Ταξίδι ανατροπής, στη μιζέρια της προεκλογικής εκστρατείας
Ταξίδι ανατροπής, στη μιζέρια της προεκλογικής εκστρατείας
.
ΟΑΣΗ στη μιζέρια της προεκλογικής εκστρατείας για τον Αρχιεπισκοπικό Θρόνο, με τα κτυπήματα πάνω και κάτω από τη μέση, με τους φανατισμούς και τις μικρότητες, αποτελούν οι αποστολές του Τοποτηρηρή - Μητροπολίτη Πάφου Χρυσοστόμου και του Αρχιμανδρίτη Ησαΐα Κυκκώτη, στο Λίβανο για να συμπαρασταθούν στους πονεμένους ανθρώπους, αλλά και να μεταφέρουν ανθρωπιστική βοήθεια. Οι αποστολές αποτελούν μια πραγματική ανατροπή στην καταθλιπτική εικόνα της πολύχρονης προεκλογικής διαμάχης και δίδουν ελπίδα ότι η αγάπη ποτέ δεν καταισχύνεται.
ΕΙΝΑΙ ίσως η πρώτη φορά που επικεφαλής της Εκκλησίας της Κύπρου, μεταβαίνει σε εμπόλεμη περιοχή για να στηρίξει, ανθρώπους που υποφέρουν. Το πιο σημαντικό από όλα, είναι οι διαβεβαιώσεις ότι η βοήθεια θα δοθεί ανεξαρτήτως ταυτότητας και θρησκεύματος των ανθρώπων που υποφέρουν. Για την ιστορία να αναφέρουμε ότι ο Πάφου Χρυσόστομος μετέβη με ελικόπτερο στη Βηρυτό και παρέδωσε $60,000 σε εκκλησιαστικούς αξιωματούχους και ο πατήρ Ησαΐας μετέβη με πλοίο μεταφέροντας εκατό τόνους ανθρωπιστικής βοήθειας σε τρόφιμα, νερό και φάρμακα. Στην περίπτωση του πολέμου στη Γιουγκοσλαβία είχαμε και τότε μεγάλη κινητοποίηση και αποστολή τεράστιας ανθρωπιστικής βοήθειας, αλλά ως εκεί. Επισκέψεις στον τόπο της τραγωδίας, σε τέτοιο υψηλό επίπεδο, δεν είχαμε τότε.
ΟΙ ΕΠΙΣΚΕΨΕΙΣ σε χώρους όπου διεξάγεται πόλεμος, εκτός από την επικινδυνότητα του εγχειρήματος, προσφέρουν πολλά και σε αυτόν που τολμά. Αντικρίζει από κοντά την ανθρώπινη τρέλα του πολέμου, οσμίζεται το θάνατο και φιλοσοφεί θέλοντας και μη, την αξία της ζωής. Οι Κύπριοι Ιεράρχες στην πλειοψηφία τους, έχουν εμπειρίες από την εισβολή του 1974, γι αυτό μπορούν να κατανοήσουν τον πόνο των ανθρώπων και να προσφέρουν λόγο αληθινής παρηγοριάς. Οι επισκέψεις προσφέρουν ακόμη μια ευκαιρία να αναθερμανθούν οι σχέσεις ανάμεσα στις δύο Εκκλησίες της Κύπρου και του Λιβάνου. Στη γειτονική χώρα υπάρχουν δεκάδες άγνωστα Ορθόδοξα μοναστήρια με σπουδαίους πνευματικούς - άγιους - γέροντες, οι οποίοι είναι γνωστοί μόνο σε ελάχιστους Κύπριους. Ωστόσο στη χώρα τους, είναι "διάσημοι" και παρόλο το γεγονός ότι διαμένουν σε κακοτράχαλα βουνά, εντούτοις είναι χιλιάδες οι πιστοί που τρέχουν κοντά τους, για παρηγοριά και βοήθεια.
ΕΙΝΑΙ καλό η Ιερά Σύνοδος στην προσεχή της συνεδρία, να αποφασίσει την αποστολή και άλλων Ιεραρχών στην αιμάσσουσα γειτονική χώρα. Δεν είναι σωστό να διοργανώνουν μόνο ψυχαγωγικές, πνευματικές όπως τις λένε, εκδρομές οι Ιεράρχες, είναι καιρός να διοργανώνουν και ανθρωπιστικές αποστολές. Όπως όλα δείχνουν ο πόλεμος θα κοπάσει τις επόμενες μέρες, οι βόμβες θα σταματήσουν να σκορπούν το θάνατο και οι άνθρωποι θα έχουν ανάγκη, όσο ποτέ άλλοτε της υλικής, αλλά κυρίως της ηθικής στήριξης. Η Εκκλησία της Κύπρου, έχει τις δυνατότητες και μπορεί, αν κινητοποιηθεί εντονότερα, να επιτελέσει πραγματικά θαύματα. Ας φωνάξουν στην Ιερά Σύνοδο τον Αρχιμανδρίτη Ησαΐα Κυκκώτη και την βουλευτή Ελένη Θεοχάρους, οι οποίοι ήδη εργάζονται εντατικά στη γειτονική χώρα, για να καταθέσουν προτάσεις.
ΠΕΡΑΝ από τις πρακτικές αναφορές υπάρχουν και οι αναλύσεις για τα αίτια των πολέμων. Ο Αρχιεπίσκοπος Αλβανίας Αναστάσιος, ο οποίος έκανε πράξη ζωής, τον αγώνα για την ειρήνη και τη συμφιλίωση μεταξύ Χριστιανών και Μουσουλμάνων, σημειώνει: "Οι οικονομικά ανεπτυγμένες κοινωνίες της Δύσης πρέπει να λάβουν σοβαρά υπόψη τους μια σημαντική μετατόπιση που γίνεται στην εποχή μας στη συμπεριφορά των φτωχότερων κοινωνιών του πλανήτη μας. Στον εικοστό αιώνα, πολλές από τις καταπιεζόμενες ομάδες προσανατολίστηκαν προς τον κομμουνισμό, ο οποίος είχε ταυτισθεί με τον ιστορικό υλισμό. Και ενώ είχε υιοθετήσει σημαντικά χριστιανικά συνθήματα, όπως της κοινωνικής δικαιοσύνης, της αδελφοσύνης, της ισότητας, απέβαλε από την αγωνιστική του δυναμική το νεύρο της θρησκευτικής πίστης. Σήμερα, εμφανίζεται ένας άλλος πόλος έλξης πολλών που κινούνται στο όριο της πείνας, ιδιαίτερα στην Ασία και στην Αφρική: ένα Ισλάμ που χρησιμοποιεί τη θρησκευτική πίστη με ακραίο τρόπο. Έτσι, μπορεί να οδηγηθούμε σ' έναν άλλο τύπο σύγκρουσης. Οι πλούσιες κοινωνίες της Δύσης, που ξεκίνησαν από μια χριστιανική παράδοση χωρίς να μείνουν συνεπείς προς αυτή πρέπει να φροντίσουν να γίνουν ουσιαστικά δίκαιες στο παγκόσμιο χρέος τους. Πιστεύω ότι σήμερα τα δύο άλλα ονόματα της ειρήνης είναι δικαιοσύνη και ανάπτυξη. Αν συνεχίσουν τα πλούσια έθνη να αδιαφορούν γι' αυτά τα δύο, μπορεί να δούμε πολλές εκπλήξεις και πολλές αναστατώσεις σε διάφορα σημεία του πλανήτη".
Σχόλια