Στο όνομα του ευρω-επιτρόπου
Στο όνομα του ευρω-επιτρόπου
.
Κάποτε λέγαμε τους ευρωπαίους κουτόφραγκους και γελούσαμε στα κρυφά, τάχα
εμείς είμαστε πιο έξυπνοι και πιο πονηροί. Ωστόσο, οι καιροί άλλαξαν και τώρα
τρέχουμε να προλάβουμε και να εφαρμόσουμε αυτά που μας υποδεικνύουν οι
«κουτοί». Ζώντας μέσα στο χάος της απατεωνιάς και τη μιζέρια της αυταρέσκειας
μας, προσπαθούμε να κολυμπήσουμε στα βαθιά νερά της Ευρωπαϊκής Ένωσης. Ευτυχώς
οι κυβερνώντες, πρώην και νυν, το πήραν είδηση ότι εκεί δεν σηκώνει ρουσφέτι
και ευτυχώς οι επιλογές μέχρι στιγμής, σε μεγάλο βαθμό είναι αξιοκρατικές. Ο
Γλαύκος Κληρίδης, έβαλε για διαπραγματευτή τον πάλαι ποτέ αντίπαλο του Γιώργο
Βασιλείου και ο Τάσσος Παπαδόπουλος για συντονιστή εναρμόνισης τον Τάκη
Χατζηδημητρίου. Το επόμενο μεγάλο ερώτημα, είναι ποίος θα είναι ο Επίτροπος – κάτι
σαν υπουργός της Ε.Ε. - που θα ορίσει η Κύπρος.
Οι Βρυξέλλες πολύ έξυπνα, δίδουν το δικαίωμα στην κάθε χώρα να υποδείξει το άτομο που θέλει. Ωστόσο, τα δύσκολα ξεκινούν μετά τον ορισμό. Ο επίτροπος θα πρέπει να περάσει εξετάσεις από την Ευρωπαϊκή Επιτροπή, δηλαδή από τους Υπουργούς Εξωτερικών και το Ευρωκοινοβούλιο. Οι ερωτήσεις φυσικά δεν είναι μνήμης αλλά ούτε γνώσεων. Εκεί θα πρέπει να φανεί αν ο υποψήφιος αξίζει για την υπεύθυνη και δύσκολη θέση. Αν μπορεί να αναλάβει το χαρτοφυλάκιο, όχι της χώρας του αλλά ολόκληρης της Ευρώπης.
Οι αξιωματούχοι των Βρυξελλών, δεν περιμένουν τους αρχηγούς κρατών να ορίσουν τον εκλεκτό τους, αλλά προληπτικά και παρασκηνιακά, υποδεικνύουν ότι η προσωπικότητα που θα επιλεγεί, θα πρέπει να είναι κάποιας αξίας. Δεν παραλείπουν να υπενθυμίζουν ότι η Επιτροπή έχει δικαίωμα να αποπέμψει ένα ανίκανο Επίτροπο, ή στη χειρότερη περίπτωση να τον ορίσουν σε ένα χαρτοφυλάκιο που δεν θα έχει αξία. Μάλιστα ένας αξιωματούχος έλεγε μεταξύ σοβαρού και αστείου. Αν μας στείλετε κανένα «ξεροκέφαλο» θα τον βάλουμε να προσέχει τις πινακίδες. Να μάθει να διαβάζει για να αντιληφθεί τι είναι η Ευρώπη.
Κάθε χώρα στο μεγάλο παζάρι που λέγεται Ευρωπαϊκή Ένωση – αν δεν το εμπεδώσαμε θα το μάθουμε με το χρόνο – επιδιώκει να καταλάβουν δικοί της άνθρωποι, σημαντικά πόστα. Παρόλο που οι Επίτροποι δεν αντιπροσωπεύουν τις χώρες τους, εντούτοις μπορεί να προσφέρουν πολλά για τις χώρες τους. Είναι φυσικό οι ισχυρές χώρες όπως η Γερμανία, η Αγγλία και η Γαλλία, να έχουν τον πρώτο λόγο και να διαλέγουν Επίτροπο, αλλά μετά από αυτούς υπάρχουν άλλοι 24 Επίτροποι. Δηλαδή με άλλα λόγια, αν μια χώρα στείλει ανάξιο επίτροπο, οι επιπτώσεις δεν θα είναι μόνο στην Ευρωπαϊκή Ένωση, αλλά κυρίως στη χώρα που τον στέλλει.
Ο Τάσσος Παπαδόπουλος, έχει μπροστά του, τον σημαντικότερο διορισμό, που πρέπει να κάνει κατά τη διάρκεια της θητείας του. Θα δώσει εξετάσεις, όχι σε κομματάρχες και πολιτικούς φίλους, αλλά σε ευρωπαίους ηγέτες που ξέρουν κάτι παραπάνω. Αναλόγως του ατόμου που θα επιλέξει, θα έχει και τις ανάλογες επιπτώσεις ή κέρδη, η Κύπρος ολόκληρη. Ήδη δέχθηκε αρκετές επικρίσεις για την πολιτική της «άδειας καρέκλας» η οποία είτε ηθελημένα, είτε εξ ανάγκης υπάρχει. Τώρα αναμένουμε να δούμε την κίνηση του και αν θα καταφέρει να μην κάνει λάθος επιλογή.
Η Ευρωπαϊκή Ένωση, επαγγέλλεται τα ανθρώπινα δικαιώματα και προβάλλει το πνεύμα ελευθερίας και δημοκρατίας. Ωστόσο, η αξιοκρατία είναι κανόνας – έστω και αν υπάρχουν εξαιρέσεις – και επιπλέον ξέρει να ελέγχει. Τα χαστούκια δεν είναι άμεσα, αλλά έμμεσα και πληρώνονται πολύ ακριβά. Ακόμη και αυτό το όπλα του ΒΕΤΟ στοιχίζει πανάκριβα, κυρίως όταν θίγονται συμφέροντα των μεγάλων. Η Ευρωπαϊκή Ένωση είναι ένας ωκεανός, όπου για να επιζήσεις θα πρέπει να μάθεις να κολυμπάς, να παίρνεις και να δίδεις, να μάθεις το σύστημα, που στηρίζεται σε κανόνες και συμφέροντα και όχι σε φιλίες και συμπάθειες.
Οι Βρυξέλλες πολύ έξυπνα, δίδουν το δικαίωμα στην κάθε χώρα να υποδείξει το άτομο που θέλει. Ωστόσο, τα δύσκολα ξεκινούν μετά τον ορισμό. Ο επίτροπος θα πρέπει να περάσει εξετάσεις από την Ευρωπαϊκή Επιτροπή, δηλαδή από τους Υπουργούς Εξωτερικών και το Ευρωκοινοβούλιο. Οι ερωτήσεις φυσικά δεν είναι μνήμης αλλά ούτε γνώσεων. Εκεί θα πρέπει να φανεί αν ο υποψήφιος αξίζει για την υπεύθυνη και δύσκολη θέση. Αν μπορεί να αναλάβει το χαρτοφυλάκιο, όχι της χώρας του αλλά ολόκληρης της Ευρώπης.
Οι αξιωματούχοι των Βρυξελλών, δεν περιμένουν τους αρχηγούς κρατών να ορίσουν τον εκλεκτό τους, αλλά προληπτικά και παρασκηνιακά, υποδεικνύουν ότι η προσωπικότητα που θα επιλεγεί, θα πρέπει να είναι κάποιας αξίας. Δεν παραλείπουν να υπενθυμίζουν ότι η Επιτροπή έχει δικαίωμα να αποπέμψει ένα ανίκανο Επίτροπο, ή στη χειρότερη περίπτωση να τον ορίσουν σε ένα χαρτοφυλάκιο που δεν θα έχει αξία. Μάλιστα ένας αξιωματούχος έλεγε μεταξύ σοβαρού και αστείου. Αν μας στείλετε κανένα «ξεροκέφαλο» θα τον βάλουμε να προσέχει τις πινακίδες. Να μάθει να διαβάζει για να αντιληφθεί τι είναι η Ευρώπη.
Κάθε χώρα στο μεγάλο παζάρι που λέγεται Ευρωπαϊκή Ένωση – αν δεν το εμπεδώσαμε θα το μάθουμε με το χρόνο – επιδιώκει να καταλάβουν δικοί της άνθρωποι, σημαντικά πόστα. Παρόλο που οι Επίτροποι δεν αντιπροσωπεύουν τις χώρες τους, εντούτοις μπορεί να προσφέρουν πολλά για τις χώρες τους. Είναι φυσικό οι ισχυρές χώρες όπως η Γερμανία, η Αγγλία και η Γαλλία, να έχουν τον πρώτο λόγο και να διαλέγουν Επίτροπο, αλλά μετά από αυτούς υπάρχουν άλλοι 24 Επίτροποι. Δηλαδή με άλλα λόγια, αν μια χώρα στείλει ανάξιο επίτροπο, οι επιπτώσεις δεν θα είναι μόνο στην Ευρωπαϊκή Ένωση, αλλά κυρίως στη χώρα που τον στέλλει.
Ο Τάσσος Παπαδόπουλος, έχει μπροστά του, τον σημαντικότερο διορισμό, που πρέπει να κάνει κατά τη διάρκεια της θητείας του. Θα δώσει εξετάσεις, όχι σε κομματάρχες και πολιτικούς φίλους, αλλά σε ευρωπαίους ηγέτες που ξέρουν κάτι παραπάνω. Αναλόγως του ατόμου που θα επιλέξει, θα έχει και τις ανάλογες επιπτώσεις ή κέρδη, η Κύπρος ολόκληρη. Ήδη δέχθηκε αρκετές επικρίσεις για την πολιτική της «άδειας καρέκλας» η οποία είτε ηθελημένα, είτε εξ ανάγκης υπάρχει. Τώρα αναμένουμε να δούμε την κίνηση του και αν θα καταφέρει να μην κάνει λάθος επιλογή.
Η Ευρωπαϊκή Ένωση, επαγγέλλεται τα ανθρώπινα δικαιώματα και προβάλλει το πνεύμα ελευθερίας και δημοκρατίας. Ωστόσο, η αξιοκρατία είναι κανόνας – έστω και αν υπάρχουν εξαιρέσεις – και επιπλέον ξέρει να ελέγχει. Τα χαστούκια δεν είναι άμεσα, αλλά έμμεσα και πληρώνονται πολύ ακριβά. Ακόμη και αυτό το όπλα του ΒΕΤΟ στοιχίζει πανάκριβα, κυρίως όταν θίγονται συμφέροντα των μεγάλων. Η Ευρωπαϊκή Ένωση είναι ένας ωκεανός, όπου για να επιζήσεις θα πρέπει να μάθεις να κολυμπάς, να παίρνεις και να δίδεις, να μάθεις το σύστημα, που στηρίζεται σε κανόνες και συμφέροντα και όχι σε φιλίες και συμπάθειες.
Σχόλια