Αφήστε τον κόσμο ν' αγιάσει άγιοι Ιεράρχες

Αφήστε τον κόσμο ν' αγιάσει άγιοι Ιεράρχες

.

---

Ο ΠΑΦΛΑΣΜΟΣ της ψυχής με τη χαρακτηριστική εκτίναξη του σώματος, φανέρωσαν την οργή του πιστού, ο οποίος πήγε για να ακούσει τον Καλό Λόγο και να γευτεί λίγη από τη χαρά της Αναστάσεως του Χριστού. Αμέσως μετά το Χριστός Ανέστη, όταν άρχισαν τα φιλιά αγάπης, όταν η ψυχή δροσίστηκε από το ψέμα και την υποκρισία του κόσμου, ήρθε το ύπουλο κτύπημα. Ο Ιερέας άρχισε να διαβάζει την απρόσωπη μακρόσυρτη εγκύκλιο της Ιεράς Συνόδου - όχι του προεδρεύοντος - η οποία με βίαιο τρόπο επανέφερε τους Χριστιανούς στο κλίμα της καθημερινής θλίψης, των πολιτικών αντεγκλήσεων και των ταπεινών σκοπιμοτήτων. Καλά οι Ιεράρχες δεν αντιλαμβάνονται ότι οι άνθρωποι πάνε στην Εκκλησία για να αντλήσουν παραδείσια χαρά και όχι για να παρακολουθήσουν ακόμη ένα επεισόδιο της πάλης για την εξουσία.

ΚΑΙ ΤΟ χειρότερο σε αυτή την υπόθεση, ήταν η έκκληση λίγα λεπτά νωρίτερα από τον Ιερέα, να παραμείνουν οι πιστοί μέχρι το τέλος της Αναστάσιμης Θείας Λειτουργίας, η οποία δεν τελειώνει με το Χριστός Ανέστη. Η υπόδειξη του στοίχου "Αναστήτω ο Θεός, και διασκορπισθήτωσαν οι εχθροί αυτού, και φυγέτωσαν από προσώπου αυτού οι μισούντες αυτόν...", άγγιξε τη συνείδηση των πιστών και έκανε πολλούς να θελήσουν να δοκιμάσουν την καλή γεύση της Αναστάσιμης Θείας Λειτουργίας όπως τους διαβεβαίωνε ο σεβαστός παπάς και να ξεφύγουν και από τις ενοχές που δημιούργησε στις ψυχές των ανθρώπων, η υπόδειξη του στοίχου από την Παλαιά Διαθήκη. Έλα όμως που οι άγιοι Ιεράρχες της Κύπρου, θέλησαν ακόμη και την ώρα του Καλού Λόγου να μην αφήσουν τον κόσμο ν' αγιάσει.

ΚΑΙ ΓΙΑ του λόγου το αληθές στην πασχαλινή εγκύκλιο αναφερόταν μεταξύ άλλων: "Με την προσδοκία, και της δικής μας ανάστασης, όλοι μαζί, Ηγεσία και λαός, συνεχίζουμε ενωμένοι το δίκαιο αγώνα μας, μέχρι την άγια ημέρα της δικαίωσης. Και, ασφαλώς, αγωνιζόμαστε για ολόκληρη την Κύπρο, από την Πάφο μέχρι τον Απόστολο Ανδρέα και από τη Λεμεσό και τη Λάρνακα μέχρι τη Μόρφου και την Κερύνεια. Για να ενωθούν και πάλι ο βορράς και ο νότος. Για να αποχωρήσουν τα στρατεύματα εισβολής και οι έποικοι από τη νήσο μας, να επιστρέψουν οι εκτοπισμένοι μας στις πατρογονικές τους εστίες, να αναπνεύσουν αέρα ελευθερίας, οι εγκλωβισμένοι μας και να εξακριβωθεί η ζωή όλων των αγνοουμένων μας. Δεν τρέφουμε αισθήματα μίσους, ή εχθρότητας, προς τους Τουρκοκύπριους συμπατριώτες μας, οι οποίοι σε τελευταία ανάλυση, είναι και αυτοί -όπως και εμείς- θύματα της τουρκικής εισβολής".
ΤΟ ΑΠΛΟ ερώτημα που τίθεται είναι αν οι Ιεράρχες γνωρίζουν ότι οι εγκύκλιοι εδώ και πολλά χρόνια αποτελούν ενόχληση και ταλαιπωρία για τους ανθρώπους που πάνε στην Εκκλησία. Γιατί δεν παίρνουν παράδειγμα από τον Κατηχητικό Λόγου του Αγίου Ιωάννου του Χρυσοστόμου, ο οποίος σε λίγους στοίχους προσφέρει τα πάντα και ανασταίνει τους πεσμένους ανθρώπους. Εντάξει είναι δύσκολο - όχι αδύνατο - να συνταχθεί ανάλογης αξίας κείμενο, αλλά γιατί δεν μιμούνται οι Ιεράρχες τουλάχιστον την έκταση του κειμένου. Ακόμη δεν γνωρίζουν οι Επίσκοποι της Εκκλησίας της Κύπρου, ότι ο λόγος τους, είναι γνωστός και επαναλαμβανόμενος από πολιτικούς και πολιτικάντηδες, εδώ και δεκαετίες;
ΑΝ ΔΕΝ έχουν τίποτα άλλο να πουν οι Ιεράρχες, καλύτερο είναι να σωπάσουν και οι πιστοί δεν θα φύγουν χαμένοι από την Εκκλησία. Να δώσουν την εγκύκλιο στα Μέσα Ενημέρωσης, τα οποία θα κάνουν τον κόπο και θα μεταδώσουν μερικά δευτερόλεπτα και θα γράψουν μερικές αράδες και οι άνθρωποι θα μάθουν ακριβώς το μήνυμα που θέλουν να μεταδώσουν. Ας διαβάζουν λίγο Φουντούλη (καθηγητής Πανεπιστημίου Θεσσαλονίκης ειδικός σε θέματα που αφορούν το κήρυγμα) ας ζητούσουν από κάποιο επικοινωνιολόγο (γνωρίζουν τους ανθρώπους) να τους ενημερώσει για τον τρόπο με τον οποίο θα πρέπει να στέλλουν τα μηνύματά τους, ας ρωτήσουν και κανένα άγιο παππούλη για τον τρόπο που πρέπει να μιλούν και να διδάσκουν.

ΚΑΙ ΚΑΤΙ τελευταίο. Το φως δεν χρειάζεται να είναι εκτυφλωτικό στις Εκκλησίες και δεν είναι ανάγκη να χρησιμοποιούνται προβολείς. Δεν είναι καλό να σε ξεκουφαίνουν τα μεγάφωνα και δεν είναι πρέπον να έχεις την αίσθηση ότι βρίσκεσαι σε γήπεδο ή σε νυκτερινό κέντρο. Τα καντήλια ας ανάβουν με λαδάκι και όχι με ηλεκτρικές λάμπες και οι πιστοί ας κρατούν κεράκια. Είναι καιρός να χρησιμοποιούνται κεριά από κερί της μέλισσας τα οποία και μυρίζουν και δεν βγάζουν τόσο καπνό. Οι πιστοί πάνε στις Εκκλησίες για να ησυχάσουν, για να ηρεμήσουν, για να γευτούν την παραδείσια χαρά και όχι για οποιοδήποτε άλλο λόγο.