Μετάβαση στο κύριο περιεχόμενο

Ευρω-μαζοχισμός και ευρω-τρέλα



Ευρω-μαζοχισμός και ευρω-τρέλα
.

ΣΗΜΕΙΟ αντιλεγόμενο εξακολουθεί να αποτελεί η Ευρωπαϊκή Ένωση, δύο χρόνια και κάτι μέρες, από την ημέρα που η Κύπρος εντάχθηκε στους κόλπους της Ένωσης και εκχώρησε τον καθορισμό και τον έλεγχο του συστήματος διακυβέρνησης σε ποσοστό 60% στις Βρυξέλλες. Τη μια μέρα οι πολιτικοί εναποθέτουν τις ελπίδες τους στην Ευρώπη και την άλλη θεωρούν την Ένωση ως αιτία όλων των δυσκολιών που αντιμετωπίζουν οι πολίτες. Και όλα αυτά στη μάχη για την εξουσία και στη διαδικασία της προπαγάνδας για εξασφάλιση ψήφων. Πέρα από όλα αυτά ο προβληματισμός για το ευρωπαϊκό μέλλον είναι ανύπαρκτος, ενώ και η Εκκλησία της Κύπρου περιορίζεται στην άντληση πόρων από τα ευρωπαϊκά ταμεία.

ΤΟ ΛΟΓΙΚΟ ζητούμενο για την Ορθόδοξη Εκκλησία της Κύπρου, όπως και την Εκκλησία της Ελλάδας, θα έπρεπε να είναι η Ορθόδοξη μαρτυρία, η ιεραποστολή, στους αδελφούς και συν-υπηκόους της Ευρωπαϊκής Ένωσης. Όχι, προς Θεού, να αρχίσει ένας νέος σταυροφορικός πόλεμος, αλλά οι Ορθόδοξοι να δώσουν τα φώτα τους, να προσφέρουν τις εμπειρίες τους, στους ανθρώπους οι οποίοι αναζητούν φως και τον άλλο παραδοσιακό χριστιανισμό. Ο Οικουμενικός Πατριάρχης Βαρθολομαίος και το Οικουμενικό Πατριαρχείο, είναι ίσως οι μόνοι που αντελήφθησαν την ιστορική αυτή ευθύνη, ενώ οι Εκκλησίες της Ελλάδας και της Κύπρου, προς το παρόν περί άλλα τυρβάζουν.

ΒΕΒΑΙΩΣ έγιναν σημαντικά βήματα, αν αναλογιστεί κανείς τι συνέβαινε πριν μερικά χρόνια, όπου οτιδήποτε προερχόταν από τη Δύση ήταν κατακριτέο και επικίνδυνο. Ο χρόνος αλλάζει νοοτροπίες και μειώνει τους φόβους, κυρίως ανάμεσα στους νέους. Τα τείχη που έστησαν οι μεγαλύτεροι για να μην βλέπουν οι άλλοι τις "πομπές" τους, φαίνεται ότι καθημερινά γίνονται πιο χαμηλά και ένα νέο πνεύμα ελευθερίας αναδύεται, ανατρέποντας τα αόρατα κέντρα του φανατισμού και του αμαρτωλού εθνικισμού.
ΜΕΡΑ με τη μέρα υποχωρεί ο ευρω-μαζοχισμός και η ευρω-τρέλα, μαζί με τους ευρω-λιγούρηδες και τους ευρω-σκεπτικιστές και αναδεικνύεται μια νέα πραγματικότητα, η οποία μπορεί να κινείται γύρω από το χρήμα και τα οικονομικά συμφέροντα, αλλά αναφύει αρχές όπως ο σεβασμός της ετερότητας, του άλλου, της καλής άμιλλας και του ανταγωνισμού με ανοικτά χαρτιά. Οι γνώσεις διαχέονται χωρίς προκαταλήψεις, στη χωρίς σύνορα Ευρώπη και μέσα από τη διαπάλη των ιδεών ανοίγει και η χαραμάδα που ονομάζεται Ορθόδοξη γραμματεία και Ορθόδοξη πίστη.

Ο ΜΕΓΑΣ βυζαντινολόγος ο αείμνηστος Βρετανός Σερ Στήβεν
Pάνσιμαν το 1993 έλεγε ότι "ο 21ος αιώνας θα είναι αιώνας της Ορθοδοξίας". Η πρόβλεψη στηριζόταν όχι σε μαντικές ικανότητες αλλά στη διαπίστωση ότι η Δύση αναζητά τον παραδοσιακό Χριστιανισμό, στο γεγονός ότι η ρωμαιοκαθολική Εκκλησία έκανε τεράστια βήματα προς την Ορθοδοξία και στην απλή παρατήρηση ότι ο κύκλος του υλισμού διέρχεται από την αναζήτηση της αξίας και του νοήματος της ζωής. Εξάλλου όσοι είχαν την ευκαιρία να παραστούν σε διαχριστιανικά και διαθρησκευτικά συνέδρια διαπιστώνουν ότι το ενδιαφέρον βρίσκεται στην ορθόδοξη θεολογία, η οποία έχει απαντήσεις για όλα τα προβλήματα.

Ο ΟΙΚΟΥΜΕΝΙΚΟΣ Πατριάρχης Βαρθολομαίος έδωσε με ξεκάθαρο τρόπο το στίγμα των σχέσεων μεταξύ της Ορθόδοξης Ανατολής και της αλλόδοξης Δύσης: "Η ενοποίησις της Ευρώπης, τυγχάνει ημίν οικείον έργον. Διακονούμεν παράδοσιν δέκα και επτά αιώνων μεριμνών και αγώνων διά τη σωτηρία και την ενότητα του πολιτισμού της Ευρώπης. Το Οικουμενικό Πατριαρχείον και η Ορθόδοξος εν γένει Εκκλησία σέβονται τας εθνικάς παραδόσεις και ευαισθησίας των λαών. Καταδικάζομεν όμως με τον πλέον κατηγορηματικόν τρόπον κάθε είδους φανατισμόν, παρανομίαν, και άσκησιν βίας, οποθενδήποτε και αν προέρχονται ταύτα. Παραμένει αμετακίνητος η εμμονή ημών εις την ανάγκην ελευθέρας και ειρηνικής συμβιώσεως των λαών. Η ηνωμένη Ευρώπη δεν ημπορεί να είναι μόνον σχεδιασμός ενιαίας οικονομικής αναπτύξεως και προγραμματισμός ενιαίας αμυντικής πολιτικής. Εκ των πραγμάτων το όραμα απαιτεί και ενιαίαν κοινωνικήν πολιτικήν, ειρηνικής και γονίμου συνεργασίας των ευρωπαϊκών λαών. Το αίτημα είναι πολιτισμικόν. Αίτημα νοήματος των διανθρωπίνων σχέσεων, των σχέσεων αλληλοπεριχωρήσεως των εθνικών παραδόσεων".

Σχόλια

Δημοφιλείς αναρτήσεις από αυτό το ιστολόγιο

Τα εγγόνια του «διαβόλου»

Τα εγγόνια του «διαβόλου» . «Παπά παιδί, διαβόλου εγγόνι», συνηθίζει να λέει ο λαός, περιγελώντας και κοροϊδεύοντας τα καμώματα των ανθρώπων, που ζουν δίπλα στο ιερατείο. Είναι γεγονός και συχνό φαινόμενο, τα παπαδοπαίδια μη αντέχοντας την καταπίεση από την αναγκαστική συμμετοχή στο εκκλησιαστικό γίγνεσθαι, να οδηγούνται σε μικρές ή μεγάλες επαναστάσεις. Η βίωση της καθημερινότητας με τα προβλήματα και τις παραξενιές της, οδηγεί σε απομυθοποίηση του ιερατείου. Το παιδί ξέρει πρώτα τον πατέρα του, που μπορεί να παίζει και να γελά και μετά τον παπά, που διδάσκει. Ακόμη οι άνθρωποι που ζουν δίπλα στο ιερατείο, αναγκαστικά δακτυλοδείχνονται ως κομμάτι του «εκλεκτού» και περικλείονται σε τείχη καθωσπρεπισμού. Τα δεδομένα γίνονται τραγικά όταν η απομυθοποίηση του ιερατείου, συνοδεύεται και από αμφισβήτηση της αξίας του. Ωστόσο, το κριτήριο αυτό είναι πολύ σχετικό αφού ακόμη και αποδεδειγμένα άγιες οικογένειες, όπως του Μεγάλου Βασιλείου, είχαν στους κόλπους τους παιδιά που κάθε άλλο π...

Ο «γουμάς» της Λύσης

. "Νάτουν η Σκάλα μάλι σου, τζαι να μου τη χαρίσης, εν την αλλάσω φίλε μου με ένα γουμάν της Λύσης", τραγουδά ο λαικός ποιητής Παύλος Λιασίδης, και οι αλλόθρησκοι αττίλες βάλθηκαν να κάνουν το "καμάρι της μεσαρκάς" κατά τον άλλο λαϊκό ποιητή της Λύσης Γιακουμή Ατσίκκο, από χώρο μεγαλοπρέπειας, ομορφιάς και λαμπρότητας σε πραγματικό χώρο κατοικίας άλογων ζώων.... Τα χρόνια πέρασαν και η εξιδανίκευση του χαμένου τόπου ήλθε και ο μύθος κάλυψε την πραγματικότητα. Η Λύση 25 χρόνια μετά, έγινε διεθνώς γνωστή για τις κλεμμένες τοιχογραφίες του Αγίου Ευφημιανού, ενώ και οι άνθρωποι της, διασκορπισμένοι σΆ όλη την Κύπρο, παινεύονται για την καταγωγή και τα χαμένα μεγαλεία της Λύσης? Η προσπάθεια να αγγίξω το φαινόμενο «Λυσιώτες» είναι σίγουρα υποκειμενική, αλλά ίσως θα πρέπει κάποτε να περάσουμε από τον «όμορφο μύθο της τελειότητας», στην κοινωνική ανάλυση και τη αντικειμενική μελέτη? αν βεβαίως θέλουμε να μην χαθούμε από την κούραση των αντικατοχικών και μά...

«Αν ήταν η αζούλα πούζα» θα είχαμε και ουράνιο

➧ «Αν ήταν η αζούλα πούζα, ήταν να πουζιάσει ούλος ο κόσμος» δηλαδή αν η ζήλια ήταν κήλη, θα ήταν άρρω- στος όλος ο κόσμος. Η κυπριακή παροιμία ακολουθεί και τους σημερινούς Κύπριους και η κακή ζήλια φαί- νεται ότι κατατρύχει κάθε προσπάθεια, για να γίνει κάτι καλό σε αυτό τον τόπο. Αποσβολωμένοι οι τηλε- θεατές είδαν τον πρόεδρος του ΕΤΕΚ, τον σοβαρό Στέλιο Αχνιώτη, να ζητά εξηγήσεις από τον Νεοκλή Συλικιώτη, για δημοσιεύματα, σύμφωνα με τα οποία το αμερικανικό ωκεανογραφικό σκάφος Ναυτίλος, α- ναζητά ουράνιο στην περιοχή της υποθαλάσσιας ορο- σειράς Ερατοσθένης, εξήντα ναυτικά μίλια δυτικά της Πάφου. Ο υπουργός Εμπορίου χαμογελώντας εξέ- φρασε άγνοια, ενώ πιο παραστατικός και με πλατύτε- ρο χαμόγελο ήταν και την επομένη ο υπουργός Συ- γκοινωνιών, Ευθύμιος Φλουρέντζου. Καλά εκεί στο ΕΤΕΚ δεν ρωτούν –σε επιστημονικό επίπεδο– πριν να εκτεθούν δημοσίως; Είναι δικαιολογία ότι ρωτούσε ο πρόεδρος του ΕΤΕΚ ως απλός πολίτης αυτού του τό- που. Δεν θα ήταν καλύτερα το ΕΤΕΚ να ζητήσει από τους ε...