Οι γυναίκες δεν καίνε πλέον σουτιέν και αναζητούν αληθινούς άντρες

Οι γυναίκες δεν καίνε πλέον σουτιέν και αναζητούν αληθινούς άντρες

.

---

ΕΧΕΙ ο καιρός γυρίσματα και οι αλήθειες του Ευαγγελίου, όσο παράδοξες και αν ακούγονται, έρχονται να επιβεβαιωθούν, πάνω στα συντρίμμια των γυναικείων και όχι μόνο παθών. Στη μεταφεμινιστική εποχή οι γυναίκες αναζητούν το ρόλο τους, ξεχνώντας την ισότητα και ψάχνοντας την ισοτιμία. Θέτουν στην άκρη την αντίληψη ότι είναι ικανές για τα πάντα και αναζητούν το ρόλο τους, μέσα από τις φυσικές τους δυνατότητες. Φυσικά αυτό δεν ισχύει για όλες τις γυναίκες, αλλά αυτό καταδεικνύει η εμπειρία ευρωπαϊκών χωρών, πίσω από τις οποίες τρέχουν συνήθως οι Κύπριες γυναίκες.
ΣΤΟ ΜΥΣΤΗΡΙΟ του γάμου, ακούεται κατά την ώρα της ανάγνωσης του Αποστόλου ότι ο άντρας είναι η κεφαλή της γυναίκας, όπως ο Χριστός είναι η κεφαλή της Εκκλησίας. "Αι γυναίκες τοις ιδίοις ανδράσιν υποτάσσεσθαι ως τω Κυρίω, ότι ο ανήρ εστί κεφαλή τής γυναικός, ως και ο Χριστός κεφαλή τής εκκλησίας, και αυτός εστί σωτήρ τού σώματος. Αλλ' ώσπερ η εκκλησία υποτάσσεται τω Χριστώ, ούτω και αι γυναίκες τοις ιδίοις ανδράσιν εν παντί. Η δε γυνή ίνα φοβήται τον άνδρα". Η ρήση αυτή του Αποστόλου Παύλου, η οποία εύκολα παρεξηγείται, ερμηνεύεται και αποδεικνύεται από την ίδια την εμπειρία της ζωής.

ΔΙΑΒΑΖΟΥΜΕ σε ελληνικές εφημερίδες για την εμπειρία βόρειων ευρωπαϊκών χωρών. "Και οι 12 ήταν υπέροχες. Υπέροχες φεμινίστριες, από αυτές που έκαιγαν τα σουτιέν τους, έριχναν στο πυρ το εξώτερον τα ψηλά τακούνια και βροντοφώναζαν, το ιδιωτικό, είναι πολιτικό. Οι δεκαετίες όμως πέρασαν και οι ξεχωριστές αυτές Δανές - καλλιτέχνιδες, διανοούμενες και πολιτικοί - αναρωτιούνται πλέον μήπως δημιούργησαν ένα τέρας". ? Η Λόνε Ντίμπκαερ, βουλευτής και σύζυγος του πρώην πρωθυπουργού της Δανίας Πουλ Νίρουπ Ρασμούσεν ανέφερε στην International Herald Tribune ότι οι έξυπνες γυναίκες, αφήνουν τους άνδρες τους να το παίζουν μάτσο - μόνο τότε μπορεί να είναι αληθινές γυναίκες.
? Η συγγραφέας Νίνκα-Μπερναντέτ Μόριτσον γράφει ότι το μόνο που καταφέρνει ο δεσποτικός φεμινισμός είναι να καθιστά αδύνατη την αρμονική συνύπαρξη των δύο φύλων. Μια καλή ζωή, είναι μια ζωή με έναν αληθινό άνδρα, ο οποίος εμπνέει θαυμασμό. Έχει κυλήσει πολύ νερό στο αυλάκι από τότε που οι γυναίκες αυτές επέμεναν πως ο άνδρας πρέπει να είναι τρυφερός και ευαίσθητος - τελεία. ? Η Αν Μπράαντ, ιερέας με έδρα την Κοπεγχάγη, πιστεύει ότι έκανε το σύζυγό της τόσο φεμινιστή που κατάντησε καρικατούρα του εαυτού του. "Τον θυμάμαι να τακτοποιεί τα μαξιλάρια και να μου τηλεφωνεί όταν βρισκόταν εκτός σπιτιού για να βεβαιωθεί ότι είχα βάλει στα παιδιά λευκοπλάστη. Και αυτό ήταν ένα τεράστιο σφάλμα - το οποίο τελικά έριξε, κατά την Μπράαντ, τον άνδρα της στην αγκαλιά μιας πολύ νεότερης γυναίκας, σε αναζήτηση της χαμένης του ταυτότητας.
Ο ΛΑΟΣ συνηθίζει να λέει ότι πίσω από κάθε μεγάλο άντρα κρύβεται μια γυναίκα, αλλά και κανένα άλλο πλάσμα σ' αυτή τη γη, δεν δοξάστηκε και δεν αγαπήθηκε περισσότερο, από τις γυναίκες. Ανεράδες στον έρωτα σκορπούν τη χαρά και τη ζωή, αλλά και μάγισσες στη φαυλότητα φέρνουν τον πόνο και το θάνατο. Στην Παλαιά Διαθήκη και στο σπουδαιότερο ερωτικό ποίημα διαβάζουμε ότι η αγάπη είναι ισχυρή όπως ο θάνατος: "Βάλε εμένα, την αγάπη σου, μέσα στην / καρδιά σου, ως πολύτιμη σφραγίδα, και ως / τέτοια βάλε με και στον βραχίονά σου διότι / η αγάπη είναι ισχυρή όσο και ο θάνατος, η δε / φλόγα της αγάπης είναι αχόρταγη ως ο Άδης... / όσο πολύ κι αν τρέξει το νερό, δεν μπορεί να / σβήσει τη φλόγα της αγάπης ακόμα και όλοι / οι ποταμοί αν πλημμυρίσουν, δεν μπορούν να / σβήσουν τη φλόγα της αγάπης μου για σένα...". Από το "Άσμα Ασμάτων" (Κεφάλαιο 8, 6-7)

ΣΤΟ ΒΥΖΑΝΤΙΟ τα δεδομένα δεν ήταν καθόλου διαφορετικά όπως θέλουν πολλοί να πιστεύουν. Η γυναίκα είχε τη δική της ξεχωριστή θέση, που έφθανε μέχρι και το αξίωμα του αυτοκράτορα. Μπορούσε να καταστεί και πόρνη και αγία, είτε στο προσκήνιο είτε στο παρασκήνιο, πάντα όμως σε ρόλο πρωταγωνιστικό και καθόλου καταφρονητέο. Ξεχωριστό είναι το παράδειγμα της μοναχής και μέγιστης ποιήτριας της Αγίας Κασσιανής. Ήταν μια σοφότατη, αρχόντισσα, η οποία απέδειξε τα χαρίσματά της, στο διαξιφισμό της με τον αυτοκράτορα Θεόφιλο. Όταν ο τελευταίος διάλεγε νύφη, η Κασσιανή είχε ορισθεί από την αυλή σαν μια από τις υποψήφιες. Ο Θεόφιλος της πέταξε το μισογύνικο πείραγμα: "Εκ γυναικός (της Εύας) ερρύη τα φαύλα". Η αντίδραση της νεαρής αυτής κοπέλας, η οποία παρόλο που κοκκίνισε (ερυθρίασε, λέγουν οι ιστορικοί), δεν τα έχασε, ούτε υπολόγισε ότι θα έχανε το θρόνο, ούτε δέχθηκε να προδώσει την αλήθεια και το φύλο της. Απάντησε ότι "και διά γυναικός (της Θεοτόκου) πηγάζει τα κρείττω". Φυσικά ο Θεόφιλος γύρισε την πλάτη στη σοφή Κασσιανή.
Η ΚΥΠΡΙΑΚΗ λογοτεχνία δεν στερείται μύθου και μυστηρίου για τη γυναίκα. Χαρακτηριστική είναι η ιστορία της αδικοθανατωμένης Χριστινούς της Θερμοκρήνης, της όμορφης κόρης του κυρ - Παπά. Χτενιζόταν λέει στο παραθύρι, την είδαν οι Τούρκοι κι εβγήκε διαταγή να την πάρουν στη Χώρα. Ίσαμε να πάει ξεψύχησε. Δεν ξέρουμε πώς. "Αχ, Χριστινού της Θερμοκρήνης, π' αρρωτούσιν ούλοι, ίντα γίνεις;". Ο Θεός σώζει τους ανθρώπους δίνει σε όλους ίσες ευκαιρίες για σωτηρία και ευτυχία. Δεν είναι οι πλούσιοι περισσότερο ευτυχισμένοι από τους φτωχούς, αλλά και οι φτωχοί δεν στερούνται χαράς από τους πλουσίους. Το μυστικό βρίσκεται αλλού, στη συνειδητοποίηση της ανθρώπινης φύτρας, στην ενδοσκόπηση, στη φιλοσοφία της καθημερινότητας που οδηγεί στην αιωνιότητα. Αν και τα Ηνωμένα Έθνη, κατέταξαν τις γυναίκες στην κατηγορία των μειονοτήτων και τους αφιέρωσαν ημέρα, δεν σημαίνει ότι έχουν ανακαλύψει την αλήθεια για τις γυναίκες.