Η βία και η αντιβία στο χώρο της Εκκλησίας
.
Η ΦΙΛΑΡΧΙΑ, η αγάπη για την εξουσία, η υποταγή στο πιο ηδύποτο ναρκωτικό, αποτελεί ένα από τα τρία βασικά πάθη, που ταλανίζουν τους ανθρώπους. Στην υπηρεσία του πάθους αυτού, γίνονται φόνοι, διατυπώνονται ψευδορκίες, διεξάγονται πόλεμοι και σπιλώνονται υπολήψεις. Τον πλούτον πολλοί εμίσησαν, αλλά την δόξα ουδείς, λέει η λαϊκή σοφία και στο όνομα της ανόδου και της λεγόμενης κοινωνικής καταξίωσης, οι άνθρωποι πατούν επί πτωμάτων και πέφτουν στο βούρκο της ακολασίας.
Η ΔΥΝΑΜΗ κάθε εξουσίας στηρίζεται στην επιβολή της θέλησης των αρχόντων, η οποία γίνεται, είτε διά της πειθούς, είτε διά της βίας, σε όσους δεν ακολουθούν το σύστημα εξουσίας και την καθεστηκυία τάξη. Το επικίνδυνο είναι όταν τα όργανα της τάξης ή της επιβολής της βίας, ξεφεύγουν από τον έλεγχο των αρχόντων, γιατί τότε έχουμε τυραννίες και δικτατορίες.
ΟΙ ΧΡΙΣΤΙΑΝΟΙ υποτάσσονται στην κοσμική εξουσία, για να περιοριστεί το κακό που υπάρχει στον κόσμο, αλλά μέχρι το σημείο που δεν συγκρούεται η υπακοή στους νόμους, με την υπακοή στο θέλημα του Θεού. Ο ίδιος ο Χριστός ξεκαθάρισε τη σχέση μεταξύ κοσμικής εξουσίας και χριστιανικής πίστης, λέγοντας "τα του Καίσαρος τω Καίσαρι και τα του Θεού τω Θεώ". Τα ίδια διαβάζουμε και στην αρχαιοελληνική γραμματεία με την ιστορία της Αντιγόνης, αλλά και σε χιλιάδες μύθους σε όλο τον κόσμο και σε όλες τις ιστορικές στιγμές.
Η ΒΙΑ στην κοινωνία, αποτελεί διαστροφή και σίγουρα δεν αποτελεί δώρο Θεού. Αποτελεί συνέχεια της πράξης του Κάϊν ο οποίος σκότωσε τον αδελφό τον Άβελ. Είναι επακόλουθο της αμαρτίας γι αυτό και τα έργα της βίας είναι ο θάνατος, ο δόλος, ο πόνος, ο φόβος, ο τρόμος, ο βιασμός, η καταπίεση, το ψεύδος, η αγριότητα και ένα σωρό άλλες διαστροφές.
Η ΒΙΑ έχει δύο πλευρές, την ψυχολογική και τη σωματική, όπως τα πάντα σε αυτή τη ζωή. Συνήθως οι ξυλοδαρμοί και τα σωματικά βασανιστήρια καταδικάζονται και τιμωρούνται, ενώ η ψυχολογική βία πληρώνεται με περίθαλψη σε ψυχίατρο, σε ψυχολόγο ή και σε πνευματικό πατέρα. Το δράμα όμως βρίσκεται όταν ο γιατρός της ψυχής δεν γνωρίζει καλά τη δουλειά του και αντί να κλείνει πληγές, ρίχνει άλας και βασανίζει περισσότερο τους ασθενείς.
ΙΔΙΑΙΤΕΡΑ επικίνδυνο είναι το φαινόμενο της ψυχολογικής βίας εντός του χώρου της Εκκλησίας, όπου οι συνέπειες είναι πολλές φορές τραγικές και μη αναστρέψιμες. Υπάρχουν και φαινόμενα σωματικής βίας, αλλά είναι σπανιότερα. Η πιο συνηθισμένη μορφή άσκησης πνευματικής βίας, είναι η ενοχοποίηση των πάντων και η καθυπόταξη των πιστών, μέσω του φόβου και των ενοχών. Και αντί ο Χριστός να απελευθερώνει και να φέρνει χαρά, γίνεται αίτιος πόνου, φόβου, ενοχών και στη χειρότερη περίπτωση φέρνει ψυχολογικά και ψυχιατρικά προβλήματα.
ΑΛΛΑ και τα θύματα της ψυχολογικής βίας πολλές φορές, μέσα στη διαστροφή που βρίσκονται, καταφεύγουν στην αντιβία, δηλαδή απαρνούνται το χώρο της Εκκλησίας και της αγάπης και πολεμούν να αποδείξουν ότι δεν είναι "ελέφαντες". Το ψυχολογικό φαινόμενο των "γενίτσαρων" ανδρώνεται στον εκκλησιαστικό χώρο, φέρνοντας από το παράθυρο την κόλαση, είτε προσωπική, είτε πολλές φορές συλλογική, στην κατά τα άλλα θρησκευόμενη κοινωνία.
Η ΛΥΣΗ στο φαύλο κύκλο της ψυχολογικής βίας και αντιβίας στο χώρος της Εκκλησίας, είναι δύσκολη, αλλά πάντα ο καλός Θεός, δεν αφήνει αβοήθητο τον άνθρωπο, που προσπαθεί και προσεγγίζει με αγάπη την Εκκλησία και το Χριστό. Η ελευθερία στην επιλογή πνευματικού, η ελευθερία στο βαθμό αγιότητας, ακόμη και η ελευθερία, αν θα σωθεί ή όχι ο άνθρωπος, αποτελούν την καλύτερη απάντηση, στο άγχος που δημιουργεί η πλάνη των καθαρών. Η σωτηρία της ψυχής μπορεί να αποτελεί μεγάλο πράγμα, αλλά τα μεγάλα πράγματα στο χώρο τής Εκκλησίας γίνονται με ταπείνωση και αγάπη.
ΔΕΝ είναι καθόλου τυχαίο και το γεγονός ότι η μετάπτωση της πίστης σε θρησκεία και η μετατροπή της παραδείσιας ελευθερίας σε κολασμένο σύστημα κανόνων, προκαλεί πολέμους, βία και απάνθρωπες συμπεριφορές. Στο όνομα της θρησκείας, στο όνομα της καθαρότητας, στο όνομα της υποκριτικής αγάπης, έχουμε πολέμους, φόνους, εκμετάλλευση ψυχών και σωμάτων, στο όνομα τού καθωσπρεπισμού, γίνονται τα μεγαλύτερα εγκλήματα σε αυτό τον κόσμο.
Σχόλια