Στα πόδια της ωραίας Ελένης
Στα πόδια της ωραίας Ελένης
.
? Για ένα πουκάμισο αδειανό, για μια Ελένη, χύνονται ποταμοί αίματος σ’ αυτό τον κόσμο το μικρό και μέγα. Ο άνθρωπος ζώντας και αναπνέοντας, παλεύει καθημερινά πιστεύοντας ότι θα αλλάξει τον κόσμο, ότι θα φέρει τα πάνω- κάτω, ότι θα κατεβάσει τον παράδεισο στη γη. Και όλα αυτά μέχρι να φάει τα μούτρα του, μέχρι να καταλάβει ότι «τούτη τη γη που την πατούμε, όλοι μέσα της θα μπούμε», μέχρι να εμπεδώσει ότι «το νι αντί να τρώει τη γη, πάντα τούτο τρώγεται και πάντα αυτό καταλιέται», μέχρι να συνειδητοποιήσει ότι «οι μόνοι αναντικατάστατοι βρίσκονται μέσα στα νεκροταφεία».
? Κάποτε ένας σεβάσμιος μοναχός, βλέποντας τον ενθουσιασμό κάποιων νεαρών που πήγαν κοντά του, όχι για να ζητήσουν συμβουλή, αλλά για να εκθέσουν τα μεγαλόπνοα σχέδιά τους για τους ανθρώπους και τον κόσμο, τους είπε ότι για να κατακτήσουν την «ωραία Ελένη θα πρέπει πρώτα να ξεκινήσουν από τα πόδια». Διά μιας δεν κατακτάται η Τροία αλλά θα πρέπει να περάσουν χρόνια, να υπάρξουν επιτυχίες και αποτυχίες, θα πρέπει να πάθουν για να μάθουν ότι η σοφία δεν βρίσκεται μέσα στα βιβλία, αλλά είναι σύμφυτη με τη ζωή.
? Είναι καλός ο νεανικός ενθουσιασμός, είναι άριστη η νεανική πάλη για τη φαινομενική αλήθεια. Ωστόσο, πίσω απ’ όλα, υπάρχει πάντα η πραγματική αλήθεια, που εξυπηρετεί ένα απώτερο στόχο κάποιων πιο έξυπνων όπως φαίνεται ανθρώπων. Οι αρχαίοι Ελληνες, οι οποίοι μελέτησαν τα πάθη και τις αρετές των ανθρώπων όσο κανένας άλλος, τοποθετούσαν στο μέτωπο της μάχης ένα νέο και ένα ώριμο άντρα, ώστε ο ένας με τη λογική του να συγκρατεί τον αυθορμητισμό του άλλου και ο άλλος με την απερίσκεπτη τόλμη του, να αποτρέπει την ηττοπάθεια και τη δειλία.
? Η Εκκλησία ακολουθώντας πάντα τη φύση του ανθρώπου, καθόρισε την πρακτική της εξομολόγησης, της μετάνοιας, ως τρόπο για την πνευματική τελείωση του ανθρώπου, ως μέθοδο για να πλησιάσει και να αγιαστεί ο άνθρωπος. Σκοπός του μυστηρίου είναι βεβαίως η συγχώρηση των αμαρτιών, αλλά κυριότερος στόχος είναι η αλλαγή του τρόπου ζωής, είναι η βίωση επί γης του παραδείσου. Οι εχθροί του ανθρώπου, είναι πρώτα απ’ όλα ο εαυτός του, οι άλλοι, αλλά και ο διάβολος. Σ’ αυτή την τριμέτωπη μάχη, ο πνευματικός, ο έμπειρος κατά κανόνα γέροντας και στην ηλικία, καλείται να βοηθήσει και να υποδείξει τις παγίδες στους νέους και άπειρους.
? Σ’ αυτή τη μάχη, γιατί πραγματικά είναι ένας πόλεμος η εν Χριστώ ζωή, ο άνθρωπος μπορεί να πέφτει και να σηκώνεται, αλλά ποτέ δεν κινείται μόνος του. Έχει βοήθεια εξ ουρανού, εκ Θεού, αλλά και τη βοήθεια των άλλων ανθρώπων, όταν βεβαίως την επιζητά. Αυτό που καθορίζει το μέτρο του παραδείσου και την αξία του ανθρώπου, είναι το κριτήριο της αγάπης και κανένα άλλο. Η έννοια της αγάπης, απαιτεί πάντα την ύπαρξη του άλλου, χρειάζεται ένα άλλο πρόσωπο το οποίο δυνητικά καθίσταται είτε η κόλαση είτε ο παράδεισος του άλλου. Η εγωιστική μοναξιά το μόνο που μπορεί να πετύχει είναι να οδηγήσει τον άνθρωπο πιο γρήγορα στην κόλαση.
? Ο μέγας Ρώσος συγγραφέας ο Φιοντόρ Ντοστογέφσκυ έλεγε ότι για δούμε φως θα πρέπει να παραδεχθούμε πως για ό,τι στραβό και ανάποδο υπάρχει πάνω σ' αυτή τη γη φταίμε εμείς. Έσκαψε την ψυχή του, εκεί στην παγωμένη Ρωσία, πόνεσε από τα πάθη, έγραψε σοφά και επανέλαβε αιώνιες αλήθειες, οι οποίες ξεκινούν από τη γη, από την πηγή του φωτός που δεν είναι άλλη από την ταπείνωση. Για να κατακτήσει ο άνθρωπος την πραγματική «Ωραία Ελένη», για να βιώσει τον παράδεισο, θα πρέπει να ξεκινήσει από τα χαμηλά, θα πρέπει να πατήσει στη γη, να πονέσει, να ταπεινωθεί. Αλλά πάνω από όλα, θα πρέπει να τολμήσει, να αναζητήσει το φως και να παλέψει για τα ψηλά και ωραία.
? Κάποτε ένας σεβάσμιος μοναχός, βλέποντας τον ενθουσιασμό κάποιων νεαρών που πήγαν κοντά του, όχι για να ζητήσουν συμβουλή, αλλά για να εκθέσουν τα μεγαλόπνοα σχέδιά τους για τους ανθρώπους και τον κόσμο, τους είπε ότι για να κατακτήσουν την «ωραία Ελένη θα πρέπει πρώτα να ξεκινήσουν από τα πόδια». Διά μιας δεν κατακτάται η Τροία αλλά θα πρέπει να περάσουν χρόνια, να υπάρξουν επιτυχίες και αποτυχίες, θα πρέπει να πάθουν για να μάθουν ότι η σοφία δεν βρίσκεται μέσα στα βιβλία, αλλά είναι σύμφυτη με τη ζωή.
? Είναι καλός ο νεανικός ενθουσιασμός, είναι άριστη η νεανική πάλη για τη φαινομενική αλήθεια. Ωστόσο, πίσω απ’ όλα, υπάρχει πάντα η πραγματική αλήθεια, που εξυπηρετεί ένα απώτερο στόχο κάποιων πιο έξυπνων όπως φαίνεται ανθρώπων. Οι αρχαίοι Ελληνες, οι οποίοι μελέτησαν τα πάθη και τις αρετές των ανθρώπων όσο κανένας άλλος, τοποθετούσαν στο μέτωπο της μάχης ένα νέο και ένα ώριμο άντρα, ώστε ο ένας με τη λογική του να συγκρατεί τον αυθορμητισμό του άλλου και ο άλλος με την απερίσκεπτη τόλμη του, να αποτρέπει την ηττοπάθεια και τη δειλία.
? Η Εκκλησία ακολουθώντας πάντα τη φύση του ανθρώπου, καθόρισε την πρακτική της εξομολόγησης, της μετάνοιας, ως τρόπο για την πνευματική τελείωση του ανθρώπου, ως μέθοδο για να πλησιάσει και να αγιαστεί ο άνθρωπος. Σκοπός του μυστηρίου είναι βεβαίως η συγχώρηση των αμαρτιών, αλλά κυριότερος στόχος είναι η αλλαγή του τρόπου ζωής, είναι η βίωση επί γης του παραδείσου. Οι εχθροί του ανθρώπου, είναι πρώτα απ’ όλα ο εαυτός του, οι άλλοι, αλλά και ο διάβολος. Σ’ αυτή την τριμέτωπη μάχη, ο πνευματικός, ο έμπειρος κατά κανόνα γέροντας και στην ηλικία, καλείται να βοηθήσει και να υποδείξει τις παγίδες στους νέους και άπειρους.
? Σ’ αυτή τη μάχη, γιατί πραγματικά είναι ένας πόλεμος η εν Χριστώ ζωή, ο άνθρωπος μπορεί να πέφτει και να σηκώνεται, αλλά ποτέ δεν κινείται μόνος του. Έχει βοήθεια εξ ουρανού, εκ Θεού, αλλά και τη βοήθεια των άλλων ανθρώπων, όταν βεβαίως την επιζητά. Αυτό που καθορίζει το μέτρο του παραδείσου και την αξία του ανθρώπου, είναι το κριτήριο της αγάπης και κανένα άλλο. Η έννοια της αγάπης, απαιτεί πάντα την ύπαρξη του άλλου, χρειάζεται ένα άλλο πρόσωπο το οποίο δυνητικά καθίσταται είτε η κόλαση είτε ο παράδεισος του άλλου. Η εγωιστική μοναξιά το μόνο που μπορεί να πετύχει είναι να οδηγήσει τον άνθρωπο πιο γρήγορα στην κόλαση.
? Ο μέγας Ρώσος συγγραφέας ο Φιοντόρ Ντοστογέφσκυ έλεγε ότι για δούμε φως θα πρέπει να παραδεχθούμε πως για ό,τι στραβό και ανάποδο υπάρχει πάνω σ' αυτή τη γη φταίμε εμείς. Έσκαψε την ψυχή του, εκεί στην παγωμένη Ρωσία, πόνεσε από τα πάθη, έγραψε σοφά και επανέλαβε αιώνιες αλήθειες, οι οποίες ξεκινούν από τη γη, από την πηγή του φωτός που δεν είναι άλλη από την ταπείνωση. Για να κατακτήσει ο άνθρωπος την πραγματική «Ωραία Ελένη», για να βιώσει τον παράδεισο, θα πρέπει να ξεκινήσει από τα χαμηλά, θα πρέπει να πατήσει στη γη, να πονέσει, να ταπεινωθεί. Αλλά πάνω από όλα, θα πρέπει να τολμήσει, να αναζητήσει το φως και να παλέψει για τα ψηλά και ωραία.
Σχόλια