Αφορίστε
τους κλέφτες του χρηματιστηρίου
.
Στο Οικουμενικό Πατριαρχείο υπάρχει άλλος τρόπος για να
τιμωρούνται οι απατεώνες που κλέβουν την περιουσία των ομογενών και την
εκκλησιαστική περιουσία. Αντί να καλούν την Αστυνομία και τις αρχές, συνέρχεται
η Σύνοδος, εξετάζει τις υποθέσεις και αναλόγως βγάζει και την ποινή που δεν
είναι άλλη από τον αφορισμό. Άντε τώρα να βρεθεί άνθρωπος και δη πιστός - όσο
άπιστος και να είναι - που να μην φοβηθεί ένα πατριαρχικό αφορισμό. Πριν μερικές βδομάδες στη διάρκεια επίσκεψης
στην Κωνσταντινούπολη, ακούσαμε εμβρόντητοι τον διάκονο να διαβάζει από τον
άμβωνα Πατριαρχική εγκύκλιο, στην οποία αφορίζονταν - βαριά και ασήκωτα λόγια -
οι πρωταγωνιστές του σκανδάλου. Φυσικά δεν ακούστηκαν ονόματα αλλά ούτε και οι
πράξεις για τις οποίες καταδικάστηκαν. Οι λίγες ψυχές που ζουν στην Πόλη
σίγουρα θα γνώριζαν τα γεγονότα, αλλά δημοσίως τίποτα δεν λέχθηκε για τους
πρωταγωνιστές. Έτσι ούτε διαπόμπευση υπήρξε αλλά ούτε και κίνδυνος αυτοκτονιών
δημιουργήθηκε. Σκεπάστηκε με το «ράσο» ο αμαρτωλός, αλλά η πράξη καταδικάστηκε
και μάλιστα με σκληρό τρόπο.
- Είναι σωστό να αφορίζονται οι χριστιανοί και μάλιστα με
τόσους βαριούς αφορισμούς. Η ανάγνωση και μόνο των κειμένων προκαλεί τρόμο.
- Είναι
δύσκολη η επιλογή του αφορισμού, αλλά όταν πρέπει να σωφρονισθούν οι άνθρωποι,
όταν πρέπει να αντιληφθούν το λάθος δρόμο που πήραν, ο αφορισμός είναι το
έσχατο μέτρο. Εξάλλου δεν αποτελεί τίποτα άλλο παρά επιβεβαίωση της εξόδου από
την Εκκλησία.
- Το δύσκολο
σε αυτή την υπόθεση είναι οι μεταθανάτιες επιπτώσεις, αφού όπως μαρτυρούν
Ιεράρχες, άνθρωποι οι οποίοι αφορίστηκαν ή δέχθηκαν κατάρα από κληρικό, κατά
κανόνα μένουν δεν λιώνουν και χρειάζεται η ανάγνωση ειδικής ευχής για να γίνουν
χώμα.
- Η Εκκλησία
καθιέρωσε την ανάγνωση αφορισμών μία φορά το χρόνο κατά την Κυριακή της
Ορθοδοξίας. Το άκουσμα «ανάθεμα τρεις» προκαλεί τρόμο. Στην Κύπρο και την
Ελλάδα στις Εκκλησίες των πόλεων και των χωριών συνήθως δεν διαβάζονται οι
αναθεματισμοί. Ωστόσο σε μοναστήρια διαβάζονται, ύστερα βεβαίως από τη
μνημόνευση των Αγίων Πατέρων.
- Η πρακτική
του αφορισμού ή της καθαίρεσης δεν είναι άγνωστη για την Εκκλησία της Κύπρου.
Το 1973 είχαμε την καθαίρεση των τριών Μητροπολιτών, Κιτίου Άνθιμο, Κερύνειας
Κυπριανό και Πάφου Γεννάδιο από την Μείζονα Σύνοδο. Μερικές δεκαετίες
προηγουμένως η Εκκλησία της Κύπρου αφόρισε και τον ποιητή Τεύκρο Ανθία για τις
πεποιθήσεις και τις απόψεις του.
- Σήμερα που
η Αρχιεπισκοπή βρίσκεται σε διαδικασία κάθαρσης - έστω και αν δεν αρέσει ο όρος
- και ανομήματα θαυμαστά βγαίνουν στη φόρα, ίσως θα πρέπει η Ιερά Σύνοδος να
μελετήσει και αυτή την επιλογή.
- Πριν πέντε
χρόνια συντελέστηκε στην Κύπρο η μεγαλύτερη κλοπή στην ιστορία του νησιού.
Μερικοί αετονύχηδες με τη βοήθεια ή την ανοχή του νόμου, πήραν τις οικονομίες
μιας ζωής, εκατοντάδων χιλιάδων ανθρώπων.
- Σε αυτό το
παιγνίδι μπήκε και η Ιεραρχία της Εκκλησίας κερδίζοντας πολλά εκατομμύρια
λίρες. Άρα συμμετείχε και η Εκκλησία σε αυτή την νόμιμη κλοπή.
- Τώρα τι
σημαίνει νόμιμη ή παράνομη κλοπή και τι σημαίνει νόμιμο ή παράνομο κέρδος,
είναι ένα ερώτημα που ανάγεται στη σφαίρα της συνείδησης και της ηθικής. Τους
νόμους είναι άνθρωποι οι οποίοι τους συντάσσουν, όπως και οι άνθρωποι οι
οποίους βρίσκουν παραθυράκια για να τους παραβιάζουν.
- Αν είμαστε
στην Κωνσταντινούπολη πιθανόν το Πατριαρχείο να αφόριζε όσους κατέκλεψαν τους
ανθρώπους και οδήγησαν αρκετούς στο θάνατο και πολλούς στους ψυχίατρους.
- Αυτό θα
ήταν και η μοναδική ελπίδα να μην επαναληφθεί το πλιάτσικο. Έρευνες πέντε
χρόνια και ακόμη μόνο ένας μπήκε στο κελί, ενώ οι ελπίδες να πάρουν πίσω
χρήματα οι χαμένοι μάλλον εξανεμίζονται. Πληρώνουν όλοι αμαρτίες, κατά το δη
λεγόμενο, αλλά κάπου πρέπει να υπάρξει και η ευθύνη. Πρέπει να φανεί το λάθος
και όχι όλοι να κρύβονται μέσα σε ακριβές λιμουζίνες και σε εξωτικά νησιά.
Σχόλια