Άγνωστοι ήρωες πίσω από τους Καραολή και Δημητρίου
.
ΥΠΑΡΧΟΥΝ στιγμές στη ζωή του ανθρώπου οι οποίες αποτελούν ανεξίτηλους φάρους για την υπόλοιπη ζωή του. Ο αγώνας της ΕΟΚΑ 1955-59 αν και δεν κρίθηκε ακόμη ιστορικά, εντούτοις πρόσφερε μοναδικά παραδείγματα ηρωισμού και αυτοθυσίας. Ανάμεσα στους αφανείς αγωνιστές ο Παπαγιώργης Κέλπης, ο Αντώνης Χαραλαμπίδης και ο Κωστάκης Γεωργιάδης, οι οποίοι ξανάσμιξαν τηλεφωνικώς πριν μερικές μέρες και θυμήθηκαν μια ξεχασμένη αλλά πάντα αξέχαστη γι' αυτούς εμπειρία, που έζησαν ως μαθητές στην Πάφο. Θυμήθηκαν τις δολιοφθορές που διενεργούσαν σε μια προσπάθεια να αποτρέψουν τον απαγχονισμό των πρωτομαρτύρων της αγχόνης των 22χρονων τότε Μιχαήλ Καραολή από το Παλαιχώρι και Ανδρέα Δημητρίου από τον Άγιο Μάμα Λεμεσού, οι οποίοι λίγο μετά τα μεσάνυκτα της Πέμπτης του Πάσχα του 1956, στις 10 του Μάη, πέρασαν στην αιωνιότητα. Θέτοντας σε πραγματικό κίνδυνο της ζωής τους, επιτέθηκαν σε Βρετανούς στρατιώτες, καταλήγοντας όμως πίσω από τα συρματοπλέγματα. Ο Παπαγιώργης, τέλεσε ανήμερα της θυσίας των ηρώων μνημόσυνο αλλά και δοξολογία στο Θεό, ο οποίος ποτέ δεν εγκαταλείπει τα παιδιά του.
ΤΟ ΨΥΧΙΚΟ σθένος και η ελληνική παλικαριά που επέδειξαν οι Μιχαλάκης Καραολής και Ανδρέας Δημητρίου, ανεβαίνοντας απτόητοι στο ικρίωμα της αγχόνης, ανύψωσε το γόητρο της ΕΟΚΑ και δημιούργησε ηρωικό προηγούμενο για τους αγωνιστές. Ο Μιχαλάκης Καραολής κατά τη διάρκεια της κράτησής του ανέφερε σε ένα γράμμα προς τους φίλους του τα παρακάτω: Τα ελληνόπουλα δεν ξέρουν μόνο πώς πρέπει να ζουν. Ξέρουν και πώς να πεθαίνουν και πώς την πατρίδα να τιμούν. Ο Ανδρέας Δημητρίου μιλώντας ενώπιον του δικαστηρίου κατέληξε λέγοντας: "Λυπούμαι που δεν θα δω την Κύπρο μας ελεύθερη. Όμως δεν με φοβίζει ο θάνατος, γιατί η ζωή είναι περιττή μέσα στη σκλαβιά".
Η ΕΦΗΜΕΡΙΔΑ "Τα Νέα", των Αθηνών έγραφε τότε: Ήταν Πέμπτη μετά το Πάσχα, 10 Μαΐου 1956, όταν οι δυο νέοι πότισαν με το αίμα τους το δέντρο της κυπριακής ελευθερίας. Ο Άγγλος δυνάστης θέλησε με τον απαγχονισμό τους να εκφοβίσει τους αγωνιστές και να καταπνίξει το κίνημά τους. Θέλησε να προκαλέσει αισθήματα τρόμου στον κυπριακό Ελληνισμό και αποστροφή στη μεγάλη επαναστατική προσπάθεια. Το αντίθετο, όμως, συνέβη. Οι αγωνιστές δυνάμωσαν, πείσμωσαν και γιγαντώθηκαν. Ο λαός μίσησε τους Άγγλους και σφιχταγκάλιασε το κίνημα της ΕΟΚΑ. Ξύπνησε και θέριεψε το εθνικό αισθητήριο στα στήθια όλων, σε σημείο που κάθε ηλικίας άτομα έτρεχαν να μπουν στις γραμμές της Οργάνωσης. Ήθελαν όλοι να αγωνιστούν και να προσφέρουν για τον τόπο τους. Η θυσία των Καραολή και Δημητρίου έδωσε το έναυσμα για της καρδιάς το πύρωμα και έδειξε το δρόμο του καθήκοντος και της τιμής.
Η ΕΦΗΜΕΡΙΔΑ "Ντέιλι Χέραλντ", εκφραστικό όργανο του Εργατικού Κόμματος, επέκρινε την απόφαση για τους απαγχονισμούς και πρόσθετε: "Πρόκειται περί επαναλήψεως των σφαλμάτων, τα οποία διαπράχθηκαν στην Ιρλανδία. Η Κύπρος έχει εξεγερθεί και η ειρήνη δεν είναι δυνατό να αποκατασταθεί στη νήσο, παρά με την υποστήριξη του κυπριακού λαού. Η σημερινή πολιτική δεν είναι δυνατό να οδηγήσει σε οτιδήποτε άλλο, παρά στη συμφορά". Το περιεχόμενο των προσφάτως ανευρεθέντων φακέλων των επτά απαγχονισθέντων ηρώων μας, στα αρχεία των Κεντρικών Φυλακών, προσθέτει στην ιστορία αυτού του τόπου πτυχές της ζωής τους, που μέχρι σήμερα ήταν άγνωστες, ακόμη και στα προσφιλή τους άτομα. Πρόκειται για ιστορικά ντοκουμέντα μέσα από τα οποία βρικολακιάζει η αγγλική αποικιοκρατία".
Σχόλια