Αρχιεπίσκοπος τέως Κύπρου Χρυσόστομος
Αρχιεπίσκοπος τέως Κύπρου Χρυσόστομος
.
Ο πάλαι ποτέ ισχυρός Αρχιεπίσκοπος Κύπρου Χρυσόστομος, είναι από τις 17 Μαΐου, Αρχιεπίσκοπος τέως Κύπρου Χρυσόστομος. Ο κύκλος του ποιμενάρχη του Θρόνου του Αποστόλου Βαρνάβα, ο οποίος ξεκίνησε στις 12/11/1977 έκλεισε, ύστερα από 29 δύσκολα χρόνια. Τα οράματα και οι εθνικοί πόθοι του Αρχιεπισκόπου Χρυσοστόμου μπορεί να μην ολοκληρώθηκαν, ωστόσο θα παραμείνει στη μνήμη των Κυπρίων το πάθος του για την ελευθερία. Ο Αρχιεπίσκοπος Χρυσόστομος, αποτελεί σημείο αντιλεγόμενο, αφού λατρεύτηκε σε προηγούμενες δεκαετίες αλλά μυκτηρίστηκε με ιδιαίτερη ένταση τα τελευταία χρόνια, κυρίως όταν οι φυσικές και διανοητικές του δυνάμεις τον εγκατέλειψαν. Ο άνθρωπος ο οποίος έβαζε το χέρι του για να ανεβαίνουν και να κατεβαίνουν κυβερνήσεις, ο ισχυρός επιχειρηματίας και καναλάρχης, ο Ιεράρχης ο οποίος συγκλόνιζε με το πάθος και την αγωνιστικότητα του, τώρα παραδομένος στη δύναμη της φύσης και της ασθένειας, απομακρύνθηκε από το Θρόνο, χωρίς να αντιληφθεί οτιδήποτε και χωρίς να μπορεί να αρθρώσει ούτε μια λέξη. Μπορεί τα μακρόσυρτα και επαναλαμβανόμενα κηρύγματα του, να κούρασαν πολλούς ανθρώπους, αλλά το άφωνο κήρυγμα του ασθενούς ποιμενάρχη, πρόσφερε πολλά στους πιστούς. Ακόμη και αυτοί που τον μισούσαν θανάσιμα, ακόμη και όσοι διαφωνούσαν με το πάθος και τις κινήσεις του, σήμερα στέκονται με συγκατάβαση και συμπόνια στον πόνο και την ταπείνωσή του. Μπορεί μερικοί και να επιχαίρουν με τη δοκιμασία του, αλλά αυτό δεν έχει καμιά σημασία, αφού πάντα θα υπάρχουν οι μικρόψυχοι οι οποίοι θα σκέφτονται όχι ως λογικοί άνθρωποι.
Η Εκκλησία είναι ο μοναδικός ίσως χώρος που επικρατεί πλήρης δικαιοσύνη γιατί ο Χριστός είναι Δίκαιος. Δοκιμάζει κάθε άνθρωπο ανάλογα με τις δυνατότητες του και επιτρέπει δυσκολίες σε κάθε πιστό, ώστε να μπορέσει να εισέλθει σωσμένος στην παραδείσια βασιλεία του. Και ο Αρχιεπίσκοπος Χρυσόστομος σίγουρα μέσα από την πολύχρονη περιπέτεια του, θα δεχθεί τη συγκατάβαση και την αγάπη του Χριστού για τις αστοχίες και τα λάθη, έστω και συγγνωστά, τα οποία διέπραξε στη ζωή του. Κανένας άνθρωπος δεν είναι αναμάρτητος και κανένας δεν είναι άγιος πριν κλείσει οριστικά τα μάτια του.
@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@
Ο βίος του Αρχιεπισκόπου
Ο Αρχιεπίσκοπος Χρυσόστομος γεννήθηκε στο χωριό Στατός της επαρχίας Πάφου, στις 27 του Σεπτέμβρη του 1927. Το κοσμικό του όνομα ήταν Χριστόφορος. Παιδί φτωχής αγροτικής οικογένειας, διδάχθηκε τα πρώτα γράμματα στο δημοτικό σχολείο του χωριού του, από το οποίο και αποφοίτησε το 1940. Αμέσως μετά εισήχθη ως δόκιμος στο μοναστήρι της Παναγίας του Κύκκου, όπου υπηρέτησε κατά τα επόμενα 6 χρόνια, παρακολουθώντας ταυτόχρονα και τα μαθήματα, στο σχολείο του μοναστηριού. Το 1946 στάλθηκε για φοίτηση στο Παγκύπριο Γυμνάσιο. Αποφοίτησε το 1950 και διορίστηκε γραμματέας του ηγουμενοσυμβουλίου του μοναστηριού του. Στις 18.2.1951 χειροτονήθηκε σε διάκονο, παίρνοντας το όνομα Χρυσόστομος. Το 1952 στάλθηκε στην Αθήνα για ανώτερες σπουδές. Παρακολούθησε τα μαθήματα της Φιλοσοφικής και της Θεολογικής Σχολής του Πανεπιστημίου Αθηνών, από το οποίο αποφοίτησε το 1961. Στο μεταξύ από το 1957 ο Χρυσόστομος, ανέλαβε τη διεύθυνση του Γραφείου Εθναρχίας της Εκκλησίας της Κύπρου, στην Αθήνα.
Επέστρεψε στην Κύπρο και διορίστηκε από το μοναστήρι του Κύκκου ως ιεροκήρυκας. Στις 29 του Οκτώβρη του 1961 χειροτονήθηκε σε πρεσβύτερο και αργότερα σε αρχιμανδρίτη. Από το 1961 μέχρι το 1966, εργάστηκε ως καθηγητής της θεολογίας στο Παγκύπριο Γυμνάσιο και στην Ιερατική Σχολή "Απόστολος Βαρνάβας".
Το 1966 πήγε στην Αγγλία για μεταπτυχιακές σπουδές και εκμάθηση της αγγλικής γλώσσας. Το 1968 επέστρεψε στην Κύπρο και στις 14/4/68 χειροτονήθηκε Χωροεπίσκοπος Κωνστάντιας. Ο Χρυσόστομος, στάθηκε αποφασιστικά στο πλευρό του Αρχιεπισκόπου Μακαρίου, κατά την κρίσιμη περίοδο του 1971-1973. Το 1973 ο Αρχιεπίσκοπος Μακάριος, προκήρυξε επισκοπικές εκλογές στην περιφέρεια Πάφου και ο Χρυσόστομος εξελέγη, δια βοής, επίσκοπος Πάφου στις 28.7.1973 και ενθρονίστηκε την επόμενη μέρα. Μετά το πραξικόπημα του 1974 και τη φυγή του Μακαρίου στην Αγγλία, ο Χρυσόστομος άρχισε αγώνα για να μεθοδεύσει την επιστροφή του Μακαρίου. Ο Μακάριος επέστρεψε στην Κύπρο στις 7.12.1974.
Μετά το θάνατο του Αρχιεπισκόπου Μακαρίου, στις 3.8.1977, ο Χρυσόστομος, ανέλαβε ως τοποτηρητής του αρχιεπισκοπικού θρόνου. Στις 12.11.1977 εξελέγη ομόφωνα ως Αρχιεπίσκοπος Κύπρου, κι ενθρονίστηκε την επόμενη μέρα.
@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@
Ρήσεις του Αρχιεπισκόπου Χρυσοστόμου
Ελλάδα
"Είμεθα βέβαιοι ότι η Κυβέρνησις της Μητρός Πατρίδος δεν θα παραμείνη αδρανής ενώπιον του συνεχιζομένου, λόγω της τουρκικής εισβολής, δράματος του κυπριακού ελληνισμού, αλλά θα αγωνισθή δι' όλων αυτής των δυνάμεων προς απελευθέρωσιν του κατεχόμενου τμήματος της νήσου ημών και αποκατάστασιν των ανθρωπίνων δικαιωμάτων δι' όλους τους νομίμους κατοίκους αυτής. Μην ξεχνάτε, κύριε Πρωθυπουργέ, ότι η Κύπρος υπήρξεν ελληνική από του 1450 προ Χριστού και διεφύλαξε τον ελληνισμόν αυτής παρά τας πολλάς εισβολάς και κατοχάς".
Ενωμένοι
"Η αγάπη του Θεού, που εκδηλώθηκε τόσο ασύλληπτα στην ανθρώπινη διάνοια με την ενανθρώπιση του Υιού Του, μας δίδει την ελπίδα και το κουράγιο στις δύσκολες τούτες μέρες που περνούμε ως Έλληνες Χριστιανοί πάνω σ' αυτή τη νήσο, να προσδοκούμε την επικράτηση της δικαιοσύνης και την αποκατάσταση της ελευθερίας στη νήσο μας. Όλοι ενωμένοι, πιασμένοι χέρι με χέρι, να αγωνιζόμαστε όχι για τη διχοτόμηση της πατρίδας μας, αλλά για την εκδίωξη των εισβολέων και για την αποκατάσταση των ανθρωπίνων δικαιωμάτων για όλους τους προ της εισβολής νόμιμους κατοίκους της νήσου μας, Ελληνοκυπρίους, Τουρκοκυπρίους, Αρμένιους, Μαρωνίτες και λοιπούς".
Καρπασία
"Η τουρκοκατεχόμενη σήμερα Καρπασία υπάρχει, ζει και μας καρτερεί. Όσα χρόνια και αν περάσουν, δεν πρόκειται ποτέ να την ξεγράψουμε, ούτε αυτήν, ούτε και οποιοδήποτε άλλο μέρος της πολυαγαπημένης μας Βόρειας Κύπρου. Οι σκέψεις και οι καρδιές μας βρίσκονται - και θα συνεχίσουν να βρίσκονται - διαρκώς εκεί, συντηρώντας άσβεστο τον πόθο και τον καημό όλων μας για τη δικαίωση του κοινού μας αγώνα. Και για την Εκκλησία η δικαίωση του αγώνα μας συνεπάγεται την εκδίωξη του εισβολέα, την απελευθέρωση τόσο της Καρπασίας, όσο και όλης γενικά της κατεχόμενης σήμερα γης μας, την επανένωση της νήσου μας, την επιστροφή όλων των προσφύγων - Ελληνοκυπρίων και Τουρκοκυπρίων - στα χωριά και στις πόλεις τους και την εφαρμογή και στον τόπο μας και για όλους τους νόμιμους-γηγενείς Κυπρίους πολίτες, των ανθρωπίνων δικαιωμάτων".
Αγάπη
"Κινούμαστε μέσα στο πνεύμα της αγάπης του Θεού. Δε μισούμε κανένα. Η επιδίωξη της ανάκτησης των δικαιωμάτων μας, της δικαιοσύνης δηλαδή, δεν είναι μίσος, είναι καθήκον. Είναι έργο θεάρεστο που συμβάλλει ουσιαστικά στην επικράτηση της αγάπης και της ειρήνης. Γι' αυτό και δεν μισούμε τους Τουρκοκύπριους, άλλωστε αυτοί δεν ευθύνονται. Μισούμε όμως την αδικία..."
Τουρκοκύπριοι
"Δεν θεωρούμε τους Τουρκοκυπρίους εχθρούς μας, αφού και αυτοί είναι θύματα - όπως και εμείς - της τουρκικής εισβολής. Αντιμαχόμαστε όμως τη συνεχιζόμενη τουρκική εισβολή με όλες τις φοβερές συνέπειες της. Ευχή και προσδοκία μας είναι όπως όλοι μαζί, όλος ο Κυπριακός λαός, ενωμένοι και αγαπημένοι, γευθούμε σύντομα τη χαρά της απελευθέρωσης, της επανένωσης της νήσου μας και της δικαίωσης".
Αγώνας
"Η Εκκλησία θα συνεχίσει να πρωτοστατεί στο δίκαιο αγώνα για τη διακρίβωση της τύχης όλων των αγνοουμένων, ανέφερε ο Αρχιεπίσκοπος Κύπρου Χρυσόστομος, προσθέτοντας ότι το πρόβλημα των αγνοουμένων αποτελεί στίγμα για τον παγκόσμιο πολιτισμό. Ο Αρχιεπίσκοπος απευθύνθηκε "προς τους μεγάλους και ισχυρούς της γης, αλλά και προς τον οργανισμό των ΗΕ και προς τους άλλους διεθνείς οργανισμούς" ζητώντας "την αποτελεσματική παρέμβασή τους, ώστε να θελήσει επιτέλους η Τουρκία να συνεργαστεί ειλικρινά για την επίλυση του όλου ανθρωπιστικού θέματος".
Δικαιοσύνη
"Ο αλληλοσεβασμός και η αλληλοβοήθεια είναι η μόνη οδός για την αποκατάσταση της δικαιοσύνης, της ισότητας και της ελευθερίας στον κόσμο. Οι άνθρωποι πρέπει να αγαπούν ο ένας τον άλλο, να καταλάβουν ότι είμαστε όλοι δημιουργήματα του ίδιου Θεού και επομένως πρέπει να συμπαριστάμεθα ο ένας στον άλλο, να βοηθούμε ο ένας τον άλλο, να σεβόμεθα ο ένας τον άλλον. Είναι ο μόνος τρόπος για να αποκατασταθεί η δικαιοσύνη, η ισότητα και η ελευθερία".
Ανθρώπινα δικαιώματα
"Η απόφαση του Ευρωδικαστηρίου έχει τεράστια σημασία και αξία για την πορεία του Κυπριακού και για το μέλλον του λαού και της πατρίδας μας, αρκεί να αξιοποιηθεί ορθά. Η απόφαση επιβεβαιώνει για μια ακόμη φορά τη θέση ότι οποιαδήποτε λύση του Κυπριακού δεν πρέπει να συγκρούεται, αλλά, αντίθετα, να είναι σύμφωνη με τα ανθρώπινα δικαιώματα. Και αναμφίβολα, η εφαρμογή και στην Κύπρο των ανθρωπίνων δικαιωμάτων οδηγεί άμεσα και τελεσίδικα στην αποχώρηση των στρατευμάτων εισβολής και των εποίκων, στην επανένωση της νήσου, στην επιστροφή όλων των εκτοπισμένων, Ελληνοκυπρίων, Τουρκοκυπρίων, Μαρωνιτών, Αρμενίων και Λατίνων στις πατρογονικές τους εστίες και γενικά στη δίκαιη λύση του Κυπριακού".
Εποικισμός
"Πολλές φορές η Κύπρος πέρασε από κατοχή, αλλά το στοιχείο τώρα του εποικισμού καθιστά πολύ επικίνδυνη την κατάσταση και κάλεσε τους πολιτικούς να επιμένουν στην αποχώρηση των εποίκων και των τουρκικών στρατευμάτων".
Η Εκκλησία είναι ο μοναδικός ίσως χώρος που επικρατεί πλήρης δικαιοσύνη γιατί ο Χριστός είναι Δίκαιος. Δοκιμάζει κάθε άνθρωπο ανάλογα με τις δυνατότητες του και επιτρέπει δυσκολίες σε κάθε πιστό, ώστε να μπορέσει να εισέλθει σωσμένος στην παραδείσια βασιλεία του. Και ο Αρχιεπίσκοπος Χρυσόστομος σίγουρα μέσα από την πολύχρονη περιπέτεια του, θα δεχθεί τη συγκατάβαση και την αγάπη του Χριστού για τις αστοχίες και τα λάθη, έστω και συγγνωστά, τα οποία διέπραξε στη ζωή του. Κανένας άνθρωπος δεν είναι αναμάρτητος και κανένας δεν είναι άγιος πριν κλείσει οριστικά τα μάτια του.
@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@
Ο βίος του Αρχιεπισκόπου
Ο Αρχιεπίσκοπος Χρυσόστομος γεννήθηκε στο χωριό Στατός της επαρχίας Πάφου, στις 27 του Σεπτέμβρη του 1927. Το κοσμικό του όνομα ήταν Χριστόφορος. Παιδί φτωχής αγροτικής οικογένειας, διδάχθηκε τα πρώτα γράμματα στο δημοτικό σχολείο του χωριού του, από το οποίο και αποφοίτησε το 1940. Αμέσως μετά εισήχθη ως δόκιμος στο μοναστήρι της Παναγίας του Κύκκου, όπου υπηρέτησε κατά τα επόμενα 6 χρόνια, παρακολουθώντας ταυτόχρονα και τα μαθήματα, στο σχολείο του μοναστηριού. Το 1946 στάλθηκε για φοίτηση στο Παγκύπριο Γυμνάσιο. Αποφοίτησε το 1950 και διορίστηκε γραμματέας του ηγουμενοσυμβουλίου του μοναστηριού του. Στις 18.2.1951 χειροτονήθηκε σε διάκονο, παίρνοντας το όνομα Χρυσόστομος. Το 1952 στάλθηκε στην Αθήνα για ανώτερες σπουδές. Παρακολούθησε τα μαθήματα της Φιλοσοφικής και της Θεολογικής Σχολής του Πανεπιστημίου Αθηνών, από το οποίο αποφοίτησε το 1961. Στο μεταξύ από το 1957 ο Χρυσόστομος, ανέλαβε τη διεύθυνση του Γραφείου Εθναρχίας της Εκκλησίας της Κύπρου, στην Αθήνα.
Επέστρεψε στην Κύπρο και διορίστηκε από το μοναστήρι του Κύκκου ως ιεροκήρυκας. Στις 29 του Οκτώβρη του 1961 χειροτονήθηκε σε πρεσβύτερο και αργότερα σε αρχιμανδρίτη. Από το 1961 μέχρι το 1966, εργάστηκε ως καθηγητής της θεολογίας στο Παγκύπριο Γυμνάσιο και στην Ιερατική Σχολή "Απόστολος Βαρνάβας".
Το 1966 πήγε στην Αγγλία για μεταπτυχιακές σπουδές και εκμάθηση της αγγλικής γλώσσας. Το 1968 επέστρεψε στην Κύπρο και στις 14/4/68 χειροτονήθηκε Χωροεπίσκοπος Κωνστάντιας. Ο Χρυσόστομος, στάθηκε αποφασιστικά στο πλευρό του Αρχιεπισκόπου Μακαρίου, κατά την κρίσιμη περίοδο του 1971-1973. Το 1973 ο Αρχιεπίσκοπος Μακάριος, προκήρυξε επισκοπικές εκλογές στην περιφέρεια Πάφου και ο Χρυσόστομος εξελέγη, δια βοής, επίσκοπος Πάφου στις 28.7.1973 και ενθρονίστηκε την επόμενη μέρα. Μετά το πραξικόπημα του 1974 και τη φυγή του Μακαρίου στην Αγγλία, ο Χρυσόστομος άρχισε αγώνα για να μεθοδεύσει την επιστροφή του Μακαρίου. Ο Μακάριος επέστρεψε στην Κύπρο στις 7.12.1974.
Μετά το θάνατο του Αρχιεπισκόπου Μακαρίου, στις 3.8.1977, ο Χρυσόστομος, ανέλαβε ως τοποτηρητής του αρχιεπισκοπικού θρόνου. Στις 12.11.1977 εξελέγη ομόφωνα ως Αρχιεπίσκοπος Κύπρου, κι ενθρονίστηκε την επόμενη μέρα.
@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@
Ρήσεις του Αρχιεπισκόπου Χρυσοστόμου
Ελλάδα
"Είμεθα βέβαιοι ότι η Κυβέρνησις της Μητρός Πατρίδος δεν θα παραμείνη αδρανής ενώπιον του συνεχιζομένου, λόγω της τουρκικής εισβολής, δράματος του κυπριακού ελληνισμού, αλλά θα αγωνισθή δι' όλων αυτής των δυνάμεων προς απελευθέρωσιν του κατεχόμενου τμήματος της νήσου ημών και αποκατάστασιν των ανθρωπίνων δικαιωμάτων δι' όλους τους νομίμους κατοίκους αυτής. Μην ξεχνάτε, κύριε Πρωθυπουργέ, ότι η Κύπρος υπήρξεν ελληνική από του 1450 προ Χριστού και διεφύλαξε τον ελληνισμόν αυτής παρά τας πολλάς εισβολάς και κατοχάς".
Ενωμένοι
"Η αγάπη του Θεού, που εκδηλώθηκε τόσο ασύλληπτα στην ανθρώπινη διάνοια με την ενανθρώπιση του Υιού Του, μας δίδει την ελπίδα και το κουράγιο στις δύσκολες τούτες μέρες που περνούμε ως Έλληνες Χριστιανοί πάνω σ' αυτή τη νήσο, να προσδοκούμε την επικράτηση της δικαιοσύνης και την αποκατάσταση της ελευθερίας στη νήσο μας. Όλοι ενωμένοι, πιασμένοι χέρι με χέρι, να αγωνιζόμαστε όχι για τη διχοτόμηση της πατρίδας μας, αλλά για την εκδίωξη των εισβολέων και για την αποκατάσταση των ανθρωπίνων δικαιωμάτων για όλους τους προ της εισβολής νόμιμους κατοίκους της νήσου μας, Ελληνοκυπρίους, Τουρκοκυπρίους, Αρμένιους, Μαρωνίτες και λοιπούς".
Καρπασία
"Η τουρκοκατεχόμενη σήμερα Καρπασία υπάρχει, ζει και μας καρτερεί. Όσα χρόνια και αν περάσουν, δεν πρόκειται ποτέ να την ξεγράψουμε, ούτε αυτήν, ούτε και οποιοδήποτε άλλο μέρος της πολυαγαπημένης μας Βόρειας Κύπρου. Οι σκέψεις και οι καρδιές μας βρίσκονται - και θα συνεχίσουν να βρίσκονται - διαρκώς εκεί, συντηρώντας άσβεστο τον πόθο και τον καημό όλων μας για τη δικαίωση του κοινού μας αγώνα. Και για την Εκκλησία η δικαίωση του αγώνα μας συνεπάγεται την εκδίωξη του εισβολέα, την απελευθέρωση τόσο της Καρπασίας, όσο και όλης γενικά της κατεχόμενης σήμερα γης μας, την επανένωση της νήσου μας, την επιστροφή όλων των προσφύγων - Ελληνοκυπρίων και Τουρκοκυπρίων - στα χωριά και στις πόλεις τους και την εφαρμογή και στον τόπο μας και για όλους τους νόμιμους-γηγενείς Κυπρίους πολίτες, των ανθρωπίνων δικαιωμάτων".
Αγάπη
"Κινούμαστε μέσα στο πνεύμα της αγάπης του Θεού. Δε μισούμε κανένα. Η επιδίωξη της ανάκτησης των δικαιωμάτων μας, της δικαιοσύνης δηλαδή, δεν είναι μίσος, είναι καθήκον. Είναι έργο θεάρεστο που συμβάλλει ουσιαστικά στην επικράτηση της αγάπης και της ειρήνης. Γι' αυτό και δεν μισούμε τους Τουρκοκύπριους, άλλωστε αυτοί δεν ευθύνονται. Μισούμε όμως την αδικία..."
Τουρκοκύπριοι
"Δεν θεωρούμε τους Τουρκοκυπρίους εχθρούς μας, αφού και αυτοί είναι θύματα - όπως και εμείς - της τουρκικής εισβολής. Αντιμαχόμαστε όμως τη συνεχιζόμενη τουρκική εισβολή με όλες τις φοβερές συνέπειες της. Ευχή και προσδοκία μας είναι όπως όλοι μαζί, όλος ο Κυπριακός λαός, ενωμένοι και αγαπημένοι, γευθούμε σύντομα τη χαρά της απελευθέρωσης, της επανένωσης της νήσου μας και της δικαίωσης".
Αγώνας
"Η Εκκλησία θα συνεχίσει να πρωτοστατεί στο δίκαιο αγώνα για τη διακρίβωση της τύχης όλων των αγνοουμένων, ανέφερε ο Αρχιεπίσκοπος Κύπρου Χρυσόστομος, προσθέτοντας ότι το πρόβλημα των αγνοουμένων αποτελεί στίγμα για τον παγκόσμιο πολιτισμό. Ο Αρχιεπίσκοπος απευθύνθηκε "προς τους μεγάλους και ισχυρούς της γης, αλλά και προς τον οργανισμό των ΗΕ και προς τους άλλους διεθνείς οργανισμούς" ζητώντας "την αποτελεσματική παρέμβασή τους, ώστε να θελήσει επιτέλους η Τουρκία να συνεργαστεί ειλικρινά για την επίλυση του όλου ανθρωπιστικού θέματος".
Δικαιοσύνη
"Ο αλληλοσεβασμός και η αλληλοβοήθεια είναι η μόνη οδός για την αποκατάσταση της δικαιοσύνης, της ισότητας και της ελευθερίας στον κόσμο. Οι άνθρωποι πρέπει να αγαπούν ο ένας τον άλλο, να καταλάβουν ότι είμαστε όλοι δημιουργήματα του ίδιου Θεού και επομένως πρέπει να συμπαριστάμεθα ο ένας στον άλλο, να βοηθούμε ο ένας τον άλλο, να σεβόμεθα ο ένας τον άλλον. Είναι ο μόνος τρόπος για να αποκατασταθεί η δικαιοσύνη, η ισότητα και η ελευθερία".
Ανθρώπινα δικαιώματα
"Η απόφαση του Ευρωδικαστηρίου έχει τεράστια σημασία και αξία για την πορεία του Κυπριακού και για το μέλλον του λαού και της πατρίδας μας, αρκεί να αξιοποιηθεί ορθά. Η απόφαση επιβεβαιώνει για μια ακόμη φορά τη θέση ότι οποιαδήποτε λύση του Κυπριακού δεν πρέπει να συγκρούεται, αλλά, αντίθετα, να είναι σύμφωνη με τα ανθρώπινα δικαιώματα. Και αναμφίβολα, η εφαρμογή και στην Κύπρο των ανθρωπίνων δικαιωμάτων οδηγεί άμεσα και τελεσίδικα στην αποχώρηση των στρατευμάτων εισβολής και των εποίκων, στην επανένωση της νήσου, στην επιστροφή όλων των εκτοπισμένων, Ελληνοκυπρίων, Τουρκοκυπρίων, Μαρωνιτών, Αρμενίων και Λατίνων στις πατρογονικές τους εστίες και γενικά στη δίκαιη λύση του Κυπριακού".
Εποικισμός
"Πολλές φορές η Κύπρος πέρασε από κατοχή, αλλά το στοιχείο τώρα του εποικισμού καθιστά πολύ επικίνδυνη την κατάσταση και κάλεσε τους πολιτικούς να επιμένουν στην αποχώρηση των εποίκων και των τουρκικών στρατευμάτων".
Σχόλια