Αρχιεπίσκοπος Ιάκωβος
Αρχιεπίσκοπος Ιάκωβος
Κοιμήθηκε εν Κυρίω ο πρώην Αρχιεπίσκοπος Αμερικής Ιάκωβος, σε ηλικία 94 ετών. Ο Αρχιεπίσκοπος Ιάκωβος, κατά κόσμο Δημήτριος Κουκούζης, γεννήθηκε στους Αγίους Θεοδώρους της Ίμβρου, το 1911. Πρόκειται για το ίδιο χωριό, στο οποίο γεννήθηκε και ο Οικουμενικός Πατριάρχης Κωνσταντινουπόλεως και Νέας Ρώμης Βαρθολομαίος. Είχε τρία αδέλφια, τον Παναγιώτη, τη Βιργινία, που είναι ενταφιασμένη στο Ελληνικό Νεκροταφείο του Μόντρεαλ του Καναδά και τη Χρυσούλα, που διαβιούσε στην Ελλάδα, η οποία και βάπτισε μάλιστα το σημερινό Οικουμενικό Πατριάρχη. Ο Αρχιεπίσκοπος Ιάκωβος, μετά την αποφοίτησή του από τα σχολεία της Ίμβρου, εισήχθηκε στη Θεολογική Σχολή της Χάλκης, όπου γαλουχήθηκαν ο Μητροπολίτης Χαλκηδόνος Βαρθολομαίος, δηλαδή ο σημερινός Πατριάρχης, και ο Μητροπολίτης Φιλαδελφείας Μελίτων. Στη Χάλκη είχε δάσκαλο τον Ιωάννη Παναγιωτίδη, ο οποίος τον παρότρυνε μια μέρα να γυρίσει και να διδάξει ως καθηγητής. Η Σχολή όμως έκλεισε το 1974, μετά την εισβολή των Τούρκων στην Κύπρο, στις 20 Ιουλίου 1974. Απεφοίτησε το 1934. Χειροτονήθηκε Διάκος από τον Μητροπολίτη Δέρκων και έλαβε το όνομα Ιάκωβος. Αφού διακόνησε στην Πόλη πέντε χρόνια, μετανάστευσε στην Αμερική, όπου έγινε Αρχιδιάκος του Αρχιεπισκόπου Αθηναγόρα. Στη συνέχεια, διορίσθηκε Καθηγητής και Υποδιευθυντής της Θεολογικής Σχολής του Τιμίου Σταυρού, στο Πόμφρετ του Κονέκτικατ. Χειροτονήθηκε Πρεσβύτερος το 1940 και τοποθετήθηκε Ιερατικός Προϊστάμενος του Καθεδρικού του Ευαγγελισμού της Βοστώνης, όπου για πρώτη φορά κάλεσε τους νέους να αναλάβουν τη διοίκηση των Κοινοτήτων επί παναμερικανικής βάσεως. Το 1945 εκλέχθηκε Επίσκοπος Μελίτων και ταυτόχρονα διορίστηκε Μόνιμος Αντιπρόσωπος του Οικουμενικού Πατριαρχείου, στο Παγκόσμιο Συμβούλιο Εκκλησιών στη Γενεύη, όπου ήλθε σε επαφή με διαπρεπείς θρησκευτικούς ηγέτες. Την 1η Απριλίου 1959 εξελέγη Αρχιεπίσκοπος Αμερικής Βορείου και Νοτίου Αμερικής. Είχε πάρει μέρος στην πορεία στο Selma της Αλαμπάμα, με τον ηγέτη των Μαύρων Μάρτιν Λούθερ Κινγκ, την οποία παρακολούθησαν εκατομμύρια Αμερικανών από τις τηλεοράσεις και τα ραδιόφωνα, η οποία χαιρετίσθηκε από τον Πρόεδρο Λίντον Τζόνσον και το Γερουσιαστή του Ιλλινόις, Έβερεστ Ντίρκσεν. Για τις πολλαπλές του προσφορές έλαβε πολλές τιμητικές διακρίσεις και μετάλλια. Το 1980 έλαβε το Προεδρικό Μετάλλιο της Ελευθερίας, την πιο ανώτατη ετήσια τιμητική διάκριση των Ηνωμένων Πολιτειών, από τα χέρια του Προέδρου Τζίμι Κάρτερ. Το 1986 έλαβε το φημισμένο Μετάλλιο των Μεταναστών του Έλις Άισλαντ. Από την Κύπρο έλαβε τους Μεγαλόσταυρους του Μακαρίου του Γ' και του Αγίου Βαρνάβα, εις αναγνώριση των υψηλών υπηρεσιών του. Από την Ελλάδα έλαβε τους Μεγαλόσταυρους του Φοίνικα και της Τιμής. Έλαβε επίσης δεκάδες διδακτορικά διπλώματα εις αναγνώριση των υπηρεσιών του, σε ολόκληρο τον κόσμο, για την προώθηση της ειρήνης. Το Παγκόσμιο Συμβούλιο Εκκλησιών ίδρυσε προς τιμήν του Ταμείο, που επιχορηγείται με 10 εκατομμύρια δολάρια, με σκοπό την ένωση των Εκκλησιών. Φέρει την επωνυμία Προικοδότημα Πίστεως και Αγάπης. Ήταν ο θρησκευτικός ηγέτης, ο οποίος διατήρησε στενές σχέσεις με όλους τους Αμερικανούς Προέδρους, από τον Ντουάιτ Αινζεχάουερ μέχρι και τον Μπιλ Κλίντον. Και με όλους τους Έλληνες Πρωθυπουργούς, από τον Γεώργιο Παπανδρέου και Κωνσταντίνο Καραμανλή, με τον οποίο συνδεόταν διά στενής φιλίας, μέχρι και τον Κώστα Σημίτη.
@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@
Έφυγε πλήρης ημερών ο Αρχιεπίσκοπος Αμερικής Ιάκωβος, αφήνοντας πίσω του, τη φήμη Ιεράρχη, ο οποίος πολέμησε για τα δίκαια της πατρίδας του. Για την εποχή και τα δύσκολα χρόνια που έζησε, η παρουσία του ήταν ξεχωριστή και πρόσφερε πολλά, τόσο στην Κύπρο, όσο και στην Ελλάδα. Σήμερα ίσως απαιτείται ένα άλλο πρότυπο Ιεράρχη και ευτυχώς η ομογένεια της Αμερικής διαθέτει τον Αρχιεπίσκοπο Δημήτριο. Κάθε άνθρωπος κρίνεται με βάση την εποχή του και τις προκλήσεις που είχε να αντιμετωπίσει. Σημασία έχει ότι ο αείμνηστος Αρχιεπίσκοπος Ιάκωβος, πολέμησε γι' αυτά που πίστευε και σίγουρα θα μείνει στην ιστορία και για το γεγονός ότι τόλμησε να παραιτηθεί. Είναι σπάνιο στις μέρες μας, Επίσκοποι να παραιτούνται. Στο παρελθόν ήταν πολύ συχνό το φαινόμενο Επίσκοποι, να παραιτούνται από τους θρόνους και να ζουν τα τελευταία χρόνια της ζωής τους σε μοναστήρια. Αιωνία του η μνήμη.
Κοιμήθηκε εν Κυρίω ο πρώην Αρχιεπίσκοπος Αμερικής Ιάκωβος, σε ηλικία 94 ετών. Ο Αρχιεπίσκοπος Ιάκωβος, κατά κόσμο Δημήτριος Κουκούζης, γεννήθηκε στους Αγίους Θεοδώρους της Ίμβρου, το 1911. Πρόκειται για το ίδιο χωριό, στο οποίο γεννήθηκε και ο Οικουμενικός Πατριάρχης Κωνσταντινουπόλεως και Νέας Ρώμης Βαρθολομαίος. Είχε τρία αδέλφια, τον Παναγιώτη, τη Βιργινία, που είναι ενταφιασμένη στο Ελληνικό Νεκροταφείο του Μόντρεαλ του Καναδά και τη Χρυσούλα, που διαβιούσε στην Ελλάδα, η οποία και βάπτισε μάλιστα το σημερινό Οικουμενικό Πατριάρχη. Ο Αρχιεπίσκοπος Ιάκωβος, μετά την αποφοίτησή του από τα σχολεία της Ίμβρου, εισήχθηκε στη Θεολογική Σχολή της Χάλκης, όπου γαλουχήθηκαν ο Μητροπολίτης Χαλκηδόνος Βαρθολομαίος, δηλαδή ο σημερινός Πατριάρχης, και ο Μητροπολίτης Φιλαδελφείας Μελίτων. Στη Χάλκη είχε δάσκαλο τον Ιωάννη Παναγιωτίδη, ο οποίος τον παρότρυνε μια μέρα να γυρίσει και να διδάξει ως καθηγητής. Η Σχολή όμως έκλεισε το 1974, μετά την εισβολή των Τούρκων στην Κύπρο, στις 20 Ιουλίου 1974. Απεφοίτησε το 1934. Χειροτονήθηκε Διάκος από τον Μητροπολίτη Δέρκων και έλαβε το όνομα Ιάκωβος. Αφού διακόνησε στην Πόλη πέντε χρόνια, μετανάστευσε στην Αμερική, όπου έγινε Αρχιδιάκος του Αρχιεπισκόπου Αθηναγόρα. Στη συνέχεια, διορίσθηκε Καθηγητής και Υποδιευθυντής της Θεολογικής Σχολής του Τιμίου Σταυρού, στο Πόμφρετ του Κονέκτικατ. Χειροτονήθηκε Πρεσβύτερος το 1940 και τοποθετήθηκε Ιερατικός Προϊστάμενος του Καθεδρικού του Ευαγγελισμού της Βοστώνης, όπου για πρώτη φορά κάλεσε τους νέους να αναλάβουν τη διοίκηση των Κοινοτήτων επί παναμερικανικής βάσεως. Το 1945 εκλέχθηκε Επίσκοπος Μελίτων και ταυτόχρονα διορίστηκε Μόνιμος Αντιπρόσωπος του Οικουμενικού Πατριαρχείου, στο Παγκόσμιο Συμβούλιο Εκκλησιών στη Γενεύη, όπου ήλθε σε επαφή με διαπρεπείς θρησκευτικούς ηγέτες. Την 1η Απριλίου 1959 εξελέγη Αρχιεπίσκοπος Αμερικής Βορείου και Νοτίου Αμερικής. Είχε πάρει μέρος στην πορεία στο Selma της Αλαμπάμα, με τον ηγέτη των Μαύρων Μάρτιν Λούθερ Κινγκ, την οποία παρακολούθησαν εκατομμύρια Αμερικανών από τις τηλεοράσεις και τα ραδιόφωνα, η οποία χαιρετίσθηκε από τον Πρόεδρο Λίντον Τζόνσον και το Γερουσιαστή του Ιλλινόις, Έβερεστ Ντίρκσεν. Για τις πολλαπλές του προσφορές έλαβε πολλές τιμητικές διακρίσεις και μετάλλια. Το 1980 έλαβε το Προεδρικό Μετάλλιο της Ελευθερίας, την πιο ανώτατη ετήσια τιμητική διάκριση των Ηνωμένων Πολιτειών, από τα χέρια του Προέδρου Τζίμι Κάρτερ. Το 1986 έλαβε το φημισμένο Μετάλλιο των Μεταναστών του Έλις Άισλαντ. Από την Κύπρο έλαβε τους Μεγαλόσταυρους του Μακαρίου του Γ' και του Αγίου Βαρνάβα, εις αναγνώριση των υψηλών υπηρεσιών του. Από την Ελλάδα έλαβε τους Μεγαλόσταυρους του Φοίνικα και της Τιμής. Έλαβε επίσης δεκάδες διδακτορικά διπλώματα εις αναγνώριση των υπηρεσιών του, σε ολόκληρο τον κόσμο, για την προώθηση της ειρήνης. Το Παγκόσμιο Συμβούλιο Εκκλησιών ίδρυσε προς τιμήν του Ταμείο, που επιχορηγείται με 10 εκατομμύρια δολάρια, με σκοπό την ένωση των Εκκλησιών. Φέρει την επωνυμία Προικοδότημα Πίστεως και Αγάπης. Ήταν ο θρησκευτικός ηγέτης, ο οποίος διατήρησε στενές σχέσεις με όλους τους Αμερικανούς Προέδρους, από τον Ντουάιτ Αινζεχάουερ μέχρι και τον Μπιλ Κλίντον. Και με όλους τους Έλληνες Πρωθυπουργούς, από τον Γεώργιο Παπανδρέου και Κωνσταντίνο Καραμανλή, με τον οποίο συνδεόταν διά στενής φιλίας, μέχρι και τον Κώστα Σημίτη.
@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@
Έφυγε πλήρης ημερών ο Αρχιεπίσκοπος Αμερικής Ιάκωβος, αφήνοντας πίσω του, τη φήμη Ιεράρχη, ο οποίος πολέμησε για τα δίκαια της πατρίδας του. Για την εποχή και τα δύσκολα χρόνια που έζησε, η παρουσία του ήταν ξεχωριστή και πρόσφερε πολλά, τόσο στην Κύπρο, όσο και στην Ελλάδα. Σήμερα ίσως απαιτείται ένα άλλο πρότυπο Ιεράρχη και ευτυχώς η ομογένεια της Αμερικής διαθέτει τον Αρχιεπίσκοπο Δημήτριο. Κάθε άνθρωπος κρίνεται με βάση την εποχή του και τις προκλήσεις που είχε να αντιμετωπίσει. Σημασία έχει ότι ο αείμνηστος Αρχιεπίσκοπος Ιάκωβος, πολέμησε γι' αυτά που πίστευε και σίγουρα θα μείνει στην ιστορία και για το γεγονός ότι τόλμησε να παραιτηθεί. Είναι σπάνιο στις μέρες μας, Επίσκοποι να παραιτούνται. Στο παρελθόν ήταν πολύ συχνό το φαινόμενο Επίσκοποι, να παραιτούνται από τους θρόνους και να ζουν τα τελευταία χρόνια της ζωής τους σε μοναστήρια. Αιωνία του η μνήμη.
Σχόλια