Γιατί
όχι στους Άραβες το Πατριαρχείο Ιεροσολύμων;
.
ΚΑΛΑ, ΑΝ δεν είναι άξιοι οι Έλληνες να κρατήσουν τα αγιοταφικά προσκυνήματα, γιατί να μην περάσουν στα χέρια των Αράβων ή ακόμη γιατί πρέπει να υπάρχουν τα εθνικά σύμβολα της Ελλάδας σε μοναστήρια και Εκκλησίες, που βρίσκονται, είτε στο κράτος του Ισραήλ, είτε στο κράτος των Παλαιστινίων. Είναι θλιβερό να επισκέπτεται κανείς δεκάδες μοναστήρια στους Αγίους Τόπους, να μην υπάρχουν μοναχοί και μοναχές, ενώ παντού να υπάρχουν ελληνικές σημαίες. Είναι επίσης τραγικό να πληροφορείσαι ότι εκατοντάδες ορθόδοξοι μοναχοί και μοναχές άλλων εθνοτήτων θέλουν να ασκηθούν στους Αγίους Τόπους και να εκδιώκονται, είτε έμμεσα, είτε άμεσα, από τους Έλληνες μοναχούς.
Ο ΧΡΙΣΤΟΣ ήρθε στη γη, για να θεώσει τον άνθρωπο, για να καταργήσει τις θρησκείες, για να φανερώσει στους ανθρώπους ότι δεν υπάρχουν μαύροι και άσπροι, πλούσιοι και φτωχοί, Άραβες και Έλληνες, αλλά μόνο άνθρωποι "κατ' εικόνα και καθ' ομοίωσιν", δηλαδή άνθρωποι οι οποίοι οδηγούνται από την γη, στον ουρανό. Είναι τραγικό το μήνυμα του Χριστού να διαστρέφεται και να μεταπίπτει σε εθνικιστικά πάθη και μικρόνοες τακτικές εξουσίας. Δεν είναι δυνατό να ακούγονται ότι ο Πατριάρχης Ειρηναίος συνεργαζόταν με ανθρώπους ύποπτους - έστω και εν αγνοία του - και μάλιστα να προσπαθεί να διευθετήσει δάνεια εκατομμυρίων δολαρίων. Είναι ποτέ δυνατό ένα Πατριαρχείο, το οποίο για χρόνια, ζούσε, όπως έλεγαν από τις φιλανθρωπίες και τους εράνους, να διακινεί δεκάδες ή και εκατοντάδες εκατομμύρια δολάρια;
ΑΠΟΤΕΛΕΙ κοινό μυστικό ότι οι εθνικές, οι πολιτικές ακόμη και οικονομικές σκοπιμότητες καθορίζουν εν πολλοίς και το πρόσωπο των εκάστοτε Πατριαρχών και Αρχιεπισκόπων, στα λεγόμενα ελληνικά προσκυνήματα στο Ισραήλ, την Αίγυπτο ακόμη και στην Ελλάδα και στην Κύπρο. Τυχαία δεν είναι και η κυκλοφορία με τη μορφή κακόβουλης ή όχι φήμης - ράδιο αρβύλα - και η άποψη ότι οι μακαρίτες Πατριάρχης Αλεξανδρείας Πέτρος και ο Υπουργός Εξωτερικών Γιάννος Κρανιδιώτης, πέθαναν στον αέρα, λόγω της ανίερης ή όχι συνεργασίας τους, στην ανάδειξη του Κύπριου ιεράρχη στον θρόνο του Αποστόλου Μάρκου.
ΣΤΗ ΣΥΝΕΙΔΗΣΗ του λαού, η ρήση ότι όλα εδώ πληρώνονται, είναι κάτι παραπάνω από αληθινή. Μπορεί να αποτελεί άλλοθι στην αδυναμία πάταξης της διαφθοράς και παρηγοριά στη φαινομενικά αδύνατη αντιμετώπιση της αδικίας, αλλά δεν παύει να αποτελεί και την καλύτερη ασπίδα και την ισχυρότερη ελπίδα για αντιμετώπιση του καταιγισμού της εκμετάλλευσης. Τυχαία δεν είναι και η εμπειρική αντίληψη ότι όλοι έχουν ένα βαρύ σταυρό τον οποίο κουβαλούν. Οι πλούσιοι μπορεί να υποφέρουν από τα παιδιά τους, από τους φόβους τους, ακόμη και από τις τύψεις τους. Αλλά και οι πτωχοί δεν είναι απαλλαγμένοι από δυσκολίες. Από την έγνοια της επιβίωσης μέχρι και το φόβο του άγνωστου αύριο.
ΚΑΤΑ ΤΑ ΑΛΛΑ, ιστορικά το Πατριαρχείο των Ιεροσολύμων και η αγιοταφική αδελφότητα δεν ήταν πάντα στα χέρια Ελλήνων Ιεραρχών. Υπήρχαν στην πορεία των αιώνων πολλοί Άραβες Πατριάρχες. Εξάλλου και οι μέγιστοι συγγραφείς δογματικών κειμένων και εκκλησιαστικών ποιημάτων δεν ήταν πάντα Έλληνες. Σύριοι ήταν ο Ιωάννης ο Δαμασκηνός και άλλοι πολλοί πατέρες. Αν υπάρχει ένας Άραβας πιο ικανός, πιο άγιος, Πατριάρχης, γιατί να μην αναδειχθεί σε αυτή τη διακονία; Τι έπαθε το Πατριαρχείο Αντιόχειας, το οποίο είναι στα χέρια Άραβα Πατριάρχη; Εντάξει, μπορεί να δυσαρεστήθηκαν οι μερικοί Έλληνες που ζουν στην Αλεξάνδρεια, αλλά αυτός δεν είναι λόγος για να παραμείνει το Πατριαρχείο στους Έλληνες.
ΟΙ ΑΡΑΒΕΣ αγαπούν τους Έλληνες, όχι για τους ανθρώπους τους, αλλά για την παράδοση, τις ακολουθίες, τη βυζαντινή μουσική που διαφύλαξαν και γενικά το παρελθόν το οποίο μυρίζει κυριολεκτικά Ελλάδα. Αν παρακολουθήσει κανείς ακολουθίες στη Συρία, θα συγκινηθεί ιδιαιτέρως όταν ψάλλετε το "Κύριε Ελέησον", το "Άγιος ο Θεός", το "Χριστός Ανέστη" και άλλους ψαλμούς στα ελληνικά. Η δύναμη του Ελληνισμού δεν βρίσκεται στην εξουσία που δίνουν τα χρήματα και οι πολιτικές συγκυρίες, αλλά στο περιεχόμενο της παράδοσης.
Σχόλια