Δρόμοι για να χαλούν τα καλά αυτοκίνητα
.
ΤΑ ΝΕΥΡΑ δεν αντέχουν πλέον από το χάος στους δρόμους. Για να διανύσεις απόσταση μερικών χιλιομέτρων χρειάζεσαι μέχρι και μια ώρα. Άσε το χειρότερο. Τρέμει η ψυχή σου από τον κίνδυνο δυστυχήματος και την επιβολή ποινών, είτε από τις κάμερες, είτε από τους τροχονόμους. Η κατάσταση έφθασε στο απροχώρητο και η διακίνηση αποτελεί, όχι μόνο αναγκαίο κακό, αλλά αναγκαίο μαρτύριο. Το μόνο ευχάριστο είναι ότι όλοι οι υποψήφιοι δήμαρχοι συμφωνούν ότι η κατάσταση στους δρόμους είναι απαράδεκτη.
ΕΠΙΤΕΛΟΥΣ αυτή τη βδομάδα μειώθηκαν αισθητά οι φόροι στα αυτοκίνητα, ώστε ο κοσμάκης να μπορεί να αγοράζει καλύτερα και ασφαλέστερα, όπως λέγονται τα μεγαλύτερα αυτοκίνητα. Αλλά, έλα που τα καινούργια και καλά αυτοκίνητα θα εξακολουθήσουν να διακινούνται σε άθλιους δρόμους, γεμάτους με κίτρινες κάθετες λωρίδες, λακκούβες και άλλες παγίδες. Δηλαδή θα αγοράζει ο κοσμάκης πιο φθηνά αυτοκίνητα, αλλά θα πληρώνει περισσότερα για συντήρηση και επιδιόρθωση. Σε τελική ανάλυση, πού είσαι; Πουθενά, από άποψη οικονομίας.
ΜΕΛΕΤΕΣ για επίλυση του κυκλοφοριακού προβλήματος υπάρχουν πολλές στα συρτάρια, παραδέχονται κατά καιρούς Υπουργοί και αρμόδιοι τεχνοκράτες. Ωστόσο, για να τεθούν σε εφαρμογή θα πρέπει να υπάρξει σύγκρουση με μικροσυμφέροντα και κουτοπονηριές κοντόφθαλμων πολιτικών. Σε όλες τις μεγαλουπόλεις, από την Αθήνα μέχρι τη Νέα Υόρκη, το πρώτο που γίνεται είναι οι μονοδρομήσεις όλων των δρόμων. Με τον τρόπο αυτό μειώνονται στο ελάχιστο τα δυστυχήματα και διευκολύνεται η κυκλοφορία των οχημάτων.
ΑΠΟ ΕΚΕΙ και πέρα θα πρέπει να ληφθούν μια σειρά από μικρά μέτρα τα οποία είναι τόσο απλά και όμως τόσο δύσκολο να υλοποιηθούν. Οι περίφημες στροφές δεξιά, πρέπει να μειωθούν στο ελάχιστο. Τα φώτα τροχαίας πρέπει να μειώνονται και όχι να αυξάνονται συνεχώς. Υπάρχουν και οι λύσεις με τις γέφυρες, είτε υπέργειες, είτε υπόγειες. Ακόμη, θα ήταν πιο απλό να μειωθούν οι στροφές, είτε δεξιά, είτε αριστερά, ώστε να διευκολυνθεί η κυκλοφορία.
ΤΟ ΠΙΟ βασικό όμως είναι η εισαγωγή των μέσων μαζικής κυκλοφορίας. Κατά καιρούς ακούστηκαν ευφάνταστες ιδέες, οι οποίες έμειναν όμως πυροτεχνήματα. Από το τραμ, μέχρι τη δημιουργία λεωφορειολωρίδων, μέχρι και τη δημιουργία ποδηλατοδρόμων, σε όλη την έκταση των πόλεων και μόνο σε μερικές περιοχές. Ειδικότερα για τη Λευκωσία, μια καλή και εύκολη ιδέα που διατυπώθηκε κατά καιρούς ήταν η δρομολόγηση λεωφορείων από το χώρο στάθμευσης του Μακάρειου Σταδίου και του νέου ΓΣΠ, μέχρι το κέντρο της Λευκωσίας. Θα μπορούσαν να σταθμεύουν οι εργαζόμενοι και να μεταβαίνουν στις δουλείες τους γρήγορα και πιο οικονομικά.
ΤΟ ΠΙΟ ωραίο της υπόθεσης είναι ότι όλοι οι αρμόδιοι, σχετικοί και άσχετοι, κατά καιρούς ανεβάζουν το κόστος της κυκλοφοριακής ταλαιπωρίας σε πολλές δεκάδες εκατομμύρια λίρες. Την ίδια ώρα όμως όλοι κάνουν τα στραβά μάτια, όταν θα πρέπει να απαλλοτριωθεί ένα κομμάτι γης, για να διευκολυνθεί η κυκλοφορία (π.χ. φώτα Γαβριηλίδη στη Λευκωσία, όπου για χρόνια υπήρχαν δικαστικές μάχες για ένα κομμάτι μερικών μέτρων) όλοι βρίσκουν παράθυρα στους νόμους για να μη χάσουν ένα κομμάτι από τα οικόπεδα που έχουν σε αναμονή υψηλότερων τιμών και κανένας αρμόδιος δεν έχει τα κότσια τελικά να πάρει μέτρα και να αφήσει τα ευχολόγια.
Σχόλια