Στα «αγκάθια» ο Μάκης

Στα «αγκάθια» ο Μάκης

.

---

? Σε ένα αγρό γεμάτο «αγκάθια» μπήκε κυριολεκτικά ο Μάκης Κεραυνός. Ο νέος υπουργός Οικονομικών, αναλαμβάνει το δύσκολο και γεμάτο παγίδες υπουργείο, με στόχο να τετραγωνίσει κυριολεκτικά τον κύκλο. Χειροπόδαρα δεμένος, από τις προεκλογικές δεσμεύσεις του Τάσσου Παπαδόπουλου και του ΑΚΕΛ, για μη επιβολή νέων φόρων και για μη ιδιωτικοποιήσεις οργανισμών κοινής ωφελείας και με τη δαμόκλειο σπάθη των αυστηρότατων περιορισμών που θέτει η Ευρωπαϊκή Ένωση, θα πρέπει να πετύχει το θαύμα και να συμμαζέψει τα δημόσια οικονομικά. Ο άνθρωπος φαίνεται ότι μπήκε στον αγρό με τα αγκάθια, φορώντας ψηλές μπότες, αλλά και πάλι θα πρέπει να προσέχει πάρα πολύ να μην του μπουν τα αγκάθια στο πρόσωπο. Έχει γνώσεις οικονομίας, είναι εργατικότατος, αλλά δεν διαθέτει την επαρκή πολιτική πείρα, ώστε να ξεπερνά τα εμπόδια. Ήδη πήρε το πρώτο του μάθημα, με τη διαρροή των σκέψεων του Υπουργείου για αυξήσεις στο ΦΠΑ και τη ρήση του προέδρου για ανόητους υπαλλήλους. Απολαμβάνει φυσικά την περίοδο χάριτος, του κάθε πρωτάρη, αλλά τέτοια λάθη, δεν θα συγχωρούνται εύκολα στο μέλλον.

? Το πρώτο και κύριο στοίχημα το οποίο θα πρέπει να κερδίσει ο Μάκης Κεραυνός, είναι η συνεργασία στο ίδιο το Υπουργείο. Υπάρχουν πολλοί και καλοί, δουλευταράδες τεχνοκράτες, οι οποίοι όμως έχουν δημοσιοϋπαλληλικό φόβο και νοοτροπία. Ο βαρύς και άστοχος χαρακτηρισμός του προέδρου της Δημοκρατίας για ανόητους υπαλλήλους, ήταν ό,τι χειρότερο μπορούσε να προσφέρει στον Υπουργό του. Οι καλοί υπάλληλοι, έχουν και καλό εγωισμό και τέτοιοι χαρακτηρισμοί προσβάλλουν και μειώνουν την παραγωγικότητα. Η δυνατότητα να ρίξει κεραυνούς, ο Κεραυνός, είναι μάλλον αδύνατη αφού η δύναμη της ΠΑΣΥΔΥ και η πολυπλοκότητα των νόμων, όπως πολύ καλά γνωρίζει, καθιστά αδύνατη την τιμωρία των υπαλλήλων που μειώνουν την παραγωγικότητα τους. Είναι εξάλλου γνωστό το μότο, ότι όσο πιο λίγο δουλεύεις τόσο πιο λίγα λάθη κάνεις.

? Το δεύτερο στοίχημα που πρέπει να κερδίσει ο Μάκης Κεραυνός, είναι ο χρόνος. Οι προκάτοχοι του Τάκης Κληρίδης και Μάρκος Κυπριανού, την πάτησαν κυριολεκτικά σε αυτό το επίπεδο. Ο Τάκης Κληρίδης, χρειάστηκε πολλούς μήνες συνομιλιών με τη Βουλή για να περάσει τη φορολογική μεταρρύθμιση. Εδώ να πούμε ότι ο Μάκης Κεραυνός, έχει ιδίαν πείρα, αφού έλεγχε την κατάσταση μαζί με το Μάρκο, για χάρη του ΔΗΚΟ. Ο Μάρκος Κυπριανού, ως Υπουργός, ξεκίνησε τη φορολογική αμνηστία και την άρση του τραπεζικού απορρήτου, αλλά έφυγε από Υπουργός και ακόμη δεν ψηφίστηκαν τα νομοσχέδια. Σε αυτό το κεφάλαιο θα πρέπει να προστεθούν και οι καλές σχέσεις που πρέπει να διατηρήσει με τη Βουλή. Βεβαίως ο κυβερνητικός συνασπισμός διατηρεί την πλειοψηφία στη Βουλή, αλλά αυτό δεν σημαίνει ότι θα μπορεί να περνά χωρίς εμπόδια ό,τι θέλει. Εξάλλου η πείρα δείχνει ότι όλοι οι βουλευτές, σκέφτονται πρώτα τα συμφέροντα του κοσμάκη και μετά τα συμφέροντα της κυβέρνησης, έστω και αν είναι μέρος του συνασπισμού.


? Το τρίτο και δυσκολότερο στοίχημα για τον νέο Υπουργό Οικονομικών είναι η προώθηση ευφάνταστων μέτρων που θα σώσουν τα δημόσια οικονομικά αλλά και περιορίσουν ή θα εξανεμίσουν τη λαϊκή αντίδραση. Ο στόχος της ΟΝΕ, μπορεί να ακούγεται ως θαυμάσιος αλλά πρέπει να «φτύσει αίμα» και αυτός και ο λαός για να επιτευχθεί. Να θυμηθούμε μόνο τι έγινε στην Ελλάδα με ένα Σημίτη, που ένα έλεγε και δέκα γίνονταν. Καλό είναι, ο Μάκης, να κάνει κανένα ταξιδάκι στην Αθήνα και να ζητήσει τις γνώσεις και τις εμπειρίες των ανθρώπων του ΠΑΣΟΚ που έβαλαν τη χώρα στο σκληρό πυρήνα της Ευρώπης. Το μυστικό, ήταν στις συμφωνίες κυρίων, που πέτυχε ο Σημίτης, με τους οικονομικούς παράγοντες, με τους ανθρώπους που κινούσαν από τα παρασκήνια την πολιτική και οικονομική εξουσία στην Ελλάδα. Δεν ξέρω πόσο εύκολο είναι να πετύχει η συνεργασία των οικονομικών «τζακιών» της Κύπρου, τα οποία αλληλοτρώγονται αυτή την ώρα για το δημοψήφισμα και τη λύση του κυπριακού.
? Ο χρόνος θα δείξει πόσο σοφή ήταν η κίνηση του Μάκη Κεραυνού, να ανέβει στο πολυτελέστατο Υπουργείο Οικονομικών και να αφήσει το ταπεινό Υπουργείο Εργασίας. Διαθέτει όλα τα προσόντα για να πετύχει, δηλαδή οικονομικές γνώσεις και όρεξη για δουλειά, εκτός όμως από την πολιτική πείρα. Διαθέτει επίσης και ένα σπάνιο προσόν, να μπορεί να ξεχωρίζει τους καλούς από τους κακούς υπαλλήλους, τους εργατικούς από τους τεμπέληδες. Πρέπει όμως πάνω από όλα, να εφοδιαστεί με πολύ υπομονή και επιμονή, να διατηρήσει το μειλίχιο του ύφος και την ταπεινή προσέγγιση των πραγμάτων, για να μπορέσει να πετύχει.