Στη Μεγάλη του Γένους Σχολή στην Πόλη
Στη
Μεγάλη του Γένους Σχολή στην Πόλη
.
Η
θέα και μόνο της μεγάλης του Γένους Σχολής, του ξακουστού ιστορικού
εκπαιδευτηρίου της Κωνσταντινούπολης, σε καθηλώνει, μόνο με την επιβλητικότητα
του κτηρίου και το πορφυρό της χρώμα. Αν μάθεις και κάτι για την ιστορία αιώνων
που κουβαλά η Σχολή, τότε αντιλαμβάνεσαι ότι η είσοδος στο οικοδόμημα δεν είναι
μια απλή υπόθεση. Έρχονται στη μνήμη ξακουστές προσωπικότητες, που καθόρισαν
την πορεία της Ορθοδοξίας και της Ρωμιοσύνης της Κωνσταντινούπολης. Ακόμη πιο
εντυπωσιακή είναι η συνάντηση με τους ανθρώπους, με τους ήρωες, που συνεχίζουν
και σήμερα να υπηρετούν στη Σχολή και να διδάσκουν μερικές δεκάδες ορθόδοξα
παιδιά της Πόλης. Ακολουθούν κανονικά τα προγράμματα του Υπουργείου Παιδείας
της Ελλάδας, συμπληρώνοντας την εκπαίδευση με παρεμβολές από τη ζωντανή ιστορία
του χώρου, η οποία κουβαλά ακόμη το μυστήριο του μαρμαρωμένου βασιλιά και των
αγίων Πατριαρχών του Χριστιανισμού. Όλα βέβαια γίνονται με τις ευλογίες του
Οικουμενικού Πατριαρχείου και τις συμφωνίες μεταξύ Ελλάδας και Τουρκίας στα
θέματα εκπαίδευσης των μειονοτήτων.
Πορφυρογέννητη Σχολή
Το σημερινό κτήριο της Σχολής οικοδομήθηκε απέναντι από το Οικουμενικό Πατριαρχείο στο Φανάρι, στη συνοικία του Μουχλίου το 1881 και επί Πατριαρχίας Ιωακείμ του Γ' χάρη σε γενναίες προσφορές πλουσίων Ομογενών. Διαβάζουμε σε έντυπο της Σχολής, ότι κτίσθηκε επάνω στον πέμπτο λόφο της Βασιλεύουσας, από τον αρχιτέκτονα Κωνσταντίνο Δημάδη, το μεγαλοπρεπέστατο οικοδόμημα της Σχολής: Η Πορφυρογέννητη Βασίλισσα του ιστορικού λόφου - στους κόλπους του οποίου μεταλαμπαδεύεται μέχρι σήμερα το φως της γνώσεως και της προγονικής σοφίας στη φιλότιμη ομογενή νεότητα, ως λύχνος "ου τιθέμενος υπό το μόδιον, αλλά επί την λυχνίαν ίνα λάμπει πάντας τους εν τη οικία". Από δε το έτος 1882, η Σχολή εγκαθίσταται διά ενεργειών του Πατριάρχου Ιωακείμ του Γ' στη σημερινής της θέση, ως Πορφυρογέννητη βασίλισσα, αψηφώντας τους αιώνες.
Η πίστη του γένους
Σκοπός της Σχολής ήταν ένας και μοναδικός: Η μόρφωση της ομογενειακής νεότητας, που ενυπήρχε στην επικράτεια της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας. Σε σχετικό έντυπο που εκδίδει η Σχολή διαβάζουμε ότι ουδέποτε λειτούργησε μέσα σε πνεύμα προσηλυτισμού, παρά μόνον κατέβαλε ακάματες προσπάθειες για τη συντήρηση και ενδυνάμωση των πνευματικών αξιών και της θρησκευτικής πίστης του γένους. Παλαιότερα η Σχολή φέρεται να λειτουργούσε με δύο τμήματα: των Γραμματικών και των Φιλοσοφικών. Το δεύτερο προσδίδει στη Σχολή τον τίτλο "Ακαδημία", κατά τον 17ο και 18ο αιώνα. Ανάμεσα στα έτη 1904 - 1919 λειτουργεί και το Παιδαγωγικό της τμήμα. Οι απόφοιτοι του τμήματος αυτού μαζί με τις γυμνασιακές των σπουδές εφοδιάζονταν και με ένα πτυχίο που τους έδινε το δικαίωμα να προσλαμβάνονται ως δάσκαλοι στις επαρχίες της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας. Αναλάμβαναν επίσης καθήκοντα διερμηνέων της Υψηλής Πύλης, καθώς και θέσεις ανωτέρων υπαλλήλων του Οθωμανικού Κράτους.
Οι μαθητές
Σήμερα, στη Μεγάλου του Γένους Σχολή, φοιτούν 53 μαθητές και μαθήτριες. Η Σχολή έγινε μεικτό σχολείο το 1987, οπότε ανεστάλη η λειτουργία του Ιωακειμείου Παρθεναγωγείου που υπήρχε δίπλα. Αποτελείται από το Γυμνασιακό και το Λυκειακό τμήμα. Το Γυμνασιακό τμήμα περιλαμβάνει τις Α, Β, και Γ τάξεις του Γυμνασίου, το δε Λυκειακό την Α, Β, και Γ Λυκείου, με τις κατευθύνσεις των κλάδων του Γλωσσικού, Μαθηματικού, Φιλολογικού και Επιστημονικού. Τα μαθήματα, με βάση την αμοιβαιότητα, διδάσκονται στα Ελληνικά και στα Τούρκικα. Τα μαθήματα τα οποία διδάσκονται στην ελληνική γλώσσα είναι: Ελληνικά Νέα και Αρχαία - Μαθηματικά - Φυσιογνωστικά - Φυσική - Χημεία - Φυσική Αγωγή - Θρησκευτικά - Καλλιτεχνικά - Μουσική - Φιλοσοφία - Λογική - Ιστορία της Τέχνης - Βιολογία - Υγιεινή - Ψυχολογία.
Τα μαθήματα πάλι που διδάσκονται στην Τουρκική γλώσσα είναι: Τούρκικα - Ιστορία - Γεωγραφία - Ηθική - Κοινωνιολογία - Στρατιωτικά.
Διδάσκουν 14 Έλληνες και 7 Τούρκοι καθηγητές. Οι απόφοιτοι της Σχολής έχουν το δικαίωμα της εισαγωγής στα Ανώτερα και Ανώτατα Εκπαιδευτήρια της Τουρκίας, της Ελλάδος και πανεπιστημίων της αλλοδαπής.
Αρχαιότερο ίδρυμα
Η σημερινή Μεγάλη του Γένους Σχολή βρίσκεται στον πέντε λόφο, της επτάλοφης πάλαι ποτέ Βασιλεύουσας και άρχισε να λειτουργεί πριν 550 χρόνια. Θεωρείται συνέχεια της "Οικουμενικής Πατριαρχικής Σχολής" που ίδρυσε ο Μέγας Κωνσταντίνος. Ο Αυτοκράτορας Ηράκλειος βελτίωσε τις συνθήκες διδαχής, ο Αυτοκράτορας Σέργιος βελτίωσε το πρόγραμμα, ο Αυτοκράτορας Λέων Ισαυρός ανέστηλε τη λειτουργίας της, για να την επαναλειτουργήσει ο Λέων ο Αρμένιος. Η Σχολή μεγαλούργησε επί της Δυναστείας Κομνηνών. Η Σχολή θεωρείται το αρχαιότερο εκπαιδευτικό ίδρυμα της Ευρώπης.
Στη μακραίωνη διαδρομή της, η Σχολή εναλλάσσει και την ονομασία της, αλλά και τον τρόπο λειτουργίας της. Πάντοτε , όμως, μέσα στα στενά όρια της Αρχιεπισκοπής Κωνσταντινουπόλεως και πάντοτε υπό την υψηλή εποπτεία του Οικουμενικού Πατριαρχείου. Έτσι, με βάση πάντοτε τα Ιστορικά Βυζαντινά συγγράμματα, αποκαλείται: Πάγκοινος Ακαδημία, Μέγα Του Γένους Μουσείον, Τέμενος Μουσσών, Ελληνικόν Σχολείον, Πατριαρχικόν Σχολείον και Σχολείον της Μεγαλουπόλεως.
Το κτήριο
Η Σχολή καταλαμβάνει συνολική επιφάνεια 3.020 τετραγωνικών μέτρων. Το κτήριο της Σχολής αποτελείται από το ισόγειο και από τρεις ορόφους. * Το ισόγειο περιλαμβάνει το μαγειρείο, το θυρωρείο, την τραπεζαρία, τη μαθητική βιβλιοθήκη, την αίθουσα της ψυχολόγου και του σχολιάτρου, τα αποδυτήρια, τους χώρους υγιεινής, την αίθουσα της γυμναστικής και τις εγκαταστάσεις της κεντρικής θέρμανσης. * Στον πρώτο όροφο, όπου βρίσκεται και η κυρία είσοδος, υπάρχουν το γραφείο του λυκειάρχη, το γραφείο του υποδιευθυντή, το λογιστήριο, η γραμματεία, η αίθουσα των καθηγητών και τέσσερις αίθουσες παραδόσεων.
* Στο δεύτερο όροφο υπάρχει η περίλαμπρος Αίθουσα των Τελετών και έξι αίθουσες παραδόσεων. * Στον τρίτο όροφο βρίσκονται τα εργαστήρια της Χημείας, της Φυσικής με την περίφημη οργανοθήκη και την αμφιθεατρική αίθουσα των παραδόσεων της βιολογίας -με πλουσιότατο ζωολογικό, βοτανικό και ορυκτολογικό υλικό, μια μικρή, πάλι, αίθουσα παράδοσης και η ευρύχωρη αίθουσα της πληροφορικής με τους ηλεκτρονικούς υπολογιστές, που φιλοξενεί και το εργαστήριο των Μαθηματικών. * Επάνω από τον τελευταίο όροφο υψώνεται ο μεγαλοπρεπής πύργος και το όλο οικοδόμημα στέφεται από τον τρούλο και τον εξώστη που τον περιβάλλει. * Στον περίβολο της Σχολής βρίσκεται ευρύχωρο διώροφο οίκημα της ίδιας αρχιτεκτονικής, το οποίο αρχικά παραχωρείτο ως κατοικία στους εκάστοτε Σχολάρχες της Σχολής. * Αθλητικές εγκαταστάσεις δεν υπάρχουν. Υπάρχει, όμως, ο προαύλιος χώρος της Σχολής, ο οποίος εξυπηρετεί τις ανάγκες του μαθήματος της Γυμναστικής, εφόσον το επιτρέπουν οι καιρικές συνθήκες. Υπάρχει επίσης γήπεδο καλαθοσφαίρησης, βόλεϊ και μίνι ποδοσφαίρου.
Πορφυρογέννητη Σχολή
Το σημερινό κτήριο της Σχολής οικοδομήθηκε απέναντι από το Οικουμενικό Πατριαρχείο στο Φανάρι, στη συνοικία του Μουχλίου το 1881 και επί Πατριαρχίας Ιωακείμ του Γ' χάρη σε γενναίες προσφορές πλουσίων Ομογενών. Διαβάζουμε σε έντυπο της Σχολής, ότι κτίσθηκε επάνω στον πέμπτο λόφο της Βασιλεύουσας, από τον αρχιτέκτονα Κωνσταντίνο Δημάδη, το μεγαλοπρεπέστατο οικοδόμημα της Σχολής: Η Πορφυρογέννητη Βασίλισσα του ιστορικού λόφου - στους κόλπους του οποίου μεταλαμπαδεύεται μέχρι σήμερα το φως της γνώσεως και της προγονικής σοφίας στη φιλότιμη ομογενή νεότητα, ως λύχνος "ου τιθέμενος υπό το μόδιον, αλλά επί την λυχνίαν ίνα λάμπει πάντας τους εν τη οικία". Από δε το έτος 1882, η Σχολή εγκαθίσταται διά ενεργειών του Πατριάρχου Ιωακείμ του Γ' στη σημερινής της θέση, ως Πορφυρογέννητη βασίλισσα, αψηφώντας τους αιώνες.
Η πίστη του γένους
Σκοπός της Σχολής ήταν ένας και μοναδικός: Η μόρφωση της ομογενειακής νεότητας, που ενυπήρχε στην επικράτεια της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας. Σε σχετικό έντυπο που εκδίδει η Σχολή διαβάζουμε ότι ουδέποτε λειτούργησε μέσα σε πνεύμα προσηλυτισμού, παρά μόνον κατέβαλε ακάματες προσπάθειες για τη συντήρηση και ενδυνάμωση των πνευματικών αξιών και της θρησκευτικής πίστης του γένους. Παλαιότερα η Σχολή φέρεται να λειτουργούσε με δύο τμήματα: των Γραμματικών και των Φιλοσοφικών. Το δεύτερο προσδίδει στη Σχολή τον τίτλο "Ακαδημία", κατά τον 17ο και 18ο αιώνα. Ανάμεσα στα έτη 1904 - 1919 λειτουργεί και το Παιδαγωγικό της τμήμα. Οι απόφοιτοι του τμήματος αυτού μαζί με τις γυμνασιακές των σπουδές εφοδιάζονταν και με ένα πτυχίο που τους έδινε το δικαίωμα να προσλαμβάνονται ως δάσκαλοι στις επαρχίες της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας. Αναλάμβαναν επίσης καθήκοντα διερμηνέων της Υψηλής Πύλης, καθώς και θέσεις ανωτέρων υπαλλήλων του Οθωμανικού Κράτους.
Οι μαθητές
Σήμερα, στη Μεγάλου του Γένους Σχολή, φοιτούν 53 μαθητές και μαθήτριες. Η Σχολή έγινε μεικτό σχολείο το 1987, οπότε ανεστάλη η λειτουργία του Ιωακειμείου Παρθεναγωγείου που υπήρχε δίπλα. Αποτελείται από το Γυμνασιακό και το Λυκειακό τμήμα. Το Γυμνασιακό τμήμα περιλαμβάνει τις Α, Β, και Γ τάξεις του Γυμνασίου, το δε Λυκειακό την Α, Β, και Γ Λυκείου, με τις κατευθύνσεις των κλάδων του Γλωσσικού, Μαθηματικού, Φιλολογικού και Επιστημονικού. Τα μαθήματα, με βάση την αμοιβαιότητα, διδάσκονται στα Ελληνικά και στα Τούρκικα. Τα μαθήματα τα οποία διδάσκονται στην ελληνική γλώσσα είναι: Ελληνικά Νέα και Αρχαία - Μαθηματικά - Φυσιογνωστικά - Φυσική - Χημεία - Φυσική Αγωγή - Θρησκευτικά - Καλλιτεχνικά - Μουσική - Φιλοσοφία - Λογική - Ιστορία της Τέχνης - Βιολογία - Υγιεινή - Ψυχολογία.
Τα μαθήματα πάλι που διδάσκονται στην Τουρκική γλώσσα είναι: Τούρκικα - Ιστορία - Γεωγραφία - Ηθική - Κοινωνιολογία - Στρατιωτικά.
Διδάσκουν 14 Έλληνες και 7 Τούρκοι καθηγητές. Οι απόφοιτοι της Σχολής έχουν το δικαίωμα της εισαγωγής στα Ανώτερα και Ανώτατα Εκπαιδευτήρια της Τουρκίας, της Ελλάδος και πανεπιστημίων της αλλοδαπής.
Αρχαιότερο ίδρυμα
Η σημερινή Μεγάλη του Γένους Σχολή βρίσκεται στον πέντε λόφο, της επτάλοφης πάλαι ποτέ Βασιλεύουσας και άρχισε να λειτουργεί πριν 550 χρόνια. Θεωρείται συνέχεια της "Οικουμενικής Πατριαρχικής Σχολής" που ίδρυσε ο Μέγας Κωνσταντίνος. Ο Αυτοκράτορας Ηράκλειος βελτίωσε τις συνθήκες διδαχής, ο Αυτοκράτορας Σέργιος βελτίωσε το πρόγραμμα, ο Αυτοκράτορας Λέων Ισαυρός ανέστηλε τη λειτουργίας της, για να την επαναλειτουργήσει ο Λέων ο Αρμένιος. Η Σχολή μεγαλούργησε επί της Δυναστείας Κομνηνών. Η Σχολή θεωρείται το αρχαιότερο εκπαιδευτικό ίδρυμα της Ευρώπης.
Στη μακραίωνη διαδρομή της, η Σχολή εναλλάσσει και την ονομασία της, αλλά και τον τρόπο λειτουργίας της. Πάντοτε , όμως, μέσα στα στενά όρια της Αρχιεπισκοπής Κωνσταντινουπόλεως και πάντοτε υπό την υψηλή εποπτεία του Οικουμενικού Πατριαρχείου. Έτσι, με βάση πάντοτε τα Ιστορικά Βυζαντινά συγγράμματα, αποκαλείται: Πάγκοινος Ακαδημία, Μέγα Του Γένους Μουσείον, Τέμενος Μουσσών, Ελληνικόν Σχολείον, Πατριαρχικόν Σχολείον και Σχολείον της Μεγαλουπόλεως.
Το κτήριο
Η Σχολή καταλαμβάνει συνολική επιφάνεια 3.020 τετραγωνικών μέτρων. Το κτήριο της Σχολής αποτελείται από το ισόγειο και από τρεις ορόφους. * Το ισόγειο περιλαμβάνει το μαγειρείο, το θυρωρείο, την τραπεζαρία, τη μαθητική βιβλιοθήκη, την αίθουσα της ψυχολόγου και του σχολιάτρου, τα αποδυτήρια, τους χώρους υγιεινής, την αίθουσα της γυμναστικής και τις εγκαταστάσεις της κεντρικής θέρμανσης. * Στον πρώτο όροφο, όπου βρίσκεται και η κυρία είσοδος, υπάρχουν το γραφείο του λυκειάρχη, το γραφείο του υποδιευθυντή, το λογιστήριο, η γραμματεία, η αίθουσα των καθηγητών και τέσσερις αίθουσες παραδόσεων.
* Στο δεύτερο όροφο υπάρχει η περίλαμπρος Αίθουσα των Τελετών και έξι αίθουσες παραδόσεων. * Στον τρίτο όροφο βρίσκονται τα εργαστήρια της Χημείας, της Φυσικής με την περίφημη οργανοθήκη και την αμφιθεατρική αίθουσα των παραδόσεων της βιολογίας -με πλουσιότατο ζωολογικό, βοτανικό και ορυκτολογικό υλικό, μια μικρή, πάλι, αίθουσα παράδοσης και η ευρύχωρη αίθουσα της πληροφορικής με τους ηλεκτρονικούς υπολογιστές, που φιλοξενεί και το εργαστήριο των Μαθηματικών. * Επάνω από τον τελευταίο όροφο υψώνεται ο μεγαλοπρεπής πύργος και το όλο οικοδόμημα στέφεται από τον τρούλο και τον εξώστη που τον περιβάλλει. * Στον περίβολο της Σχολής βρίσκεται ευρύχωρο διώροφο οίκημα της ίδιας αρχιτεκτονικής, το οποίο αρχικά παραχωρείτο ως κατοικία στους εκάστοτε Σχολάρχες της Σχολής. * Αθλητικές εγκαταστάσεις δεν υπάρχουν. Υπάρχει, όμως, ο προαύλιος χώρος της Σχολής, ο οποίος εξυπηρετεί τις ανάγκες του μαθήματος της Γυμναστικής, εφόσον το επιτρέπουν οι καιρικές συνθήκες. Υπάρχει επίσης γήπεδο καλαθοσφαίρησης, βόλεϊ και μίνι ποδοσφαίρου.
Σχόλια