Η αγάπη το αντίδοτο του φόβου και του άγχους

Η αγάπη το αντίδοτο του φόβου και του άγχους

.

---

Η ΜΕΓΑΛΥΤΕΡΗ τιμωρία σε αυτό τον κόσμο δεν είναι τα βασανιστήρια, αλλά ο φόβος. Τα βάσανα της ψυχής είναι πολύ χειρότερα από τα βάσανα του σώματος. Ταυτόσημη έννοια με το φόβο, είναι και το άγχος, το οποίο αποτελεί φόβο με άγνωστη θεωρητικά αιτία. Η κόλαση, η οποία σίγουρα δεν έχει σχέση με φωτιές και μαστιγώσεις, είναι στην πραγματικότητα η κατάσταση της βίωσης του φόβου.
ΑΝΤΙΔΟΤΟ του φόβου και τους άγχους είναι η αγάπη, η οποία αποτελεί και την κορωνίδα όλων των αρετών. Ο άγιος Ιωάννης ο Θεολόγος στην "Καθολική Επιστολή" του, με καταπληκτικό τρόπο περιγράφει τη σχέση ανάμεσα στην αγάπη και το φόβο. "Φόβος ουκ εστί εν τη αγάπη, αλλ' η τελεία αγάπη έξω βάλλει τον φόβον, ότι ο φόβος κόλασιν έχει, ο δε φοβούμενος ου τετελείωται εν τη αγάπη".
ΚΟΛΑΣΗ είναι η απουσία του Θεού, όπως και ο παράδεισος είναι η συνύπαρξη με τον Θεό. Με καταπληκτικό τρόπο περιγράφεται στο γεροντικό η έννοια του Παραδείσου και η έννοια της κόλασης. Ο άγιος Μακάριος κλότσησε ενώ περπατούσε ένα κρανίο στην έρημο. Ρώτησε τότε το κρανίο, πού βρίσκεται ο άνθρωπος στον οποίο ανήκε το κρανίο. Βρίσκομαι στην κόλαση, είπε, με θαυμαστό τρόπο. Καλά, συνέχισε να ρωτά, πώς είναι η κόλαση. Είμαστε δεμένοι ο ένας στην πλάτη του άλλου και δεν μπορούμε να δούμε το πρόσωπο ο ένας του άλλου. Βλέπουμε από μακριά τους δίκαιους που είναι στον παράδεισο οι οποίοι συνομιλούν μεταξύ τους και με το Θεό.

Η ΕΠΙΚΟΙΝΩΝΙΑ με το Θεό αλλά και τους άλλους ανθρώπους, είναι η βίωση του παραδείσου. Αντιθέτως, η έλλειψη επικοινωνίας αποτελεί την κόλαση. Αυτό ακριβώς συμβαίνει και σ' αυτή τη ζωή και φανερώνεται κυρίως στις διαπροσωπικές σχέσεις. Όλες αυτές οι σχέσεις καθορίζονται και περνούν διά μέσου της αγάπης. Η αγάπη είναι το πραγματικό εισιτήριο για τον παράδεισο. Εξάλλου, η έννοια του Θεού είναι ταυτόσημη με την έννοια της αγάπης. Ο φόβος είναι αποτέλεσμα της έλλειψης αγάπης.

ΟΙ ΙΣΧΥΡΟΙ του κόσμου συχνά πυκνά αγγίζουν την κόλαση. Αν ρωτήσεις τους Αμερικανούς, τους Βρετανούς, και όχι μόνο, θα σου πουν ότι ζουν σε μια συνεχή κόλαση, κυρίως μετά το φόβο των τρομοκρατικών επιθέσεων. Η αίσθηση ότι βρίσκονται συνεχώς υπό παρακολούθηση, είναι ένα είδος κόλασης. Αυτό φυσικά μεταφράζεται και σε οικονομικό κόστος, το οποίο είναι πολύ μεγαλύτερο και από αυτό το κόστος ενός πολέμου.
Η ΑΠΑΝΤΗΣΗ στο φόβο βρίσκεται στην έννοια της αγάπης, η οποία είναι εν πολλοίς προσωπική υπόθεση. Απαιτεί πόλεμο πρώτα και κύρια με τον εγωιστικό εαυτό μας, απαιτεί πόλεμο με την κοινωνία και τους άλλους και απαιτεί τέλος πόλεμο με τον διάβολο. Σ' αυτό τον πόλεμο, ο άνθρωπος δεν είναι μόνος του, αλλά έχει τη συνδρομή των άλλων ανθρώπων των πνευματικών, των αγίων και των αγγέλων του Θεού, αλλά και του ίδιου του Θεού, ο οποίος βοηθά το πλάσμα του.
ΟΙ ΠΑΤΕΡΕΣ της Εκκλησίας περιέγραψαν με θαυμαστό τρόπο την πορεία της αγάπης. Ο άνθρωπος, είπαν, βρίσκεται πάνω στις ακτίνες ενός τροχού. Όσο πλησιάζει το κέντρο που είναι ο Θεός, τόσο πλησιάζει και τους άλλους ανθρώπους. Αντιστοίχως, όσο απομακρύνεται από το Θεό, απομακρύνεται και από τους άλλους ανθρώπους. Αγάπη προς το Θεό χωρίς αγάπη προς τους ανθρώπους δεν γίνεται και αντιστρόφως αγάπη προς τους ανθρώπους χωρίς αγάπη προς το Θεό είναι παράλογη. ΟΤΑΝ ο άνθρωπος αγαπά, όταν βιώνει την εμπειρία του Θεού δεν έχει τίποτα να φοβηθεί. Εμπιστεύεται για όλα το Θεό και ζει όπως τα πουλιά του ουρανού που δεν ανησυχούν για τίποτα. Το μέτρο του φόβου είναι και το μέτρο της απόστασης που χωρίζει τον άνθρωπο από το Θεό. Οι αββάδες της ερήμου είπαν πολλά χρόνια προηγουμένως, ότι μπορούν να πάνε και στην κόλαση, φθάνει να είναι με το Χριστό.