Προϋπολογισμού το ανάγνωσμα

Προϋπολογισμού το ανάγνωσμα

.

---

ΑΡΧΙΖΕΙ και πάλι το "ανάγνωσμα" του προϋπολογισμού. Κάθε χρόνο τα ίδια και τα ίδια. Μακρόσυρτες ομιλίες, ανούσιες συζητήσεις στην Επιτροπή Οικονομικών της Βουλής και το αποκορύφωμα οι τριήμεροι μονόλογοι, επί παντός επιστητού, στην Ολομέλεια της Βουλής. Η πλειοψηφία των βουλευτών, ούτε καν μπαίνει στον κόπο να μετροφυλλίσει τους ογκωδέστατους τόμους, αφού απλά είναι αδύνατο να κατανοήσει και να εντοπίσει τυχόν λάθη και παραλείψεις της κυβέρνησης. Κάθε χρόνο καταψηφίζονται κάποια κονδύλια για κάποιους συνδέσμους, μειώνονται "εικονικά" οι δαπάνες για τις υπερωρίες κατά 10% - για να σταλεί το μήνυμα λένε - και κάθε χρόνο συντάσσεται μια ογκωδέστατη έκθεση, απάντηση από την Βουλή, η οποία και πάλι δεν διαβάζεται. Και το αποκορύφωμα, η σχεδόν ομόφωνη, σε χρόνο ρεκόρ, υπερψήφιση του προϋπολογισμού, λες και δεν υπάρχει αντιπολίτευση.
ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ βεβαίως όλα μαύρα, αφού λίγοι μεν, αλλά εκλεκτοί βουλευτές, κάθονται μέρες και βράδια και μελετούν τον προϋπολογισμό και εντοπίζουν λάθη, παραλείψεις και καμιά φορά "πονηριές" της κυβέρνησης, η οποία κρύβει κονδύλια. Οι φωτεινές εξαιρέσεις, δυστυχώς επιβεβαιώνουν τον κανόνα, που θέλει τους προϋπολογισμούς να ψηφίζονται χωρίς την αναγκαία μελέτη. Είναι φυσικό οι λογιστές του Υπουργείου Οικονομικών, όπως και όλοι οι λογιστές, να ακολουθούν τους δικούς τους κανόνες και να διαμορφώνουν τα νούμερα όπως θέλουν, για να μπορούν οι πολιτικοί να τα διαβάζουν όπως νομίζουν καλύτερα. Το τελευταίο παράδειγμα της Ελλάδας, όπου σε μια νύκτα έγιναν πλουσιότεροι, κατά 25% είναι χαρακτηριστικό. Ωστόσο, η βασική δουλειά και η κύρια ευθύνη των βουλευτών είναι να αποκρυπτογραφούν τις πολιτικές επιδιώξεις και να καθορίζουν θεσμούς, οι οποίοι θα δίδουν ώθηση στην κοινωνία και την πολιτεία γενικότερα.

ΚΑΠΟΥ υπάρχει λάθος στο σύστημα και κάπου η Βουλή δεν μπόρεσε να ξεφύγει από την επικυρωτική πρακτική των επιλογών της κυβέρνησης, τουλάχιστον σε επίπεδο προϋπολογισμού. Την ίδια ώρα στις πάμπολλες επιτροπές του κοινοβουλίου, πολλές από τις οποίες επικαλύπτουν θέματα, η μια της άλλης, γίνεται σωρεία καταγγελιών, αποκαλύπτονται κραυγαλέα σκάνδαλα και υπάρχει μια πολιτική διαπάλη, αναγκαία για την λειτουργία της δημοκρατίας. Κάθε χρόνο η Επιτροπή Ελέγχου συζητά σε ατέλειωτες ώρες τις εκθέσεις του Γενικού Ελεγκτού, χωρίς ωστόσο να μειώνονται τα φαινόμενα κακοδιαχείρισης. Και είναι να διερωτάται κανείς, γιατί δεν υπάρχει δυνατότητα, στην κατ΄ εξοχήν κοινοβουλευτική εξουσία, την έγκριση των δαπανών, να μειώνονται κονδύλια σε υπηρεσίες που δεν συμμορφώνονται και να πριμοδοτούνται υπηρεσίες που παράγουν.
Η ΔΥΝΑΜΗ κάθε εξουσίας, εκτός από τον Στρατό και την Αστυνομία, βρίσκεται στην γραφειοκρατία και γενικότερα στο σύστημα. Ιστορικά όμως αποδεικνύεται ότι όλες οι εξουσίες καταποντίστηκαν από το ίδιο το σύστημα, το οποίο όταν δεν ελέγχεται, αρχίζει τη διαλυτική του δράση. Και ο έλεγχος γίνεται μέσα από το διάλογο, μέσα από τις συζητήσεις, μέσα από τον έλεγχο και διά μέσου της δύναμης της ψήφου. Το κοινοβουλευτικό σύστημα της Κύπρου κάπου μπάζει, γι΄ αυτό και παρατηρούνται φαινόμενα υποβάθμισης της Ολομέλειας και μεταφοράς του διαλόγου σε σώματα, όπως η άτυπη μεν αλλά πανίσχυρη, σύσκεψη των αρχηγών ή εκπροσώπων των κομμάτων, η οποία εξοργίζει πολλούς βουλευτές και τις συνεδρίες των κοινοβουλευτικών επιτροπών, οι οποίες δεν έχουν όμως τον τελικό λόγο στην ψήφιση νομοθετημάτων. Είναι καιρός να υπάρξει προβληματισμός και είναι καλό οι παλαιότεροι να υποδείξουν στους νεότερους ότι κάποτε η Ολομέλεια συζητούσε μέχρι τα μεσάνυκτα κάθε βδομάδα και ήταν εκατοντάδες οι πολίτες που έτρεχαν να ακούσουν τους βουλευτές. Άλλαξαν μεν οι καιροί, αλλά πρέπει να αλλάξουν και κάποιες συνήθειες.