Μια στιγμούλα στη χαρά
.
? "Μα εμένα τη στιγμούλα μου ποιος θα μου δώσει, εγώ ό,τι αγάπησα σ' εκείνη το χρωστώ" τραγουδά ο μεγάλος Διονύσης Τσακνής, δίδοντας το στίγμα της αξίας της στιγμής και καθορίζοντας το μέτρο εκτίμησής της. Τις μέρες αυτές, ο χρόνος κάνει ημερολογιακή στάση και οι άνθρωποι παιδεύονται με το διάβα των καιρών. Η λογική συναντά το συναίσθημα και μαζί με τη βούληση, αναζητεί ο άνθρωπος την αλήθεια. Την αλήθεια που είναι συνώνυμη με την αγάπη, η οποία ξεκινά και τελειώνει στην άναρχη έννοια του Θεού.
? Φεύγω από αυτόν τον κόσμο, όπως όταν περνά μια βάρκα που δεν αφήνει κανένα σημάδι πίσω της, πάνω στο νερό, λέει η αγία Γερόντισσα Γαβριηλία. Προσθέτει όμως ότι δεν έχω τύψεις. Αυτό είναι! Απάθεια! Αν ήθελε ο Κύριος, μπορούσε να με κάνει άλλο πράγμα. Αλλά Εκείνος προπορεύεται κι εγώ τρέχω πίσω Του και κοιτάω τα Θαύματα που κάνει! Είμαι μόνο ένας θεατής". Σοφία, η οποία δεν είναι μοιρολατρία αλλά τολμηρή κίνηση ελεύθερης, δημιουργικής και αγίας υπακοής στο θέλημα του Θεού. Η "επαναστάτρια" των Ινδιών, αλλά και η "σαγηνεύτρα" των σύγχρονων Ελλήνων, λέει με άλλο τρόπο, ότι λάθη και πάλι λάθη και πάντα λάθη είναι η ζωή του ανθρώπου. Η έξοδος από την ατέρμονη κυκλική φορά των ρεόντων, γίνεται μόνο με την ένωση στον ομφάλιο λώρο που λέγεται αιώνια εν Χριστώ ζωή.
? Οι μικρές στιγμούλες, οι μυστηριακές τομές στο χρόνο, αποτελούν τεράστια βήματα στη σύντομη ζωή του ανθρώπου, αποτελούν σημεία που καταξιώνουν και αγιάζουν τον "πεινασμένο και διψασμένο" για χαρά άνθρωπο. Το «μαχαίρι» γι’ αυτές τις τομές, δεν είναι άλλο από την ερωτική κίνηση του ανθρώπου, η οποία ξεπερνά την εγωιστική ωραιοπάθεια και αγγίζει το αγαπητικό πρόσωπο, τον αγαπημένο Θεό. Η ορθόδοξη πατερική γραμματεία χαρακτηρίζεται ως "ερωτική", αφού περιγράφει τον έρωτα του ανθρώπου, προς τον άλλο, προς τη φύση και το Θεό. Αυτή η επαφή και επικοινωνία αποτελεί σίγουρα την καλύτερη "στιγμούλα" η οποία "δυστυχώς" βιώνεται και δεν περιγράφεται.
? Οι άνθρωποι προσπάθησαν, αναζήτησαν την αλήθεια, φιλοσόφησαν και άφησαν στίγματα αλήθειας στο διάβα του χρόνου. ? "Χρόνον τε γενέσθαι εικόνα του αϊδίου" Ο χρόνος είναι μία εικόνα της αιωνιότητας έλεγε ο Πλάτωνας. ? "Έχει ο καιρός γυρίσματα", λέει ο λαός.
? "Dum Spiro Spero" (όσο αναπνέω ελπίζω) έλεγαν οι Λατίνοι.
? Ο Χίλωνας έλεγε "χρόνου φείδου" δηλαδή να χρησιμοποιείς με οικονομία το χρόνο σου.
? Ο δημοσιογράφος-συγγραφέας Σωτήρης Καραθάνος, στο βιβλίο του "Μονόλογοι με τη ζωή" γράφει ότι "Πρέπει να καταλάβουμε πως το χειρότερο χάσιμο του ανθρώπου είναι το χάσιμο του χρόνου. Του χρόνου που κυλάει χωρίς να πούμε ένα λόγο αγάπης στο διπλανό μας, αλλά μένει στείρος και χέρσος. Κι άμα δεν έχουμε απόθεμα αγάπης να δώσουμε, άμα γίνουμε στείροι και σκληρόκαρδοι, δεν ξέρω με ποιο πράγμα θ' αγοράσουμε τη δροσιά της χαράς, για να ποτίσουμε τις διψασμένες ψυχές μας"
? Ο Αριστοτέλης προσδιορίζει το χρόνο σαν το μέτρο της κίνησης - αριθμός κινήσεων κατά το πρότερον και το ύστερον - δηλαδή γραμμή ευθεία και προχωρά. Σημειώνει ακόμη ότι αποτελεί το μεταβατικό εκείνο σημείο, από το οποίο διέρχεται το μέλλον για γίνει παρελθόν, δηλαδή είναι η άτμητη χρονική στιγμή που διαχωρίζεται το παρόν από το μέλλον.
? Και μια άλλη διάσταση σημειώνει ο Δίφιλος λέγοντας ότι "Λύπης πάσης ιατρός γίνεται χρόνος" την κάθε λύπη ο χρόνος τη γιατρεύει, σοφία επιβεβαιωμένη και από τη λαϊκή δημοσοφία.
? Ο κόσμος γυρνά και ο χρόνος κυλά στην αέναη πορεία προς το τέλος και την αιώνια αρχή. Όλοι το ίδιο είμαστε, είτε ζούμε σήμερα, είτε ζήσαμε πριν από χιλιάδες αιώνες. Σημασία έχει μόνο μια στιγμούλα, η στιγμή του θανάτου, του χωρισμού της ψυχής από το σώμα, η μετάβαση από τα φθαρτά στα άφθαρτα. Ο μέγας κοσμοκαλόγερος ο Αλέξανδρος Παπαδιαμάντης, καθόρισε την αληθινή σοφία λέγοντας «σα να 'χανε ποτέ τελειωμό τα πάθια και οι καημοί του κόσμου». Ο χρόνος κυλά και ο κόσμος γυρνά και εμείς μαζί του, αναζητώντας τη στιγμούλα της χαράς.
? Φεύγω από αυτόν τον κόσμο, όπως όταν περνά μια βάρκα που δεν αφήνει κανένα σημάδι πίσω της, πάνω στο νερό, λέει η αγία Γερόντισσα Γαβριηλία. Προσθέτει όμως ότι δεν έχω τύψεις. Αυτό είναι! Απάθεια! Αν ήθελε ο Κύριος, μπορούσε να με κάνει άλλο πράγμα. Αλλά Εκείνος προπορεύεται κι εγώ τρέχω πίσω Του και κοιτάω τα Θαύματα που κάνει! Είμαι μόνο ένας θεατής". Σοφία, η οποία δεν είναι μοιρολατρία αλλά τολμηρή κίνηση ελεύθερης, δημιουργικής και αγίας υπακοής στο θέλημα του Θεού. Η "επαναστάτρια" των Ινδιών, αλλά και η "σαγηνεύτρα" των σύγχρονων Ελλήνων, λέει με άλλο τρόπο, ότι λάθη και πάλι λάθη και πάντα λάθη είναι η ζωή του ανθρώπου. Η έξοδος από την ατέρμονη κυκλική φορά των ρεόντων, γίνεται μόνο με την ένωση στον ομφάλιο λώρο που λέγεται αιώνια εν Χριστώ ζωή.
? Οι μικρές στιγμούλες, οι μυστηριακές τομές στο χρόνο, αποτελούν τεράστια βήματα στη σύντομη ζωή του ανθρώπου, αποτελούν σημεία που καταξιώνουν και αγιάζουν τον "πεινασμένο και διψασμένο" για χαρά άνθρωπο. Το «μαχαίρι» γι’ αυτές τις τομές, δεν είναι άλλο από την ερωτική κίνηση του ανθρώπου, η οποία ξεπερνά την εγωιστική ωραιοπάθεια και αγγίζει το αγαπητικό πρόσωπο, τον αγαπημένο Θεό. Η ορθόδοξη πατερική γραμματεία χαρακτηρίζεται ως "ερωτική", αφού περιγράφει τον έρωτα του ανθρώπου, προς τον άλλο, προς τη φύση και το Θεό. Αυτή η επαφή και επικοινωνία αποτελεί σίγουρα την καλύτερη "στιγμούλα" η οποία "δυστυχώς" βιώνεται και δεν περιγράφεται.
? Οι άνθρωποι προσπάθησαν, αναζήτησαν την αλήθεια, φιλοσόφησαν και άφησαν στίγματα αλήθειας στο διάβα του χρόνου. ? "Χρόνον τε γενέσθαι εικόνα του αϊδίου" Ο χρόνος είναι μία εικόνα της αιωνιότητας έλεγε ο Πλάτωνας. ? "Έχει ο καιρός γυρίσματα", λέει ο λαός.
? "Dum Spiro Spero" (όσο αναπνέω ελπίζω) έλεγαν οι Λατίνοι.
? Ο Χίλωνας έλεγε "χρόνου φείδου" δηλαδή να χρησιμοποιείς με οικονομία το χρόνο σου.
? Ο δημοσιογράφος-συγγραφέας Σωτήρης Καραθάνος, στο βιβλίο του "Μονόλογοι με τη ζωή" γράφει ότι "Πρέπει να καταλάβουμε πως το χειρότερο χάσιμο του ανθρώπου είναι το χάσιμο του χρόνου. Του χρόνου που κυλάει χωρίς να πούμε ένα λόγο αγάπης στο διπλανό μας, αλλά μένει στείρος και χέρσος. Κι άμα δεν έχουμε απόθεμα αγάπης να δώσουμε, άμα γίνουμε στείροι και σκληρόκαρδοι, δεν ξέρω με ποιο πράγμα θ' αγοράσουμε τη δροσιά της χαράς, για να ποτίσουμε τις διψασμένες ψυχές μας"
? Ο Αριστοτέλης προσδιορίζει το χρόνο σαν το μέτρο της κίνησης - αριθμός κινήσεων κατά το πρότερον και το ύστερον - δηλαδή γραμμή ευθεία και προχωρά. Σημειώνει ακόμη ότι αποτελεί το μεταβατικό εκείνο σημείο, από το οποίο διέρχεται το μέλλον για γίνει παρελθόν, δηλαδή είναι η άτμητη χρονική στιγμή που διαχωρίζεται το παρόν από το μέλλον.
? Και μια άλλη διάσταση σημειώνει ο Δίφιλος λέγοντας ότι "Λύπης πάσης ιατρός γίνεται χρόνος" την κάθε λύπη ο χρόνος τη γιατρεύει, σοφία επιβεβαιωμένη και από τη λαϊκή δημοσοφία.
? Ο κόσμος γυρνά και ο χρόνος κυλά στην αέναη πορεία προς το τέλος και την αιώνια αρχή. Όλοι το ίδιο είμαστε, είτε ζούμε σήμερα, είτε ζήσαμε πριν από χιλιάδες αιώνες. Σημασία έχει μόνο μια στιγμούλα, η στιγμή του θανάτου, του χωρισμού της ψυχής από το σώμα, η μετάβαση από τα φθαρτά στα άφθαρτα. Ο μέγας κοσμοκαλόγερος ο Αλέξανδρος Παπαδιαμάντης, καθόρισε την αληθινή σοφία λέγοντας «σα να 'χανε ποτέ τελειωμό τα πάθια και οι καημοί του κόσμου». Ο χρόνος κυλά και ο κόσμος γυρνά και εμείς μαζί του, αναζητώντας τη στιγμούλα της χαράς.
Σχόλια