνομα που έδωσε ο Μωυσής στον Θεό, γεγονός που φανέρωνε την ιδιότητα του Θεού που μεταφράζεται σε Κύριος.
? Στους αρχαίους έλληνες έχουμε ονόματα που έχουν σχέση με τις αρετές, όπως Αριστοτέλης, Σωκράτης, Αριστοκλής, Κλεόβουλος κλπ.
? Η παράδοση συνεχίζεται μέσα στους αιώνες και το επίθετο, δηλαδή το δεύτερο όνομα ενός ανθρώπου εκτός από την γενεά που κατάγεται, συνήθως προσδιόριζε τις ικανότητες και τα χαρίσματα ενός ανθρώπου.
? Στη σύγχρονη εποχή η παράδοση συνεχίζεται, παρόλο που το περιεχόμενο ενός ανθρώπου, συνήθως προσδιορίζεται στο παρατσούκλι.
? Οι κοινωνιολόγοι ξέρουν κάτι παραπάνω, αφού με τις μελέτες που κάνουν αποδεικνύουν την επίδραση του χαρακτηριστικού αυτού επιθέτου, πάνω στη ψυχοσύνθεση των ατόμων αυτών, που είναι κατά κανόνα επιρρεπή σε αντικοινωνικές λεγόμενες πράξεις.
? Στο ομαδικό, κοινοτικό, κομματικό ή και εθνικό επίπεδο, το επίθετο, αποτελεί σημείο αναφοράς και πηγή δύναμης, με πρώτο και καλύτερο παράδειγμα τους Εβραίους, οι οποίοι στο όνομα της ελιτιστικής τους θρησκείας, μπόρεσαν να σώσουν τη φυλή τους δύο χιλιάδες χρόνια και μάλιστα εκτός πατρίδας.
? Τα επιχειρήματα που χρησιμοποιεί η Εκκλησία της Ελλάδος, στηρίζονται περισσότερο στη βάση της ελληνο-
ορθοδοξίας, δηλαδή σε ένα μείγμα εθνικισμού και θρησκευτικής πίστης, που καταντά πολλές φορές οχλοκρατικός φανατισμός.
? Αυτή την παγίδα που «έπεσε» σχεδόν όλη η Ιεραρχία της Εκκλησίας, επεσήμανε ο Οικουμενικός Πατριάρχης Βαρθολομαίος με την περίφημη υπενθύμιση του «τα του Καίσαρος τω Καίσαρι και τα του Θεού τω Θεώ…»
? Από εκεί και πέρα μπορούν να προστεθούν και άλλα επιχειρήματα που έχουν να κάνουν με πιο ταπεινές αιτίες, όπως είναι το εξουσιαστικό πάθος του Αρχιεπισκόπου Χριστοδούλου, η εκκοσμικευμένη νοοτροπία των εκκλησιαστικών οργανώσεων που «εκτελούν» το κύκνειο άσμα τους, και η αποτυχία του ανοίγματος της Εκκλησίας στο λαό, αφού εκτός από το λόγο του «πεζοδρομίου» και τα συνθήματα, λείπει η βιωματική εμπειρία αγιότητας, η μυστική αυτή δύναμη, που θα κρατήσει τους πιστούς εντός της Εκκλησίας.
? Όμως και από πλευράς πολιτείας τα πράγματα δεν είναι και τόσο ευφάνταστα, αφού η άρνηση του πρωθυπουργού να συναντηθεί με τον προκαθήμενο της Ελληνικής Εκκλησίας θυμίζει λίγο παιδικά πείσματα και στερεί ουσιαστικά στην Ιεραρχία από το άλλοθι που επιζητά για να κάνει πίσω. ? Η κυβέρνηση με το «κεφαλοκλείδωμα
» που πέτυχε στην εκκλησιαστική Ιεραρχία, ελπίζει ότι θα της αφαιρέσει τη δυνατότητα να επεμβαίνει στα πολιτικά και κομματικά πράγματα, ελπίδα που φαίνεται ότι σιωπηλώς υιοθετούν όλες οι πολιτικές ομάδες.
? Ωστόσο, αυτό μπορεί βραχυπρόθεσμα να εξυπηρετεί τις κυβερνητικές επιλογές, ιδιαιτέρως σε επίπεδο Ενωμένης Ευρώπης, αλλά μακροπρόθεσμα μάλλον κακό θα προξενήσει, αφού αποδυναμώνει τη συνεκτικότητα του ελληνισμού, ο οποίος παραδοσιακά στηριζόταν στην Ορθοδοξία.
? Κάθε κρίση είναι πηγή κάθαρσης και στην Εκκλησία της Ελλάδος φυσά ένας δυνατός άνεμος – όπως σημειώνει και ο Μητροπολίτης Μόρφου Νεόφυτος – ό,τι είναι δυνατό θα σταθεί και ό,τι δεν είναι, θα πέσει και θα χαθεί…
? Μεγάλα συλλαλητήρια, πύρινοι λόγοι, εξορκισμοί αλλά και διαφωνίες, παραιτήσεις και εσωτερικό χάσμα στο εκκλησιαστικό μέτωπο.
? Το μεγάλο ερώτημα που προβάλλει είναι γιατί τόση επιμονή για ένα επίθετο, σε μια πλαστική κάρτα.
? Το πρώτο σημείο προσέγγισης είναι η μεταφυσική διάσταση του θέματος, γεγονός το οποίο έχει πηγές από την αρχαιότητα, αφού στο όνομα προσδιόριζε το περιεχόμενο του ανθρώπου.
? Στην Παλαιά Διαθήκη έχουμε το περίφημο Γιαχβέ, δηλαδή το όνομα που έδωσε ο Μωυσής στον Θεό, γεγονός που φανέρωνε την ιδιότητα του Θεού που μεταφράζεται σε Κύριος.
? Στους αρχαίους έλληνες έχουμε ονόματα που έχουν σχέση με τις αρετές, όπως Αριστοτέλης, Σωκράτης, Αριστοκλής, Κλεόβουλος κλπ.
? Η παράδοση συνεχίζεται μέσα στους αιώνες και το επίθετο, δηλαδή το δεύτερο όνομα ενός ανθρώπου εκτός από την γενεά που κατάγεται, συνήθως προσδιόριζε τις ικανότητες και τα χαρίσματα ενός ανθρώπου.
? Στη σύγχρονη εποχή η παράδοση συνεχίζεται, παρόλο που το περιεχόμενο ενός ανθρώπου, συνήθως προσδιορίζεται στο παρατσούκλι.
? Οι κοινωνιολόγοι ξέρουν κάτι παραπάνω, αφού με τις μελέτες που κάνουν αποδεικνύουν την επίδραση του χαρακτηριστικού αυτού επιθέτου, πάνω στη ψυχοσύνθεση των ατόμων αυτών, που είναι κατά κανόνα επιρρεπή σε αντικοινωνικές λεγόμενες πράξεις.
? Στο ομαδικό, κοινοτικό, κομματικό ή και εθνικό επίπεδο, το επίθετο, αποτελεί σημείο αναφοράς και πηγή δύναμης, με πρώτο και καλύτερο παράδειγμα τους Εβραίους, οι οποίοι στο όνομα της ελιτιστικής τους θρησκείας, μπόρεσαν να σώσουν τη φυλή τους δύο χιλιάδες χρόνια και μάλιστα εκτός πατρίδας.
? Τα επιχειρήματα που χρησιμοποιεί η Εκκλησία της Ελλάδος, στηρίζονται περισσότερο στη βάση της ελληνο-
ορθοδοξίας, δηλαδή σε ένα μείγμα εθνικισμού και θρησκευτικής πίστης, που καταντά πολλές φορές οχλοκρατικός φανατισμός.
? Αυτή την παγίδα που «έπεσε» σχεδόν όλη η Ιεραρχία της Εκκλησίας, επεσήμανε ο Οικουμενικός Πατριάρχης Βαρθολομαίος με την περίφημη υπενθύμιση του «τα του Καίσαρος τω Καίσαρι και τα του Θεού τω Θεώ…»
? Από εκεί και πέρα μπορούν να προστεθούν και άλλα επιχειρήματα που έχουν να κάνουν με πιο ταπεινές αιτίες, όπως είναι το εξουσιαστικό πάθος του Αρχιεπισκόπου Χριστοδούλου, η εκκοσμικευμένη νοοτροπία των εκκλησιαστικών οργανώσεων που «εκτελούν» το κύκνειο άσμα τους, και η αποτυχία του ανοίγματος της Εκκλησίας στο λαό, αφού εκτός από το λόγο του «πεζοδρομίου» και τα συνθήματα, λείπει η βιωματική εμπειρία αγιότητας, η μυστική αυτή δύναμη, που θα κρατήσει τους πιστούς εντός της Εκκλησίας.
? Όμως και από πλευράς πολιτείας τα πράγματα δεν είναι και τόσο ευφάνταστα, αφού η άρνηση του πρωθυπουργού να συναντηθεί με τον προκαθήμενο της Ελληνικής Εκκλησίας θυμίζει λίγο παιδικά πείσματα και στερεί ουσιαστικά στην Ιεραρχία από το άλλοθι που επιζητά για να κάνει πίσω. ? Η κυβέρνηση με το «κεφαλοκλείδωμα
» που πέτυχε στην εκκλησιαστική Ιεραρχία, ελπίζει ότι θα της αφαιρέσει τη δυνατότητα να επεμβαίνει στα πολιτικά και κομματικά πράγματα, ελπίδα που φαίνεται ότι σιωπηλώς υιοθετούν όλες οι πολιτικές ομάδες.
? Ωστόσο, αυτό μπορεί βραχυπρόθεσμα να εξυπηρετεί τις κυβερνητικές επιλογές, ιδιαιτέρως σε επίπεδο Ενωμένης Ευρώπης, αλλά μακροπρόθεσμα μάλλον κακό θα προξενήσει, αφού αποδυναμώνει τη συνεκτικότητα του ελληνισμού, ο οποίος παραδοσιακά στηριζόταν στην Ορθοδοξία.
? Κάθε κρίση είναι πηγή κάθαρσης και στην Εκκλησία της Ελλάδος φυσά ένας δυνατός άνεμος – όπως σημειώνει και ο Μητροπολίτης Μόρφου Νεόφυτος – ό,τι είναι δυνατό θα σταθεί και ό,τι δεν είναι, θα πέσει και θα χαθεί…
Σχόλια