Από τα μαχαίρια, στα πιρούνια και τις μοναχές
Από
τα μαχαίρια, στα πιρούνια και τις μοναχές
.
"ΑΠΟ ΤΑ ΜΑΧΑΙΡΙΑ, στα πιρούνια" ήταν η απάντηση του Μητροπολίτη Λεμεσού Αθανασίου, όταν ρωτήθηκε από δημοσιογράφους πριν ένα περίπου χρόνο, για την αλλαγή στις σχέσεις του με τον Μητροπολίτη Πάφου Χρυσόστομο. Από το απύθμενο μίσος, ελέω ηθικών παρεκτροπών, που έφθασε μέχρι τη Μείζονα Σύνοδο, οδηγήθηκαν στην απύθμενη αγάπη, η οποία φαίνεται πού θα οδηγήσει. Οι συνειρμοί είναι πολλοί και τα σενάρια ακόμη περισσότερα. Τα "μαχαίρια" εύκολα κατανοούνται, αλλά τα "πιρούνια" επιδέχονται πολλές ερμηνείες. Από το απλό φαγητό, μέχρι το συμπόσιο για τον Αρχιεπισκοπικό Θρόνο. Η εκλογική συνέλευση για την εκλογή του νέου Αρχιεπισκόπου Κύπρου πλησιάζει και η μάχη του παρασκηνίου κορυφώνεται. Οι συνεργασίες είναι πλέον αναγκαίες και κάθε ψήφος είναι κάτι περισσότερο από πολύτιμος, όπως διαλαλούν τα επιτελεία των εν δυνάμει υποψηφίων.
Ισχυρές μοναχές
ΤΟ ΕΚΠΛΗΚΤΙΚΟ σε αυτή την περίπτωση είναι ότι αποκτούν ξαφνικά, λόγω εκλογικού συστήματος, παντοδυναμία οι ξεχασμένοι ταπεινοί Ηγούμενοι και οι ταπεινές Ηγουμένισσες των κυπριακών μονών. Το εκλογικό σύστημα, για το οποίο τόσα πολλά αρνητικά λέχθηκαν και γράφηκαν, αναδεικνύεται τελικά στο διάβα του χρόνου και την εξέλιξη της εκλογικής διαδικασίας, ως το καλύτερο σύστημα. Διέλυσε φιλοδοξίες, εξαφάνισε πολιτικές σκοπιμότητες, αμαύρωσε τις πανίσχυρες αυλές των εν δυνάμει υποψηφίων, απογύμνωσε επικοινωνιακές τακτικές και ανάδειξε τους έσχατους ως πρώτους. Ο νέος Αρχιεπίσκοπος Κύπρου θα αναδειχθεί στον Θρόνο του Αποστόλου Βαρνάβα, με το θέλημα του Θεού, με τη Θεία Πρόνοια και όχι με τη δύναμη των εν δυνάμει υποψηφίων, η οποία αποδείχθηκε τελικά πολύ ανίσχυρη.
ΦΥΣΙΚΑ το παιγνίδι δεν τέλειωσε και οι επόμενες μέρες ίσως κρύβουν εκπλήξεις. Οι αριθμοί των Γενικών Αντιπροσώπων, στη δεύτερη φάση των εκλογών, φανέρωσαν ανατροπές και μετακινήσεις, γεγονός το οποίο δημιουργεί ρευστότητα και προϊδεάζει για το τελικό αποτέλεσμα της εκλογικής συνέλευσης. Όλα δείχνουν ότι θα επαναληφθεί το κυπριακό φαινόμενο της πολιτικής, όπου κατά κανόνα, Πρόεδρος της Δημοκρατίας αναδεικνύεται ο τρίτος στη σειρά και συνήθως από το ΔΗΚΟ, αφού οι δύο πρώτοι ΑΚΕΛ και ΔΗΣΥ (εξαίρεση ο Κληρίδης) δεν μπορούν λόγω συστήματος να καταλάβουν από μόνοι τους την εξουσία. Σε αυτή τη λογική στηρίζει και την αισιοδοξία του ο Πάφου Χρυσόστομος, ότι θα είναι ο επόμενος Αρχιεπίσκοπος.
Μαστίγιο και καρότο
ΑΚΟΛΟΥΘΩΝΤΑΣ την τακτική του "μαστιγίου και του καρότου", ο Πάφου Χρυσόστομος υποδεικνύει στους άλλους εν δυνάμει υποψηφίους - το καρότο - ότι θα παραμείνει στο Θρόνο του Αποστόλου Βαρνάβα από τρία μέχρι πέντε χρόνια. Την ίδια ώρα αφήνει να εννοηθεί και στους άλλους δύο, Λεμεσού και Κύκκου, - το μαστίγιο - ότι αν αναδειχθεί ένας από τους δύο, ο ένας χάνει οριστικά το τρένο για τον Αρχιεπισκοπικό Θρόνο. Ο Μητροπολίτης Αθανάσιος και ο Επίσκοπος Κύκκου, είναι σχετικά μικροί σε ηλικία και δεδομένου ότι ο Αρχιεπίσκοπος είναι ισόβιος, τότε η δυνατότητα να αλλάξουν τα δεδομένα, είναι λογικά αδύνατη. Δεδομένου ότι το εκλογικό σύστημα επιβάλλει συνεργασίες, τότε εύκολα μπορεί να διαβλέψει κανείς πού θα οδηγηθούν τελικά τα πράγματα.
Αθανάσιος VS Νικηφόρος
ΥΠΑΡΧΕΙ βεβαίως και η παράμετρος της θεολογικής προσέγγισης των πραγμάτων. Από τη μια, έχουμε τον χαρισματικό Μητροπολίτη Λεμεσού Αθανάσιο, ο οποίος κουβαλά μια διαφορετική αμφισβητήσιμη πνευματικότητα, η οποία συνδέεται με τη Μονή Βατοπεδίου. Έχουμε τις σχέσεις του Μητροπολίτη με πλούσιους επιχειρηματίες, οι οποίοι ανέλαβαν και τις δαπάνες για την προεκλογική του εκστρατεία, έχουμε φαινόμενα ελιτιστικών τάσεων, όπως εκδηλώνονται από τους οπαδούς του, ενώ υπάρχουν και οι σκιές για την ηθική συμπεριφορά ανθρώπων που βρίσκονται δίπλα του. Από την άλλη, είναι ο Επίσκοπος Κύκκου Νικηφόρος, ο οποίος είναι φορέας της κυπριακής παραδοσιακής και ταπεινής πνευματικότητας. Φιλοξενεί στη Μονή έναν από τους σπουδαιότερους πνευματικούς της Κύπρου, ενώ ξεχωρίζει για τις φιλανθρωπικές του προσφορές, τόσο σε αναξιοπαθούντες, όσο και σε άλλες Ορθόδοξες Εκκλησίες. Οι σχέσεις του με την εξουσία, είναι κατά κανόνα από θέση ισχύος, αφού δίδει και δεν λαμβάνει. Την ίδια ώρα όμως διατηρεί μια πολυπληθή, ανομοιογενή και αμφιβόλου αξίας αυλή, η οποία τον σέρνει από εδώ και από εκεί, καθιστώντας τον θύμα των ίδιων των φιλοδοξιών του.
Λαϊκός ήρωας
ΣΤΗΝ ΑΠΕΝΑΝΤΙ όχθη, ο Μητροπολίτης Πάφου Χρυσόστομος, ξεχωρίζει για την αφοπλιστική του ειλικρίνεια, η οποία φτάνει και σε επίπεδα παιδικής αφέλειας. Χωρίς ιδιαίτερες θεολογικές γνώσεις, χρησιμοποιεί γλώσσα των λαϊκών ανθρώπων της Πάφου, ενώ σχεδόν ποτέ δεν κρύβει τους στόχους και τις επιδιώξεις του. Η ιστορία με την κλοπή άμμου από την Τοξεύτρα, το βρισίδι από ραδιοφώνου σε ιερέα της Μητρόπολής του, τα πρωινά του μπάνια σε παραλίες της Πάφου, οι δημόσιες επιθέσεις σε όσους "τα πήραν" από την Ιερά Αρχιεπισκοπή, οι επικρίσεις που διατυπώνει συχνά πυκνά κατά των υπόλοιπων Ιεραρχών, η αλλαγή στάσης απέναντι στον Μητροπολίτη Λεμεσού Αθανάσιο, του προσδίδουν την εικόνα ενός λαϊκού ήρωα για την επαρχία του και ενός αφελή Δον Κιχώτη, για τους υπόλοιπους κατοίκους του νησιού.
Σχόλια