Ο "καταδρομέας" Αρχιμανδρίτης Ησαΐας Κυκκώτης

Ο "καταδρομέας" Αρχιμανδρίτης Ησαΐας Κυκκώτης

.

---

ΣΑΝ ΚΑΤΑΔΡΟΜΕΑΣ ορεινών περιοχών, αποβιβάστηκε από το πλοίο τα ξημερώματα παραμονής Δεκαπενταύγουστου, ο Αρχιμανδρίτης Ησαΐας Κυκκώτης. Ντυμένος με μια άσπρη στολή, με το σακίδιο εκστρατείας στον ώμο και με το μπλε κράνος ανά χείρας, επέστρεψε από τον φλεγόμενο Λίβανο, όπου μετέφερε ανθρωπιστική βοήθεια. Ο άνθρωπος δεν έκρυψε το φόβο του, αφού σε κάθε του βήμα, έπεφταν βόμβες και μόνο η σκέπη της Παναγίας της Κυκκώτισσας ήταν αυτή που τους διαφύλαξε. Η εικόνα ήταν τηλεοπτικότατη και τα κανάλια έκαναν θαυμάσια τη δουλειά τους, βοηθούμενα από τις καλές δηλώσεις του έμπειρου πλέον από τα ΜΜΕ Αρχιμανδρίτη Ησαΐα. Φυσικά μόλις έπεσαν τα φώτα, ο άνθρωπος φόρεσε το ράσο και αναχώρησε για τη Λευκωσία. Ας μην ξεχνούμε ότι το ράσο δεν κάνει τον παπά και όπου απαιτείται θα πρέπει να δίδει τη θέση του, σε άλλα ρούχα και να εξυπηρετεί το σκοπό της προσφοράς και της αγάπης.
ΣΤΟ γεγονός αυτό, πρέπει να προστεθεί και η είδηση ότι το Ορθόδοξο Μοναστήρι του Αγίου Γεωργίου στα σύνορα Λιβάνου - Συρίας φιλοξένησε δεκάδες χιλιάδες πρόσφυγες, προσφέροντας στέγη και τροφή. Ο νεαρότατος μοναχός που μίλησε στα διεθνή μέσα ενημέρωσης - ρεπορτάζ από το ΡΙΚ -τόνισε ότι η προσφορά ήταν χωρίς προϋποθέσεις και χωρίς διακρίσεις, σε χριστιανούς και μουσουλμάνους. Όσοι ζητούσαν καταφύγιο στη Μονή, αντιμετωπίζονταν, ως υψηλοί άρχοντες. Δώσαμε έλεγε ο νεαρός παππούλης, από αυτά που είχαμε στις αποθήκες. Ο καλός Θεός θα μας βοηθήσει να καλύψουμε τις ανάγκες μας και δεν ανησυχούμε καθόλου. Αξίζει να σημειωθεί ότι και ο Τοποτηρητής του Αρχιεπισκοπικού Θρόνου, Μητροπολίτης Πάφου Χρυσόστομος και ο Αρχιμανδρίτης Ησαΐας, πρόσφεραν βοήθεια ανεξαρτήτως θρησκευτικής προέλευσης των προσφύγων.

ΑΥΤΕΣ οι καλές ειδήσεις, αυτή η έμπρακτη αγάπη προς τους αδελφούς του Λιβάνου, δίδει μεγάλη ελπίδα σε όσους κλονίζονται από τα σκάνδαλα που κατατρύχουν εδώ και πολλά χρόνια την Εκκλησία της Κύπρου. Επιτέλους το μήνυμα του Χριστού, για αγάπη και προς τους εχθρούς λαμβάνει σάρκα και οστά και στο νησί. Η Κύπρος και η κυπριακή Εκκλησία βοήθησε και τους ομόδοξους Σέρβους, μόνο που η βοήθεια τότε, καλώς ή κακώς ή εξ αντικειμένου, περιορίστηκε στους χριστιανούς. Φυσικά και τότε πληροφορούμαστε για τους αγίους Μητροπολίτες της Σερβίας, οι οποίοι δημιούργησαν ορφανοτροφεία για παιδιά, χώρους υποδοχής προσφύγων, προσφορές φαγητών, ανεξαρτήτως θρησκεύματος και καταγωγής.