Να δούμε πόσο θα θυμούνται τους παπάδες
Να δούμε πόσο θα θυμούνται τους παπάδες
.
Ο ΚΑΝΟΝΑΣ λέει ότι μετά τις εκλογές, όλοι οι πολιτικοί ξεχνούν τους λατρευτούς ψηφοφόρους, οι οποίοι καταντούν ενοχλητικοί πελάτες. Αυτές τις μέρες είδαμε τη "λατρεία" (μόνο ο Θεός λατρεύεται) των Ιεραρχών προς τους παπάδες, η οποία δεν είχε προηγούμενο στην ιστορία της Εκκλησίας της Κύπρου. Το ερώτημα είναι αν οι Ιεράρχες θα συνεχίσουν να κοιτάζουν με βλέμμα κατανόησης τους παπάδες, θα τους συμβουλεύουν με αγάπη και θα τους στηρίζουν υλικά και πνευματικά. Να δούμε αν αφήσουν κατά μέρος τις προειδοποιήσεις, τις απειλές και το "βούρδουλα" της αργίας, ο οποίος ταπεινώνει εξ ανάγκης, όλους τους κληρικούς. Είναι ίσως το μόνο "επάγγελμα" αυτό του κληρικού, όπου ο Δεσπότης, μπορεί χωρίς ιδιαίτερες διαδικασίες, να επιβάλει επιτίμιο αργίας στους "υφισταμένους" του, το οποίο συνεπάγεται αποκοπή του μισθού. Και η πλάκα είναι ότι μπορεί να φταίει ο παπάς, αλλά τελικά πληρώνουν τη "νύμφη" η παπαδιά και τα παπαδοπαίδια.
ΑΠΟ ΤΙΣ πρώτες αλλαγές που θα πρέπει να κάνει ο νέος Αρχιεπίσκοπος στο καταστατικό της Εκκλησίας της Κύπρου, είναι να προστατεύσει τους παπάδες στις περιπτώσεις εκλογικών διαδικασιών, είτε για την Αρχιεπισκοπή, είτε για τις Μητροπόλεις. Αναγκαστικά οι παπάδες τίθενται στην πρώτη γραμμή του αγώνα κάθε υποψήφιου Ιεράρχη. Την επόμενη όμως μέρα της εκλογής, οι παπάδες που υποστήριξαν τους "χαμένους" συνήθως πέφτουν σε δυσμένεια, όπως τους χαμένους όλων των άλλων εκλογών. Ας μην ξεχνά κανείς ότι ο χώρος της εκκλησιαστικής διακονίας δεν είναι χώρος μόνο αγιότητας, αλλά είναι και χώρος κακίας και υποκρισίας. Γι' αυτό και υπάρχουν οι ιεροί κανόνες και τα καταστατικά, ώστε να αποφεύγονται οι αυθαιρεσίες. Βεβαίως όλοι οι κανόνες λήγουν με την υπενθύμιση "ότι δόξει τω προεστί" δηλαδή η κρίση του πνευματικού πατρός, υπερέχει όλων των κανόνων.
ΚΑΛΟ είναι η Ιερά Σύνοδος εν τη σοφία της, να μελετήσει και κάποια ωφελήματα προς τους παπάδες, οι οποίοι σηκώνουν ένα τεράστιο σταυρό, τόσο οικογενειακό, όσο και κοινωνικό. Μπορεί να απολαμβάνουν τη χάρη του Θεού και τον παράδεισο επί γης, αλλά έχουν και υλικές ανάγκες. Δεν είναι τυχαίο το γεγονός ότι οι νέοι δύσκολα ακολουθούν το δρόμο της ιεροσύνης. Ας μην ξεχνά κανείς ότι Μητροπόλεις που "εισάγουν" ιερείς από Ορθόδοξες χώρες όπως Ρωσία, Ρουμανία, Βουλγαρία - άριστα πράττουν - για να καλύψουν τις ανάγκες των πιστών.
ΑΠΟ ΤΙΣ πρώτες αλλαγές που θα πρέπει να κάνει ο νέος Αρχιεπίσκοπος στο καταστατικό της Εκκλησίας της Κύπρου, είναι να προστατεύσει τους παπάδες στις περιπτώσεις εκλογικών διαδικασιών, είτε για την Αρχιεπισκοπή, είτε για τις Μητροπόλεις. Αναγκαστικά οι παπάδες τίθενται στην πρώτη γραμμή του αγώνα κάθε υποψήφιου Ιεράρχη. Την επόμενη όμως μέρα της εκλογής, οι παπάδες που υποστήριξαν τους "χαμένους" συνήθως πέφτουν σε δυσμένεια, όπως τους χαμένους όλων των άλλων εκλογών. Ας μην ξεχνά κανείς ότι ο χώρος της εκκλησιαστικής διακονίας δεν είναι χώρος μόνο αγιότητας, αλλά είναι και χώρος κακίας και υποκρισίας. Γι' αυτό και υπάρχουν οι ιεροί κανόνες και τα καταστατικά, ώστε να αποφεύγονται οι αυθαιρεσίες. Βεβαίως όλοι οι κανόνες λήγουν με την υπενθύμιση "ότι δόξει τω προεστί" δηλαδή η κρίση του πνευματικού πατρός, υπερέχει όλων των κανόνων.
ΚΑΛΟ είναι η Ιερά Σύνοδος εν τη σοφία της, να μελετήσει και κάποια ωφελήματα προς τους παπάδες, οι οποίοι σηκώνουν ένα τεράστιο σταυρό, τόσο οικογενειακό, όσο και κοινωνικό. Μπορεί να απολαμβάνουν τη χάρη του Θεού και τον παράδεισο επί γης, αλλά έχουν και υλικές ανάγκες. Δεν είναι τυχαίο το γεγονός ότι οι νέοι δύσκολα ακολουθούν το δρόμο της ιεροσύνης. Ας μην ξεχνά κανείς ότι Μητροπόλεις που "εισάγουν" ιερείς από Ορθόδοξες χώρες όπως Ρωσία, Ρουμανία, Βουλγαρία - άριστα πράττουν - για να καλύψουν τις ανάγκες των πιστών.
Σχόλια