Περί της παγκοσμιοποίησης και της οικουμενικότητας

Περί της παγκοσμιοποίησης και της οικουμενικότητας

.

---

? Ποια είναι η στάση της Εκκλησίας έναντι της παγκοσμιοποίσης, η οποία απειλεί τους ανθρώπους;

? Οι Χριστιανοί αγαπούν τους πάντες και τα πάντα, ανεξαρτήτως χρώματος, φυλής, φύλου, καταγωγής, οικονομικής κατάστασης κλπ. Οι χριστιανοί φροντίζουν και προστατεύουν τη φύση, τα ζώα και όλο τον κόσμο. Αγαπώντας το Θεό, τους ανθρώπους και τον κόσμο, διώχνουν το φόβο και το άγχος. Απαλλαγμένοι από το βάρος και τις έγνοιες της καθημερινότητας, ζουν όπως οι άγγελοι αφήνοντας τα πάντα στα χέρια του Θεού. Όπως ο Θεός φροντίζει και δίδει μοναδική ομορφιά στα πουλιά του ουρανού και στα αγριολούλουδα, έτσι γνοιάζεται και για τους ανθρώπους. Βεβαίως σεβόμενος πάντα το μέγιστο δώρο της ελευθερίας.
? Όλα αυτά είναι θεωρίες;

? Έχεις δίκιο, αλλά από τη θεωρία οδηγούμαστε στην πράξη. Αν η θεολογία πάσχει, τότε και το αποτέλεσμα είναι προβληματικό. Η θεολογική βάση αποτελεί το υπόβαθρο, πάνω στο οποίο κτίζεται όλο το εποικοδόμημα. Βεβαίως ο κάθε άνθρωπος αγιάζεται και θεολογεί αναλόγως της αγιότητας του βίου του και της χάρης του Θεού. Οι ιεροί κανόνες - όχι νόμοι - τα πλαίσια που βοηθούν τους πιστούς να ζήσουν κοντά στο Χριστό, στηρίζονται πάνω σε εμπειρίες αγίων ανθρώπων και μπορούν να ανατραπούν και πάλι από αγίους ανθρώπους.

? Η παγκοσμιοποίηση πού βρίσκεται σε όλες αυτές τις θεωρίες;

? Λοιπόν να έλθουμε στο διά ταύτα. Ο Χριστιανός δεν απειλείται από κανένα, ούτε και από αυτό το διάβολο. Άρα η λεγόμενη απειλή της παγκοσμιοποίησης δεν είναι απειλή, αλλά φόβος που πλήττει τους αδύναμους ανθρώπους. Από εκεί και πέρα, οι ισχυροί του κόσμου τούτου, οι οποίοι να σημειωθεί είναι και αυτοί θνητοί, πολεμούν για να επιβληθούν και να επιβάλουν την εξουσία τους. Η εξουσία είναι το ισχυρότερο αφροδισιακό. Από τη βάση αυτή, ξεκινούν οι μυστικές υπηρεσίες, ξεκινούν οι εξοπλισμοί, ξεκινά η καταπίεση των λαών από άλλους λαούς. Το φαινόμενο αυτό δεν είναι σημερινό. Όλες οι αυτοκρατορίες ακολουθούσαν την ίδια πορεία, με διαφορετικές όμως παραμέτρους. Οι Ρωμαίοι πρόταξαν τους νόμους, οι Βυζαντινοί τη διπλωματία, οι Οθωμανοί το μαχαίρι, οι Εγγλέζοι τα πλοία, οι Αμερικανοί τις παρακολουθήσεις και ούτω καθεξής. Όλοι όμως καταδυνάστευαν και απομυζούσαν τους λαούς. Βεβαίως όλοι ήλθαν και παρήλθαν ή θα παρέλθουν στο μέλλον.

? Πώς αντιμετωπίζεται λοιπόν αυτός ο φόβος;

? Το μοναδικό αντίδοτο του φόβου είναι η αγάπη. Από εκεί και πέρα, το πρώτο πράγμα είναι η συνειδητοποίηση της πραγματικής έννοιας του όρου παγκοσμιοποίηση. Είναι μια θολή έννοια για χειραγώγηση των μαζών και των λαών. Το δεύτερο, είναι η συνειδητοποίηση της διάρκειας της ζωής του ανθρώπου. Όλοι και ισχυροί και πλούσιοι και αδύναμοι και πτωχοί έχουν τέλος, πεθαίνουν. Το τρίτο είναι η εμπέδωση της αλήθειας που θέλει την ευτυχία να μην ταυτίζεται με πλούτη και εξουσίες. Το τέταρτο είναι η γνώση των αληθειών της Ορθόδοξης πίστης που θέλει τους ταπεινούς να υψοποιούνται και αυτούς που αγαπούν να βιώνουν την πραγματική ευτυχία. Ο πιστός, όπως λένε και οι πατέρες της Εκκλησίας, ακόμη και στην κόλαση να πάει θα είναι χαρούμενος και ευτυχισμένος. Όποιος έχει μέσα του το Θεό, όποιος έκανε τον εαυτό του, καθαρό καθρέφτη που ανακλά το θείο φως, δεν φοβάται κανένα σκοτάδι. Και η παραμικρή αχτίδα φωτός και η ελάχιστη πίστη, διαλύει τα σκοτάδια της αμαρτίας.

? Καλά όλα αυτά, αλλά η Εκκλησία έχει αντίδοτο στην έννοια της παγκοσμιοποίησης.

? Πολύ σωστά το έθεσες. Η Εκκλησία και ειδικότερα η θεολογία, δεν καταργεί πραγματικότητες της ζωής. Τις υιοθετεί και τις αγιάζει, μπολιάζοντας τις με την παρέμβαση του Θεού. Έτσι, στην έννοια της παγκοσμιοποίησης που έχει στη συνείδηση των ανθρώπων αρνητική έννοια, αντιπροτείνει την έννοια της οικουμενικότητας.
? Ποια η διαφορά;

? Η παγκοσμιοποίηση ξεκινά από τα πάνω και κατεβαίνει προς τα κάτω, δηλαδή από τους ηγέτες των ισχυρών του κόσμου, των αυτοκρατοριών και επιβάλλεται στους πολίτες. Η μέθοδος επιβολής είναι είτε η δύναμη των όπλων, είτε το σύστημα που αναγκάζει σε ανέχεια και φτώχεια, όσους δεν ακολουθούν. Το λεγόμενο εμπάργκο είναι γνωστή μέθοδος καταδυνάστευσης των λαών. Αντιθέτως, η οικουμενικότητα ξεκινά από τα κάτω προς τα πάνω. Με την αγάπη προς τον πλησίον, με την αγιότητα του βίου, ο αγιασμένος άνθρωπος μεταδίδει φως και αλλάζει τους διπλανούς του, τους εχθρούς του και τελικά όλο τον κόσμο. Η αγάπη έχει τόση δύναμη που μπορεί να κινήσει ολόκληρο τον κόσμο.
? Στην πράξη υπάρχουν τέτοια παραδείγματα ή όλα κινούνται σε επίπεδο ουτοπίας;

? Ευτυχώς η Ορθοδοξία, είναι η πίστη της εμπειρίας και όχι της θεωρίας. Οι άγιοι δείχνουν το δρόμο και σώζουν τον κόσμο. Είναι χαρακτηριστικά τα παραδείγματα αγίων ανθρώπων - ευτυχώς υπάρχουν πολλοί και σήμερα - οι οποίοι στηρίζουν χιλιάδες ανθρώπους και τους βοηθούν να αντεπεξέλθουν στα βάσανα του βίου. Ο άνθρωπος μακριά από το Θεό γίνεται θηρίο ανήμερο. Δεν είναι τυχαία η ρήση του Μαρξ ότι αν δεν υπήρχε η θρησκεία έπρεπε να την εφεύρουμε, ούτε βεβαίως η ρήση του Ηρόδοτου ότι δεν βρήκε ανθρώπους χωρίς θρησκεία. Η χοϊκή φύση όλων των ανθρώπων είναι πάντα συνδεδεμένη με τη θεϊκή τους φύτρα. Όλοι οι άνθρωποι έχουν τον άγραφο νόμο της συνείδησης και έστω και αν δεν γνώρισαν Χριστό, ή δεν έτυχε να μάθουν για το Θεό, έχουν τη δυνατότητα να γνωρίζουν και να επιλέγουν το θετικό από το αρνητικό.