Από
τα συντρίμμια της δημοκρατίας θα αναδειχθεί ο νέος Αρχιεπίσκοπος
.
ΓΙΑΤΙ, άραγε, κόπτονται όλοι για τη δημοκρατία στην Εκκλησία; Μήπως ο Χριστός ήλθε στη γη για να φέρει το τέλειο σύστημα διακυβέρνησης; Γιατί τόση αγωνία για το νέο Αρχιεπίσκοπο Κύπρου, λες και δίδει κλειδιά για τον Παράδεισο; Το μόνο σίγουρο είναι ότι ο Θρόνος του Αποστόλου Βαρνάβα συνοδεύεται από μια τεράστια οικονομική δύναμη, η οποία μεταφράζεται συχνά- πυκνά και σε πολιτική δύναμη. Ζούμε σε μια τρέλα φημών, παθών, φανατισμών και κομματικού λόγου, η οποία κάθε άλλο συμβάλλει στην ειρήνευση στην κλυδωνιζόμενη Εκκλησία της Κύπρου. Είναι σαν να κτύπησε ένα "τσουνάμι" την Εκκλησία, τρελαίνοντας τους ανθρώπους, οι οποίοι φαίνεται ότι αναζητούν φαντάσματα, σειρήνες και χίμαιρες. Επιβεβαιώνεται, φαίνεται, το αγιογραφικό "Μωραίνει Κύριος ον βούλεται απολέσαι". Το μόνο ευχάριστο στην όλη υπόθεση είναι ότι όλο και περισσότεροι πιστοί ειρηνεύουν ψυχικά, κοντά σε αφανείς παπάδες και παρακολουθούν τα τεκταινόμενα, ως ένα ακόμη σίριαλ στα τηλεοπτικά παράθυρα.
Η ΕΚΚΛΗΣΙΑ, στην ανθρώπινη της διάσταση, από τη στιγμή που πέρασε από την "παρανομία" επί Ρωμαϊκής Αυτοκρατορίας, στη "νομιμότητα" επί Βυζαντινής Αυτοκρατορίας, ακολούθησε τα πρότυπα διοίκησης της αυτοκρατορίας. Τα Πατριαρχεία, οι Μητροπόλεις και οι Επισκοπές, ήταν αντίστοιχες με τις διοικητικές επαρχίες της αυτοκρατορίας. Μοιραία και το σύστημα διοίκησης ήταν αντιγραφή του πολιτειακού συστήματος και από τους ισόβιους αυτοκράτορες, φθάσαμε στους ισόβιους Πατριάρχες και Επισκόπους. Παρόλο που θεολογικά γινόταν λόγος για πρωτείο διακονίας, εντούτοις πολλές φορές εκδηλωνόταν ως πρωτείο εξουσίας. Ως συνέχεια πρέπει να θεωρηθούν και οι "αμαρτίες των αιρέσεων" της Εκκλησίας, οι οποίες θυμίζουν τις ανάλογες εξεγέρσεις υπηκόων της αυτοκρατορίας.
ΑΝΑΛΟΓΗ πορεία είχε και η Εκκλησία της Κύπρου, η οποία μάλιστα επένδυσε και με μεταφυσικές διαστάσεις την πολιτειακή εξουσία που απέκτησε επί οθωμανικής - όχι τουρκικής - κυριαρχίας. Ο εκάστοτε Αρχιεπίσκοπος ήταν ο βασικός "αφέντης" του λαού και ο αρμόδιος για τη συλλογή των φόρων, όχι μόνο των χριστιανών, αλλά όλων των κατοίκων του νησιού. Την εποχή αυτή εμφανίζονται και τα λεγόμενα προνόμια του Αρχιεπισκόπου - να κρατεί αυτοκρατορικό σκήπτρο, να φορεί αυτοκρατορικό μανδύα και να υπογράφει με κόκκινο μελάνι - τα οποία αποτελούν αντιγραφή των αυτοκρατορικών συνηθειών, οι οποίες χάθηκαν μοιραία από την άλωση της Κωνσταντινούπολης. Στο πλαίσιο αυτό πρέπει να ενταχθεί και το ιδιόμορφο εκλογικό σύστημα διά αντιπροσώπων, το οποίο έδιδε, στην ουσία, το λαϊκό έρεισμα στις δραστηριότητες του εκάστοτε Αρχιεπισκόπου.
Η ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑ γεννήθηκε στην Αρχαία Ελλάδα και βασικό της στοιχείο, ήταν η πρακτική της κλήρωσης, βεβαίως μετά την ψήφο στους καλύτερους. Στόχος ήταν να επιλέγεται ο καλύτερος, αλλά και να μειώνεται ο φανατισμός και οι αντιπαλότητες από τους χαμένους. Η πρακτική αυτή ακολουθείται και στις περισσότερες Ορθόδοξες Εκκλησίες, όπου οι Μητροπολίτες και όχι μόνο, κληρώνονται κατά κανόνα ανάμεσα στους τρεις επικρατέστερους. Στόχος σε αυτή την περίπτωση είναι να δίδεται και χώρος στο Άγιο Πνεύμα να επιλέγει τον καταλληλότερο για κάθε εποχή και για κάθε περίπτωση. Κάθε άνθρωπος, ακόμη και οι Επίσκοποι, έχουν διάφορες αρετές, χαρίσματα και ικανότητες, αλλά δεν είναι ικανοί για τα πάντα. Τα παραδείγματα του Αγίου Μάρκου του Ευγενικού, ο οποίος ανέτρεψε τη λεγόμενη ένωση των εκκλησιών και του "άσημου" Αγίου Σπυρίδωνα ο οποίος κατήσχυνε τον "σπουδαίο" Άρειο, είναι χαρακτηριστικά. Αλλά και σήμερα έχουμε παραδείγματα σπουδαίων Αρχιερέων, οι οποίοι δεν μπορούσαν να διαποιμάνουν τους πιστούς και έτσι αντικαταστάθηκαν. Στην Αμερική είχαμε την αντικατάσταση του Αρχιεπισκόπου Σπυρίδωνα από τον Αρχιεπίσκοπο Δημήτριο, ενώ ανάλογα παραδείγματα είχαμε και στη Βρετανία.
ΤΙΣ ΤΕΛΕΥΤΑΙΕΣ μέρες ζούμε τη συντριβή της δημοκρατίας στην Εκκλησία της Κύπρου, η οποία φαίνεται ότι θα οδηγήσει στην ανάδυση με μυστικό τρόπο, της Θείας Πρόνοιας. Αυτό που όλοι οι υποψήφιοι έλεγαν με τα χείλη τους, φαίνεται ότι θα γίνει πραγματικότητα με έργα, λόγω του ιδιόρρυθμου εκλογικού συστήματος. Ο νέος Αρχιεπίσκοπος δεν θα εκλεγεί από τη δημοκρατική βούληση του λαού, όπως θα έλεγαν οι "γραμματιζούμενοι πολιτικοί", αλλά από την πρόνοια του Θεού, η οποία ξέρει να καταισχύνει τους σοφούς και να αναδεικνύει σε διδασκάλους τους ταπεινούς και αγράμματους. Ο νέος Αρχιεπίσκοπος, όλα δείχνουν ότι θα εκλεγεί από τα συντρίμμια της δημοκρατίας.
Η ΕΝΝΟΙΑ της δημοκρατίας είναι διττή, λένε οι αναλυτές, και την προσδιορίζουν στην οντολογική και την ιδεολογική δημοκρατία. Στο όνομα της ιδεολογικής δημοκρατίας, στήθηκαν ολόκληρες δικτατορίες και βασανίστηκαν εκατομμύρια άνθρωποι. Και ο Χίτλερ ήταν δημοκρατικά εκλελεγμένος ηγέτης και όμως εγκατέστησε τη χειρότερη ίσως δικτατορία στην Ιστορία. Στο όνομα της οντολογικής δημοκρατίας καθιερώθηκαν αρχές όπως ο σεβασμός των δικαιωμάτων του άλλου, η αποδοχή των ιδιαιτεροτήτων του διπλανού, η μη εκμετάλλευση των υφισταμένων και η προσήλωση στις αρχές, αυτών που καλούνται γενικά ανθρώπινα δικαιώματα. Από την παγίδα της ιδεολογικής δημοκρατίας δεν μπόρεσαν να ξεφύγουν και πολλοί Ιεράρχες. Καλυμμένοι με το περίβλημα της εξ αποκαλύψεως αυθεντίας ενεργούν ως κοσμικοί άρχοντες και μάλιστα με απολυταρχικό τρόπο. Δημιουργούν κάστες εκλεκτών και υπηρετούν την αίρεση των καθαρών.
Σχόλια