Το κλάμα του ΟΧΙ

Το κλάμα του ΟΧΙ

.

---

? Σε λίγα χρόνια θα κλαίμε γοερά αν απορρίψουμε το σχέδιο Ανάν, δήλωνε οικονομολόγος διεθνούς εμβέλειας. Υπάρχουν όλα τα εχέγγυα για ταχύτατη ανάπτυξη των κατεχομένων και για επίτευξη φανταστικών ρυθμών ανάπτυξης. Είναι τρέλα, έλεγε, να απορρίπτουμε τη λύση για οικονομικούς λόγους. Αποτελεί παραφροσύνη, σημείωνε, αφού τα κέρδη θα είναι πολλαπλάσια στην ισχυρή κοινότητα. Ας κοιτάξουν, έλεγε, τους Γερμανούς οι οποίοι πληρώνουν για όλη την Ευρωπαϊκή Ένωση, ας πληροφορηθούν για τις επενδύσεις της Ελλάδας σε όλες τις βαλκανικές χώρες, ας μελετήσουν, σημείωνε στη βιβλιογραφία, τι συμβαίνει όταν μια κοινότητα είναι πιο πλούσια από την άλλη.
? Σε ένα άλλο επίπεδο ήδη άρχισαν το κλάμα οικονομικοί παράγοντες, οι οποίες σχεδίαζαν επενδύσεις στις περιοχές που θα απελευθερωθούν, καθώς και στις περιοχές που θα βρίσκονται υπό τουρκοκυπριακή διοίκηση. Εκτιμούν ότι η ζυγαριά γέρνει προς τη πλευρά του ΟΧΙ και άρα θα συνεχιστεί ο παραλογισμός της σημερινής κατάστασης. Τα πάντα είναι έτοιμα για επενδύσεις, για άνοιγμα επιχειρήσεων, για επέκταση των δραστηριοτήτων από την κορεσμένη και τελματωμένη αγορά της ελεύθερης Κύπρου. Ακόμη το σχέδιο Ανάν, παρέχει όλα τα εχέγγυα για άνοιγμα Ελληνοκυπριακών Τραπεζών στα κατεχόμενα, γεγονός το οποίο θα επιταχύνει την ανάπτυξη των κατεχομένων. Ακόμη, το Τραπεζικό σύστημα αποτελεί και βασική συνιστώσα του οικονομικού συστήματος. Έτσι, με τον τρόπο αυτό θα επιβληθεί, με την καλή έννοια του όρου και ένα υγιές πιστωτικο-οικονομικό σύστημα σε όλη την Κύπρο.

? Τα δεδομένα όμως δεν είναι μονοδιάστατα. Κλάμα ρίχνουν και οι οπαδοί του ΟΧΙ, αφού το ενδεχόμενο λύσης θα φέρει αναταραχή στα συμφέροντά τους. Οι μικρο-ξενοδόχοι και οι ιδιοκτήτες καταλυμάτων φοβούνται ότι θα χάσουν τους πελάτες τους, οι οποίοι θα προτιμούν περιοχές στη βόρεια Κύπρο, οι οποίες είναι συγκριτικά καλύτερου φυσικού κάλλους. Δόσεις κλάματος ρίχνουν και οι επιχειρηματίες που κατέχουν νόμιμα ή παράνομα τουρκοκυπριακή γη. Πάνω σε αυτή τη γη, ανεγέρθηκαν κέντρα αναψυχής, επαύλεις, ακόμη και ολόκληρες επιχειρήσεις, για τις οποίες, οι θεωρητικά προσωρινοί αλλά ουσιαστικά μόνιμοι ιδιοκτήτες τους, τις εκμεταλλεύονται πληρώνοντας ελάχιστα.

? Κλάμα και από τον απλό κόσμο, ο οποίος αντιλαμβάνεται ότι να τα βάζεις με τους ισχυρούς της γης, το μόνο που μπορείς να πετύχεις είναι να πληγωθείς. Βλέπουν τις τηλεοράσεις τους Ιρακινούς, οι οποίοι τα έβαλαν με τους αμερικανούς, βλέπουν τους ξεροκέφαλους Σέρβους οι οποίοι νόμισαν ότι θα δημιουργήσουν τη μεγάλη Σερβία, βλέπουν τον Καντάφι ο οποίος πλήρωσε δισεκατομμύρια στους αμερικανούς και τους εγγλέζους για να γλιτώσει, βλέπουν όλους τους περιθωριακούς του κόσμου, οι οποίοι θυσιάζουν εκατοντάδες χιλιάδες ανθρώπους για να βρίσκονται αυτοί στην εξουσία. Θυμούνται τους μεγαλοϊδεατισμούς των γενιών του '60 και του '74 οι οποίες νόμιζαν ότι θα τραβούσαν το νησί και θα το κολλούσαν δίπλα στην Αττική. Γνωρίζουν πολύ καλά ότι το μυρμήγκι όταν βγάζει φτερά, τότε μοιραία καταστρέφεται.

? Κατά τα άλλα είναι κοινό μυστικό ότι η οικονομία είναι που κινεί τον κόσμο και όχι οι πολιτικοί. Πίσω από κάθε πόλεμο ή κάθε πολιτική απόφαση κρύβονται οικονομικά συμφέροντα. Σε όλο τον κόσμο οι πρεσβευτές είναι κατά κανόνα εμπορικοί αντιπρόσωποι και όχι εκφραστές θεωρητικών πολιτικών απόψεων. Και στην περίπτωση της Κύπρου, λένε πολλοί οικονομολόγοι, η οικονομία θα λύσει το κυπριακό. Η δύναμη της οικονομίας ξέρει να ξεπερνά εμπόδια και παραλογισμούς που θέτουν οι πολιτικοί και οι δικηγόροι. Το 1964, οι τουρκοκύπριοι αυτο-απομονώθηκαν στους θύλακες, αλλά μέχρι το 1974, βγήκαν σχεδόν όλοι έξω. Νηστικό αρκούδι δεν χορεύει και όταν λείπουν οι εθνικισμοί και οι μεγαλοϊδεατισμοί όλα είναι δυνατά.