Ιστορική επίσκεψη του Αμερικής Δημητρίου στην Κύπρο
Ιστορική επίσκεψη του Αμερικής Δημητρίου στην Κύπρο
.
ΙΣΤΟΡΙΚΟ γεγονός αποτελεί για την Κύπρο η επίσκεψη του προκαθημένου της Εκκλησίας της Αμερικής Αρχιεπισκόπου Δημητρίου από τις 24 έως τις 30 Ιανουαρίου, ύστερα από πρόσκληση του Προέδρου της Δημοκρατίας Τάσσου Παπαδόπουλου. Η σημαντικότατα του γεγονότος έγκειται πρώτα και κύρια στην προσωπικότητα του ανθρώπου και ακολούθως στο αξίωμα που φέρει ο Αρχιεπίσκοπος. Ο Σεβασμιότατος, εκτός από το λαγαρό του λόγο και την ασκητική του μορφή, εκπέμπει πραγματικά φως. Η κίνηση του Προέδρου της Δημοκρατίας να προσκαλέσει τον Αρχιεπίσκοπο Αμερικής, αποτελεί, όχι μόνο θεάρεστη και εκπληκτική πράξη, αλλά και μια σημαντικότατη προσφορά για τη χειμαζόμενη Εκκλησία της Κύπρου.
ΔΕΝ ΕΧΟΥΝ περάσει πολλά χρόνια - μετά την ποιμαντορία του αείμνηστου Αρχιεπισκόπου Ιάκωβου - όταν η Εκκλησία της Αμερικής συγκλονιζόταν από εσωτερικές έριδες, λόγω της αδυναμίας του Αρχιεπισκόπου Σπυρίδωνα, να συμβιβάσει τις εσωτερικές αδυναμίες και έριδες, ανάμεσα στους πιστούς και τις ομογενειακές οργανώσεις. Παρενέβη και πάλι ο Οικουμενικός Πατριάρχης Βαρθολομαίος και πρόσφερε πραγματικά σωτήριες λύσεις στην κλυδωνιζόμενη Εκκλησία. Ο Αρχιεπίσκοπος Σπυρίδωνας, ήταν καθόλα άξιος και σπουδαίος Ιεράρχης. Ωστόσο, δεν έχει τη δύναμη να συντονίσει και να διατηρήσει την ενότητα ανάμεσα στο ποίμνιό του.
ΕΛΠΙΖΟΥΜΕ κατά την επίσκεψη του Αρχιεπισκόπου Δημητρίου, η Ιερά Σύνοδος, να εκμεταλλευτεί με την καλή έννοια του όρου, τις γνώσεις, τις εμπειρίες και προπαντός το φως που εκπέμπει ο άνθρωπος και να πάρει παραδείγματα, στις δύσκολες ώρες που αναμένεται να ακολουθήσουν μέχρι το καλοκαίρι, που αναμένεται να διεξαχθούν οι αρχιεπισκοπικές εκλογές. Μια συνάντηση, χωρίς τυπικότητες και χωρίς πρακτικά, μπορεί να απελευθερώσει τους ιεράρχες από τις σκοπιμότητες και να τους βοηθήσει να αντιληφθούν την αξία και τις ευθύνες του Αρχιεπισκοπικού Θρόνου.
ΚΑΘΕ ΑΝΘΡΩΠΟΣ φέρει ορισμένα χαρίσματα, ορισμένα τάλαντα, ορισμένα ξεχωριστά δώρα του Θεού και δεν πρέπει κανένας να θεωρεί ότι μπορεί να κάνει τα πάντα. Ο ένας μπορεί να είναι ειρηνοποιός, ο άλλος μπορεί να είναι καλός δάσκαλος, ο άλλος να γνωρίζει ξένες γλώσσες, ένας άλλος μπορεί να είναι ικανός στην ποιμαντορία, ο άλλος στην οικονομική διαχείριση και άλλοι σε άλλους τομείς. Βεβαίως, κανένας άνθρωπος δεν θα κριθεί από τις ικανότητές του, αλλά από το ύψος της αγάπης που εφαρμόζει στη ζωή του. Αν ένας άνθρωπος αναλάβει καθήκοντα που δεν μπορεί να ικανοποιήσει, τα αποτελέσματα θα είναι τραγικά. Το παράδειγμα της Αρχιεπισκοπής Αμερικής είναι χαρακτηριστικό. Ανέλαβε ο καθόλα άξιος Αρχιεπίσκοπος Σπυρίδωνας, αλλά δεν μπορούσε να ανταποκριθεί και έτσι κρίθηκε αναγκαίο να αντικατασταθεί από τον Αρχιεπίσκοπο Δημήτριο.
Η ΕΚΚΛΗΣΙΑ της Αμερικής διαθέτει περίπου 330 ενορίες, οι οποίες κατανέμονται σε εννέα μητροπολιτικές περιφέρειες. Η λειτουργία στις εκκλησίες γίνεται και στην ελληνική γλώσσα, ενώ κυκλοφορούν και πολλά έντυπα τα οποία είναι γραμμένα εν όλω ή εν μέρει στην Ελληνική γλώσσα. Η Αρχιεπισκοπή λειτουργεί περί τα είκοσι ημερήσια σχολεία, ενώ στις περιφέρειες και στις ενορίες λειτουργούν απογευματινά σχολεία και κατηχητικά. Η Αρχιεπισκοπή διοργανώνει αθλητικούς αγώνες για τα παιδιά των ενοριών, τους οποίους ονομάζουν "Oλυμπιακούς Αγώνες".
Ο ΚΑΘΗΓΗΤΗΣ του Πανεπιστημίου Αθηνών, Γεώργιος Μπαμπινιώτης, ανέφερε για τον Αρχιεπίσκοπο ότι "πρόκειται για μια γνήσια μορφή ιεράρχη, που με την πνευματικότητά του, την ειρηνική διάθεση και την ειρηνική μορφή, με τη χριστιανική ειρήνη, την ψυχική ηρεμία και τη γαλήνη την οποία εκπέμπει σε όσους έχουν την τύχη να τον πλησιάσουν, αναπαύει τον συνομιλητή του. Δεν είναι τυχαίο πως ο Σεβασμιότατος κατάφερε να ειρηνεύσει ακόμα και τον δυσήνιο εκκλησιαστικό χώρο της Αμερικής, να ενώσει την Εκκλησία και την Ομογένεια. O Σεβασμιότατος σηκώνει στους ώμους του τον Ελληνισμό της Αμερικής, την Oρθοδοξία της Αμερικής, τη γλώσσα την Ελληνική, βασικές συνισταμένες υπάρξεως και της Εκκλησίας στην Αμερική".
O ΑΡΧΙΕΠΙΣΚΟΠΟΣ Αμερικής γεννήθηκε το 1928 στη Θεσσαλονίκη. Το 1950 αποφοίτησε από τη Θεολογική Σχολή του Πανεπιστημίου Αθηνών και συνέχισε τις σπουδές του στο Πανεπιστήμιο Harvard των Η.Π.Α., όπου και ανακηρύσσεται διδάκτωρ με βαθμό "άριστα". Το 1977, επίσης με βαθμό "άριστα", έλαβε διδακτορικό δίπλωμα και από τη Θεολογική Σχολή του Πανεπιστημίου Αθηνών. Από το 1983 έως το 1993 δίδαξε στη Θεολογική Σχολή της Βοστόνης, ενώ τα ακαδημαϊκά έτη 1984-1985 και 1988-1989 διετέλεσε επισκέπτης καθηγητής στο Πανεπιστήμιο του Harvard. Το 1999 εξελέγη Αρχιεπίσκοπος Αμερικής.
ΔΕΝ ΕΧΟΥΝ περάσει πολλά χρόνια - μετά την ποιμαντορία του αείμνηστου Αρχιεπισκόπου Ιάκωβου - όταν η Εκκλησία της Αμερικής συγκλονιζόταν από εσωτερικές έριδες, λόγω της αδυναμίας του Αρχιεπισκόπου Σπυρίδωνα, να συμβιβάσει τις εσωτερικές αδυναμίες και έριδες, ανάμεσα στους πιστούς και τις ομογενειακές οργανώσεις. Παρενέβη και πάλι ο Οικουμενικός Πατριάρχης Βαρθολομαίος και πρόσφερε πραγματικά σωτήριες λύσεις στην κλυδωνιζόμενη Εκκλησία. Ο Αρχιεπίσκοπος Σπυρίδωνας, ήταν καθόλα άξιος και σπουδαίος Ιεράρχης. Ωστόσο, δεν έχει τη δύναμη να συντονίσει και να διατηρήσει την ενότητα ανάμεσα στο ποίμνιό του.
ΕΛΠΙΖΟΥΜΕ κατά την επίσκεψη του Αρχιεπισκόπου Δημητρίου, η Ιερά Σύνοδος, να εκμεταλλευτεί με την καλή έννοια του όρου, τις γνώσεις, τις εμπειρίες και προπαντός το φως που εκπέμπει ο άνθρωπος και να πάρει παραδείγματα, στις δύσκολες ώρες που αναμένεται να ακολουθήσουν μέχρι το καλοκαίρι, που αναμένεται να διεξαχθούν οι αρχιεπισκοπικές εκλογές. Μια συνάντηση, χωρίς τυπικότητες και χωρίς πρακτικά, μπορεί να απελευθερώσει τους ιεράρχες από τις σκοπιμότητες και να τους βοηθήσει να αντιληφθούν την αξία και τις ευθύνες του Αρχιεπισκοπικού Θρόνου.
ΚΑΘΕ ΑΝΘΡΩΠΟΣ φέρει ορισμένα χαρίσματα, ορισμένα τάλαντα, ορισμένα ξεχωριστά δώρα του Θεού και δεν πρέπει κανένας να θεωρεί ότι μπορεί να κάνει τα πάντα. Ο ένας μπορεί να είναι ειρηνοποιός, ο άλλος μπορεί να είναι καλός δάσκαλος, ο άλλος να γνωρίζει ξένες γλώσσες, ένας άλλος μπορεί να είναι ικανός στην ποιμαντορία, ο άλλος στην οικονομική διαχείριση και άλλοι σε άλλους τομείς. Βεβαίως, κανένας άνθρωπος δεν θα κριθεί από τις ικανότητές του, αλλά από το ύψος της αγάπης που εφαρμόζει στη ζωή του. Αν ένας άνθρωπος αναλάβει καθήκοντα που δεν μπορεί να ικανοποιήσει, τα αποτελέσματα θα είναι τραγικά. Το παράδειγμα της Αρχιεπισκοπής Αμερικής είναι χαρακτηριστικό. Ανέλαβε ο καθόλα άξιος Αρχιεπίσκοπος Σπυρίδωνας, αλλά δεν μπορούσε να ανταποκριθεί και έτσι κρίθηκε αναγκαίο να αντικατασταθεί από τον Αρχιεπίσκοπο Δημήτριο.
Η ΕΚΚΛΗΣΙΑ της Αμερικής διαθέτει περίπου 330 ενορίες, οι οποίες κατανέμονται σε εννέα μητροπολιτικές περιφέρειες. Η λειτουργία στις εκκλησίες γίνεται και στην ελληνική γλώσσα, ενώ κυκλοφορούν και πολλά έντυπα τα οποία είναι γραμμένα εν όλω ή εν μέρει στην Ελληνική γλώσσα. Η Αρχιεπισκοπή λειτουργεί περί τα είκοσι ημερήσια σχολεία, ενώ στις περιφέρειες και στις ενορίες λειτουργούν απογευματινά σχολεία και κατηχητικά. Η Αρχιεπισκοπή διοργανώνει αθλητικούς αγώνες για τα παιδιά των ενοριών, τους οποίους ονομάζουν "Oλυμπιακούς Αγώνες".
Ο ΚΑΘΗΓΗΤΗΣ του Πανεπιστημίου Αθηνών, Γεώργιος Μπαμπινιώτης, ανέφερε για τον Αρχιεπίσκοπο ότι "πρόκειται για μια γνήσια μορφή ιεράρχη, που με την πνευματικότητά του, την ειρηνική διάθεση και την ειρηνική μορφή, με τη χριστιανική ειρήνη, την ψυχική ηρεμία και τη γαλήνη την οποία εκπέμπει σε όσους έχουν την τύχη να τον πλησιάσουν, αναπαύει τον συνομιλητή του. Δεν είναι τυχαίο πως ο Σεβασμιότατος κατάφερε να ειρηνεύσει ακόμα και τον δυσήνιο εκκλησιαστικό χώρο της Αμερικής, να ενώσει την Εκκλησία και την Ομογένεια. O Σεβασμιότατος σηκώνει στους ώμους του τον Ελληνισμό της Αμερικής, την Oρθοδοξία της Αμερικής, τη γλώσσα την Ελληνική, βασικές συνισταμένες υπάρξεως και της Εκκλησίας στην Αμερική".
O ΑΡΧΙΕΠΙΣΚΟΠΟΣ Αμερικής γεννήθηκε το 1928 στη Θεσσαλονίκη. Το 1950 αποφοίτησε από τη Θεολογική Σχολή του Πανεπιστημίου Αθηνών και συνέχισε τις σπουδές του στο Πανεπιστήμιο Harvard των Η.Π.Α., όπου και ανακηρύσσεται διδάκτωρ με βαθμό "άριστα". Το 1977, επίσης με βαθμό "άριστα", έλαβε διδακτορικό δίπλωμα και από τη Θεολογική Σχολή του Πανεπιστημίου Αθηνών. Από το 1983 έως το 1993 δίδαξε στη Θεολογική Σχολή της Βοστόνης, ενώ τα ακαδημαϊκά έτη 1984-1985 και 1988-1989 διετέλεσε επισκέπτης καθηγητής στο Πανεπιστήμιο του Harvard. Το 1999 εξελέγη Αρχιεπίσκοπος Αμερικής.
Σχόλια