Τα ανέκδοτα του Πάφου και ο φόβος για κλάματα

Τα ανέκδοτα του Πάφου και ο φόβος για κλάματα

.

---

ΜΕ ΕΝΑ χαρακτηριστικό ανέκδοτο παρέλαβε ο Τοποτηρητής του Αρχιεπισκοπικού Θρόνου, Μητροπολίτης Πάφου Χρυσόστομος το φάκελο με τους υποψήφιους ειδικούς αντιπροσώπους του Μητροπολίτη Λεμεσού Αθανασίου. Κάποτε, είπε, ένας εκλέκτορας παρακάλεσε το Θεό να στείλει το Άγιο Πνεύμα εντός της Διευρυμένης Συνόδου, η οποία θα προέβαινε στην εκλογή του νέου Αρχιεπισκόπου, για να φωτίσει τους αντιπροσώπους να εκλέξουν τον καλύτερο. Ωστόσο η απάντηση του Αγίου Πνεύματος, ήταν με τη μορφή ερώτησης. Άραγε εμένα θα με αφήσουν να μπω στο Μέγα Συνοδικό; Το ανέκδοτο έρχεται ως συνέχεια του "μαύρου χιούμορ" που διατυπώνεται από ανθρώπους της Εκκλησίας και όχι μόνο. Γίνεται λέγεται η εκλογή του Αρχιεπισκόπου, με ανθρώπινα κριτήρια και καλείται ύστερα το Άγιο Πνεύμα να ευλογήσει τις επιλογές που έγιναν στο όνομα του Θεού.

Ο ΤΟΠΟΤΗΡΗΤΗΣ προχώρησε ακόμη ένα βήμα και είπε, ότι καμία φορά ο Θεός επιτρέπει να ανέλθει στο Θρόνο, όχι ο καλύτερος, για να βασανίζεται τόσο ο ίδιος, αλλά και να βασανίζει τους πιστούς, λόγω των αμαρτιών τους. Προχώρησε γελώντας και προέβλεψε ότι ο νέος Αρχιεπίσκοπος θα ονομάζεται Χρυσόστομος. Τώρα αν θα είναι ο Πάφου ή ο Κιτίου αυτό δεν το ξέρω, μονολογούσε προκαλώντας τα γέλια των ακροατών του.
ΤΑ ΠΕΙΡΑΓΜΑΤΑ του τοποτηρητή του Αρχιεπισκοπικού Θρόνου, του μόνου ίσως Ιεράρχη που φαίνεται να μην ανησυχεί για το αποτέλεσμα, αποτελούν ένα καλό παράδειγμα για τον τρόπο αντιμετώπισης των εκλογών και από τους υπόλοιπους υποψήφιους, οι οποίοι δείχνουν να έχουν αγχωθεί. Ακόμη καλό θα ήταν και οι οπαδοί και οι φίλοι των υποψηφίων, να αφήσουν λίγο το χιούμορ να απαλύνει την αγωνία και τις ψυχές τους. Είναι κρίμα πολλοί να υποφέρουν από αϋπνίες και να σκαρφίζονται ένα σωρό τέχνες για να προωθήσουν τον "καλό" τους. Οι υποδείξεις όλων των Ιεραρχών ότι ο Θεός θα φανερώσει τον καταλληλότερο για τον Αρχιεπισκοπικό Θρόνο, θα πρέπει να γίνει συνείδηση και βίωμα και όχι απλώς λεκτικό σύνθημα.
ΟΣΟ πλησιάζει ο χρόνος διεξαγωγής των εκλογών, τόσο αυξάνεται η ένταση και τόσο εντείνονται τα πάθη. Οι ειρωνείες, οι ψίθυροι, οι προπηλακισμοί, οι απειλές, δεν είναι δύσκολο να μετατραπούν σε πράξεις βίας. Η πρόσφατη ιστορία της Εκκλησίας της Κύπρου, δεικνύει πόσο επικίνδυνες μπορούν να εξελιχθούν ανεξέλεγκτες καταστάσεις και πόσο επικίνδυνα πορευόμαστε και σήμερα. Πριν το 1974 είχαμε ένα σωρό βομβιστικές επιθέσεις εναντίον του Μακαρίου. Το 1977 κατά τη διάρκεια και πάλι της διαδικασίας εκλογής νέου Αρχιεπισκόπου μερικές βόμβες, λένε ότι ανέτρεψαν σχεδιασμούς εν δυνάμει υποψηφίων. Το 1976 είχαμε την εξέγερση κατά του Αρχιμανδρίτη Παγκρατίου και την επιχείρηση να κάψουν την Ιερά Αρχιεπισκοπή. Σήμερα έχουμε την υπόθεση του Αρχιμανδρίτη Ισαάκ, καλώς ή κακώς αποτελεί κομμάτι της προεκλογικής εκστρατείας κυριαρχώντας σε όλες τις συζητήσεις με τον Μητροπολίτη Λεμεσού. Ο φόβος να φθάσουμε σε κλάματα τις επόμενες μέρες δεν είναι καθόλου εξωπραγματικός.

Η ΚΑΤΑΣΤΑΣΗ όπως εξελίσσεται τις τελευταίες ημέρες προκαλεί ανησυχία. Είναι καλό όλοι οι εν δυνάμει υποψήφιοι να κάνουν δημοσίως εκκλήσεις για ηρεμία, για αποφυγή προκλήσεων και για επικράτηση Ορθόδοξου Χριστιανικού ήθους. Καλό θα είναι όλοι να σκεφτούν την επόμενη μέρα των εκλογών. Όσο πιο βαθιές είναι οι προεκλογικές πληγές, τόσο περισσότερο χρόνο χρειάζονται για να επουλωθούν ή σε μερικές περιπτώσεις δεν επουλώνονται ποτέ. Ήδη ο Γιώργος Ηλιάδης μέλος της ομάδας στήριξης του Λεμεσού Αθανασίου, προανήγγειλε και νέες "αποκαλύψεις" χρησιμοποιώντας μάλιστα ιδιαίτερα σκληρή γλώσσα, ακόμη και για τους λειτουργούς του Τύπου, επιστρατεύοντας απειλές και ειρωνείες.
Ο ΘΡΟΝΟΣ του Αποστόλου Βαρνάβα, εκτός από δόξα και τιμή, εκτός από πλούτοι και εξουσία, προσφέρει πολλά βάσανα και περισσότερα καρφιά. Είναι ανάβαση στο Γολγοθά, χωρίς ωστόσο να είναι σίγουρο ότι οδηγεί στον παράδεισο. Το πιο σίγουρο όμως είναι ότι ο Θρόνος δεν αποτελεί εισιτήριο για τον παράδεισο, ούτε για τους Δεσποτάδες, αλλά ούτε και για την αυλή τους. Δεν είναι τυχαίο και το γεγονός ότι ελάχιστοι Αρχιεπίσκοποι στην ιστορία της Εκκλησίας της Κύπρου, αναδείχθηκαν σε αγίους, ενώ δεν είναι λίγοι οι Αρχιεπίσκοποι οι οποίοι έμειναν στην ιστορία για τα πάθη τους.