Η Αρμενική λειτουργία στα Ελληνικά
.
Είναι πολλοί οι θεολόγοι που υποστηρίζουν ότι δεν
υπάρχει διαφορά ανάμεσα στους Αρμενίους και τους Ορθόδοξους. Είναι και οι δύο
το ένα και το αυτό, παρόλο που ιστορικά οι Αρμένιοι έμειναν πίσω κατά τη λαϊκή
έκφραση. Ο διαχριστιανικός διάλογος που βρίσκεται σε εξέλιξη, σίγουρα θα
αποδώσει σύντομα καρπούς και αυτή η διαφορετικότητα δεν θα υφίσταται.
Πρόσφατα με πρωτοβουλία της Αρμενικής κοινότητας της Κύπρου και με πρωταγωνιστή τον Δρ Αντρανίκ Αστζιάν, κυκλοφόρησε σε μετάφραση η Θεία Λειτουργία στα Ελληνικά και τα Αγγλικά. Η μετάφραση στηρίχθηκε:
? 1.Ακολουθία της θείας Λειτουργίας κατά τας διατάξεις της Αρμενικής Ορθοδόξου Εκκλησίας, Δημητρίου Τζολακίδου, Κωνσταντινούπολη 1888
? 2. Θεία Λειτουργία της Αρμενικής Εκκλησίας, Ιωάννου Μ. Φουντούλη Θεσσαλονίκη 1979
? 3. Divine Liturgy Armenian Orthodox Church, Compiled by Rev. Nareg. Alemezian Antelias 2001
? 4. Divine Liturgy of the Armenian Apostolic Orthodox Church, Bishop Tiran Nersoyan, New York 1950.
? Η διόρθωση των κειμένων στα ελληνικά έγινε από τον Μενέλαο Χριστοδούλου, Διευθυντή του «Θησαυρού Ελληνικής Γλώσσας».
Στον πρόλογο της έκδοσης διαβάζουμε ότι: Η Αρμενική Εκκλησία είναι μια από τις παλαιότερες εκκλησίες της Ανατολής. Ιδρύθηκε από τους Αποστόλους Θαδδαίο και Βαρθολομαίο, οι οποίοι μετά την Ανάληψη του Κυρίου έφθασαν στην Αρμενία μέσω Ασσυρίας και Περσίας. Η Αποστολική Εκκλησία, που αποκαλείται και Θρόνος του Αποστόλου θαδδαίου, είχε κατά τους τρεις πρώτους αιώνες μια συνέχεια ιεραρχών, για τους οποίους όμως, λίγες πληροφορίες έχουν φτάσει στις μέρες μας. Ο Χριστιανισμός ανακηρύχθηκε επίσημη και κρατική θρησκεία το 301 μ.Χ., επί πατριαρχίας Αγίου Γρηγορίου του Φωτιστή, κι έτσι η Αρμενική Εκκλησία απέκτησε και την επίσημη πλέον ιεραρχία της.
Η Αρμενική Εκκλησία συμμερίζεται τα δόγματα των Παλαιών Ανατολικών εκκλησιών, που βασίζονται στην Αποστολική διδασκαλία, και έχουν καταγραφεί στις Συνόδους της Νίκαιας (325 μ.Χ.) και Κωνσταντινούπολης . Το Σύμβολο της Πίστης αυτών των Συνόδων απαγγέλλεται στη διάρκεια της Θείας Λειτουργίας και των μυστηρίων.
Το λειτουργικό της Αρμενικής Εκκλησίας, κατά τα αρχικά χρόνια, τελούσε υπό την επιρροή του λειτουργικού της εκκλησίας της Καππαδοκίας. Η Θεία Λειτουργία είναι ένας καλαίσθητος συνδυασμός των λειτουργιών των Αγίων Γρηγορίου του Θεολόγου, Βασιλείου και Ιωάννη του Χρυσόστομου. Στις λειτουργίες αυτές έχει προστεθεί αριθμός καθαρά Αρμενικών τροπαρίων, τα οποία αποτελούν και την μόνη διαφορά της Αρμενικής Λειτουργίας από την Βυζαντινή».
Το Σύμβολον της Πίστεως κατά την Αρμενική Εκκλησία.
? Πιστεύομεν εις ένα Θεόν Πατέρα παντοκράτορα, ποιητήν ουρανού και γης, ορατών τε και αοράτων.
? Και εις ένα Κύριον Ιησούν Χριστόν, τον Υιόν του Θεού, γεννηθέντα εκ Θεού Πατρός μονογενή, τουτέστιν εκ της ουσίας του Πατρός. Θεόν εκ Θεού, φως εκ φωτός, Θεόν αληθινόν, εκ Θεού αληθινού, γεννηθέντα και ου ποιηθέντα. Εκ της αυτής φύσεως του Πατρός, δι' ου εγένετο πάντα τα εν τοίς ουρανοίς και τα επί τής γης, ορατά και αόρατα.
? Τόν δι ημάς τους ανθρώπους και δια τήν ημετέραν σωτηρίαν κατελθόντα εκ των ουρανών, σαρκωθέντα, ενανθρωπήσαντα, γεννηθέντα τελείως εκ Μαρίας τής άγιας Παρθένου δια του αγίου Πνεύματος. Δι' ού έλαβε σώμα, ψυχήν και νουν και πάν ό,τι υπάρχει τω ανθρώπω, αληθεία και ού δοκήσει.
? Τόν παθόντα, σταυρωθέντα, ταφέντα, τη τρίτη ημέρα αναστάντα, ανελθόντα εις τους ουρανούς τω αυτώ σώματι, καθεζόμενον εκ δεξιών του Πατρός. Ελευσόμενον τω αυτώ σώματι και τη δόξη του Πατρός κρίναι ζώντας και νεκρούς, ού της βασιλείας ούκ έσται τέλος.
? Πιστεύομεν είς τό άγιον Πνεύμα τό άκτιστον και τό τέλειον. Τό λαλήσαν εν τώ νόμω, τοις Προφήταις και τώ Ευαγγελίω. Τό καταβάν εις τον Ιορδάνην, τό κήρυξαν τοις Αποστόλοις και οίκησαν εν τοις αγίοις.
? Πιστεύομεν είς μίαν μόνην καθολικήν και αποστολικήν Εκκλησίαν. Είς έν βάπτισμα εις μετάνοιαν, είς εξιλασμόν και άφεσιν αμαρτιών. Είς ανάστασιν νεκρών, είς κρίσιν αιώνιον ψυχών τε και σωμάτων είς την βασιλείαν των ουρανών και είς ζωήν αιώνιον.
Πρόσφατα με πρωτοβουλία της Αρμενικής κοινότητας της Κύπρου και με πρωταγωνιστή τον Δρ Αντρανίκ Αστζιάν, κυκλοφόρησε σε μετάφραση η Θεία Λειτουργία στα Ελληνικά και τα Αγγλικά. Η μετάφραση στηρίχθηκε:
? 1.Ακολουθία της θείας Λειτουργίας κατά τας διατάξεις της Αρμενικής Ορθοδόξου Εκκλησίας, Δημητρίου Τζολακίδου, Κωνσταντινούπολη 1888
? 2. Θεία Λειτουργία της Αρμενικής Εκκλησίας, Ιωάννου Μ. Φουντούλη Θεσσαλονίκη 1979
? 3. Divine Liturgy Armenian Orthodox Church, Compiled by Rev. Nareg. Alemezian Antelias 2001
? 4. Divine Liturgy of the Armenian Apostolic Orthodox Church, Bishop Tiran Nersoyan, New York 1950.
? Η διόρθωση των κειμένων στα ελληνικά έγινε από τον Μενέλαο Χριστοδούλου, Διευθυντή του «Θησαυρού Ελληνικής Γλώσσας».
Στον πρόλογο της έκδοσης διαβάζουμε ότι: Η Αρμενική Εκκλησία είναι μια από τις παλαιότερες εκκλησίες της Ανατολής. Ιδρύθηκε από τους Αποστόλους Θαδδαίο και Βαρθολομαίο, οι οποίοι μετά την Ανάληψη του Κυρίου έφθασαν στην Αρμενία μέσω Ασσυρίας και Περσίας. Η Αποστολική Εκκλησία, που αποκαλείται και Θρόνος του Αποστόλου θαδδαίου, είχε κατά τους τρεις πρώτους αιώνες μια συνέχεια ιεραρχών, για τους οποίους όμως, λίγες πληροφορίες έχουν φτάσει στις μέρες μας. Ο Χριστιανισμός ανακηρύχθηκε επίσημη και κρατική θρησκεία το 301 μ.Χ., επί πατριαρχίας Αγίου Γρηγορίου του Φωτιστή, κι έτσι η Αρμενική Εκκλησία απέκτησε και την επίσημη πλέον ιεραρχία της.
Η Αρμενική Εκκλησία συμμερίζεται τα δόγματα των Παλαιών Ανατολικών εκκλησιών, που βασίζονται στην Αποστολική διδασκαλία, και έχουν καταγραφεί στις Συνόδους της Νίκαιας (325 μ.Χ.) και Κωνσταντινούπολης . Το Σύμβολο της Πίστης αυτών των Συνόδων απαγγέλλεται στη διάρκεια της Θείας Λειτουργίας και των μυστηρίων.
Το λειτουργικό της Αρμενικής Εκκλησίας, κατά τα αρχικά χρόνια, τελούσε υπό την επιρροή του λειτουργικού της εκκλησίας της Καππαδοκίας. Η Θεία Λειτουργία είναι ένας καλαίσθητος συνδυασμός των λειτουργιών των Αγίων Γρηγορίου του Θεολόγου, Βασιλείου και Ιωάννη του Χρυσόστομου. Στις λειτουργίες αυτές έχει προστεθεί αριθμός καθαρά Αρμενικών τροπαρίων, τα οποία αποτελούν και την μόνη διαφορά της Αρμενικής Λειτουργίας από την Βυζαντινή».
Το Σύμβολον της Πίστεως κατά την Αρμενική Εκκλησία.
? Πιστεύομεν εις ένα Θεόν Πατέρα παντοκράτορα, ποιητήν ουρανού και γης, ορατών τε και αοράτων.
? Και εις ένα Κύριον Ιησούν Χριστόν, τον Υιόν του Θεού, γεννηθέντα εκ Θεού Πατρός μονογενή, τουτέστιν εκ της ουσίας του Πατρός. Θεόν εκ Θεού, φως εκ φωτός, Θεόν αληθινόν, εκ Θεού αληθινού, γεννηθέντα και ου ποιηθέντα. Εκ της αυτής φύσεως του Πατρός, δι' ου εγένετο πάντα τα εν τοίς ουρανοίς και τα επί τής γης, ορατά και αόρατα.
? Τόν δι ημάς τους ανθρώπους και δια τήν ημετέραν σωτηρίαν κατελθόντα εκ των ουρανών, σαρκωθέντα, ενανθρωπήσαντα, γεννηθέντα τελείως εκ Μαρίας τής άγιας Παρθένου δια του αγίου Πνεύματος. Δι' ού έλαβε σώμα, ψυχήν και νουν και πάν ό,τι υπάρχει τω ανθρώπω, αληθεία και ού δοκήσει.
? Τόν παθόντα, σταυρωθέντα, ταφέντα, τη τρίτη ημέρα αναστάντα, ανελθόντα εις τους ουρανούς τω αυτώ σώματι, καθεζόμενον εκ δεξιών του Πατρός. Ελευσόμενον τω αυτώ σώματι και τη δόξη του Πατρός κρίναι ζώντας και νεκρούς, ού της βασιλείας ούκ έσται τέλος.
? Πιστεύομεν είς τό άγιον Πνεύμα τό άκτιστον και τό τέλειον. Τό λαλήσαν εν τώ νόμω, τοις Προφήταις και τώ Ευαγγελίω. Τό καταβάν εις τον Ιορδάνην, τό κήρυξαν τοις Αποστόλοις και οίκησαν εν τοις αγίοις.
? Πιστεύομεν είς μίαν μόνην καθολικήν και αποστολικήν Εκκλησίαν. Είς έν βάπτισμα εις μετάνοιαν, είς εξιλασμόν και άφεσιν αμαρτιών. Είς ανάστασιν νεκρών, είς κρίσιν αιώνιον ψυχών τε και σωμάτων είς την βασιλείαν των ουρανών και είς ζωήν αιώνιον.
Σχόλια