Ο
Πατριάρχης Βαρθολομαίος καταγγέλλει τις τουρκικές αρχές
"Εάν όντως θέλουμε να γίνουμε Ευρωπαίοι, πρέπει να αλλάξουμε νοοτροπία, όχι μόνον να κάνουμε μερικές μεταρρυθμίσεις και μερικούς καινούριους νόμους, οι οποίοι άλλοτε εφαρμόζονται και άλλοτε δεν εφαρμόζονται. Πρέπει να αλλάξουμε ριζικώς νοοτροπία, αυτό μας λένε και οι Ευρωπαίοι: Θέλουμε την ένταξη της Τουρκίας αλλά όχι έτσι όπως είστε, πρέπει να αλλάξει η νοοτροπία. Το Οικουμενικό Πατριαρχείο δεν είχε ποτέ την πρόθεση να δημιουργεί προβλήματα εις το Κράτος, εις την Κυβέρνησίν μας, όμως, από της άλλης πλευράς, διεκδικεί τα δικαιώματά του από το Κράτος και δεν επιτρέπει στο Κράτος να πιέζει, να καταπιέζει και να αδικεί τους πολίτας του, τους δικούς του τους πολίτας. Δεν είμεθα ξένοι σ' αυτόν τον τόπον. Σ' εμάς που έχουμε από τους πατέρας μας αυτά τα Ιδρύματα, τα Μοναστήρια, τα Σχολεία, τις Εκκλησίες έρχεται η περίφημος και περιώνυμος Γενική Διεύθυνσις των Βακουφίων να μας πει "τούτο" και "τ' άλλο", "να γράψετε", και είναι "mazbut" (κατειλημμένο) και είναι "mιlhak" (προσηρτημένο). Και σήμερα στη Λειτουργία προσευχηθήκαμε και πάντοτε προσευχόμεθα, το ταχύτερον δυνατόν, να δημιουργηθούν όλες οι κατάλληλες συνθήκες και προϋποθέσεις, οι οποίες θα φέρουν ανεμποδίστως την χώρα μας μέσα στην μεγάλη ευρωπαϊκή οικογένεια. Για να είναι ευτυχέστερος και να ευημερεί ολόκληρος ο Τουρκικός λαός. Για να είμεθα ευτυχέστεροι και να απολαμβάνουμε των δικαιωμάτων μας, των απαραγράπτων δικαιωμάτων μας, των από αιώνων δικαιωμάτων μας, και εμείς οι μειονοτικοί που ζούμε εδώ".
@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@
Θέλει αγιότητα βίου και διεθνές εκτόπισμα, για να μπορέσει κάποιος να ορθώσει τολμηρό και επικριτικό λόγο για το τουρκικό κατεστημένο. Ο λόγος του Οικουμενικού Πατριάρχη Βαρθολομαίου, αποτυπώνει και καθορίζει με απόλυτη ακρίβεια τη σχέση ανάμεσα στην κοσμική εξουσία και την εκκλησιαστική πίστη, καθορίζει τη στάση που πρέπει να τηρεί ο Χριστιανός απέναντι στους ανθρώπους του κόσμου τούτου, έστω και αν είναι αλλόθρησκοι, έστω και αν προκαλούν θλίψη και πόνο στο Χριστεπώνυμο πλήρωμα. Προσευχή και δέηση, ανοχή αλλά και τολμηρός λόγος για την αγάπη του Χριστού, η οποία κατέρχεται ανεξαρτήτως προς όλους τους ανθρώπους. Η οργή εν Χριστώ, του προκαθημένου της Ορθοδοξίας, εκφράζεται στην κατάλληλη στιγμή και με τον κατάλληλο τρόπο και με λογικά επιχειρήματα, τα οποία μπορούν να γίνουν κατανοητά όχι μόνο από το βαθύ κράτος, αλλά και από τις Βρυξέλλες, οι οποίες είναι ευαίσθητες στα λεγόμενα ανθρώπινα δικαιώματα. Ο Πατριάρχης Βαρθολομαίος έχοντας πλήρη συναίσθηση της πραγματικότητας και του εκτοπίσματος της Ορθόδοξης μειονότητας της Τουρκίας, δεν αιθεροβατεί, αλλά ούτε και προβάλλει εθνικιστικές κορώνες με το ενδεχόμενο να προκαλέσει την παρέμβαση των Αθηνών. Κάνει πράξη τη ρήση του Χριστού, "τα του Καίσαρος τω Καίσαρι και τα του Θεού τω Θεώ", αποδέχεται την πολιτική πραγματικότητα στην Τουρκία και προσπαθεί μέσα από τους θεσμούς της εξουσίας, να επιτύχει το ύψιστο που είναι τα ανθρώπινα δικαιώματα και η αγάπη για το λογικό του ποίμνιο. Αντιλαμβάνεται τα πολιτικά δρώμενα στη χώρα που ζει και προσπαθεί να εκμεταλλευτεί, με την καλή έννοια, την επιθυμία της Άγκυρας να προσεγγίσει την Ευρώπη και το ευρωπαϊκό σύστημα. Βεβαίως χωρίς ποτέ να παραγνωρίζει ότι η εξ ουρανών δύναμη είναι ισχυρότερη από την δύναμη των ανθρώπων και με τη σιγουριά ότι το συνεχές θαύμα της Θείας Χάρης θα φανερωθεί και στους βασανισμένους Ορθόδοξους της Τουρκίας.
"Εάν όντως θέλουμε να γίνουμε Ευρωπαίοι, πρέπει να αλλάξουμε νοοτροπία, όχι μόνον να κάνουμε μερικές μεταρρυθμίσεις και μερικούς καινούριους νόμους, οι οποίοι άλλοτε εφαρμόζονται και άλλοτε δεν εφαρμόζονται. Πρέπει να αλλάξουμε ριζικώς νοοτροπία, αυτό μας λένε και οι Ευρωπαίοι: Θέλουμε την ένταξη της Τουρκίας αλλά όχι έτσι όπως είστε, πρέπει να αλλάξει η νοοτροπία. Το Οικουμενικό Πατριαρχείο δεν είχε ποτέ την πρόθεση να δημιουργεί προβλήματα εις το Κράτος, εις την Κυβέρνησίν μας, όμως, από της άλλης πλευράς, διεκδικεί τα δικαιώματά του από το Κράτος και δεν επιτρέπει στο Κράτος να πιέζει, να καταπιέζει και να αδικεί τους πολίτας του, τους δικούς του τους πολίτας. Δεν είμεθα ξένοι σ' αυτόν τον τόπον. Σ' εμάς που έχουμε από τους πατέρας μας αυτά τα Ιδρύματα, τα Μοναστήρια, τα Σχολεία, τις Εκκλησίες έρχεται η περίφημος και περιώνυμος Γενική Διεύθυνσις των Βακουφίων να μας πει "τούτο" και "τ' άλλο", "να γράψετε", και είναι "mazbut" (κατειλημμένο) και είναι "mιlhak" (προσηρτημένο). Και σήμερα στη Λειτουργία προσευχηθήκαμε και πάντοτε προσευχόμεθα, το ταχύτερον δυνατόν, να δημιουργηθούν όλες οι κατάλληλες συνθήκες και προϋποθέσεις, οι οποίες θα φέρουν ανεμποδίστως την χώρα μας μέσα στην μεγάλη ευρωπαϊκή οικογένεια. Για να είναι ευτυχέστερος και να ευημερεί ολόκληρος ο Τουρκικός λαός. Για να είμεθα ευτυχέστεροι και να απολαμβάνουμε των δικαιωμάτων μας, των απαραγράπτων δικαιωμάτων μας, των από αιώνων δικαιωμάτων μας, και εμείς οι μειονοτικοί που ζούμε εδώ".
@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@
Θέλει αγιότητα βίου και διεθνές εκτόπισμα, για να μπορέσει κάποιος να ορθώσει τολμηρό και επικριτικό λόγο για το τουρκικό κατεστημένο. Ο λόγος του Οικουμενικού Πατριάρχη Βαρθολομαίου, αποτυπώνει και καθορίζει με απόλυτη ακρίβεια τη σχέση ανάμεσα στην κοσμική εξουσία και την εκκλησιαστική πίστη, καθορίζει τη στάση που πρέπει να τηρεί ο Χριστιανός απέναντι στους ανθρώπους του κόσμου τούτου, έστω και αν είναι αλλόθρησκοι, έστω και αν προκαλούν θλίψη και πόνο στο Χριστεπώνυμο πλήρωμα. Προσευχή και δέηση, ανοχή αλλά και τολμηρός λόγος για την αγάπη του Χριστού, η οποία κατέρχεται ανεξαρτήτως προς όλους τους ανθρώπους. Η οργή εν Χριστώ, του προκαθημένου της Ορθοδοξίας, εκφράζεται στην κατάλληλη στιγμή και με τον κατάλληλο τρόπο και με λογικά επιχειρήματα, τα οποία μπορούν να γίνουν κατανοητά όχι μόνο από το βαθύ κράτος, αλλά και από τις Βρυξέλλες, οι οποίες είναι ευαίσθητες στα λεγόμενα ανθρώπινα δικαιώματα. Ο Πατριάρχης Βαρθολομαίος έχοντας πλήρη συναίσθηση της πραγματικότητας και του εκτοπίσματος της Ορθόδοξης μειονότητας της Τουρκίας, δεν αιθεροβατεί, αλλά ούτε και προβάλλει εθνικιστικές κορώνες με το ενδεχόμενο να προκαλέσει την παρέμβαση των Αθηνών. Κάνει πράξη τη ρήση του Χριστού, "τα του Καίσαρος τω Καίσαρι και τα του Θεού τω Θεώ", αποδέχεται την πολιτική πραγματικότητα στην Τουρκία και προσπαθεί μέσα από τους θεσμούς της εξουσίας, να επιτύχει το ύψιστο που είναι τα ανθρώπινα δικαιώματα και η αγάπη για το λογικό του ποίμνιο. Αντιλαμβάνεται τα πολιτικά δρώμενα στη χώρα που ζει και προσπαθεί να εκμεταλλευτεί, με την καλή έννοια, την επιθυμία της Άγκυρας να προσεγγίσει την Ευρώπη και το ευρωπαϊκό σύστημα. Βεβαίως χωρίς ποτέ να παραγνωρίζει ότι η εξ ουρανών δύναμη είναι ισχυρότερη από την δύναμη των ανθρώπων και με τη σιγουριά ότι το συνεχές θαύμα της Θείας Χάρης θα φανερωθεί και στους βασανισμένους Ορθόδοξους της Τουρκίας.
Σχόλια