Τα πρόσφορα στα δόντια της εξουσίας
Τα
πρόσφορα στα δόντια της εξουσίας
.
ΑΚΟΜΗ
δεν έχουν φύγει από τα δόντια σου, τα πρόσφορα τα οποία έτρωγες όταν ήσουν μικρός,
ήταν η χαριστική βολή, που έριξε πριν μερικά χρόνια, ο Μητροπολίτης Πάφου
Χρυσόστομος, σε καναλάρχη ο οποίος βρισκόταν τότε σε αντιπαράθεση μαζί του. Και
η αλήθεια είναι ότι ακόμη και σήμερα σχεδόν όλη η εξουσία στην Κύπρο, είναι
δεμένη με τον ομφάλιο λώρο που λέγεται Εκκλησία και ακόμη τρώνε με τον ένα ή
τον άλλο τρόπο "πρόσφορα" από την Εκκλησία. Πολιτικοί και
πολιτικάντηδες οι οποίοι δηλώνουν άθεοι, που είναι αδιάφοροι, οι οποίοι μιλούν
περιφρονητικά για το θεσμό της Εκκλησίας και τα σκάνδαλα της, δεν τολμούν να
έλθουν σε αντιπαράθεση με τους ανθρώπους της Ιεραρχίας για ένα απλό λόγο.
Υπάρχει κόστος πολιτικό, ηθικό, αλλά και εν πολλοίς οικονομικό.
ΑΛΛΑ και η Εκκλησία της Κύπρου, δεν φαίνεται να επιθυμεί να απογαλακτιστεί από τη σκιά της πολιτικής εξουσίας, όπως αυτή θεμελιώθηκε επί τουρκοκρατίας και κορυφώθηκε επί προεδρίας του Αρχιεπισκόπου Μακαρίου. Από τη μια επικρεμάται ο φόβος της φορολόγησης της Εκκλησιαστικής περιουσίας και η μείωση των προνομίων που απολαμβάνουν οι Ιεράρχες από το κράτος. Από την άλλη ξεφεύγουν οι περισσότεροι Ιεράρχες από το δύσκολο και ριψοκίνδυνο έργο, της λήψης δύσκολων θεολογικών θέσεων, επί πολιτικών ζητημάτων, όπως το κυπριακό. Και έχουμε το φαιδρό φαινόμενο να μην υπάρχει διαφορά ανάμεσα στα επιχειρήματα των πολιτικών, από τα επιχειρήματα των Ιεραρχών, ενώ δεν είναι σπάνιο το φαινόμενο, να ταυτίζονται και οι λόγοι τους. Είναι βεβαίως και η πιο απλοϊκή προσέγγιση, που θέλει Ιεράρχες να ικανοποιούν το πάθος της προβολής και της διατήρησης τους, στο πρωτόκολλο των επισήμων, με πρωτοκαθεδρίες σε δείπνα και άλλες τελετές.
Η ΠΡΟΕΚΛΟΓΙΚΗ εκστρατεία για το θρόνο του Αποστόλου Βαρνάβα συνοδεύτηκε και με μια σπάνια σε χαρακτήρα αντιπαράθεση. Σε πρώτο πλάνο μεταξύ του Προέδρου της Βουλής και του Τοποτηρητή του Αρχιεπισκοπικού θρόνου και σε δεύτερο πλάνο με τους Μητροπολίτες Κιτίου Χρυσόστομο και Λεμεσού Αθανάσιο, να ανάβουν φωτιές. Ο Μητροπολίτης Λεμεσού από την Πάφο κατηγόρησε το ΑΚΕΛ λέγοντας μεταξύ άλλων πως "όπως οι πολιτικοί άρχοντες στις δικές τους εκλογές, θεωρούν ότι η Εκκλησία δεν θα πρέπει να αναμιγνύεται, το ίδιο θα πρέπει και οι ίδιοι να πράττουν όταν πρόκειται για εκκλησιαστικά θέματα". Από τη Λάρνακα ο Μητροπολίτης Κιτίου κατήγγειλε τον αδελφό του της Λεμεσού, ότι του έκλεψε την καταγγελία. "Η θέση αυτή είναι δική μου και αργότερα την έκλεψαν άλλοι", ότι δηλαδή τα κόμματα δεν πρέπει να εμπλέκονται στις αρχιεπισκοπικές εκλογές.
Η ΚΑΛΥΤΕΡΗ σύγκρουση ήταν μεταξύ του Δημήτρη Χριστόφια και του Πάφου Χρυσοστόμου, αφού διανθίστηκε με φιλοσοφικό χρώμα. Ο πρόεδρος της Βουλής ανέφερε ότι "ο Μητροπολίτης Λεμεσού ήλθε και θα παρέλθει όπως και όλοι οι Μητροπολίτες και ο κάθε απλός πολίτης. Η ζωή στον τόπο θα συνεχίζεται και τα πολιτικά κόμματα θα συνεχίσουν να υπάρχουν. Εξέφρασε την ελπίδα ότι οι σημερινοί αντίπαλοι μητροπολίτες την επομένη των εκλογών θα σφιχταγκαλιαστούν και θα υπηρετήσουν το έργο του Χριστού". Ο Τοποτηρητής του Θρόνου έδωσε συνέχεια λέγοντας ότι "μπορεί εμείς να ερχόμεθα και να επανερχόμεθα, θα φύγουμε από αυτό τον κόσμο, αλλά η Εκκλησία είναι αιωνόβιος. Έχει στην καμπούρα της 2.000 χρόνια. Κόμματα μπορεί να μην υπάρχουν αύριο, αλλά η Εκκλησία θα υπάρχει. Θα πρέπει να το σκεφτούν διπλά αν θα συνεχίσουν αυτή τη συμπεριφορά, γιατί και εμείς μπορούμε να επεμβαίνουμε στις πολιτειακές εκλογές. Αν τους αρέσει, ας το κάνουν".
Η ΣΥΓΚΡΟΥΣΗ πολιτικής εξουσίας και εκκλησιαστικής διακονίας, επαναφέρει στο προσκήνιο το διαχρονικό και διαθρησκευτικό πρόβλημα, που λύθηκε πριν δύο χιλιάδες χρόνια από τον ίδιο τον Χριστό και όμως παραμένει άλυτο ακόμη και σήμερα. "Τα του Καίσαρος τω Καίσαρι και τα του Θεού τω Θεώ", είπε απλά ο Χριστός καλώντας τους πιστούς να ξεκαθαρίσουν την εξουσία από τη διακονία. Ωστόσο ο εκ δεξιών πειρασμός της χρήσης της διακονίας για απόκτηση εξουσίας και η προσεταιρισμός της διακονίας για ενίσχυση της εξουσίας, είναι πολύ μεγάλος και δύσκολα ξεφεύγουν κυρίως οι Ιεράρχες. Οι πατέρες της Εκκλησίας υποδεικνύουν ότι ο διάβολος μπορεί να μεταμορφωθεί σε άγγελο φωτός, αλλά και ο Απόστολος Παύλος, στον περίφημο ύμνο της αγάπης, χαρακτηρίζει κύμβαλα ακόμη και αυτούς που επιτελούν θαύματα, χωρίς να αγαπούν.
ΑΛΛΑ και η Εκκλησία της Κύπρου, δεν φαίνεται να επιθυμεί να απογαλακτιστεί από τη σκιά της πολιτικής εξουσίας, όπως αυτή θεμελιώθηκε επί τουρκοκρατίας και κορυφώθηκε επί προεδρίας του Αρχιεπισκόπου Μακαρίου. Από τη μια επικρεμάται ο φόβος της φορολόγησης της Εκκλησιαστικής περιουσίας και η μείωση των προνομίων που απολαμβάνουν οι Ιεράρχες από το κράτος. Από την άλλη ξεφεύγουν οι περισσότεροι Ιεράρχες από το δύσκολο και ριψοκίνδυνο έργο, της λήψης δύσκολων θεολογικών θέσεων, επί πολιτικών ζητημάτων, όπως το κυπριακό. Και έχουμε το φαιδρό φαινόμενο να μην υπάρχει διαφορά ανάμεσα στα επιχειρήματα των πολιτικών, από τα επιχειρήματα των Ιεραρχών, ενώ δεν είναι σπάνιο το φαινόμενο, να ταυτίζονται και οι λόγοι τους. Είναι βεβαίως και η πιο απλοϊκή προσέγγιση, που θέλει Ιεράρχες να ικανοποιούν το πάθος της προβολής και της διατήρησης τους, στο πρωτόκολλο των επισήμων, με πρωτοκαθεδρίες σε δείπνα και άλλες τελετές.
Η ΠΡΟΕΚΛΟΓΙΚΗ εκστρατεία για το θρόνο του Αποστόλου Βαρνάβα συνοδεύτηκε και με μια σπάνια σε χαρακτήρα αντιπαράθεση. Σε πρώτο πλάνο μεταξύ του Προέδρου της Βουλής και του Τοποτηρητή του Αρχιεπισκοπικού θρόνου και σε δεύτερο πλάνο με τους Μητροπολίτες Κιτίου Χρυσόστομο και Λεμεσού Αθανάσιο, να ανάβουν φωτιές. Ο Μητροπολίτης Λεμεσού από την Πάφο κατηγόρησε το ΑΚΕΛ λέγοντας μεταξύ άλλων πως "όπως οι πολιτικοί άρχοντες στις δικές τους εκλογές, θεωρούν ότι η Εκκλησία δεν θα πρέπει να αναμιγνύεται, το ίδιο θα πρέπει και οι ίδιοι να πράττουν όταν πρόκειται για εκκλησιαστικά θέματα". Από τη Λάρνακα ο Μητροπολίτης Κιτίου κατήγγειλε τον αδελφό του της Λεμεσού, ότι του έκλεψε την καταγγελία. "Η θέση αυτή είναι δική μου και αργότερα την έκλεψαν άλλοι", ότι δηλαδή τα κόμματα δεν πρέπει να εμπλέκονται στις αρχιεπισκοπικές εκλογές.
Η ΚΑΛΥΤΕΡΗ σύγκρουση ήταν μεταξύ του Δημήτρη Χριστόφια και του Πάφου Χρυσοστόμου, αφού διανθίστηκε με φιλοσοφικό χρώμα. Ο πρόεδρος της Βουλής ανέφερε ότι "ο Μητροπολίτης Λεμεσού ήλθε και θα παρέλθει όπως και όλοι οι Μητροπολίτες και ο κάθε απλός πολίτης. Η ζωή στον τόπο θα συνεχίζεται και τα πολιτικά κόμματα θα συνεχίσουν να υπάρχουν. Εξέφρασε την ελπίδα ότι οι σημερινοί αντίπαλοι μητροπολίτες την επομένη των εκλογών θα σφιχταγκαλιαστούν και θα υπηρετήσουν το έργο του Χριστού". Ο Τοποτηρητής του Θρόνου έδωσε συνέχεια λέγοντας ότι "μπορεί εμείς να ερχόμεθα και να επανερχόμεθα, θα φύγουμε από αυτό τον κόσμο, αλλά η Εκκλησία είναι αιωνόβιος. Έχει στην καμπούρα της 2.000 χρόνια. Κόμματα μπορεί να μην υπάρχουν αύριο, αλλά η Εκκλησία θα υπάρχει. Θα πρέπει να το σκεφτούν διπλά αν θα συνεχίσουν αυτή τη συμπεριφορά, γιατί και εμείς μπορούμε να επεμβαίνουμε στις πολιτειακές εκλογές. Αν τους αρέσει, ας το κάνουν".
Η ΣΥΓΚΡΟΥΣΗ πολιτικής εξουσίας και εκκλησιαστικής διακονίας, επαναφέρει στο προσκήνιο το διαχρονικό και διαθρησκευτικό πρόβλημα, που λύθηκε πριν δύο χιλιάδες χρόνια από τον ίδιο τον Χριστό και όμως παραμένει άλυτο ακόμη και σήμερα. "Τα του Καίσαρος τω Καίσαρι και τα του Θεού τω Θεώ", είπε απλά ο Χριστός καλώντας τους πιστούς να ξεκαθαρίσουν την εξουσία από τη διακονία. Ωστόσο ο εκ δεξιών πειρασμός της χρήσης της διακονίας για απόκτηση εξουσίας και η προσεταιρισμός της διακονίας για ενίσχυση της εξουσίας, είναι πολύ μεγάλος και δύσκολα ξεφεύγουν κυρίως οι Ιεράρχες. Οι πατέρες της Εκκλησίας υποδεικνύουν ότι ο διάβολος μπορεί να μεταμορφωθεί σε άγγελο φωτός, αλλά και ο Απόστολος Παύλος, στον περίφημο ύμνο της αγάπης, χαρακτηρίζει κύμβαλα ακόμη και αυτούς που επιτελούν θαύματα, χωρίς να αγαπούν.
Σχόλια