Η αποκατάσταση των κατεχόμενων κοιμητηρίων

Η αποκατάσταση των κατεχόμενων κοιμητηρίων

.

---

ΚΑΛΑ τριάντα χρόνια κατακραυγής του ψευδοκράτους και του κατοχικού στρατού δεν αρκούν; Τι άραγε πετύχαμε με τον πολιτικό αγώνα και τις οικονομικές θυσίες, για να ελευθερώσουμε την πατρίδα μας, για να μπορέσουν να ξαναλειτουργήσουν οι Εκκλησίες στα κατεχόμενα; Απολύτως τίποτα. Αντιθέτως, φαίνεται ότι το στάτους κβο και η ντε φάκτο κατάσταση, κάνουν βήματα καθημερινώς προ την ντε γιούρε αναγνώριση, συγκαλυμμένη ή όχι. Υπάρχουν βεβαίως και οι εξαιρέσεις με τις Εκκλησίες του Αγίου Μάμα, του Αποστόλου Βαρνάβα και άλλων εκκλησιών που λειτούργησαν ξανά ύστερα από δεκαετίες.

ΟΣΟΙ πάνε στο Άγιο Όρος ακούν τους μοναχούς να λένε με περηφάνια ότι στην αθωνική χερσόνησο τελούνται καθημερινώς δεκάδες Θείες Λειτουργίες και συνεχώς αναπέμπονται προσευχές για όλους τους ανθρώπους. Τονίζουν ακόμη ότι η δύναμη της Θείας Λειτουργίας και ένωση του ανθρώπου με το Θεό, μέσω της Θείας Κοινωνίας, αποτελεί την ισχυρότερη δύναμη στη γη. Οι μοναχοί οι οποίοι εγκατέλειψαν πατρίδες, αγαπημένα πρόσωπα και υλικά αγαθά για την αγάπη του Χριστού έχουν απόλυτο δίκιο. Εξάλλου αυτά λένε με περίτεχνο τρόπο και όλοι οι Πατέρες της Εκκλησίες.

ΤΙΣ τελευταίες ημέρες επανήλθε στο προσκήνιο η είδηση ότι οι περισσότερες κατεχόμενες κοινότητες διαφωνούν με την προσπάθεια που ξεκίνησαν τα Ηνωμένα Έθνη το 2003, για αποκατάσταση των κατεχόμενων ελληνοκυπριακών κοιμητηρίων. Με πρώτο τον πονεμένο Μητροπολίτη Κερύνειας Παύλο, λένε ότι προτιμούν να παραμένουν στην αθλιότητα τα κοιμητήρια, για να μην σβηστούν οι αποδείξεις της βεβήλωσης και ν' απενοχοποιηθεί το ψευδοκράτος και ο κατοχικός στρατός.
ΟΙ ΑΝΘΡΩΠΟΙ έχουν δίκαιο να διαφωνούν και να φοβούνται τους "Δαναούς και δώρα φέροντες" δηλαδή τα Ηνωμένα Έθνη, αλλά οι εκκλησιαστικοί ταγοί, ποια δικαιολογία άραγε προβάλλουν; Για τους Χριστιανούς δεν υπάρχει πατρίδα επί της γης, αλλά η αληθινή πατρίδα είναι στον ουρανό. Αν η μεγαλύτερη δύναμη στον κόσμο είναι τέλεση της Θείας Λειτουργίας, τότε γιατί αυτή η δύναμη δεν φυτεύεται, δεν τελείται στις κατεχόμενες Εκκλησίες και στα κατεχόμενα μοναστήρια; Γιατί να μην τελούνται καθημερινώς μνημόσυνα και τρισάγια στους τάφους των προγόνων μας;

ΤΑ ΗΝΩΜΕΝΑ Έθνη διαβεβαιώνουν ότι η παρέμβαση τους περιορίζεται στην επιδιόρθωση του περιτοιχίσματος, στον καθαρισμό εσωτερικά, χωρίς να γίνεται οποιαδήποτε επέμβαση στους τάφους που είναι ιδιωτική περιουσία και σε δεντροφύτευση του χώρου. Το καθήκον της επιδιόρθωσης των τάφων αποτελεί ευθύνη των συγγενών. Άρα θα μπορούν να τοποθετηθούν ξανά Σταυροί στα μνήματα, να ανάψουν καντηλάκια και σίγουρα να αναπεμφθούν προσευχές. Δεν είναι καλύτερα να δοκιμάσουμε και τη δύναμη εξ ουρανού, παρά μόνο τη δύναμη των ξένων, οι οποίοι θα δουν τα κατεστραμμένα κοιμητήρια και ίσως εκδώσουν ακόμη ένα ψήφισμα.