Παγκοσμιοποίηση και Αλβανίας Αναστάσιος
Παγκοσμιοποίηση
και Αλβανίας Αναστάσιος
Οι Ορθόδοξοι δεν αγωνιούμε από την πολυσυζητημένη "παγκοσμιοποίηση" μέσω της τεχνολογίας και του εμπορίου. Γνωρίζουμε ότι η ανάσταση του Χριστού έχει ήδη καθορίσει το δρόμο για μια σωτήρια παγκοσμιοποίηση, που στηρίζεται στην υπέρβαση του εγωκεντρισμού, ατομικού ή συλλογικού, και στην καλλιέργεια της αγάπης σε τοπικές αλλά και σε παγκόσμιες διαστάσεις. Μετά την ανάσταση του Χριστού όλα κινούνται σε οικουμενική προοπτική. Και οσάκις έχουμε τη ροπή να γνωρίζουμε στο μικρό μας εγώ, το ατομικό, το τοπικό, το εθνικό, αυτή η γιορτή μας αποκαλύπτει ότι με την Ανάσταση "νυν πάντα, πεπλήρωται φωτός" και μας ξανατοποθετεί στην προοπτική της οικουμένης. Μας καλεί να συνειδητοποιήσουμε ότι η Εκκλησία δεν είναι μια κλειστή εταιρεία σεσωσμένων, που απολαμβάνουν αποκλειστικά αυτοί τα δώρα του Θεού και διεκδικούν να εξασφαλίσουν ανέσεις, προνόμια και κοσμική εξουσία. Αλλά είναι η ευχαριστιακή κοινότητα των πιστών που γνωρίζει και γιορτάζει την εμπειρία της Αναστάσεως, της νίκης πάνω στο θάνατο. Και μ' αυτή την αλήθεια ζωογονεί και μεταμορφώνει τη ζωή όλης της οικουμένης εν ελευθερία και αγάπη.
@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@
ΤΟ ΜΟΝΑΔΙΚΟ αντίδοτο του φόβου είναι η αγάπη. Και το αντίδοτο του φόβου της παγκοσμιοποίησης είναι και πάλι η αγάπη. Οι χριστιανοί αγαπώντας το Θεό, τους ανθρώπους και τον κόσμο, διώχνουν το φόβο και το άγχος. Απαλλαγμένοι από το βάρος και τις έγνοιες της καθημερινότητας, ζουν όπως οι άγγελοι αφήνοντας τα πάντα στα χέρια του Θεού. Όπως ο Θεός φροντίζει και δίδει μοναδική ομορφιά στα πουλιά του ουρανού και στα αγριολούλουδα, έτσι γνοιάζεται και για τους ανθρώπους. Βεβαίως σεβόμενος πάντα το μέγιστο δώρο της ελευθερίας. Ο ΧΡΙΣΤΙΑΝΟΣ δεν απειλείται από κανένα, ούτε και από αυτό το διάβολο. Άρα η λεγόμενη απειλή της παγκοσμιοποίησης δεν είναι απειλή, αλλά φόβος που πλήττει τους αδύναμους ανθρώπους. Από εκεί και πέρα, οι ισχυροί του κόσμου τούτου, οι οποίοι να σημειωθεί είναι και αυτοί θνητοί, πολεμούν για να επιβληθούν και να επιβάλουν την εξουσία τους. Η εξουσία είναι το ισχυρότερο αφροδισιακό. Από τη βάση αυτή, ξεκινούν οι μυστικές υπηρεσίες, ξεκινούν οι εξοπλισμοί, ξεκινά η καταπίεση των λαών από άλλους λαούς. ΤΟ ΦΑΙΝΟΜΕΝΟ αυτό δεν είναι σημερινό. Όλες οι αυτοκρατορίες ακολουθούσαν την ίδια πορεία, με διαφορετικές όμως παραμέτρους. Οι Ρωμαίοι πρόταξαν τους νόμους, οι Βυζαντινοί τη διπλωματία, οι Οθωμανοί το μαχαίρι, οι Εγγλέζοι τα πλοία, οι Αμερικανοί τις παρακολουθήσεις και ούτω καθεξής. Όλοι όμως καταδυνάστευαν και απομυζούσαν τους λαούς. Βεβαίως όλοι ήλθαν και παρήλθαν ή θα παρέλθουν στο μέλλον.
Η ΕΚΚΛΗΣΙΑ και ειδικότερα η θεολογία, δεν καταργεί πραγματικότητες της ζωής. Τις υιοθετεί και τις αγιάζει, μπολιάζοντάς τις με την παρέμβαση του Θεού. Έτσι, στην έννοια της παγκοσμιοποίησης που έχει στη συνείδηση των ανθρώπων αρνητική έννοια, αντιπροτείνει την έννοια της οικουμενικότητας. Η παγκοσμιοποίηση ξεκινά από τα πάνω και κατεβαίνει προς τα κάτω, δηλαδή από τους ηγέτες των ισχυρών του κόσμου, των αυτοκρατοριών και επιβάλλεται στους πολίτες. Η ΟΙΚΟΥΜΕΝΙΚΟΤΗΤΑ ξεκινά από τα κάτω προς τα πάνω. Με την αγάπη προς τον πλησίον, με την αγιότητα του βίου, ο αγιασμένος άνθρωπος μεταδίδει φως και αλλάζει τους διπλανούς του, τους εχθρούς του και τελικά όλο τον κόσμο. Η αγάπη έχει τόση δύναμη που μπορεί να κινήσει ολόκληρο τον κόσμο.
Οι Ορθόδοξοι δεν αγωνιούμε από την πολυσυζητημένη "παγκοσμιοποίηση" μέσω της τεχνολογίας και του εμπορίου. Γνωρίζουμε ότι η ανάσταση του Χριστού έχει ήδη καθορίσει το δρόμο για μια σωτήρια παγκοσμιοποίηση, που στηρίζεται στην υπέρβαση του εγωκεντρισμού, ατομικού ή συλλογικού, και στην καλλιέργεια της αγάπης σε τοπικές αλλά και σε παγκόσμιες διαστάσεις. Μετά την ανάσταση του Χριστού όλα κινούνται σε οικουμενική προοπτική. Και οσάκις έχουμε τη ροπή να γνωρίζουμε στο μικρό μας εγώ, το ατομικό, το τοπικό, το εθνικό, αυτή η γιορτή μας αποκαλύπτει ότι με την Ανάσταση "νυν πάντα, πεπλήρωται φωτός" και μας ξανατοποθετεί στην προοπτική της οικουμένης. Μας καλεί να συνειδητοποιήσουμε ότι η Εκκλησία δεν είναι μια κλειστή εταιρεία σεσωσμένων, που απολαμβάνουν αποκλειστικά αυτοί τα δώρα του Θεού και διεκδικούν να εξασφαλίσουν ανέσεις, προνόμια και κοσμική εξουσία. Αλλά είναι η ευχαριστιακή κοινότητα των πιστών που γνωρίζει και γιορτάζει την εμπειρία της Αναστάσεως, της νίκης πάνω στο θάνατο. Και μ' αυτή την αλήθεια ζωογονεί και μεταμορφώνει τη ζωή όλης της οικουμένης εν ελευθερία και αγάπη.
@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@
ΤΟ ΜΟΝΑΔΙΚΟ αντίδοτο του φόβου είναι η αγάπη. Και το αντίδοτο του φόβου της παγκοσμιοποίησης είναι και πάλι η αγάπη. Οι χριστιανοί αγαπώντας το Θεό, τους ανθρώπους και τον κόσμο, διώχνουν το φόβο και το άγχος. Απαλλαγμένοι από το βάρος και τις έγνοιες της καθημερινότητας, ζουν όπως οι άγγελοι αφήνοντας τα πάντα στα χέρια του Θεού. Όπως ο Θεός φροντίζει και δίδει μοναδική ομορφιά στα πουλιά του ουρανού και στα αγριολούλουδα, έτσι γνοιάζεται και για τους ανθρώπους. Βεβαίως σεβόμενος πάντα το μέγιστο δώρο της ελευθερίας. Ο ΧΡΙΣΤΙΑΝΟΣ δεν απειλείται από κανένα, ούτε και από αυτό το διάβολο. Άρα η λεγόμενη απειλή της παγκοσμιοποίησης δεν είναι απειλή, αλλά φόβος που πλήττει τους αδύναμους ανθρώπους. Από εκεί και πέρα, οι ισχυροί του κόσμου τούτου, οι οποίοι να σημειωθεί είναι και αυτοί θνητοί, πολεμούν για να επιβληθούν και να επιβάλουν την εξουσία τους. Η εξουσία είναι το ισχυρότερο αφροδισιακό. Από τη βάση αυτή, ξεκινούν οι μυστικές υπηρεσίες, ξεκινούν οι εξοπλισμοί, ξεκινά η καταπίεση των λαών από άλλους λαούς. ΤΟ ΦΑΙΝΟΜΕΝΟ αυτό δεν είναι σημερινό. Όλες οι αυτοκρατορίες ακολουθούσαν την ίδια πορεία, με διαφορετικές όμως παραμέτρους. Οι Ρωμαίοι πρόταξαν τους νόμους, οι Βυζαντινοί τη διπλωματία, οι Οθωμανοί το μαχαίρι, οι Εγγλέζοι τα πλοία, οι Αμερικανοί τις παρακολουθήσεις και ούτω καθεξής. Όλοι όμως καταδυνάστευαν και απομυζούσαν τους λαούς. Βεβαίως όλοι ήλθαν και παρήλθαν ή θα παρέλθουν στο μέλλον.
Η ΕΚΚΛΗΣΙΑ και ειδικότερα η θεολογία, δεν καταργεί πραγματικότητες της ζωής. Τις υιοθετεί και τις αγιάζει, μπολιάζοντάς τις με την παρέμβαση του Θεού. Έτσι, στην έννοια της παγκοσμιοποίησης που έχει στη συνείδηση των ανθρώπων αρνητική έννοια, αντιπροτείνει την έννοια της οικουμενικότητας. Η παγκοσμιοποίηση ξεκινά από τα πάνω και κατεβαίνει προς τα κάτω, δηλαδή από τους ηγέτες των ισχυρών του κόσμου, των αυτοκρατοριών και επιβάλλεται στους πολίτες. Η ΟΙΚΟΥΜΕΝΙΚΟΤΗΤΑ ξεκινά από τα κάτω προς τα πάνω. Με την αγάπη προς τον πλησίον, με την αγιότητα του βίου, ο αγιασμένος άνθρωπος μεταδίδει φως και αλλάζει τους διπλανούς του, τους εχθρούς του και τελικά όλο τον κόσμο. Η αγάπη έχει τόση δύναμη που μπορεί να κινήσει ολόκληρο τον κόσμο.
Σχόλια