Τσαμαρέλλα αλά Σιπριότα
Τσαμαρέλλα αλά Σιπριότα
.
Η κυπριακή Βουλή αναμένεται να υπερψηφίσει σύντομα το εναρμονιστικό νομοσχέδιο, το οποίο θα κατοχυρώσει νομοθετικά τα γεωγραφικά ονόματα των παραδοσιακών και γεωργοκτηνοτροφικών προϊόντων. Έτσι όπως κανένας κουτόφραγκος δεν μπορεί πλέον να μας πάρει το χαλλούμι, έτσι και κανένας «κουτο-παφίτης» δεν θα μπορεί να φτιάχνει λουκάνικα στην Πάφο με την ονομασία Πιτσιλλίσιμα και κανένας «κουτο-πίτσιλλος» δεν θα μπορεί να παράγει λουκούμια και να τα ονομάζει Γεροσιηπιώτικα. Τώρα τι θα κάνουν οι πονηροί μαραθεύτες, είναι άλλη υπόθεση.
Τα επώνυμα προϊόντα αποτελούν προνόμιο, αλλά κουβαλούν και μια μεγάλη ευθύνη. Αν αύριο βγει η φήμη ότι το μέλι του Φτερικουδιού δεν είναι τόσο καλό όσο το μέλι της Αλωνας, αλίμονο στους κατοίκους του χωριού, αφού θα χάσουν τη δουλειά τους. Αντιθέτως, αν η φήμη λέει ότι το μέλι της Αλωνας είναι καλύτερο από αυτό του Φτερικουδιού, τότε θα μπορούν οι αλωνεύτες να πωλούν το μέλι πιο ακριβά. Δηλαδή όπως λέμε ρούχα με ταμπελίτσα «Ιβσε Λοράν» ή «Βερσάτσιε».
Η Ευρώπη δίνει το πλεονέκτημα της κατοχύρωσης του ονόματος, αλλά ταυτόχρονα τραβά και το αυτί σε όσους νομίζουν ότι είναι περισσότερο έξυπνοι. Έτσι, όποιος παράγει λουκάνικα στη Λευκωσία και τα ονομάζει Ασκώτικα, θα πηγαίνει μέχρι τρεις μήνες στη φυλακή ή θα πληρώνει πρόστιμο μέχρι 1000 λίρες ή και τις δύο ποινές μαζί. Σε περίπτωση που επιμένει επαναλαμβάνοντας το αδίκημα, το πρόστιμο θα πολλαπλασιάζεται και μπορεί να φθάσει μέχρι και τις 10,000 λίρες.
Οι θετικές επιπτώσεις θα εκτείνονται και στο εξωτερικό, αφού προϊόντα εξαιρετικής ποιότητας, θα μπορούν να πωλούνται πιο ακριβά και στο εξωτερικό. Έτσι, θα μπορούν τα κουλούρκα της Λύσης να πωλούνται πιο ακριβά από τα κουλούρκα της Περιστερώνας, ή ο σιουτζιούκος του Μουτουλά να είναι πιο ακριβός από το σουτζιούκο του Ομόδους. Βεβαίως ισχύουν και τα αντίστροφα, για να μην παρεξηγηθούμε.
Με την νέα ευρωπαϊκή οδηγία μπαίνουν από το παράθυρο, οι κανόνες του μάρκετινγκ, της διαφήμισης, των δημοσίων σχέσεων. Το brand name, (όνομα και σήμα κατατεθέν) ο αέρας, η καλή φήμη και άλλες αόρατες αξίες έχουν τεράστια οικονομική αξία, η οποία στην επιστήμη της λογιστικής μπορεί να υπολογιστεί. Όσοι ασχολούνται με τα τεκταινόμενα στο χρηματιστήριο, γνωρίζουν πολύ καλά την έννοια του αέρα και μάλιστα του «κουπανιστού». Η σύγχρονη επιστήμη της εμπορίας αποτελεί στην πραγματικότητα επαναδιατύπωση των παραδοσιακών αρχών της τιμιότητας που θέλει τον άνθρωπο να έχει «καθαρό κούτελο» και να αξιολογεί πρώτα το όνομα και μετά το σώμα. «Καλύτερα να σου βγει το μάτι παρά το όνομα». Η ονοματολογία ως ιστορική και φιλοσοφική αρχή, χάνεται στα βάθη των αιώνων. Οι αρχαίοι Ελληνες αλλά και όλοι οι αρχαίοι λαοί, έδιναν μεταφυσικές διαστάσεις στην έννοια του ονόματος. Το όνομα ταυτιζόταν και με το περιεχόμενο του προσώπου, αλλά και την ουσία των πραγμάτων. Οι Εβραίοι στην Παλαιά Διαθήκη το μόνο που ζήτησαν από το Θεό ήταν το όνομά του, αίτημα το οποίο μεταφραζόταν με κατανόηση του περιεχομένου του Θεού.
Σε τελική ανάλυση θα πηγαίνουμε στην υπεραγορά, θα διαλέγουμε πλέον τα λουκάνικα, ή τητσαμαρέλα, ή το χοιρομέρι με βάση την καταγωγή τους, το καλό τους όνομα, χωρίς να φοβόμαστε ότι έχουν πλαστή ταυτότητα. Για ένα όνομα τελικά θα ζούμε, θα τρώμε και θα μεθούμε...
Σχόλια