13 χρόνια φαγούρας για τον αγωγό
.
Ο ΚΥΒΟΣ ερρίφθη ύστερα από 13 χρόνια φαγούρας και παρασκηνιακών διαβουλεύσεων. Ο Πρωθυπουργός της Ελλάδας Κωνσταντίνος Καραμανλής, ο Πρόεδρος της Ρωσίας Βλαντιμίρ Πούτιν και της Βουλγαρίας Γκεόρκι Παρβάνοφ, υπέγραψαν την ιστορική συμφωνία για κατασκευή του αγωγού, ο οποίος θα μεταφέρει ρωσικό πετρέλαιο από το βουλγαρικό λιμάνι Μπουργκάς της Μαύρης Θάλασσας στην Αλεξανδρούπολη παρακάμπτοντας το Βόσπορο. Οι αναλύσεις για τα πλεονεκτήματα και τα κέρδη για την Ελλάδα γέμισαν τα κανάλια και τις εφημερίδες. Η Ελλάδα πλέον αποκτά στρατηγική οικονομική σημασία, αφού αποτελεί δίοδο για τη μεταφορά του μαύρου χρυσού στην Ευρώπη. Υπάρχουν και τα άμεσα οικονομικά οφέλη, όπως είναι τα έσοδα από τη χρήση του χώρου διέλευσης.
Η ΣΥΜΦΩΝΙΑ αναδεικνύει τις σχέσεις διπλωματίας και οικονομίας, οι οποίες κάπου στον τόπο μας χάνονται μέσα στις πολιτικές συζητήσεις και σε λεπτομέρειες των λεπτομερειών. Το Κυπριακό περιορίζεται κατά κανόνα σε νομικές μάχες περί αναγνώρισης, περί ανθρωπίνων δικαιωμάτων και άλλων αρχών, ενώ η οικονομική πτυχή της υπόθεσης υποβαθμίζεται ή και θεωρείται και κάπως ιεροσυλία να συζητάς τα οικονομικά όταν διακυβεύεται η εθνική αξιοπρέπεια και η δίκαιη λύση του προβλήματος. Ωστόσο, το μόνο σίγουρο είναι ότι ο κόσμος κινείται με βάση τα οικονομικά συμφέροντα και έρχονται ακολούθως οι νομικοί για να δώσουν νομιμότητα στις επιλογές των πολιτικών. Η τελευταία απόφαση του βρετανικού Δικαστηρίου στην υπόθεση Όραμς δεν απέχει και πολύ από αυτή την πραγματικότητα. Όπως και να δει κανείς την απόφαση, σημασία έχει ότι για κάποιους λόγους το βρετανικό Δικαστήριο, δήλωσε αναρμόδιο σε μια παρανομία, υπό τα χειροκροτήματα και τις σαμπάνιες της Σέρι Μπλερ, της συζύγου του Βρετανού Πρωθυπουργού.
ΑΠΟΤΕΛΕΙ κοινό μυστικό ότι όλοι οι διπλωμάτες στον κόσμο, γνοιάζονται πρώτα και κύρια για την προώθηση των οικονομικών συμφερόντων των χωρών τους και ακολούθως γι' αυτό που ονομάζουμε εμείς πολιτική και αρχές. Είναι γνωστό ότι διεξάγεται ένας ακήρυκτος πόλεμος ανάμεσα στις ξένες Πρεσβείες και τα Υπουργεία για τις αγορές, από οπλικά συστήματα, μέχρι και χαρτί για το δημόσιο. Όλοι οι πρεσβευτές "ενοχλούν" για τα συμφέροντα των χωρών τους και το έργο αυτό αποτελεί την πρώτη τους ευθύνη. Ακόμη, κυβερνήσεις μικρών χωρών, συχνά- πυκνά προβαίνουν σε αγορές μαμούθ, κυρίως οπλικών συστημάτων, απλά και μόνο για να πετύχουν την εύνοια των ισχυρών της γης και φυσικά κάποιων άλλων στόχων.
ΛΙΓΟ μετά το 1974, Βρετανοί δημοσιογράφοι μετέδιδαν από την αποκλεισμένη Αμμόχωστο ότι στόχος των Τουρκοκυπρίων ήταν να πετύχουν την οικονομική ανάπτυξη των κατεχομένων, μέσω της ομηρίας της πόλης, η οποία σε κάποια φάση των συνομιλιών, εκτιμούσαν ότι θα αποτελούσε το αντάλλαγμα για άλλες παραχωρήσεις. Οι άνθρωποι δεν έπεσαν έξω στο στόχο, έχασαν όμως στο χρόνο υλοποίησης του στόχου αυτού, αφού ύστερα από 32 χρόνια, τα ίδια συζητούνται. Ακόμη και η καταψήφιση του σχεδίου Ανάν, δεν ήταν άσχετη από τους οικονομικούς φόβους, που επιτάθηκαν την εποχή εκείνη.
Ο ΑΓΩΓΟΣ του πετρελαίου Μπουργκάς - Αλεξανδρούπολη, επιβεβαιώνει για μια ακόμη φορά τη σχέση οικονομίας και πολιτικής. Επαναφέρει και πάλι στο προσκήνιο τον πάντα επίκαιρο Θουκυδίδη, με την ισορροπία δυνάμεων και το δίκαιο του ισχυρού. Η Ελλάδα, με την κίνηση αυτή, ύστερα από 13 χρόνια φαγούρας, δίνει συνέχεια στα ανοίγματα των τελευταίων χρόνων, τα οποία έβαλαν τη χώρα στην ΟΝΕ, έφεραν τους Ολυμπιακούς Αγώνες - οικονομική βασική εκδήλωση - και ανέτρεψαν την εικόνα της τριτοκοσμικής χώρας. Η Κύπρος, την τελευταία περίοδο φαίνεται ότι κάνει κάποια βήματα, όπως η διατήρηση χαμηλών συντελεστών φορολόγησης των υπεράκτιων εταιρειών, η εγκατάσταση ερευνητικών κέντρων διεθνούς εμβέλειας, αλλά χρειάζεται να γίνουν πολλά ακόμη, ώστε να καταστεί στην πράξη το νησί οικονομικό κέντρο της Ανατολικής Μεσογείου.
Σχόλια