Αρχιεπισκοπικές εκλογές των «καλών» συμφερόντων
.
Ε ρε και να ‘χαμε το χρήμα λέει να ‘χαμε... και για τη δόξα του θρόνου και για τα καλά και συμφέροντα γίνεται το σώσε στη μάχη της διαδοχής. Οι οπαδοί και οι φίλοι, άρχισαν ένα ανελέητο πόλεμο στα κρυφά που τρομάζει ακόμη και τους πολιτικούς. Οι μνηστήρες αμολήθηκαν σε ένα ανελέητο αγώνα, προσφορών, διαφήμισης και επηρεασμού των ψηφοφόρων. Πάντως μηδέν κακόν αμιγές καλού, αφού όπως έλεγε και ένας άγιος παππούλης, επιτέλους φεύγουν τα χρήματα από τις τράπεζες, για να πάνε σε έργα, για να πάνε στον κόσμο. Μέσα από το πάθος του Αρχιεπισκοπικού θρόνου, άρχισαν να δίδουν για έργα πολιτισμού, για έργα εκκλησιαστικής διακονίας, για τα οποία πριν μερικούς μήνες, ούτε που ήθελαν να ακούσουν. Επιτέλους και κάποιοι αληθινοί καλλιτέχνες θα μπορέσουν να «λιγδώσουν το αντεράκι τους» κατά τη λαϊκή έκφραση.
Βουλευτής με ιδιαίτερο ενδιαφέρον στα εκκλησιαστικά πράγματα, βλέποντας το φανατισμό που υπάρχει και διαβλέποντας τους κινδύνους για ένα εμφύλιο πόλεμο, έλεγε ότι θα είναι καλύτερα να σταματήσει το σύστημα της εκλογής Αρχιεπισκόπου, από το λαό. Το σύστημα που ακολουθείται στην Ελλάδα και σε όλες σχεδόν τις Ορθόδοξες Εκκλησίες να υιοθετηθεί και στην Κύπρο. Να σκοτώνονται πίσω από κλειστές πόρτες και να γλιτώσει ο λαός. Κανένα κόμμα και καμία ομάδα, δεν έχει τόσους φανατικούς οπαδούς, μονολογούσε ο πολιτικός αυτός άντρας, ο οποίος έφριξε κυριολεκτικά. Διαδίδουν ό,τι θέλουν, υποστηρίζουν ό,τι τους κατέβει, φτάνει να περηφανευτούν ότι κέρδισαν ακόμη ένα εκλέκτορα.
Αν αλλάξει το σύστημα των εκλογών και αν ο εκάστοτε Αρχιεπίσκοπος δεν διαθέτει το άλλοθι της λαϊκής εντολής, θα παύσει να συμπεριφέρεται και ως μικρός βασιλέας, ως εθνάρχης, ως κράτος εν κράτει. Θα επικεντρωθεί στη διακονία των πιστών, στη σωτηρία των ανθρώπων και φυσικά στη δική του αγιότητα. Αυτό δεν σημαίνει ότι η πολιτεία θα πρέπει να παύσει να προσφέρει προνόμια στους εκάστοτε εκκλησιαστικούς ταγούς. Αυτό θα το κάνει μόνο και μόνο γιατί της συμφέρει. Το τουρκοκυπριακό στοιχείο, το αντίπαλο δέος, προσφέρει τρομερά προνόμια στη δική του θρησκευτική κοινότητα. Μόνο και μόνο για θέμα ισορροπίας, θα πρέπει να διατηρηθούν και να προστατευτούν όλα αυτά τα προνόμια. Είναι καλό να κρατά πάντα η πολιτεία μια «πισινή» σε περίπτωση που έλθουν δίσεκτα χρόνια, σε περίπτωση που τα συμφέροντα των ισχυρών της γης, δεν συμπορεύονται πάντοτε με τα δικά μας.
Οι αρχαίοι Έλληνες, υιοθέτησαν ένα σύστημα εκλογών, το οποίο στην τελική του φάση, περιελάμβανε και την κλήρωση. Με τον τρόπο αυτό η ομάδα των πιο άξιων, «γλίτωνε» από την ασθένεια των αντεκδικήσεων και της υπονόμευσης του έργου του αρχηγού. Παράλληλα άφηναν χώρο και στην τύχη να ενεργήσει. Κανείς έλεγαν δεν ξέρει πώς θα συμπεριφέρεται αυτός που απόκτησε εξουσία και τι κρύβει στα μύχια της ψυχής του. Ανάλογο σύστημα εκλογής Επισκόπων ακολουθούσαν, όχι πάντα, και οι βυζαντινοί. Έβαζαν πάνω στην Αγία Τράπεζα χαρτάκια με τα ονόματα των τριών επικρατέστερων και ανέμεναν από το Θεό να δείξει ποιος είναι ο πιο άξιος. Η επίκληση του Αγίου Πνεύματος γίνεται και κατά τη διάρκεια της εκλογής των δικών μας Επισκόπων, αλλά οι δίοδοι που αφήνουν οι εκλέκτορες είναι μάλλον ελάχιστες. Ωστόσο, ο θεσμός του Αρχιεπισκόπου και των Επισκόπων, δεν αποτελεί πανάκια για τη σωτηρία του ανθρώπου, η οποία απαιτεί και άσκηση και πολύ αγάπη. Βοηθά ένας καλός και άγιος Επίσκοπος, αλλά ευτυχώς υπάρχουν πάντα και οι ταπεινοί παπάδες που επιτελούν θαύματα.
Ένας άλλος κορυφαίος παράγοντας της οικονομικής ζωής του τόπου, δεν μπορεί να «χωνέψει» την πλάκα που έπαθε με ένα Μητροπολίτη. Προσφέρθηκε να κάνει μια τεράστια δωρεά, μερικών εκατομμυρίων λιρών, για ίδρυση ενός φιλανθρωπικού ιδρύματος για άτομα τρίτης ηλικίας. Ζήτησε από τον Ιεράρχη, ο οποίος έχει μεγάλη περιουσία, γραπτώς ένα κομμάτι γη, όχι για να το δωρίσει, αλλά για να το αγοράσει. Απάντηση δεν πήρε και ύστερα από πολλές παρασκηνιακές παραστάσεις και τρίμηνη καθυστέρηση, πήρε απάντηση ότι απλά δεν το πουλά. Στενός συνεργάτης του, συμπλήρωσε προφορικά ότι θα κτίσουν αυτοί. Και όλα αυτά παραμονές εκλογών. Γνωρίζοντας ο παράγοντας αυτός πράγματα και θάματα για την οικονομική δραστηριότητα στην εν λόγω μητρόπολη, διατύπωνε την οργή του, για την υποκρισία που επικρατεί. Ούτε ο τελευταίος επιχειρηματίας δεν είναι τόσο σκληρός, έλεγε και ξαναέλεγε. Δεν έχει τίποτα πλέον για την Εκκλησία, συμπλήρωνε. Ξέρουμε και εμείς να κάνουμε φιλανθρωπίες.
Ένας άλλος, διευθυντής μεγάλου οικονομικού συγκροτήματος, δέχθηκε και δέχεται συνεχώς προτάσεις για να μπει στο «ψηφοδέλτιο» του ενός ή του άλλου υποψηφίου. Σε όλους αρνείται ευγενικά, παρόλο που ο άνθρωπος έχει τις απόψεις τους. Ο άνθρωπος σκέφτεται πολύ σοφά. Αν πάω με τον ένα, λόγω φανατισμού θα φύγουν οι μισοί από πελάτες μου. Αν πάω με τον άλλο θα χάσω τους άλλους μισούς. Γιατί να διακινδυνεύσω την επαγγελματική μου κατάσταση για χάρη ενός Επισκόπου. Όποιος και να αναδειχθεί στο θρόνο, το αποτέλεσμα θα είναι το ίδιο για μένα. Τα καλά και συμφέροντα των μνηστήρων δεν συμβαδίζουν πάντα με τα συμφέροντα των πολιτικών και οικονομικών ταγών. Εμείς έλεγε πολιτικός παράγοντας, δεν γνοιαζόμαστε για το ποιος θα εκλεγεί, αλλά για το ποιος θα νικήσει. Θέλουμε να είμαστε με τους νικητές, για να έχουμε τη θετική συνδρομή του αργότερα. Βλέπετε τι συμβαίνει στην Ελλάδα με τον Τζανετάκο και τον Αρχιεπίσκοπο Χριστόδουλο, σημείωναν με νόημα υπενθυμίζοντας και τα δικά μας με τον Αρχιεπίσκοπο Χρυσόστομο και τον Γλαύκο Κληρίδη. Γιατί να πάθουμε και εμείς τα ίδια. Τελικά το μόνο που θα σώσει αυτό τον τόπο είναι ένα θαύμα και τίποτα άλλο.
Βουλευτής με ιδιαίτερο ενδιαφέρον στα εκκλησιαστικά πράγματα, βλέποντας το φανατισμό που υπάρχει και διαβλέποντας τους κινδύνους για ένα εμφύλιο πόλεμο, έλεγε ότι θα είναι καλύτερα να σταματήσει το σύστημα της εκλογής Αρχιεπισκόπου, από το λαό. Το σύστημα που ακολουθείται στην Ελλάδα και σε όλες σχεδόν τις Ορθόδοξες Εκκλησίες να υιοθετηθεί και στην Κύπρο. Να σκοτώνονται πίσω από κλειστές πόρτες και να γλιτώσει ο λαός. Κανένα κόμμα και καμία ομάδα, δεν έχει τόσους φανατικούς οπαδούς, μονολογούσε ο πολιτικός αυτός άντρας, ο οποίος έφριξε κυριολεκτικά. Διαδίδουν ό,τι θέλουν, υποστηρίζουν ό,τι τους κατέβει, φτάνει να περηφανευτούν ότι κέρδισαν ακόμη ένα εκλέκτορα.
Αν αλλάξει το σύστημα των εκλογών και αν ο εκάστοτε Αρχιεπίσκοπος δεν διαθέτει το άλλοθι της λαϊκής εντολής, θα παύσει να συμπεριφέρεται και ως μικρός βασιλέας, ως εθνάρχης, ως κράτος εν κράτει. Θα επικεντρωθεί στη διακονία των πιστών, στη σωτηρία των ανθρώπων και φυσικά στη δική του αγιότητα. Αυτό δεν σημαίνει ότι η πολιτεία θα πρέπει να παύσει να προσφέρει προνόμια στους εκάστοτε εκκλησιαστικούς ταγούς. Αυτό θα το κάνει μόνο και μόνο γιατί της συμφέρει. Το τουρκοκυπριακό στοιχείο, το αντίπαλο δέος, προσφέρει τρομερά προνόμια στη δική του θρησκευτική κοινότητα. Μόνο και μόνο για θέμα ισορροπίας, θα πρέπει να διατηρηθούν και να προστατευτούν όλα αυτά τα προνόμια. Είναι καλό να κρατά πάντα η πολιτεία μια «πισινή» σε περίπτωση που έλθουν δίσεκτα χρόνια, σε περίπτωση που τα συμφέροντα των ισχυρών της γης, δεν συμπορεύονται πάντοτε με τα δικά μας.
Οι αρχαίοι Έλληνες, υιοθέτησαν ένα σύστημα εκλογών, το οποίο στην τελική του φάση, περιελάμβανε και την κλήρωση. Με τον τρόπο αυτό η ομάδα των πιο άξιων, «γλίτωνε» από την ασθένεια των αντεκδικήσεων και της υπονόμευσης του έργου του αρχηγού. Παράλληλα άφηναν χώρο και στην τύχη να ενεργήσει. Κανείς έλεγαν δεν ξέρει πώς θα συμπεριφέρεται αυτός που απόκτησε εξουσία και τι κρύβει στα μύχια της ψυχής του. Ανάλογο σύστημα εκλογής Επισκόπων ακολουθούσαν, όχι πάντα, και οι βυζαντινοί. Έβαζαν πάνω στην Αγία Τράπεζα χαρτάκια με τα ονόματα των τριών επικρατέστερων και ανέμεναν από το Θεό να δείξει ποιος είναι ο πιο άξιος. Η επίκληση του Αγίου Πνεύματος γίνεται και κατά τη διάρκεια της εκλογής των δικών μας Επισκόπων, αλλά οι δίοδοι που αφήνουν οι εκλέκτορες είναι μάλλον ελάχιστες. Ωστόσο, ο θεσμός του Αρχιεπισκόπου και των Επισκόπων, δεν αποτελεί πανάκια για τη σωτηρία του ανθρώπου, η οποία απαιτεί και άσκηση και πολύ αγάπη. Βοηθά ένας καλός και άγιος Επίσκοπος, αλλά ευτυχώς υπάρχουν πάντα και οι ταπεινοί παπάδες που επιτελούν θαύματα.
Ένας άλλος κορυφαίος παράγοντας της οικονομικής ζωής του τόπου, δεν μπορεί να «χωνέψει» την πλάκα που έπαθε με ένα Μητροπολίτη. Προσφέρθηκε να κάνει μια τεράστια δωρεά, μερικών εκατομμυρίων λιρών, για ίδρυση ενός φιλανθρωπικού ιδρύματος για άτομα τρίτης ηλικίας. Ζήτησε από τον Ιεράρχη, ο οποίος έχει μεγάλη περιουσία, γραπτώς ένα κομμάτι γη, όχι για να το δωρίσει, αλλά για να το αγοράσει. Απάντηση δεν πήρε και ύστερα από πολλές παρασκηνιακές παραστάσεις και τρίμηνη καθυστέρηση, πήρε απάντηση ότι απλά δεν το πουλά. Στενός συνεργάτης του, συμπλήρωσε προφορικά ότι θα κτίσουν αυτοί. Και όλα αυτά παραμονές εκλογών. Γνωρίζοντας ο παράγοντας αυτός πράγματα και θάματα για την οικονομική δραστηριότητα στην εν λόγω μητρόπολη, διατύπωνε την οργή του, για την υποκρισία που επικρατεί. Ούτε ο τελευταίος επιχειρηματίας δεν είναι τόσο σκληρός, έλεγε και ξαναέλεγε. Δεν έχει τίποτα πλέον για την Εκκλησία, συμπλήρωνε. Ξέρουμε και εμείς να κάνουμε φιλανθρωπίες.
Ένας άλλος, διευθυντής μεγάλου οικονομικού συγκροτήματος, δέχθηκε και δέχεται συνεχώς προτάσεις για να μπει στο «ψηφοδέλτιο» του ενός ή του άλλου υποψηφίου. Σε όλους αρνείται ευγενικά, παρόλο που ο άνθρωπος έχει τις απόψεις τους. Ο άνθρωπος σκέφτεται πολύ σοφά. Αν πάω με τον ένα, λόγω φανατισμού θα φύγουν οι μισοί από πελάτες μου. Αν πάω με τον άλλο θα χάσω τους άλλους μισούς. Γιατί να διακινδυνεύσω την επαγγελματική μου κατάσταση για χάρη ενός Επισκόπου. Όποιος και να αναδειχθεί στο θρόνο, το αποτέλεσμα θα είναι το ίδιο για μένα. Τα καλά και συμφέροντα των μνηστήρων δεν συμβαδίζουν πάντα με τα συμφέροντα των πολιτικών και οικονομικών ταγών. Εμείς έλεγε πολιτικός παράγοντας, δεν γνοιαζόμαστε για το ποιος θα εκλεγεί, αλλά για το ποιος θα νικήσει. Θέλουμε να είμαστε με τους νικητές, για να έχουμε τη θετική συνδρομή του αργότερα. Βλέπετε τι συμβαίνει στην Ελλάδα με τον Τζανετάκο και τον Αρχιεπίσκοπο Χριστόδουλο, σημείωναν με νόημα υπενθυμίζοντας και τα δικά μας με τον Αρχιεπίσκοπο Χρυσόστομο και τον Γλαύκο Κληρίδη. Γιατί να πάθουμε και εμείς τα ίδια. Τελικά το μόνο που θα σώσει αυτό τον τόπο είναι ένα θαύμα και τίποτα άλλο.
Σχόλια