Τουρκοκυπριακό φως από το Λονδίνο
.
? Τα μυστήρια του Θεού είναι ασύλληπτα και ακατανόητα και ο άνθρωπος για αλλού κινεί και αλλού η ζωή τον πάει. Η ιστορία είναι αληθινή και τη διηγήθηκε από το ραδιόφωνο του ΛΟΓΟΥ ο Μητροπολίτης Μόρφου Νεόφυτος. Κατά την πρόσφατη επίσκεψή μου στο Λονδίνο, είπε, συνάντησα ένα Τουρκοκύπριο, φύλακα στο βρετανικό μουσείο. Κατάλαβα από την όψη του, ότι ήταν Κύπριος. Όταν τον πλησίασα ήρθε και μου φίλησε το χέρι. Κουβεντιάζοντας, έμαθα ότι ήταν χριστιανός, παρόλο που διατηρούσε το τουρκικό του όνομα. Συνάντησα, είπε στον Πανιερώτατο, ένα άνθρωπο εδώ στο Λονδίνο και μου έδωσε φως. “He opens my eyes…” Ήταν η μεγαλύτερη συγκίνηση που ένιωσα στο ταξίδι αυτό, μονολογούσε ο Μητροπολίτης Νεόφυτος, προσθέτοντας ότι πήγαμε για να διδάξουμε και τελικά διδαχθήκαμε. Στη Βρετανία ο Μητροπολίτης Νεόφυτος πήγε για να παρουσιάσει έκθεση με τους θησαυρούς της Μητρόπολης Μόρφου.
? Τελικά η αδυναμία συμβίωσης με τους Τουρκοκυπρίους, αποδεικνύεται αδυναμία συμφιλίωσης με τον εαυτό μας, αδυναμία βίωσης της Ορθοδοξίας, για την οποία καυχόμαστε. Στο πολυπολιτισμικό Λονδίνο, οι Επίσκοποι δεν είναι φορείς εξουσίας, αλλά φωτεινά υποδείγματα διακονίας. Με την αναμενόμενη λύση του Κυπριακού, οι πολυπολιτισμικές κοινωνίες θα πρέπει να αποτελέσουν παράδειγμα προς μίμηση. Δεν έχουν πλέον θέση οι σωβινισμοί και οι φανατισμοί. Απαραίτητη προϋπόθεση η ανοχή και ο σεβασμός του άλλου. Όλα βεβαίως θα πρέπει να διέρχονται από τη βάση που λέγεται ανθρώπινα δικαιώματα και η προοπτική της ένταξης στην Ευρωπαϊκή Ένωση, αποτελεί την καλύτερη βάση.
? Δεν έχουν περάσει πολλές δεκαετίες, όπου ο Απόστολος Αντρέας αποτελούσε χώρο ιερό και για τους Τουρκοκύπριους. Δεν είναι λίγα τα παραδείγματα που κατάφευγαν στη χάρη του, για να εκπληρώσουν ένα τάμα τους και για να προσευχηθούν ώστε να τύχουν βοήθειας σε ένα πρόβλημα που είχαν. Ο Αρχιεπίσκοπος Χρυσόστομος, ο οποίος θεωρείται ως ο κατεξοχήν εκπρόσωπος της σκληρής μέχρι και αδιάλλακτης γραμμής στο Κυπριακό, μιλούσε με ξεχωριστή θέρμη για τη συμβίωσή του με Τουρκοκύπριους στη γενέτειρά του.
? «Εσύ Χριστό και εγώ Αλλάχ, αλλά και οι δυο μας αχ και βαχ...» Όταν λείπουν οι εγωισμοί και οι φανατισμοί, όταν υποχωρεί το πάθος της εξουσίας, όλοι οι άνθρωποι είναι οι ίδιοι. Η αναμενόμενη συμβίωση με τους Τουρκοκύπριους σίγουρα θα ξαφνιάσει, αφού και αυτοί όπως και εμείς κουβαλούμε νοοτροπίες αιώνων μέσα στα γονίδιά μας. Δεν είναι η θρησκεία που φταίει, αλλά τα πάθη και οι εγωισμοί μας. Σε οποιοδήποτε μέρος του κόσμου και αν πάει κανείς, θα συναντήσει ανθρώπους να τσακώνονται και να μάχονται. Ορθόδοξοι Φιλανδοί δεν θέλουν να δουν τους Ορθόδοξους Ρώσους, οι μουσουλμάνοι του Ιράκ δεν θέλουν να ακούσουν για τους μουσουλμάνους της Περσίας και η ιστορία συνεχίζεται χωρίς τελειωμό.
? Πρόσφατα ο Μητροπολίτης Μόρφου μιλώντας σε μια εκδήλωση των κατοίκων της μητρόπολής του, πρόβαλε το παράδειγμα του ήρωα όλων των Ελλήνων του πολύπαθου αλλά και πολυμήχανου Οδυσσέα. Νικητής στην Τροία, αλλά μέχρι να επιστρέψει στην πατρίδα του, χρειάστηκε ακόμη δέκα χρόνια πάλης, όχι με τους Τρώες, αλλά με τα μυθικά τέρατα, τους θεούς και τους ανθρώπους. Λαιστρυγόνες, Κύκλωπες, ο Ποσειδώνας, η Κίρκη, οι Σειρήνες και ένα σωρό άλλα εμπόδια βρέθηκαν μπροστά του.
? Σημείωσε ο Μητροπολίτης Νεόφυτος. Αν ο Οδυσσέας ήθελε να πάει για τουρισμό, όλα θα ήταν εύκολα. Αλλά επειδή ζήτησε να επιστρέψει στο σπίτι του, όλα ήταν δύσκολα. Ακόμη και όταν έφθασε στην πατρίδα του, βρήκε τους Μνηστήρες να τον πολεμούν. Αύριο όταν και εμείς θα φθάσουμε στα σπίτια μας, θα έχουμε Μνηστήρες να μας πολεμούν και εκεί και πάλι θα πρέπει να αγωνιστούμε. Πρέπει να μάθουμε να ανεχόμαστε και τους άλλους λαούς και τους άλλους πολιτισμούς, αλλά κυρίως τις άλλες θρησκείες.
? Ξεχνούμε ότι ακόμη και στον «παράδεισο» της Ευρωπαϊκής Ένωσης, θα υπάρχουν αντίπαλοι, θα υπάρχουν ανταγωνιστές, θα υπάρχουν πιο ξύπνοι από εμάς, θα υπάρχουν «Μνηστήρες», έτοιμοι να μας φάνε το βιο μας. Πρέπει να μάθουμε να ζούμε με τους άλλους, γιατί οι άλλοι είναι ο παράδεισος, αλλά και η κόλασή μας. Η πηγή της χαράς βρίσκεται στον άλλο και όχι στον εαυτό μας. Η εγωιστική εγωπάθεια οδηγεί στην απομόνωση και στον θάνατο. Εξάλλου ο παράδεισος δεν είναι τίποτα άλλο παρά η επικοινωνία με το Θεό και τους άλλους ανθρώπους.
? Είτε το θέλουμε είτε όχι βρισκόμαστε σε κομβικό χρονικό σημείο και όλα σύντομα θα αλλάξουν, είτε το θέλουμε είτε όχι. Ακόμη και αν δεν λυθεί το Κυπριακό, η ένταξη στην Ευρωπαϊκή Ένωση αποτελεί από μόνη της, ένα σημαντικότατο γεγονός. Η Εκκλησία «ντε φάκτο» θα χάσει κάθε μορφή κοσμικής εξουσίας - όπως κάποιοι ακόμη ονειρεύονται - και πλέον θα πρέπει να στραφεί προς τα καθημερινά προβλήματα, προς τη διαποίμανση και διαποίμανση των πιστών, οι οποίοι έχουν πραγματική ανάγκη. Δεν φθάνει το τμήμα ευημερίας για όλα και για όλους. Ο άνθρωπος χρειάζεται και ένα χέρι παρηγοριάς και μια ματιά φωτεινή για να μπορέσει να ζήσει και να αντέξει τα βάσανα της ζωής. Φως και μόνο φως θέλει ο άνθρωπος, φως το οποίο να έχει πηγή τον ουρανό και όχι τη γη.
? Τελικά η αδυναμία συμβίωσης με τους Τουρκοκυπρίους, αποδεικνύεται αδυναμία συμφιλίωσης με τον εαυτό μας, αδυναμία βίωσης της Ορθοδοξίας, για την οποία καυχόμαστε. Στο πολυπολιτισμικό Λονδίνο, οι Επίσκοποι δεν είναι φορείς εξουσίας, αλλά φωτεινά υποδείγματα διακονίας. Με την αναμενόμενη λύση του Κυπριακού, οι πολυπολιτισμικές κοινωνίες θα πρέπει να αποτελέσουν παράδειγμα προς μίμηση. Δεν έχουν πλέον θέση οι σωβινισμοί και οι φανατισμοί. Απαραίτητη προϋπόθεση η ανοχή και ο σεβασμός του άλλου. Όλα βεβαίως θα πρέπει να διέρχονται από τη βάση που λέγεται ανθρώπινα δικαιώματα και η προοπτική της ένταξης στην Ευρωπαϊκή Ένωση, αποτελεί την καλύτερη βάση.
? Δεν έχουν περάσει πολλές δεκαετίες, όπου ο Απόστολος Αντρέας αποτελούσε χώρο ιερό και για τους Τουρκοκύπριους. Δεν είναι λίγα τα παραδείγματα που κατάφευγαν στη χάρη του, για να εκπληρώσουν ένα τάμα τους και για να προσευχηθούν ώστε να τύχουν βοήθειας σε ένα πρόβλημα που είχαν. Ο Αρχιεπίσκοπος Χρυσόστομος, ο οποίος θεωρείται ως ο κατεξοχήν εκπρόσωπος της σκληρής μέχρι και αδιάλλακτης γραμμής στο Κυπριακό, μιλούσε με ξεχωριστή θέρμη για τη συμβίωσή του με Τουρκοκύπριους στη γενέτειρά του.
? «Εσύ Χριστό και εγώ Αλλάχ, αλλά και οι δυο μας αχ και βαχ...» Όταν λείπουν οι εγωισμοί και οι φανατισμοί, όταν υποχωρεί το πάθος της εξουσίας, όλοι οι άνθρωποι είναι οι ίδιοι. Η αναμενόμενη συμβίωση με τους Τουρκοκύπριους σίγουρα θα ξαφνιάσει, αφού και αυτοί όπως και εμείς κουβαλούμε νοοτροπίες αιώνων μέσα στα γονίδιά μας. Δεν είναι η θρησκεία που φταίει, αλλά τα πάθη και οι εγωισμοί μας. Σε οποιοδήποτε μέρος του κόσμου και αν πάει κανείς, θα συναντήσει ανθρώπους να τσακώνονται και να μάχονται. Ορθόδοξοι Φιλανδοί δεν θέλουν να δουν τους Ορθόδοξους Ρώσους, οι μουσουλμάνοι του Ιράκ δεν θέλουν να ακούσουν για τους μουσουλμάνους της Περσίας και η ιστορία συνεχίζεται χωρίς τελειωμό.
? Πρόσφατα ο Μητροπολίτης Μόρφου μιλώντας σε μια εκδήλωση των κατοίκων της μητρόπολής του, πρόβαλε το παράδειγμα του ήρωα όλων των Ελλήνων του πολύπαθου αλλά και πολυμήχανου Οδυσσέα. Νικητής στην Τροία, αλλά μέχρι να επιστρέψει στην πατρίδα του, χρειάστηκε ακόμη δέκα χρόνια πάλης, όχι με τους Τρώες, αλλά με τα μυθικά τέρατα, τους θεούς και τους ανθρώπους. Λαιστρυγόνες, Κύκλωπες, ο Ποσειδώνας, η Κίρκη, οι Σειρήνες και ένα σωρό άλλα εμπόδια βρέθηκαν μπροστά του.
? Σημείωσε ο Μητροπολίτης Νεόφυτος. Αν ο Οδυσσέας ήθελε να πάει για τουρισμό, όλα θα ήταν εύκολα. Αλλά επειδή ζήτησε να επιστρέψει στο σπίτι του, όλα ήταν δύσκολα. Ακόμη και όταν έφθασε στην πατρίδα του, βρήκε τους Μνηστήρες να τον πολεμούν. Αύριο όταν και εμείς θα φθάσουμε στα σπίτια μας, θα έχουμε Μνηστήρες να μας πολεμούν και εκεί και πάλι θα πρέπει να αγωνιστούμε. Πρέπει να μάθουμε να ανεχόμαστε και τους άλλους λαούς και τους άλλους πολιτισμούς, αλλά κυρίως τις άλλες θρησκείες.
? Ξεχνούμε ότι ακόμη και στον «παράδεισο» της Ευρωπαϊκής Ένωσης, θα υπάρχουν αντίπαλοι, θα υπάρχουν ανταγωνιστές, θα υπάρχουν πιο ξύπνοι από εμάς, θα υπάρχουν «Μνηστήρες», έτοιμοι να μας φάνε το βιο μας. Πρέπει να μάθουμε να ζούμε με τους άλλους, γιατί οι άλλοι είναι ο παράδεισος, αλλά και η κόλασή μας. Η πηγή της χαράς βρίσκεται στον άλλο και όχι στον εαυτό μας. Η εγωιστική εγωπάθεια οδηγεί στην απομόνωση και στον θάνατο. Εξάλλου ο παράδεισος δεν είναι τίποτα άλλο παρά η επικοινωνία με το Θεό και τους άλλους ανθρώπους.
? Είτε το θέλουμε είτε όχι βρισκόμαστε σε κομβικό χρονικό σημείο και όλα σύντομα θα αλλάξουν, είτε το θέλουμε είτε όχι. Ακόμη και αν δεν λυθεί το Κυπριακό, η ένταξη στην Ευρωπαϊκή Ένωση αποτελεί από μόνη της, ένα σημαντικότατο γεγονός. Η Εκκλησία «ντε φάκτο» θα χάσει κάθε μορφή κοσμικής εξουσίας - όπως κάποιοι ακόμη ονειρεύονται - και πλέον θα πρέπει να στραφεί προς τα καθημερινά προβλήματα, προς τη διαποίμανση και διαποίμανση των πιστών, οι οποίοι έχουν πραγματική ανάγκη. Δεν φθάνει το τμήμα ευημερίας για όλα και για όλους. Ο άνθρωπος χρειάζεται και ένα χέρι παρηγοριάς και μια ματιά φωτεινή για να μπορέσει να ζήσει και να αντέξει τα βάσανα της ζωής. Φως και μόνο φως θέλει ο άνθρωπος, φως το οποίο να έχει πηγή τον ουρανό και όχι τη γη.
Σχόλια