Όταν ο Θεός εκπαιδεύει τους ανθρώπους

Όταν ο Θεός εκπαιδεύει τους ανθρώπους

.

---

* Ο Θεός αγαπά σε άπειρο βαθμό τους ανθρώπους, ο Θεός είναι πολυέλεος, πολυεύσπλαχνος και παντοδύναμος. Και όμως ο Θεός επιτρέπει να βασανίζονται τα πλάσματα του, αφήνει τους ανθρώπους να βολοδέρνουν και δεν κάνει τίποτα για να τους γλιτώσει από την ταλαιπωρία. Πάθη, αδυναμίες, αρρώστιες, αποτυχίες, προβλήματα και ένα σωρό άλλα βάσανα. Ο κάθε άνθρωπος, είτε πλούσιος, είτε φτωχός, είτε δυνατός, είτε αδύνατος, έχει τον σταυρό του, έχει το σαράκι που τον βασανίζει. Σε άλλους είναι πιο εμφανή τα προβλήματα και σε άλλους λιγότερο. Όμως όλοι οι άνθρωποι έχουν το πρόβλημα τους.

* Και μέσα από τις δοκιμασίες γεννιέται ένα μεγάλο γιατί, το οποίο δύσκολα μπορεί να απαντηθεί και σίγουρα όχι μόνο με τη δύναμη του μυαλού. Αν ο προβληματισμός περιοριστεί μόνο στη λογική, τότε είτε θα οδηγηθεί ο άνθρωπος σε αδιέξοδο και αυτοκτονικές τάσεις, είτε σε διέξοδο και σε νέα βήματα ευτυχίας στη ζωή. Πρέπει να συνυπολογιστεί στο παίδεμα του μυαλού, για το μεγάλο γιατί των δοκιμασιών, ο παράγοντας χρόνος και οι εμπειρίες άλλων ανθρώπων. Δηλαδή οι άλλοι πώς αντιδρούν, οι διπλανοί πώς αντιμετωπίζουν τα προβλήματα και πώς συνεχίζουν να ζουν και να χαίρονται, αν χαίρονται, τη ζωή.
* Η Εκκλησία του Χριστού δίδει τη δική της πρόταση για κατανόηση αυτού του γιατί. Στηρίζεται στη βάση που λέγεται αγάπη και από αγάπη εκπαιδεύει ο Θεός τους ανθρώπους. Φυσικά σέβεται πλήρως την ελευθερία των ανθρώπων, γι αυτό και ανέχεται ακόμη και τις πιο σατανικές πράξεις του ανθρώπου. Ωστόσο, πάντα από αγάπη, με το δικό του μυστικό τρόπο βοηθά τον άνθρωπο, που θέλει, να σωθεί και να βρει το δρόμο για τον παράδεισο.

* Η γερόντισσα Γαβριηλία με το λαγαρό της λόγο έλεγε ότι "στην μεγάλη Του Αγάπη για τον άνθρωπο, ο Θεός πρέπει να τον εκπαιδεύσει σιγά-σιγά. Άλλον, τον εκπαιδεύει με μια αποτυχία ερωτική. Άλλον, μ' ένα χάσιμο μιας από τις αισθήσεις. Άλλος, αρρωστά και μένει στο κρεβάτι ενάμιση χρόνο και κάθεται και σκέπτεται για τη ζωή του, κ.λπ. Σ΄ εκείνους που μπορούν να πάρουν μαθήματα από τη ζωή, υπάρχουν όλα αυτά τα μέσα για την εκπαίδευση. Αλλά το κάνει με τόση αγάπη ο Θεός, που ούτε το καταλαβαίνουμε". Και προχωρεί λέγοντας ότι "ο άνθρωπος είναι αμαρτωλός και είναι πάρα πολύ εύκολο να παρασυρθεί από την αμαρτία και να νομίσει ότι όλα πάνε πρίμα! Κι αυτό ωραίο... Και το άλλο ωραίο... Κι έτσι, να ξεχάσει τον Προορισμό του".

* Η καλύτερη επιλογή δεν βρίσκεται στην εμμονή για κατανόηση του γιατί, αλλά στο πώς ξεπερνιέται το πρόβλημα. Πώς η δοκιμασία θα καταστεί αιτία για νέα αρχή και νέες διαδρομές στη ζωή. Δεν είναι σπάνιο το φαινόμενο άνθρωποι με ιδιαίτερα προβλήματα, να ανακαλύπτουν άγνωστες εσωτερικές δυνάμεις, να δημιουργούν και να κατακτούν τη χαρά της ζωής, μέσα από αυτό το πρόβλημα. Υπάρχει και το αντίστροφο φαινόμενο με ανθρώπους που παραδίδονται στο πρόβλημα τους, αδυνατότητας να προχωρήσουν.

* Ο καλύτερος τρόπος αντιμετώπισης των δοκιμασιών είναι η αποδοχή, η αυτο-εγκατάλειψη, στο θέλημα του Θεού. Αυτό μπορεί να γίνει με τη βοήθεια ενός καλού και αγίου πνευματικού και φυσικά με τη συμμετοχή στα μυστήρια της Εκκλησίας. Βεβαίως ο κάθε άνθρωπος έχει τη δική του προσωπική σχέση με το Θεό. Η γερόντισσα Γαβριηλία αναφέρει με παραστατικό τρόπο: "Πολλές φορές στο ιατρείο ερχόταν κάποιος που πονούσε το χέρι του. Πήγαινα να του κάνω μασάζ, αλλ΄ αυτός δεν άφηνε το χέρι του χαλαρό. Του έλεγa: Άστε το ελεύθερο για να μπορέσω να εργαστώ. Κι εκείνος δεν μπορούσε, το κράταγε τεντωμένο. Τότε του έλεγα: Παρ΄ όλη την καλή θέληση, την πείρα και την αγάπη που έχω στη δουλειά μου και στον άνθρωπο, αν δεν αφήσετε ελεύθερο το χέρι σας, δεν μπορώ να σας βοηθήσω. Το παρακολούθησα αυτό και κατάλαβα ότι έτσι είμεθα κι εμείς απέναντι του Θεού. Άμα αφήσουμε τον εαυτό μας ελεύθερο, τότε ο Θεός θα μας πλάσει όπως Εκείνος θέλει να είμαστε. Θα μας δίνει τόσες ευκαιρίες! Θα μας γνωρίσει πρόσωπα δικά Του! Θα προχωρήσουμε στη ζωή!"

* Και συμπληρώνει η γερόντισσα γι αυτούς που πάνε κόντρα στο Θεό, προς όλους αυτούς που κλωτσάνε σε καρφιά όπως λέει και η Αγία Γραφή. "Όταν εμείς θέλουμε το δικό μας θέλημα και Του λέμε: Όχι, δεν θέλω, τότε ο Θεός μας λέει πάλι: Άφησε ελεύθερο τον εαυτό σου. Όχι, θα κάνω το δικό μου. Άφησε τον ελεύθερο. Όχι! Αυτό θέλω... Κι επειδή μας έπλασε ελεύθερους, μας λέει: Έ, άμα δεν θέλεις, σπάσε το κεφαλάκι σου! Και τότε, με σπασμένο κεφαλάκι θα΄ρθείς και θα πεις Κύριε, συγχώρεσέ με, Κύριε, ελέησέ με... Και μακάρι να το πάθουμε αυτό και να γυρίσουμε και να Του πούμε Κύριε, ελέησόν με. Γιατί και τότε ακόμα και με σπασμένο το κεφάλι, αν μας ανοίξει τα μάτια, θα είναι καλά".