Η μοναξιά της Βάνας Μπάρπας
Η μοναξιά της Βάνας Μπάρπας
.
Είναι έξυπνη, είναι όμορφη και το γνωρίζει. Ο λόγος αυτός ανήκει στην πληθωρική Βάνα Μπάρπα. Βγήκε στην τηλεόραση, σε μεταμεσονύκτια εκπομπή του ΑΝΤ1 και δημόσια εξομολογήθηκε τους φόβους και τις ανησυχίες της. Φοβάται όχι τα χρόνια αλλά τη φθορά, την οποία αισθάνεται, όπως είπε η τριαντά εξάχρονη ηθοποιός. Παραδέχθηκε ότι αισθάνεται μοναξιά, γεγονός το οποίο απέδωσε στη φύση της δουλειάς της, αλλά και στη μοίρα όλων των επωνύμων.
Στις ελληνικές εφημερίδες διαβάζουμε ότι στη λεγόμενη Μέκκα της υψηλής τεχνολογίας, στην κοιλάδα Σίλικον, της Καλιφόρνιας, υπάρχει υπερπληθώρα άγαμων ανδρών. «Εκ πρώτης όψεως τα έχουν όλα. Είναι νέοι, ωραίοι, επιτυχημένοι και έχουν κερδίσει από την εργασία τους αρκετά χρήματα ώστε να μπορούσαν να... αποσυρθούν προτού ακόμη κλείσουν το 40ό έτος της ηλικίας τους. Το μόνο που δεν έχουν είναι η κατάλληλη σύντροφος για να μοιράζονται κάποιες ‘’ελάχιστες’’ στιγμές ‘’ανθρώπινης’’ μοναξιάς. Οι περί ων ο λόγος είναι οι προγραμματιστές των εταιρειών υψηλής τεχνολογίας...». Στην είδηση αναφέρονται πολλές άλλες μικρές ενδιαφέρουσες λεπτομέρειες. Δεν προλαβαίνουν να πάνε στο σπίτι τους και κοιμούνται σε υπνόσακο στη δουλειά τους. Παρακολουθούν συνεχώς τις μετοχές, ενώ μοναδικό ενδιαφέρον στη ζωή είναι η δουλειά.
Τα ίδια παθαίνουν και οι έξυπνες γυναίκες, οι οποίες στα 25 τους χρόνια έχουν τα πάντα, χρήμα, εξουσία, δύναμη, χρόνο αλλά όχι άντρα. Έχουν στο βιογραφικό τους πτυχία σπουδαίων πανεπιστημίων, ζουν σε πολυτελέστατα διαμερίσματα και απολαμβάνουν τη μοναξιά του υπολογιστή και της τηλεόρασης. Σε αμερικάνικα περιοδικά, σημειώνεται και το εκπληκτικότερο ότι κάθε Παρασκευή απόγευμα, λίγο πριν σχολάσουν, όλες οι τηλεφωνικές γραμμές των μεγάλων επιχειρήσεων που εργάζονται είναι κατειλημμένες, αφού σερφάρουν στο Ίντερνετ για να βρουν άντρα για το Σαββατοκύριακο. Ακόμη, τα αμερικάνικα περιοδικά γράφουν ότι μία στις πέντε δίκες στην Αμερική αφορούν καταγγελίες για σεξουαλική παρενόχληση. Ακόμη και το αθώο φλερτ σ’ αυτούς τους χώρους στοιχίζει πολλά εκατομμύρια δολάρια. Αποτέλεσμα, αντί να βρουν άντρα στους χώρους που κινούνται επαγγελματικά ή φιλικά, αναζητούν σύντροφο για να μιλήσουν στο Ίντερνετ.
Στη χώρα του ονείρου (American dream) πριν μερικά χρόνια, σάρωσε στις πωλήσεις το βιβλίο που έφερε τον εύηχο τίτλο “The lonely crowd” (το μοναξιασμένο πλήθος). Η εργασιομανία, ως αντίδοτο της κοινωνικής απογοήτευσης, αποτελεί την καλύτερη διέξοδο στο φαύλο κύκλο της καθημερινής βιοπάλης. Καλημέρα με σύσκεψη “meeting”, καλή όρεξη με “work lunch” και νυκτερινή έξοδος με “gala dinner”. Στις πλούσιες χώρες της βόρειας Ευρώπης, όπου η ευταξία, η νομιμότητα και η θαλπωρή του κράτους φθάνει μέχρι και την προστασία από το βήξιμο, υπ’ αριθμό ένα πρόβλημα είναι οι αυτοκτονίες. Ο «μεγάλος αδελφός» της εξουσίας, βρίσκεται παντού. Κάμερες στους δρόμους, κάμερες στα γραφεία, κάμερες και στις καφετέριες. Για το καλό τους και για το καλό όλων ρυθμίζονται τα πάντα.
Στην ορθόδοξη χριστιανική πατερική γραμματεία, η έννοια της κόλασης ταυτίζεται με την εγωιστική μοναξιά. Ο Άγιος Μακάριος ο Αιγύπτιος, περιγράφει την κατάσταση ενός κολασμένου, ο οποίος έλεγε με μυστηριακό τρόπο, ότι είναι δεμένος πλάτη - πλάτη με ένα άλλο κολασμένο. Αποτέλεσμα ήταν να μην μπορεί να επικοινωνήσει με το άλλο. Ταυτόχρονα, έβλεπε από μακριά τους δίκαιους, οι οποίοι συναγελάζονταν μεταξύ τους, επικοινωνώντας και με το Θεό. Ακόμη και η έξοδος από τον παράδεισο, δεν ήταν τίποτα άλλο από την αποκοπή επαφής με την πηγή της χαράς και της ζωής. Η έννοια του μήλου και του όφεως, δίνουν με απλά λόγια τη μεγάλη αλήθεια της πηγής της χαράς. Οι άνθρωποι της καθημερινής βιοπάλης και του κάματου της ζωής, γνωρίζουν ότι τίποτα δεν μπορεί να αντικαταστήσει μια καλή παρέα, μια κουβέντα από καρδιάς, μια ανάπαυση της ψυχής. Φιλοσοφούν τις αδικίες της ζωής, τη βαναυσότητα των ανθρώπων της εξουσίας, τη μιζέρια της αβυσσαλέας πάλης για δύναμη και ανακαλύπτουν το μυστικό της ζωής. Όπως οι αρχαίοι σοφοί που έθεταν σαν στόχο την αλυπία, έτσι κι αυτοί αναζητούν τις ευτυχισμένες στιγμές στον εαυτό τους, στο διπλανό τους, στον δικό τους άνθρωπο. Γνωρίζουν ότι οι μεγάλες κούφιες ιδέες είναι ατέρμονες πορείες προς το άγνωστο και διαλέγουν να ανυψωθούν μέσα από την ταπείνωση των μικρών καθημερινών, αληθινών στιγμών ευτυχίας.
Στο γεροντικό διαβάζουμε για τον μεγάλο ασκητή ο οποίος «νικήθηκε» στο ύψος της αρετής από τον ταπεινό παπουτσή, στην άκρη μιας πολύβουης πόλης. Σκανδαλισμένος ο πολυβασανισμένος ασκητής, ανάγκασε τον παπουτσή, να του αποκαλύψει ότι καθημερινώς λέει ότι όλοι οι άνθρωποι της πόλης θα σωθούν εκτός από αυτόν. Μέσα από την ταπείνωσή του ανυψώθηκε σε δυσθεόρατα ύψη αρετής. Εξάλλου, το μόνο που δεν μπορεί να κάνει ο διάβολος είναι να ταπεινωθεί.
Στις ελληνικές εφημερίδες διαβάζουμε ότι στη λεγόμενη Μέκκα της υψηλής τεχνολογίας, στην κοιλάδα Σίλικον, της Καλιφόρνιας, υπάρχει υπερπληθώρα άγαμων ανδρών. «Εκ πρώτης όψεως τα έχουν όλα. Είναι νέοι, ωραίοι, επιτυχημένοι και έχουν κερδίσει από την εργασία τους αρκετά χρήματα ώστε να μπορούσαν να... αποσυρθούν προτού ακόμη κλείσουν το 40ό έτος της ηλικίας τους. Το μόνο που δεν έχουν είναι η κατάλληλη σύντροφος για να μοιράζονται κάποιες ‘’ελάχιστες’’ στιγμές ‘’ανθρώπινης’’ μοναξιάς. Οι περί ων ο λόγος είναι οι προγραμματιστές των εταιρειών υψηλής τεχνολογίας...». Στην είδηση αναφέρονται πολλές άλλες μικρές ενδιαφέρουσες λεπτομέρειες. Δεν προλαβαίνουν να πάνε στο σπίτι τους και κοιμούνται σε υπνόσακο στη δουλειά τους. Παρακολουθούν συνεχώς τις μετοχές, ενώ μοναδικό ενδιαφέρον στη ζωή είναι η δουλειά.
Τα ίδια παθαίνουν και οι έξυπνες γυναίκες, οι οποίες στα 25 τους χρόνια έχουν τα πάντα, χρήμα, εξουσία, δύναμη, χρόνο αλλά όχι άντρα. Έχουν στο βιογραφικό τους πτυχία σπουδαίων πανεπιστημίων, ζουν σε πολυτελέστατα διαμερίσματα και απολαμβάνουν τη μοναξιά του υπολογιστή και της τηλεόρασης. Σε αμερικάνικα περιοδικά, σημειώνεται και το εκπληκτικότερο ότι κάθε Παρασκευή απόγευμα, λίγο πριν σχολάσουν, όλες οι τηλεφωνικές γραμμές των μεγάλων επιχειρήσεων που εργάζονται είναι κατειλημμένες, αφού σερφάρουν στο Ίντερνετ για να βρουν άντρα για το Σαββατοκύριακο. Ακόμη, τα αμερικάνικα περιοδικά γράφουν ότι μία στις πέντε δίκες στην Αμερική αφορούν καταγγελίες για σεξουαλική παρενόχληση. Ακόμη και το αθώο φλερτ σ’ αυτούς τους χώρους στοιχίζει πολλά εκατομμύρια δολάρια. Αποτέλεσμα, αντί να βρουν άντρα στους χώρους που κινούνται επαγγελματικά ή φιλικά, αναζητούν σύντροφο για να μιλήσουν στο Ίντερνετ.
Στη χώρα του ονείρου (American dream) πριν μερικά χρόνια, σάρωσε στις πωλήσεις το βιβλίο που έφερε τον εύηχο τίτλο “The lonely crowd” (το μοναξιασμένο πλήθος). Η εργασιομανία, ως αντίδοτο της κοινωνικής απογοήτευσης, αποτελεί την καλύτερη διέξοδο στο φαύλο κύκλο της καθημερινής βιοπάλης. Καλημέρα με σύσκεψη “meeting”, καλή όρεξη με “work lunch” και νυκτερινή έξοδος με “gala dinner”. Στις πλούσιες χώρες της βόρειας Ευρώπης, όπου η ευταξία, η νομιμότητα και η θαλπωρή του κράτους φθάνει μέχρι και την προστασία από το βήξιμο, υπ’ αριθμό ένα πρόβλημα είναι οι αυτοκτονίες. Ο «μεγάλος αδελφός» της εξουσίας, βρίσκεται παντού. Κάμερες στους δρόμους, κάμερες στα γραφεία, κάμερες και στις καφετέριες. Για το καλό τους και για το καλό όλων ρυθμίζονται τα πάντα.
Στην ορθόδοξη χριστιανική πατερική γραμματεία, η έννοια της κόλασης ταυτίζεται με την εγωιστική μοναξιά. Ο Άγιος Μακάριος ο Αιγύπτιος, περιγράφει την κατάσταση ενός κολασμένου, ο οποίος έλεγε με μυστηριακό τρόπο, ότι είναι δεμένος πλάτη - πλάτη με ένα άλλο κολασμένο. Αποτέλεσμα ήταν να μην μπορεί να επικοινωνήσει με το άλλο. Ταυτόχρονα, έβλεπε από μακριά τους δίκαιους, οι οποίοι συναγελάζονταν μεταξύ τους, επικοινωνώντας και με το Θεό. Ακόμη και η έξοδος από τον παράδεισο, δεν ήταν τίποτα άλλο από την αποκοπή επαφής με την πηγή της χαράς και της ζωής. Η έννοια του μήλου και του όφεως, δίνουν με απλά λόγια τη μεγάλη αλήθεια της πηγής της χαράς. Οι άνθρωποι της καθημερινής βιοπάλης και του κάματου της ζωής, γνωρίζουν ότι τίποτα δεν μπορεί να αντικαταστήσει μια καλή παρέα, μια κουβέντα από καρδιάς, μια ανάπαυση της ψυχής. Φιλοσοφούν τις αδικίες της ζωής, τη βαναυσότητα των ανθρώπων της εξουσίας, τη μιζέρια της αβυσσαλέας πάλης για δύναμη και ανακαλύπτουν το μυστικό της ζωής. Όπως οι αρχαίοι σοφοί που έθεταν σαν στόχο την αλυπία, έτσι κι αυτοί αναζητούν τις ευτυχισμένες στιγμές στον εαυτό τους, στο διπλανό τους, στον δικό τους άνθρωπο. Γνωρίζουν ότι οι μεγάλες κούφιες ιδέες είναι ατέρμονες πορείες προς το άγνωστο και διαλέγουν να ανυψωθούν μέσα από την ταπείνωση των μικρών καθημερινών, αληθινών στιγμών ευτυχίας.
Στο γεροντικό διαβάζουμε για τον μεγάλο ασκητή ο οποίος «νικήθηκε» στο ύψος της αρετής από τον ταπεινό παπουτσή, στην άκρη μιας πολύβουης πόλης. Σκανδαλισμένος ο πολυβασανισμένος ασκητής, ανάγκασε τον παπουτσή, να του αποκαλύψει ότι καθημερινώς λέει ότι όλοι οι άνθρωποι της πόλης θα σωθούν εκτός από αυτόν. Μέσα από την ταπείνωσή του ανυψώθηκε σε δυσθεόρατα ύψη αρετής. Εξάλλου, το μόνο που δεν μπορεί να κάνει ο διάβολος είναι να ταπεινωθεί.
Σχόλια