Όνειρο θερινής νυκτός στην Ιερά Σύνοδο

Όνειρο θερινής νυκτός στην Ιερά Σύνοδο

 

«ΟΠΟΙΟΣ δεν θέλει να ζυμώσει σαράντα μέρες κοσκινίζει» λέει η παροιμία η οποία ταιριάζει γάντι με τα τεκταινόμενα στην Ιερά Σύνοδο και ειδικότερα στο στρατόπεδο των πέντε. Μπορεί ο Μητροπολίτης Κιτίου Χρυσόστομος να περηφανεύεται ότι ποτέ δεν «χάνει» και πάντα δικαιώνεται, αλλά κάπου η όλη ιστορία με τις συνεχείς ευφάνταστες προτάσεις, άρχισε να καταντά όνειρο απατηλής νύκτας για την Εκκλησία της Κύπρου. Η κοινή λογική, αποδεικνύεται περίτρανα ότι δεν είναι καθόλου κοινή και οι νομικισμοί υπερκαλύπτουν μια από τις μεγαλύτερες χριστιανικές αρετές, αυτής της απλότητας. Αυτό το πείσμα για τον Αρχιεπισκοπικό Θρόνο, αυτή η μανία για καθαρότητα, αυτό το πάθος για την εξουσία, αυτός ο παραλογισμός να μην αφήνεται τίποτα στα χέρια του Θεού, είναι φοβερά γεγονότα, τα οποία μόνο στο χώρο της Εκκλησίας συναντούνται. Και το χειρότερο απ’ όλα, οι καταστροφικοί φανατισμοί οπαδών και φίλων υποψηφίων, οι οποίοι υποθάλπονται ή απλώς γίνονται σιωπηρώς ανεκτοί από τους πρωταγωνιστές.

ΤΟ ΑΓΙΟ Όρος διοικείται από ένα γενικώς, παράλογο και άδικο Καταστατικό Χάρτη, ο οποίος συντάχθηκε το 1924 και δίδει υπέρμετρα προνόμια στα Μοναστήρια, καταπατεί τα δικαιώματα των μοναχών στις σκήτες και επιπλέον αποτελεί νόμο του Ελληνικού Κράτους. Ωστόσο κανένας μοναχός δεν τολμά να αλλάξει το κείμενο, αλλά ούτε και γνοιάζεται για τη σοφία του. Πριν από μερικά χρόνια ένας φιλότιμος και φιλομόναχος πολιτικός διοικητής (υπάρχει και αυτός ο θεσμός) καθηγητής στο Πανεπιστήμιο Θεσσαλονίκης, θέλησε να εκσυγχρονίσει τον Καταστατικό Χάρτη, και να τον καταστήσει δικαιότερο. Άρχισε διάλογο, άκουγε απόψεις, προέβαινε σε εισηγήσεις και γενικώς προωθούσε σωστά την αλλαγή. Ωστόσο ενεπλάκη σε ένα φοβερό δυστύχημα και θεώρησε το γεγονός ως μήνυμα από το Θεό για να σταματήσει το εγχείρημά του. Από τότε τα πράγματα έμειναν ως έχουν και κανένας δεν σκέφτηκε να συνεχίσει το έργο που ξεκίνησε. Φυσικά κανένας δεν πάει στο μοναστήρι για τους νόμους της διοίκησης και το Άγιο Όρος δεν αναπτύχθηκε λόγω του Καταστατικού. Ο αγώνας είναι για την αγιότητα και όχι για τις εξουσίες και τη διοίκηση.

ΣΤΟ ΣΑΜΠΕΖΙ της Γενεύης η κοσμοσυρροή Πατριαρχών και Αρχιερέως γελούσε με το πρόβλημα της Εκκλησίας της Κύπρου και τα καμώματα των Ιεραρχών, οι οποίοι ούτε γύριζαν να δουν ο ένας τον άλλο. Η Ορθοδοξία έχει τόσα σοβαρά προβλήματα, έχει τόσες ποιμαντικές ανάγκες και οι Κύπριοι Ιεράρχες τσακώνονται για τα αυτόδηλα και τα αυτονόητα, έλεγαν μεταξύ τους, προσευχόμενοι στο Θεό να φωτίσει τους Κύπριους Ιεράρχες. Το στρατόπεδο των πέντε (Πάφου, Κιτίου, Λεμεσού, Κυρηνείας, Αρσινόης) ψήφισε κατά της παύσης του Αρχιεπισκόπου Χρυσοστόμου, επιμένοντας να παραμείνει στο θρόνο ένας άνθρωπος που δεν μπορεί να αρθρώσει λέξη, ούτε υπάρχει λογική ελπίδα να επανέλθει. Στην τελευταία Ιερά Σύνοδο, το στρατόπεδο των πέντε επανήλθε δριμύτερο, επιχειρώντας και πάλι να ανατρέψει προετοιμασίες πολλών μηνών (ο Γιάννος Χαριλάου, δουλεύει 23 ώρες την ημέρα για να ετοιμάσει τις εκλογές κατά τον Κιτίου Χρυσόστομο) ξεκινώντας και πάλι από την αρχή τις διαδικασίες διεξαγωγής των εκλογών. Αποτέλεσμα ήταν και πάλι να αναβληθεί η έγκριση του τελικού κανονισμού για τον τρόπο διεξαγωγής των εκλογών.

ΤΟ ΠΙΟ ανησυχητικό γεγονός των τελευταίων ημερών ήταν η πληροφορία που δημοσιεύτηκε (αλήθεια ή λάθος δεν έχει τόση σημασία) ότι κάποιοι προέβησαν σε δολιοφθορά, καταστρέφοντας μια γεννήτρια ηλεκτρικού ρεύματος, για να μην λειτουργήσει την ώρα που θα μιλούσε ο Κύκκου Νικηφόρος στη Λεμεσό. Αντί η Ιερά Σύνοδος να καταδικάσει το γεγονός ομόφωνα, αντί για προληπτικούς λόγους να ετοιμάσει έναν κώδικα δεοντολογίας για να αποτραπούν εξτρεμιστικά φαινόμενα από φανατικούς οπαδούς και φίλους υποψηφίων, αναλώθηκαν σε προτάσεις και ιδέες για την ανατροπή εργασιών και κόπων πολλών μηνών. Ξέχασαν οι Ιεράρχες ότι πριν από μερικά μόλις χρόνια μερικοί φανατικοί επιχείρησαν να κάψουν την Αρχιεπισκοπή για να προωθήσουν την υποψηφιότητα ενός ανθρώπου για το θρόνο της Μητρόπολης Μόρφου. Ξέχασαν φαίνεται και τα όσα διαδραματίστηκαν κατά την εκλογή του Αρχιεπισκόπου Χρυσοστόμου και τα τόσα άλλα που συνέβησαν τον περασμένο αιώνα.

ΙΔΙΑΙΤΕΡΑ ανησυχητική είναι και η πνευματική τρομοκρατία που ασκείται από οπαδούς και φίλους των υποψηφίων Ιεραρχών, οι οποίοι επιστρατεύουν την πνευματική δύναμη των Ιεραρχών, για να εξαπολύουν ευχές και κατάρες στους ανθρώπους. Απειλούν δημοσιογράφους και όχι μόνο, ότι θα αντιμετωπίσουν την οργή (κατάρες εννοούν και συμπληρώνουν με τις φοβερές συνέπειες) των Δεσποτάδων αν συνεχίσουν να γράφουν και αν συνεχίσουν να «ενοχλούν» τους Αγίους. Ακόμη υπάρχει και η άλλη πλευρά, όπου πολλοί υπόσχονται θέσεις στον παράδεισο, σε όσους στηρίξουν τον υποψήφιο της αρεσκείας τους. Και το πλέον τραγικό είναι ότι άνθρωποι που απέκτησαν χρήματα πατώντας επί πτωμάτων ή καταφεύγοντας σε χίλιες δύο δολοπλοκίες, αναδεικνύονται διαπρύσιοι κήρυκες Ιεραρχών, συνεχίζοντας ταυτόχρονα να εκμεταλλεύονται ανθρώπους και να βασανίζουν με σαδιστικό τρόπο, συνανθρώπους τους, οι οποίοι έτυχε να έχουν περισσότεροι εμπιστοσύνη στο Θεό και όχι στον κάθε λεγόμενο «αντιπρόσωπό» του στη γη.