Ο Αντρέας, ο Αβέρωφ και οι δημόσιοι υπάλληλοι...
Ο
Αντρέας, ο Αβέρωφ και οι δημόσιοι υπάλληλοι...
.
?
«Όποιος δεν μπορεί να δείρει τον γάιδαρο, δέρνει το σάμα» και όποιος σηκώνει τα
χέρια από το κακό σύστημα της δημόσιας υπηρεσίας, δέρνει τους ωρομίσθιους
γιατί, λεει, δεν κάνουν καλά τη δουλειά τους.
? Ντροπή και πάλι ντροπή, γιατί τουλάχιστον από «τσίπα» έπρεπε να βρεθούν κάποια σκάνδαλα, από αυτά που αποκαλύπτουν εδώ και χρόνια οι εφημερίδες και κάποιες μεγαλοκαταχρήσεις, από αυτές που συζητά συνεχώς και για χρόνια η Βουλή πριν διατυπωθούν οι κατηγορίες εναντίον των δημοσίων υπαλλήλων.
? Κάποτε στη δεκαετία του ογδόντα, ο μακαρίτης Αντρέας Παπανδρέου, ο μέγας οικονομολόγος, όταν πρωτοβγήκε πρωθυπουργός θέλησε πρώτα απ’ όλα να θεραπεύσει την κακή δημόσια υπηρεσία. ? Έφερε τους καλύτερους Έλληνες οικονομολόγους, όχι φυσικά λογιστές, από τις Ηνωμένες Πολιτείες, όπου ήταν καθηγητές, για να διευθύνουν τις δημόσιες επιχειρήσεις.
? Με πατριωτικό σθένος εγκατέλειψαν ψηλούς μισθούς και καριέρες, επέστρεψαν στην πατρίδα που τους χρειαζόταν, για να προσφέρουν τα φώτα τους, για να επιτελέσουν το υψηλό τους πατριωτικό καθήκον.
? Μπήκαν στις επιχειρήσεις και θέλησαν πρώτα απ’ όλα να αντιμετωπίσουν τα τρέχοντα προβλήματα, να μειώσουν τις καθυστερήσεις στην παραγωγή.
? Δεν δούλευε μία μηχανή, γιατί χάλασε μία βίδα. Εντάξει, είπε ο άσχετος νέος διευθυντής, να αγοράσουμε μία άλλη για να μην κάθονται οι εργαζόμενοι. Αμ δεν γίνεται, του είπαν οι λογιστές του κράτους. ? Ο νόμος προνοεί ότι θα ρωτήσουμε όλα τα εργοστάσια αν χρειάζονται τέτοιες βίδες και θα κάνουμε μειοδοτικό διαγωνισμό και μετά να παραγγείλουμε τις βίδες. Ο άνθρωπος τραβούσε τα μαλλιά του...
? Ο άλλος «πατριώτης» θέλησε να βελτιώσει την παραγωγικότητα των υπεράριθμων υπαλλήλων. Αφού δεν μπορούσε να απολύσει κανένα, λόγω των συντεχνιακών κεκτημένων, αλλά ούτε και να αυξήσει τους μισθούς των καλών και εργατικών υπαλλήλων, σκέφτηκε να βάλει για κάθε τρεις εργαζόμενους έναν επιστάτη, ο οποίος το μόνο που θα έκανε ήταν να επιβλέπει τους άλλους που δουλεύουν. ? Αλλά και πάλι ο άνθρωπος βρήκε τον μπελά του, αφού οι εργαζόμενοι δεν μπορούσαν να δουλεύουν με τον «βραχνά» πάνω από το κεφάλι τους. ? Τελικά ο ένας μετά τον άλλο, βλέποντας και κάποιους συναδέλφους τους που κατέληξαν στη φυλακή για υπερβάλλον ζήλο, πήραν τα μπογαλάκια τους και επέστρεψαν στην ησυχία τους.
? Φυσικά το μόνο που έμεινε ήταν η αύξηση των χρεών των επιχειρήσεων και ο δρόμος για τις ιδιωτικοποιήσεις που ήταν τελικά η λύση.
? Όμως στη ζωή δεν υπάρχει ούτε μαύρο αλλά ούτε και άσπρο και η συνομιλία που είχα πρόσφατα με παλιά καραβάνα της δημόσιας υπηρεσίας ήταν όντως πολύ διαφωτιστική.
? Κάποτε στον τομέα μου εργαζόμαστε δέκα άτομα, αλλά στη συνέχεια ήρθαν και προσέλαβαν άλλους είκοσι χωρίς στην ουσία να υπάρχει λόγος. ? Την ίδια ώρα για να έχουν δουλειά οι νέοι υπάλληλοι, πολλαπλασίασαν τη γραφειοκρατία. Έτσι κάποτε ο πολίτης ερχόταν και σε λίγα λεπτά έφευγε, ενώ τώρα μέχρι να περάσει από τους μισούς υπαλλήλους, θέλει τουλάχιστον μία μέρα, αν φυσικά δεν λείπει κανένας με άδεια ή αν δεν αρρωστήσει. Τότε ο πολίτης χρειάζεται δύο μέρες.
? Πάντως, είτε έτσι είτε αλλιώς η δουλειά γινόταν. Πρόσφατα, με τις αφυπηρετήσεις ανακάλυψαν οι μεγάλοι «εγκέφαλοι» τον θεσμό του ωρομίσθιου εργάτη.
? Έρχονται οι άνθρωποι για να δουλέψουν με την ελπίδα ότι κάποτε θα γίνουν μόνιμοι. Δουλεύουν στην αρχή με όρεξη, αλλά μόλις περάσει λίγος καιρός και ανακαλύψουν το χάος, και μόλις βρουν δεύτερη δουλειά, έρχονται δουλειά για να ξεκουραστούν και να προετοιμαστούν για τη δουλειά του απογεύματος.
? Επιτέλους, πότε θα βρεθεί και στην Κύπρο ένας Ηρακλής που να μιλά λίγο και να κάμνει ουσιαστική δουλειά;
? Οι οικονομολόγοι που βλέπουν μακριά, και όχι οι λογιστές, έχουν πολλές και εύκολες λύσεις, φτάνει να υπάρχει και λίγη πονηριά.
? Ο σοφός Καποδίστριας με τις πατάτες δείχνει τον δρόμο...
? Ντροπή και πάλι ντροπή, γιατί τουλάχιστον από «τσίπα» έπρεπε να βρεθούν κάποια σκάνδαλα, από αυτά που αποκαλύπτουν εδώ και χρόνια οι εφημερίδες και κάποιες μεγαλοκαταχρήσεις, από αυτές που συζητά συνεχώς και για χρόνια η Βουλή πριν διατυπωθούν οι κατηγορίες εναντίον των δημοσίων υπαλλήλων.
? Κάποτε στη δεκαετία του ογδόντα, ο μακαρίτης Αντρέας Παπανδρέου, ο μέγας οικονομολόγος, όταν πρωτοβγήκε πρωθυπουργός θέλησε πρώτα απ’ όλα να θεραπεύσει την κακή δημόσια υπηρεσία. ? Έφερε τους καλύτερους Έλληνες οικονομολόγους, όχι φυσικά λογιστές, από τις Ηνωμένες Πολιτείες, όπου ήταν καθηγητές, για να διευθύνουν τις δημόσιες επιχειρήσεις.
? Με πατριωτικό σθένος εγκατέλειψαν ψηλούς μισθούς και καριέρες, επέστρεψαν στην πατρίδα που τους χρειαζόταν, για να προσφέρουν τα φώτα τους, για να επιτελέσουν το υψηλό τους πατριωτικό καθήκον.
? Μπήκαν στις επιχειρήσεις και θέλησαν πρώτα απ’ όλα να αντιμετωπίσουν τα τρέχοντα προβλήματα, να μειώσουν τις καθυστερήσεις στην παραγωγή.
? Δεν δούλευε μία μηχανή, γιατί χάλασε μία βίδα. Εντάξει, είπε ο άσχετος νέος διευθυντής, να αγοράσουμε μία άλλη για να μην κάθονται οι εργαζόμενοι. Αμ δεν γίνεται, του είπαν οι λογιστές του κράτους. ? Ο νόμος προνοεί ότι θα ρωτήσουμε όλα τα εργοστάσια αν χρειάζονται τέτοιες βίδες και θα κάνουμε μειοδοτικό διαγωνισμό και μετά να παραγγείλουμε τις βίδες. Ο άνθρωπος τραβούσε τα μαλλιά του...
? Ο άλλος «πατριώτης» θέλησε να βελτιώσει την παραγωγικότητα των υπεράριθμων υπαλλήλων. Αφού δεν μπορούσε να απολύσει κανένα, λόγω των συντεχνιακών κεκτημένων, αλλά ούτε και να αυξήσει τους μισθούς των καλών και εργατικών υπαλλήλων, σκέφτηκε να βάλει για κάθε τρεις εργαζόμενους έναν επιστάτη, ο οποίος το μόνο που θα έκανε ήταν να επιβλέπει τους άλλους που δουλεύουν. ? Αλλά και πάλι ο άνθρωπος βρήκε τον μπελά του, αφού οι εργαζόμενοι δεν μπορούσαν να δουλεύουν με τον «βραχνά» πάνω από το κεφάλι τους. ? Τελικά ο ένας μετά τον άλλο, βλέποντας και κάποιους συναδέλφους τους που κατέληξαν στη φυλακή για υπερβάλλον ζήλο, πήραν τα μπογαλάκια τους και επέστρεψαν στην ησυχία τους.
? Φυσικά το μόνο που έμεινε ήταν η αύξηση των χρεών των επιχειρήσεων και ο δρόμος για τις ιδιωτικοποιήσεις που ήταν τελικά η λύση.
? Όμως στη ζωή δεν υπάρχει ούτε μαύρο αλλά ούτε και άσπρο και η συνομιλία που είχα πρόσφατα με παλιά καραβάνα της δημόσιας υπηρεσίας ήταν όντως πολύ διαφωτιστική.
? Κάποτε στον τομέα μου εργαζόμαστε δέκα άτομα, αλλά στη συνέχεια ήρθαν και προσέλαβαν άλλους είκοσι χωρίς στην ουσία να υπάρχει λόγος. ? Την ίδια ώρα για να έχουν δουλειά οι νέοι υπάλληλοι, πολλαπλασίασαν τη γραφειοκρατία. Έτσι κάποτε ο πολίτης ερχόταν και σε λίγα λεπτά έφευγε, ενώ τώρα μέχρι να περάσει από τους μισούς υπαλλήλους, θέλει τουλάχιστον μία μέρα, αν φυσικά δεν λείπει κανένας με άδεια ή αν δεν αρρωστήσει. Τότε ο πολίτης χρειάζεται δύο μέρες.
? Πάντως, είτε έτσι είτε αλλιώς η δουλειά γινόταν. Πρόσφατα, με τις αφυπηρετήσεις ανακάλυψαν οι μεγάλοι «εγκέφαλοι» τον θεσμό του ωρομίσθιου εργάτη.
? Έρχονται οι άνθρωποι για να δουλέψουν με την ελπίδα ότι κάποτε θα γίνουν μόνιμοι. Δουλεύουν στην αρχή με όρεξη, αλλά μόλις περάσει λίγος καιρός και ανακαλύψουν το χάος, και μόλις βρουν δεύτερη δουλειά, έρχονται δουλειά για να ξεκουραστούν και να προετοιμαστούν για τη δουλειά του απογεύματος.
? Επιτέλους, πότε θα βρεθεί και στην Κύπρο ένας Ηρακλής που να μιλά λίγο και να κάμνει ουσιαστική δουλειά;
? Οι οικονομολόγοι που βλέπουν μακριά, και όχι οι λογιστές, έχουν πολλές και εύκολες λύσεις, φτάνει να υπάρχει και λίγη πονηριά.
? Ο σοφός Καποδίστριας με τις πατάτες δείχνει τον δρόμο...
Σχόλια