Όταν ο "κουλλάς", από φόβητρο, γίνεται φίλος των παιδιών
.
ΠΡΙΝ μερικά χρόνια, η απειλή των μεγάλων προς τα μικρά παιδιά, κυρίως στην κυπριακή ύπαιθρο, ήταν η εμφάνιση του "κουλλά", δηλαδή ενός αόρατου τέρατος, το οποίο προκαλούσε φόβο και πανικό. Σήμερα, ευτυχώς ή δυστυχώς, έπαψαν οι γονείς να φοβίζουν τα άτακτα παιδιά και προσπαθούν στην πλειοψηφία τους, με συμβουλές και υποσχέσεις, να τα συνετίζουν. Ωστόσο, μπορεί να έφυγαν από τα χείλη των γονιών οι αναφορές περί "κουλλάδων", αλλά ήρθαν μέσα στα σπίτια τα τέρατα και οι μάγοι μέσω των τηλεοράσεων. Τα παιδιά βλέπουν και χαίρονται ανθρωπόμορφα τέρατα, τα οποία μπορούν να κάνουν τα πάντα, χωρίς δυσκολία, χωρίς κόπο, με ένα μαγικό τρόπο.
Η ΠΛΑΚΑ είναι ότι όσο πιο απεχθή στην όψη είναι τα κινούμενα σχέδια, τόσο περισσότερο αρέσουν στα παιδιά. Φθάσαμε στο σημείο η παρακολούθηση των τεράτων να φοβίζει τους μεγαλύτερους και να οδηγεί τα παιδιά να κοροϊδεύουν τους γονείς, οι οποίοι παραδέχονται το φόβο ή και την αποστροφή τους προς τα τέρατα. Μάλιστα παρουσιάζονται τα παιδιά να παινεύονται αυτάρεσκα, ότι είναι ισχυρότερα από τους γονείς, οι οποίοι παραδέχονται αδυναμίες. Φθάσαμε στο σημείο οι μάγοι και τα τέρατα, τα οποία πριν μερικά χρόνια αποτελούσαν στη συνείδηση των ανθρώπων απεχθή όντα, σήμερα να αποτελούν φυσικά κομμάτια της κοινωνίας.
Η ΣΥΝΗΘΕΙΑ αποτελεί δεύτερη φύση και πολλοί ψυχολόγοι και άλλοι ειδικοί θεωρούν ως αποτέλεσμα της απομυθοποίησης των τεράτων και των μάγων, το γεγονός ότι κατά τη Γιουροβίζιον, κέρδισαν με διαφορά, τα Φιλανδικά τέρατα, με τις ψήφους κυρίως των νέων. Το ίδιο συμβαίνει με την παγκόσμια τρέλα, του μικρού μαθητευόμενου μάγου, του Χάρι Πότερ. Στην ίδια λογική πρέπει να μπει και η επιτυχία του σίριαλ οι "Μάγισσες της Σμύρνης" και στο ίδιο επιφαινόμενο πρέπει να ενταχθεί και το πρόσφατο τραγικό γεγονός στη Βέροια, με τον μικρό Άλεξ ο οποίος, όπως όλα δείχνουν, δολοφονήθηκε από συνομήλικούς του, οι οποίοι φαίνεται ακόμη δεν συνειδητοποίησαν την πράξη τους.
ΚΥΡΙΟ χαρακτηριστικό της κόλασης είναι φόβος, ο οποίος αντιμετωπίζεται μόνο με την αγάπη. Και όλα ξεκινούν από τη μοναξιά, από την αδυναμία του ανθρώπου να αγαπήσει, την αδυναμία δηλαδή του ανθρώπου να προσεγγίσει το Θεό. Είναι η χαρακτηριστική η εικόνα του τροχού του ποδηλάτου, την οποία προβάλλουν οι πατέρες της Εκκλησίας. Κέντρο του τροχού είναι ο Χριστός και οι άνθρωποι πηγαινοέρχονται στις ακτίνες του τροχού. Όσο πλησιάζουν προς το κέντρο και το Χριστό, πλησιάζουν και προς τους άλλους ανθρώπους και αντιστρόφως. Τα παιδιά σήμερα, ζώντας μέσα στον φόβο της εγκατάλειψης ή και της έλλειψης οικογενειακής θαλπωρής (βασική και η απουσία παππούδων) βρίσκουν ως υποκατάστατο τα τηλεοπτικά τέρατα, τα οποία δεν απέχουν και πολύ από τις δικές τους ψυχικές εμπειρίες.
ΠΡΟΣΦΑΤΑ, μια έρευνα στη Νέα Υόρκη κατέδειξε ότι ένας γονιός αφιερώνει στα παιδιά του μόνο 17.5 λεπτά την εβδομάδα. Στην Κύπρο ο χρόνος είναι σίγουρα πολύ περισσότερος, αλλά όλα δείχνουν ότι τείνουμε σε τέτοιες καταστάσεις. Συνήθως οι γονιοί δουλεύουν από το πρωί μέχρι το βράδυ σε μια ή και δύο δουλειές, τα παιδιά τρέχουν από το ένα φροντιστήριο στο άλλο, ενώ και τα Σαββατοκύριακα τα ομαδικά παιγνίδια, τα σινεμά και τα πάρτι δεν αφήνουν χώρο για κουβέντα, για επικοινωνία, για πραγματική συνάντηση ανάμεσα στους γονείς και τα παιδιά. Αν μπουν σε αυτή την προσέγγιση και τα προβλήματα με τα παιδιά χωρισμένων γονιών, τότε η κατάσταση γίνεται τραγική. Στην Κύπρο σήμερα περίπου ένας στους τρεις γάμους καταλήγει σε διαζύγιο, ενώ σε άλλες χώρες τα ποσοστά αυτά αγγίζουν το 90% ή και το 100%.
ΒΕΒΑΙΩΣ, εκεί που έρχονται τα δύσκολα και τα αδιέξοδα, έρχεται ο Χριστός ο οποίος κάνει το θαύμα του και ανατρέπει ανθρώπινες λογικές. Δεν είναι τυχαίο το γεγονός ότι όλο και περισσότεροι άνθρωποι αναζητούν παρηγοριά στην Εκκλησία και ψάχνουν άγιους γέροντες για να δροσιστούν από τα βάσανα της ζωής. Το θαύμα πάντα λειτουργούσε και πάντα θα λειτουργεί στο χώρο της Εκκλησίας και σίγουρα οι προσευχές των αγίων ανθρώπων, πάντα θα ανατρέπουν τους κανόνες. Ίσως ο πιο εύκολος δρόμος για προστασία των παιδιών είναι ο εκκλησιασμός και η συμμετοχή στις ακολουθίες και στα μυστήρια. Τα άλλα όλα έρχονται από μόνα τους, αφού ο Χριστός ξέρει τον καλό δρόμο για τη σωτηρία των ανθρώπων.
Η ΠΛΑΚΑ είναι ότι όσο πιο απεχθή στην όψη είναι τα κινούμενα σχέδια, τόσο περισσότερο αρέσουν στα παιδιά. Φθάσαμε στο σημείο η παρακολούθηση των τεράτων να φοβίζει τους μεγαλύτερους και να οδηγεί τα παιδιά να κοροϊδεύουν τους γονείς, οι οποίοι παραδέχονται το φόβο ή και την αποστροφή τους προς τα τέρατα. Μάλιστα παρουσιάζονται τα παιδιά να παινεύονται αυτάρεσκα, ότι είναι ισχυρότερα από τους γονείς, οι οποίοι παραδέχονται αδυναμίες. Φθάσαμε στο σημείο οι μάγοι και τα τέρατα, τα οποία πριν μερικά χρόνια αποτελούσαν στη συνείδηση των ανθρώπων απεχθή όντα, σήμερα να αποτελούν φυσικά κομμάτια της κοινωνίας.
Η ΣΥΝΗΘΕΙΑ αποτελεί δεύτερη φύση και πολλοί ψυχολόγοι και άλλοι ειδικοί θεωρούν ως αποτέλεσμα της απομυθοποίησης των τεράτων και των μάγων, το γεγονός ότι κατά τη Γιουροβίζιον, κέρδισαν με διαφορά, τα Φιλανδικά τέρατα, με τις ψήφους κυρίως των νέων. Το ίδιο συμβαίνει με την παγκόσμια τρέλα, του μικρού μαθητευόμενου μάγου, του Χάρι Πότερ. Στην ίδια λογική πρέπει να μπει και η επιτυχία του σίριαλ οι "Μάγισσες της Σμύρνης" και στο ίδιο επιφαινόμενο πρέπει να ενταχθεί και το πρόσφατο τραγικό γεγονός στη Βέροια, με τον μικρό Άλεξ ο οποίος, όπως όλα δείχνουν, δολοφονήθηκε από συνομήλικούς του, οι οποίοι φαίνεται ακόμη δεν συνειδητοποίησαν την πράξη τους.
ΚΥΡΙΟ χαρακτηριστικό της κόλασης είναι φόβος, ο οποίος αντιμετωπίζεται μόνο με την αγάπη. Και όλα ξεκινούν από τη μοναξιά, από την αδυναμία του ανθρώπου να αγαπήσει, την αδυναμία δηλαδή του ανθρώπου να προσεγγίσει το Θεό. Είναι η χαρακτηριστική η εικόνα του τροχού του ποδηλάτου, την οποία προβάλλουν οι πατέρες της Εκκλησίας. Κέντρο του τροχού είναι ο Χριστός και οι άνθρωποι πηγαινοέρχονται στις ακτίνες του τροχού. Όσο πλησιάζουν προς το κέντρο και το Χριστό, πλησιάζουν και προς τους άλλους ανθρώπους και αντιστρόφως. Τα παιδιά σήμερα, ζώντας μέσα στον φόβο της εγκατάλειψης ή και της έλλειψης οικογενειακής θαλπωρής (βασική και η απουσία παππούδων) βρίσκουν ως υποκατάστατο τα τηλεοπτικά τέρατα, τα οποία δεν απέχουν και πολύ από τις δικές τους ψυχικές εμπειρίες.
ΠΡΟΣΦΑΤΑ, μια έρευνα στη Νέα Υόρκη κατέδειξε ότι ένας γονιός αφιερώνει στα παιδιά του μόνο 17.5 λεπτά την εβδομάδα. Στην Κύπρο ο χρόνος είναι σίγουρα πολύ περισσότερος, αλλά όλα δείχνουν ότι τείνουμε σε τέτοιες καταστάσεις. Συνήθως οι γονιοί δουλεύουν από το πρωί μέχρι το βράδυ σε μια ή και δύο δουλειές, τα παιδιά τρέχουν από το ένα φροντιστήριο στο άλλο, ενώ και τα Σαββατοκύριακα τα ομαδικά παιγνίδια, τα σινεμά και τα πάρτι δεν αφήνουν χώρο για κουβέντα, για επικοινωνία, για πραγματική συνάντηση ανάμεσα στους γονείς και τα παιδιά. Αν μπουν σε αυτή την προσέγγιση και τα προβλήματα με τα παιδιά χωρισμένων γονιών, τότε η κατάσταση γίνεται τραγική. Στην Κύπρο σήμερα περίπου ένας στους τρεις γάμους καταλήγει σε διαζύγιο, ενώ σε άλλες χώρες τα ποσοστά αυτά αγγίζουν το 90% ή και το 100%.
ΒΕΒΑΙΩΣ, εκεί που έρχονται τα δύσκολα και τα αδιέξοδα, έρχεται ο Χριστός ο οποίος κάνει το θαύμα του και ανατρέπει ανθρώπινες λογικές. Δεν είναι τυχαίο το γεγονός ότι όλο και περισσότεροι άνθρωποι αναζητούν παρηγοριά στην Εκκλησία και ψάχνουν άγιους γέροντες για να δροσιστούν από τα βάσανα της ζωής. Το θαύμα πάντα λειτουργούσε και πάντα θα λειτουργεί στο χώρο της Εκκλησίας και σίγουρα οι προσευχές των αγίων ανθρώπων, πάντα θα ανατρέπουν τους κανόνες. Ίσως ο πιο εύκολος δρόμος για προστασία των παιδιών είναι ο εκκλησιασμός και η συμμετοχή στις ακολουθίες και στα μυστήρια. Τα άλλα όλα έρχονται από μόνα τους, αφού ο Χριστός ξέρει τον καλό δρόμο για τη σωτηρία των ανθρώπων.
Σχόλια