Πανάκεια
οι εξαγορές;
.
?
Κούρσα εξαγορών και συγχωνεύσεων ελέω, χρηματιστηρίου και το ερώτημα που
προβάλλει πειστικά είναι αν όντως οι διαδικασίες αυτές αποτελούν πανάκεια για
τις εταιρείες τις ίδιες, αλλά και τους μετόχους, μικρούς και μεγάλους.
? Στην Ευρώπη, όπου τέτοιες κινήσεις συνοδεύονται συνήθως με γιγαντιαίες καμπάνιες προβολής, τα αποτελέσματα δεν είναι πάντα αξιοθαύμαστα, ενώ κάποτε καταντούν και τραγικά.
? Αναλυτές σημειώνουν τα αποτυχημένα παραδείγματα της συγχώνευσης της Deutsche Bank και Dresdner Bank στον τραπεζικό τομέα, στον τομέα της παραγωγής και εμπορίας αλουμινίου την αποτυχία των εταιρειών Αlcan, Algrup και Pechiney, ενώ ο κατάλογος είναι αρκετά μακρύς.
? Μελέτες των τελευταίων ετών, συγκλίνουν στο γενικό συμπέρασμα ότι η πλειονότητα των εξαγορών αποβαίνει προς το συμφέρον της εταιρείας που διαθέτει τις μετοχές της, ενώ επιδεινώνει τα συμφέροντα των μετόχων των εταιρειών που αγοράζουν άλλες εταιρείες.
? Οι πρώτοι εισπράττουν περισσότερα χρήματα για τις μετοχές τους, από ό,τι η αξία τους, ενώ οι δεύτεροι συνήθως αποτυνχάνουν να ενσωματώσουν το νέο τους απόκτημα, ή η διαδικασία αφομοίωσης κινείται με αργά βήματα και άρα όχι τόσο επικερδή.
? Ως κύρια αδυναμία για γρήγορους ρυθμούς ενσωμάτωσης προσδιορίζεται από τους ειδικούς, η διαφορετική κουλτούρα και συνήθειες της διευθυντικής ομάδας που καλείται να υλοποιήσει τις αποφάσεις των μετόχων.
? Παράλληλα να σημειωθεί και ο ανταγωνισμός μεταξύ των μελών της ανομοιογενούς διευθυντικής ομάδας, ο οποίος δεν κινείται πάντα σε ηθικούς και λογικούς δρόμους.
? Την ίδια ώρα η ίδια η αγορά, εκδικείται με το δικό της τρόπο τις συνενώσεις, οι οποίες κατά κανόνα συνοδεύονται από απολύσεις και αύξηση καθηκόντων όσων παραμείνουν.
? Αλλά και στον τόπο μας έχουμε παραδείγματα από συγχωνεύσεις τραπεζών, ασφαλιστικών εταιρειών ή και άλλων εταιρειών, τα οποία προχώρησαν και προχωρούν με πολλές δυσκολίες.
? Κύριο εμπόδιο και πάλι η απροθυμία ή και αδυναμία του προσωπικού να αποδεχθεί τα νέα δεδομένα και τους νέους ρυθμούς εργασίας.
? Να προσθέσουμε και την κατά κανόνα αδυναμία της διευθυντικής ομάδας να προβεί σε ορθή αξιολόγηση του προσωπικού, ώστε να θεραπεύσει προβλήματα του παρελθόντος.
? Οικονομικοί αναλυτές εκτιμούν ότι ο μόνος τρόπος για ελαχιστοποίηση των επιπτώσεων είναι μια μακρά διαδικασία εσωτερικών δημοσίων σχέσεων, οι οποίες θα δημιουργήσουν και το κλίμα και το υπόβαθρο, η συγχώνευση ή η εξαγορά να φέρει καρπούς και όχι μαρασμό.
? Στην Ευρώπη, όπου τέτοιες κινήσεις συνοδεύονται συνήθως με γιγαντιαίες καμπάνιες προβολής, τα αποτελέσματα δεν είναι πάντα αξιοθαύμαστα, ενώ κάποτε καταντούν και τραγικά.
? Αναλυτές σημειώνουν τα αποτυχημένα παραδείγματα της συγχώνευσης της Deutsche Bank και Dresdner Bank στον τραπεζικό τομέα, στον τομέα της παραγωγής και εμπορίας αλουμινίου την αποτυχία των εταιρειών Αlcan, Algrup και Pechiney, ενώ ο κατάλογος είναι αρκετά μακρύς.
? Μελέτες των τελευταίων ετών, συγκλίνουν στο γενικό συμπέρασμα ότι η πλειονότητα των εξαγορών αποβαίνει προς το συμφέρον της εταιρείας που διαθέτει τις μετοχές της, ενώ επιδεινώνει τα συμφέροντα των μετόχων των εταιρειών που αγοράζουν άλλες εταιρείες.
? Οι πρώτοι εισπράττουν περισσότερα χρήματα για τις μετοχές τους, από ό,τι η αξία τους, ενώ οι δεύτεροι συνήθως αποτυνχάνουν να ενσωματώσουν το νέο τους απόκτημα, ή η διαδικασία αφομοίωσης κινείται με αργά βήματα και άρα όχι τόσο επικερδή.
? Ως κύρια αδυναμία για γρήγορους ρυθμούς ενσωμάτωσης προσδιορίζεται από τους ειδικούς, η διαφορετική κουλτούρα και συνήθειες της διευθυντικής ομάδας που καλείται να υλοποιήσει τις αποφάσεις των μετόχων.
? Παράλληλα να σημειωθεί και ο ανταγωνισμός μεταξύ των μελών της ανομοιογενούς διευθυντικής ομάδας, ο οποίος δεν κινείται πάντα σε ηθικούς και λογικούς δρόμους.
? Την ίδια ώρα η ίδια η αγορά, εκδικείται με το δικό της τρόπο τις συνενώσεις, οι οποίες κατά κανόνα συνοδεύονται από απολύσεις και αύξηση καθηκόντων όσων παραμείνουν.
? Αλλά και στον τόπο μας έχουμε παραδείγματα από συγχωνεύσεις τραπεζών, ασφαλιστικών εταιρειών ή και άλλων εταιρειών, τα οποία προχώρησαν και προχωρούν με πολλές δυσκολίες.
? Κύριο εμπόδιο και πάλι η απροθυμία ή και αδυναμία του προσωπικού να αποδεχθεί τα νέα δεδομένα και τους νέους ρυθμούς εργασίας.
? Να προσθέσουμε και την κατά κανόνα αδυναμία της διευθυντικής ομάδας να προβεί σε ορθή αξιολόγηση του προσωπικού, ώστε να θεραπεύσει προβλήματα του παρελθόντος.
? Οικονομικοί αναλυτές εκτιμούν ότι ο μόνος τρόπος για ελαχιστοποίηση των επιπτώσεων είναι μια μακρά διαδικασία εσωτερικών δημοσίων σχέσεων, οι οποίες θα δημιουργήσουν και το κλίμα και το υπόβαθρο, η συγχώνευση ή η εξαγορά να φέρει καρπούς και όχι μαρασμό.
Σχόλια