Θέρμανση με "καλά" ψέματα
.
ΑΛΛΗ ΔΟΥΛΕΙΑ κάνουν οι οικονομολόγοι, άλλη οι λογιστές και άλλη οι πολιτικοί, παρόλο που όλοι ασχολούνται με τα νούμερα της οικονομίας. Οι λογιστές βλέπουν κέρδη και ζημιές, διαβάζουν έσοδα και δαπάνες και δεν σκέφτονται για το αύριο. Από την άλλη οι οικονομολόγοι διαβάζουν νούμερα σήμερα και βλέπουν επιπτώσεις στο αύριο. Ο καθένας έχει και θέση και ρόλο στο παιγνίδι της οικονομίας. Αυτοί όμως που κατέχουν θέσεις κλειδιά στο σύστημα είναι οι πολιτικοί, οι οποίοι διαβάζουν τα νούμερα αναλόγως της παράταξης ή της εξουσίας που κατέχουν, δηλαδή αν είναι στην κυβέρνηση ή στην αντιπολίτευση. Είναι οι πολιτικοί οι οποίοι έχουν την ευθύνη να βλέπουν πίσω από τα νούμερα τους ανθρώπους και τις ανάγκες τους. Είναι οι πολιτικοί οι οποίοι οφείλουν να καθορίζουν τις σχέσεις ανάμεσα στην ευημερία των ανθρώπων και των αριθμών.
ΑΥΤΕΣ τις μέρες βλέπουμε έναν πόλεμο ανάμεσα στην κυβέρνηση και τα κόμματα, πλην του ΔΗΚΟ για τη μείωση του πετρελαίου θέρμανσης. Ο πρόεδρος της Δημοκρατίας "αδειάζει" τον πρόεδρο της Βουλής, απορρίπτοντας το αίτημα για μείωση κατά τρία σεντ το λίτρο στο φόρο κατανάλωσης. Από την άλλη ο Δημήτρης Χριστόφιας "αδειάζει" τον Τάσσο Παπαδόπουλο, υποδεικνύοντάς του τις προεκλογικές του υποσχέσεις. Πέρα όμως από τον πόλεμο δηλώσεων υπάρχει και η ουσία της υπόθεσης. Από τη μείωση του φόρου θα ωφεληθούν βασικά οι μεσαίες και οι πλούσιες τάξεις του πληθυσμού που διαθέτουν κεντρική θέρμανση πετρελαίου. Αντιθέτως οι χαμηλές τάξεις, οι οποίες ζεσταίνονται με μικρές θερμάστρες, είτε πετρελαίου, είτε γκαζιού, δεν τους αγγίζουν οι εξαγγελίες. Και η απλή απορία, δεν θα ήταν καλύτερα να ενισχυθούν οι φτωχοί, είτε με αυξήσεις σε επιδόματα, είτε κυρίως με αυξήσεις στους κατώτατους μισθούς.
ΣΤΟΧΟΣ κάθε ευνομούμενης και με ανθρώπινο πρόσωπο κοινωνίας, είναι να μειώνεται η ψαλίδα ανάμεσα στους πλούσιους και τους φτωχούς. Αν επικρατήσει πλήρως ο νόμος της ζούγκλας, ο άκρατος καπιταλισμός ή ο απόλυτος κομουνισμός, τα αποτελέσματα ήταν και είναι αποδεδειγμένα πάντα τραγικά. Από τους τοκογλύφους που υπόφερε για αιώνες η Κύπρος, μέχρι και τη νόμιμη κλοπή του χρηματιστηρίου, όλα δείχνουν ότι βρίσκεται σε εξέλιξη και σήμερα ένας ακήρυκτος πόλεμος για να γίνουν οι πλούσιοι πλουσιότεροι και οι φτωχοί φτωχότεροι. Οι μόνοι που έχουν τη δύναμη να ανατρέψουν το σύστημα είναι οι πολιτικοί με τους νόμους, τους θεσμούς που ψηφίζουν και υιοθετούν.
ΠΕΡΑ από το πετρέλαιο θέρμανσης φαίνεται ότι ο μεγαλύτερος κίνδυνος για την κοινωνία της Κύπρου, είναι η αύξηση της ψαλίδας ανάμεσα στους πλούσιους και τους φτωχούς. Οι στατιστικές δείχνουν ότι το 55% των συνταξιούχων ζουν κάτω από το όριο της φτώχειας, ενώ στις υπόλοιπες χώρες της Ευρώπης το ποσοστό αυτό είναι κάτω από το 20%. Το σύστημα κοινωνικών ασφαλίσεων είναι αναλογικό, δηλαδή ο καθένας λαμβάνει αναλόγως του ποσού που καταθέτει στο ταμείο. Άρα η ψαλίδα συνεχίζεται και στην τρίτη ηλικία. Έρευνα του Πανεπιστημίου Κύπρου κατέδειξε ότι η περίφημη Αυτόματη Τιμαριθμική Αναπροσαρμογή, είναι επ' ωφελεία των πλουσίων και όχι των φτωχών, λόγω της ποσοστιαίας αύξησης των μισθών. Η ίδια λογική επικρατεί και στην αμοιβή των μισθοσυντήρητων όπου οι αυξήσεις γίνονται αισθητές στους πάνω ενώ για τους κάτω είναι συνήθως ανεπαίσθητες. Άρα το μεγαλύτερο πρόβλημα στην Κύπρο, δεν είναι οι "παρωνυχίδες" του πετρελαίου θέρμανσης αλλά το όλο σύστημα που προάγει το άνοιγμα της ψαλίδας πλουσίων και φτωχών.
ΑΥΤΕΣ τις μέρες βλέπουμε έναν πόλεμο ανάμεσα στην κυβέρνηση και τα κόμματα, πλην του ΔΗΚΟ για τη μείωση του πετρελαίου θέρμανσης. Ο πρόεδρος της Δημοκρατίας "αδειάζει" τον πρόεδρο της Βουλής, απορρίπτοντας το αίτημα για μείωση κατά τρία σεντ το λίτρο στο φόρο κατανάλωσης. Από την άλλη ο Δημήτρης Χριστόφιας "αδειάζει" τον Τάσσο Παπαδόπουλο, υποδεικνύοντάς του τις προεκλογικές του υποσχέσεις. Πέρα όμως από τον πόλεμο δηλώσεων υπάρχει και η ουσία της υπόθεσης. Από τη μείωση του φόρου θα ωφεληθούν βασικά οι μεσαίες και οι πλούσιες τάξεις του πληθυσμού που διαθέτουν κεντρική θέρμανση πετρελαίου. Αντιθέτως οι χαμηλές τάξεις, οι οποίες ζεσταίνονται με μικρές θερμάστρες, είτε πετρελαίου, είτε γκαζιού, δεν τους αγγίζουν οι εξαγγελίες. Και η απλή απορία, δεν θα ήταν καλύτερα να ενισχυθούν οι φτωχοί, είτε με αυξήσεις σε επιδόματα, είτε κυρίως με αυξήσεις στους κατώτατους μισθούς.
ΣΤΟΧΟΣ κάθε ευνομούμενης και με ανθρώπινο πρόσωπο κοινωνίας, είναι να μειώνεται η ψαλίδα ανάμεσα στους πλούσιους και τους φτωχούς. Αν επικρατήσει πλήρως ο νόμος της ζούγκλας, ο άκρατος καπιταλισμός ή ο απόλυτος κομουνισμός, τα αποτελέσματα ήταν και είναι αποδεδειγμένα πάντα τραγικά. Από τους τοκογλύφους που υπόφερε για αιώνες η Κύπρος, μέχρι και τη νόμιμη κλοπή του χρηματιστηρίου, όλα δείχνουν ότι βρίσκεται σε εξέλιξη και σήμερα ένας ακήρυκτος πόλεμος για να γίνουν οι πλούσιοι πλουσιότεροι και οι φτωχοί φτωχότεροι. Οι μόνοι που έχουν τη δύναμη να ανατρέψουν το σύστημα είναι οι πολιτικοί με τους νόμους, τους θεσμούς που ψηφίζουν και υιοθετούν.
ΠΕΡΑ από το πετρέλαιο θέρμανσης φαίνεται ότι ο μεγαλύτερος κίνδυνος για την κοινωνία της Κύπρου, είναι η αύξηση της ψαλίδας ανάμεσα στους πλούσιους και τους φτωχούς. Οι στατιστικές δείχνουν ότι το 55% των συνταξιούχων ζουν κάτω από το όριο της φτώχειας, ενώ στις υπόλοιπες χώρες της Ευρώπης το ποσοστό αυτό είναι κάτω από το 20%. Το σύστημα κοινωνικών ασφαλίσεων είναι αναλογικό, δηλαδή ο καθένας λαμβάνει αναλόγως του ποσού που καταθέτει στο ταμείο. Άρα η ψαλίδα συνεχίζεται και στην τρίτη ηλικία. Έρευνα του Πανεπιστημίου Κύπρου κατέδειξε ότι η περίφημη Αυτόματη Τιμαριθμική Αναπροσαρμογή, είναι επ' ωφελεία των πλουσίων και όχι των φτωχών, λόγω της ποσοστιαίας αύξησης των μισθών. Η ίδια λογική επικρατεί και στην αμοιβή των μισθοσυντήρητων όπου οι αυξήσεις γίνονται αισθητές στους πάνω ενώ για τους κάτω είναι συνήθως ανεπαίσθητες. Άρα το μεγαλύτερο πρόβλημα στην Κύπρο, δεν είναι οι "παρωνυχίδες" του πετρελαίου θέρμανσης αλλά το όλο σύστημα που προάγει το άνοιγμα της ψαλίδας πλουσίων και φτωχών.
Σχόλια